1950 жылғы алғашқы электрондық цифрлық компьютер: SWAC
SWAC (computer)
1950 ж. салынған SWAC – алғашқы электрондық цифрлық компьютер. АҚШ Ұлттық Стандарттар бюросымен жасалған, 2300 түтікшеден тұрады, 256 сөздік жадысы бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1950 жылы салынған алғашқы электрондық цифрлық компьютер.
Early electronic digital computer built in 1950
SWAC (Standards Western Automatic Computer) – 1950 жылы Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласындағы АҚШ Ұлттық стандарттар бюросы (NBS) құрастырған алғашқы электрондық цифрлық компьютер. Оны Гарри Хаски жобалаған.
The SWAC (Standards Western Automatic Computer) was an early electronic digital computer built in 1950 by the U. S. National Bureau of Standards (NBS) in Los Angeles, California. It was designed by Harry Huskey.
Шолу
SEAC сияқты, ол да сол шамада салынған, SWAC – жылдам құрылып, пайдалануға берілген, ал NBS күшті компьютерлердің аяқталуын күткен кішігірім аралық компьютер болды (әсіресе Raytheon компаниясының RAYDAC компьютері). Машинада 2300 вакуумдық түтікше қолданылған. Ол Уильямс түтікшелерін пайдаланып, 256 сөздік жадты сақтады, әрбір сөз 37 биттен тұрды. Онда бар болғаны жеті негізгі операция болды: қосу, алу және қабаттау (тұрақты бөлшекпен); салыстыру, деректерді алу, енгізу және шығару. Бірнеше жылдан кейін барабандық жад қосылды. 1950 жылдың тамызында SWAC құрастырылып аяқталғанда, ол әлемдегі ең жылдам компьютер еді. IAS компьютері бір жылдан кейін аяқталғанға дейін ол осы мәртебесін сақтап тұрды. Ол екі санды қосып, нәтижесін 64 микросекундта сақтай алатын. Ұқсас көбейту операциясы 384 микросекундқа созылды. 1954 жылға дейін Лос-Анджелес кеңсесі жабылғанға дейін NBS оны пайдаланды, содан кейін UCLA 1967 жылға дейін (өзгерістермен) қолданды. Оның сағатына 40 долларлық төлемақысы болды. 1952 жылдың қаңтар айында Рафаэль М. Робинсон SWAC-ты қолданып, сол кездегі ең үлкен жай сандарды – 157, 183, 386, 664 және 687 цифрлы бес Мерсен жай санын тапты. Сонымен қатар, SWAC Дороти Ходжкиннің В12 витаминінің құрылымын рентгендік сәулелер арқылы талдау үшін қажетті күрделі есептеулерді жүргізуде маңызды рөл атқарды. Бұл Ходжкиннің 1964 жылы химия саласындағы Нобель сыйлығын алуына себеп болды.
Like the SEAC which was built about the same time, the SWAC was a small scale interim computer designed to be built quickly and put into operation while the NBS waited for more powerful computers to be completed (in particular, the RAYDAC by Raytheon). The machine used 2,300 vacuum tubes. It had 256 words of memory, using Williams tubes, with each word being 37 bits. It had only seven basic operations: add, subtract, and fixed point multiply; comparison, data extraction, input and output. Several years later, drum memory was added. When the SWAC was completed in August 1950, it was the fastest computer in the world. It continued to hold that status until the IAS computer was completed a year later. It could add two numbers and store the result in 64 microseconds. A similar multiplication took 384 microseconds. It was used by the NBS until 1954 when the Los Angeles office was closed, and then by UCLA until 1967 (with modifications). It was charged out there for $40 per hour. In January 1952, Raphael M. Robinson used the SWAC to discover five Mersenne primes—the largest prime numbers known at the time, with 157, 183, 386, 664 and 687 digits. Additionally, the SWAC was vital in doing the intense calculation required for the X ray analysis of the structure of vitamin B12 done by Dorothy Hodgkin. This was fundamental in Hodgkin receiving the Nobel Prize in Chemistry in 1964.