Moody Blues тобының 1971 ж. шыққан "Every Good Boy Deserves Favour" альбомы туралы ақпарат. Бұл альбом Британияда 1-орынды, АҚШ-та 2-орынды иеленді. "The Story in Your Eyes" синглы бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Every Good Boy Deserves Favour – 1971 жылы шыққан The Moody Blues тобының жетінші альбомы. Альбом Ұлыбританиядағы альбомдық чарттарда 1-орынға жетті, сондай-ақ АҚШ-та үш апта бойы 2-орында тұрды және "The Story in Your Eyes" атты бір топ 40-қа кіретін сингл шығарды.
Every Good Boy Deserves Favour is the seventh album by The Moody Blues, released in 1971. The album reached No. 1 on the British album chart, in addition to a three week stay at No. 2 in the United States, and produced one top 40 single, "The Story in Your Eyes".
Өмірбаян
Альбом негізінен алдыңғы альбомының стилін жалғастырады, еңбектейтін тұжырымдама немесе тақырып жоқ. Бас-гитарист Джон Лодж былай түсіндіреді: "Біздің жаңа альбомымыз 'A Question of Balance' альбомында жасаған жұмысымыздың жалғасы болады. Егер дұрыс жол тапсақ, сол жолмен жалғастыру керек деп ойладық". Гитарист Джастин Хейвард альбомды былай бағалайды: "Менің ойымша, 'Every Good Boy Deserves Favour' – ізденіс, аңбасу туралы альбом. Ол біз үшін үлкен жетістікке жеткен кезде жасалды, және ол осындай жетістікке байланысты кінә, кемшілік және өзіне сенімсіздік сезімдерін әкелді. Бұл ащы-тәтті альбом, ол келесі альбомның бағытын көрсетті, ол – соңғы нүкте болды".
The album is largely a continuation in style from its predecessor, with no grand concept or theme. Bassist John Lodge explains, "Our new album would become a continuation of what we had done on A Question of Balance. We thought if you get things right you should continue on that road." Guitarist Justin Hayward further reflects on the album: "I think that Every Good Boy Deserves Favour is a kind of a searching, seeking record. It was made at a time of tremendous success for us, and that brought on all of the feelings of guilt, inadequacy and self doubt that accompany that kind of success. It's a bittersweet record that pointed the direction of the next album which was the full stop."
Жазу
Атауы студенттердің үстем кілтінің жолдарын еске түсіруінен алынған: E G B D F. Бұл ноталар "Procession" кезінде фортепианода естіледі және тақырып альбомының қалған бөлігінде орындалады. "Procession" атты алғашқы ән - топтың бес мүшесінің бәрі жазған жалғыз ән. Ол музыканың тарихы туралы уақыт басталғаннан бастап альбомның жаздырылуына дейін баяндауды көздеді. Осы жолдағы "жалқылық", "жаратылыс" және "байланыс" деген үш сөз "One More Time to Live" әнінде де қолданылады. Барабаншы Грейм Эдж: "Біз сол кезде батыл едік! Біз музыканың даму тарихын көрсететін шығарма жасауды шештік. Біз ырғақ дыбыстар шығарып, қуыс бұршықтарды соққымен бастадық, бұл Шығыс музыкасына да, ақырында Батыс музыкасына да айналды". "The Story in Your Eyes" альбомды ашады және ол сингл үшін табиғи таңдау болды. Хейвард әнді жазғанын былай деп еске алады: "Бір күні үйде болған кезімде ән акустикалық гитарымнан шықты. Мен Martin D28-мен ойнап жүрдім, алдымен сегіздіктің ортаңғы бөлігі ойға түсті. Осыдан кейін әннің қалған бөлігі қалыптасты. Мен оны әдейі қатты рок ән ретінде көрдім. Студияға кірерден бірнеше апта бұрын ғана мен Майкпен бірге оның үйінде гитарада ойнап, ал ол фортепианода ойнаған күйін орындап жаттықтым. Содан кейін Майк 8-12 Mellotron тректерін орындап, бір аппараттан екіншісіне ауыстырды. Ол тек өзі орындап, бірнеше жолды қосып алғаннан кейін ғана жақсы естілді". Әннің сөздері бір-бірімен қарым-қатынастан, сонымен қатар топтың жеке динамикасынан шықты. Ол былай деп түсіндіреді: "Бұл әрқашан махаббат туралы, солай емес пе? Сізге көбірек айта аламын, бірақ кейбір нәрселер жеке. "Сенің көздеріңдегі оқиға" жеке болғанымен, ол да бір жағынан топ туралы. Біз оттың бір бөлігіміз, ал күлден біз жаңа күнді құрай аламыз. Бұл - бір мағынада мойындау, өйткені біз бірден бір қиын кезеңнен өтуге тиіспіз". "Emily's Song" әнін Джон Лодж өзінің жаңа туған қызы үшін жазған. "Nice to Be Here" - бұл Рей Томастың әуесқойлық әнінде ол орманның жаратылыстарының концертін күтіп жүргенін елестетеді. Ән Томастың табиғатты өмір бойы қастерлеуінен, Беатрикс Поттердің балалар кітаптарынан қосымша шабыт алды. Томас былай дейді: "Мен бала кезімнен балық аулауды жақсы көретінмін. Бір апта бойы көл жағасында балық аулап тұратынмын. Алдымен барлық жануарлар қашып кетеді, бірақ сіз бірнеше күн болғаннан кейін