Кіріспе

Глазго ботаникалық бағы - Шотландияның Глазго қаласында орналасқан ботаникалық бақ. Онда бірнеше әйнек үйлер бар, олардың ең танымалсы – Киббл сарайы. Бақта субтропиктік және тропиктік флораның алуан түрлі өкілдері, дәрілік өсімдіктер бағы, Шотландияға әкелінген өсімдіктердің тарихы бойынша құрылған гүлзар, Ұлыбританияның ағаш папоротниктерінің ұлттық коллекциясы және 2003 жылы Микаса ханшайымы Томохито арқылы ресми түрде ашылған әлемдік роза бағы бар. Келвин өзені бақтың солтүстік жағынан ағып өтеді және Келвингроув паркі арқылы жалғасады, Келвин серуендеу жолы екі жасыл аймақ арасында үздірілмейтін қадам басу мүмкіндігін ұсынады. Ботаникалық бақ 2011 жылы «Жасыл ту» сыйлығымен марапатталды. Бұл бақтар бастапқыда Глазго университетіне өсімдіктермен қамтамасыз ету үшін құрылған. Уильям Хукер Глазго университетінде ботаника профессоры болған және Лондондағы Кью бақтарының директоры болып тағайындалғанға дейін Ботаникалық бақтың дамуына үлес қосты. Бақ 1842 жылы қазіргі орнына көшірілді. Бақтар бұрын концерттер мен басқа да шаралар үшін пайдаланылды, ал 1891 жылы Глазго қалалық әкімшілігінің парктері мен бақтарының құрамына енді. Бұл жерде бұрын теміржол желісі болған, ал Ботаникалық бақтар теміржол станциясы бүгінде қолданыстан шыққан станцияның керемет мысалы ретінде қираған күйде сақталған. Ол ағаштардың арасында жасырылған, ал платформаларға жол тосқан металл қоршау қойылған. Киркли теміржол станциясы да бақтың ішінде орналасқан.

Кибл сарайы

Киббл сарайы – 19 ғасырда салынған, 2137 м² аумақты алып жатқан, темірден жасалған әйнек үй. Бастапқыда 1860 жылдары Джон Киббл үшін архитекторлар Джеймс Бучер мен Джеймс Кусланд Лок-Лонг көліндегі Кульпорттағы үйі үшін жобалаған, ал құралымдық бөліктері Уолтер Макфарлейн өзінің Поссилпарктегі «Сарацен» құю зауытында құйылған. Соңында Клайд өзенімен баржамен Ботаникалық баққа жеткізілген, және 1873 жылы Пейслилік Бойд оны қазіргі орнына толықтай орнатқан. Ғимараттың құрылымы – қисық темір мен әйнектен жасалған, әсем колонналарға тірелген құйма темір арқалықтармен нығайтылған. Алғашқыда бұл ғимарат көрмелер мен концерттер өткізу үшін пайдаланылса, 1880 жылдардан бастап өсімдіктер өсіруге қолданыла бастады. 1873 және 1879 жылдары Бенджамин Дизраэли мен Уильям Эварт Гладстон екеуі де Гласгоу университетінің ректорлары болып осы сарайда тағайындалды – бұл ғимараттың қоғамдық шаралар өткізу орны ретіндегі соңғы пайдалануы болды, одан кейін ол негізгі түрде орташа белдеуде өсетін өсімдіктерді өсіруге арналды. Басты өсімдіктер тобы – Жаңа Зеландия мен Австралияға тән ағаш тәрізді папоротниктер, олардың кейбіреулері 120 жылдан астам уақыттан бері өмір сүріп келеді және қазір ұлттық ағаш тәрізді папоротниктер коллекциясын құрайды. 1920 жылдары сарайға американдық ақын Генри Уодсворт Лонгфеллоудың шығармаларынан алынған кейіпкер – «Сицилия королі Роберт» мүсіні қойылды. Бұл мүсінді шотланд мүсіншісі Джордж Генри Паулин жасаған. 2004 жылы темір конструкциясының коррозиясын жою мақсатында 7 миллион фунт стерлингтік қайта жаңарту бағдарламасы іске қосылды. Қайта жаңарту жұмыстары сарайды толықтай бөлшектеуді және бөліктерін арнайы жөндеу мен консервациялау үшін Шафтондағы «Шепли Инжиниринг» компаниясына тасымалдауды қамтыды. Өсімдіктер коллекциясы алғаш рет толықтай шығарылып алынды, темір конструкциясы жаңа жоспар бойынша қайта құрастырылды, бұл сарайдың қызмет ету мерзімін ұзартты. Сарай 2006 жылдың қараша айында қайтадан жұртшылыққа ашылды. Ғимаратта орхидеялардың, ет жейтін өсімдіктердің және ағаш тәрізді папоротниктердің үлкен коллекциясы бар.

Кітапхана

Бақтардың кішкентай, бірақ ұзақ жылдар бойы қалыптасқан зерттеу кітапханасы бар. Онда негізгі кітаптар қорында 2300-ден астам дана, арнайы жинақтарда жүзден астам дана, ботаникалық мерзімдік басылымдар және Кертистің ботаникалық журналының (1787 жылдан қазірге дейін) толық жинағы бар. Кітапхана жалпыға қолжетімді емес, ол Бақпен тікелей жұмыс істейтіндерге, сондай-ақ ботаника және шаруашылық саласындағы студенттер мен зерттеушілерге анықтамалық материалдар жинағы ретінде қызмет етеді.