олар сіз оларға ешқандай қауіп төндірмейтіндігіңізді түсінеді. Олар аяғыңа басып жүреді, тіпті балықшы құстар тағанның ұшына түсіп қалады. Сондықтан мен "Қараңғы ауа райы ағашқа көтерілуі керек" дегенді жазудан зор қуаныш алдым. Мен қайтадан кішкентай бала болдым. Мен бір топты шынымен "Күміс аққулар таңғажайып су балеті ойлап шығарды" деп қарадым". Ол әнді жазған сәттерін жақсы есіне алып: "Осы әнді жаздыру өте қызықты болды. Әсіресе, Джастиннің тек бір саппен гитара солосын ойнатуын, әннің мәтініндегі бақа сияқты. Ол екі жіпке дейін түсіріп алды!" "Сен ешқашан үйіңе бара алмайсың" атты ой жүгірткісі қайғыдан шықты. Кейінгі сұхбатта Хейвард былай деп еске алады: "Мен сол кезде эмоционалды жағынан не болып жатқанын есіме аламын – мен адамдарды жоғалтып, өмірімде көптеген қайғы-қасірет болды. Мен үшін бұл қиын кезең болды, Мүдилердің алғашқы жылдары. Қазір бар нәрсені бағалай білу керек".
The title is taken from the student mnemonic for the lines of the treble clef: E G B D F. These notes are heard on piano during "Procession" and the theme is carried out through the rest of the album. The opening track "Procession" is the group's only song to be written by all five members. It was intended to describe the history of music from the beginning of time until the album's recording. The only three words heard in this track—"desolation", "creation", and "communication"—are similarly used (along with many other " ation" words) in "One More Time to Live". Drummer Graeme Edge remembers, "We had nerve in those days! We decided that we could create a piece that would show the history of musical evolution. We began by making grunting sounds and hitting hollow logs, this evolved into both Eastern music and eventually Western music." "The Story in Your Eyes" opens the album and was a natural choice for a single. Hayward remembers writing the song: "The song just sprung out of my acoustic guitar one day while I was at home. I was just playing my Martin D 28 and the first thing that came to me was the middle eight section. And from there, the rest of the song came together. I deliberately saw it as a more harder rocking song from the outset. Only a couple of weeks before entering the studio, I had done a version of it with Mike at his place, with just me playing the guitar and him working out the piano part for the outro. Mike then did eight or 12 tracks of Mellotron, bouncing from one machine to another. And it only sounded good when he had done it and multitracked it." The lyrics were inspired by a relationship, but also the personal dynamics of the band. He explains, "It's always about a love affair, isn't it? I wish I could tell you more, but some of that is private. Despite its personal nature, "The Story in Your Eyes" is also kind of about the band. 'We're part of the fire that is burning, and from the ashes we can build another day.' There's a kind of confession in it, as we were soon about to go through a rather awkward phase." The track "Emily's Song" was written by John Lodge for his newborn daughter. "Nice to Be Here" is a whimsical Ray Thomas song where he imagines witnessing a concert performed by woodland creatures on makeshift instruments. The song was inspired by Thomas' lifelong admiration of nature with additional inspiration from the children's books by Beatrix Potter. Thomas recalls, "I've loved fishing ever since I was a little kid. I used to camp out by a lake a week at a time fishing. At first all the wildlife buggers off but after you've been there for a few days they realise that you're not any threat to them. They run all over your feet, I've even had kingfishers landing on the end of my rod. So I got a great kick out of writing 'Lovely weather must climb a tree.' I was a little kid again. And I just went through a band really, 'Silver minnows were devising water ballets so surprising'." He remembers the session fondly: "The song was great fun to record. Particularly trying to get Justin to play a guitar solo using only one string, like the frog in the lyrics. He actually managed to get it down to two strings!" The contemplative "You Can Never Go Home" was inspired by grief. Hayward remembers in a later interview, "I remember what I was going through emotionally then – I was losing people and there was a lot of grief around my life. It was a difficult time for me, those early years of the Moodies. It's worth remembering to value what there is now."
Жазу
Сессиялар 1970 жылдың қарашасынан 1971 жылдың наурызына дейін жалғасты, ал желтоқсанда Карнеги залында өткен американдық турне үшін үзіліс жасалды. Сеанстарды әдеттегідей продюсер Тони Кларк пен инженер Дерек Варналс қадағалады. Альбомның көп бөлігі олардың әдеттегі Батыс Хэмпстедтегі Decca студиясының орнына Лондонның Уэссексте жазылды. Хейвард жағдайдың өзгеруін былай түсіндіреді: "Бұл біздің тарапымыздан біршама қарсылық болды. Бұл шынымен өзгеріс үшін өзгеріс еді, өйткені біз басқа жерде жазса, жағдай жақсара ма деп ойладық. Біз сондай-ақ музыкамыздың енді «жер асты» емес екенін, оның өз өміріне енгенін және Американың үлкен ареналарында өнер көрсетуге тура келгенін қабылдауға тырыстық. Жаңа материалдарымыз сол кездегі көзқарасы бойынша кешірім сұрауға жақын болды". "Procession" үшін Грэм Эдж жақында ойлап табылған электрондық барабан жиынтығын қолданды, оны Эдж Сюссекс университетінің Брайан Гроувзбен бірге жасады. Оның қолданылуы электрондық барабан жиынтығының алғашқы пайдалануын білдіреді. Эдж технологияны былай сипаттады: "Менің алдымда басқару тақтасы болды. Артында күміс қағаз жабысқан резеңке бөліктер болды, олардың ішінде магнит ішінде жоғары-төмен қозғалатын катушка бар еді, ол сигнал шығарды. Ол жұмыс істегенде керемет болды, бірақ кез келген электр қуатының өзгеруіне немесе толқынына өте сезімтал болды. Мен оны сахнада қолдануға тырысқанда, сахна жарығын қосып-өшіргенде бүкіл жиынтық шатасып кететін. Студияда қолдануға ыңғайлы болды, себебі ол бұзылса, оны сөндіріп, қайтадан бастауға болады! Ол былай деп жалғастырды: "Бұл кремнийлі микросхемалар пайда болмас бұрын болды, мен транзисторларды қолдандым. Менің ойымша, онда бес мыңға жуық транзистор болды, олар өте ерекше өрістерді жасады. Кез келген нәрсе оны іске қоса алады. Үйде жақсы жұмыс істеді. Репетицияда да жақсы жұмыс істеді, бірақ бірінші рет сахнада қолдануға тырысқанда, әрқашан жарық шамдарын қосып-өшіргенде, олар оны іске қосты, сондықтан мен оны зейнеткерлікке шығардым". Ол жаңа технологияны қолдануға талпындырған себептерін былай айтады: "Мен әрқашан барабанның дыбысының дұрыс емес екенін білдім. Сондықтан мен әннің тоналығына қарай реттеуге болатын барабан жиынтығын қаладым. Сондықтан адамдар темекі пакеттерін барабанға жабыса бастады, барабанның дыбысын жою үшін, ол гитарамен араласпасын. Ал бұл жиынтық - өкінішті сәтсіздік, бірақ батыл сәтсіздік". "The Story in Your Eyes" әнінде Хейвард акустикалық гитарада ойнайды, кейін электр гитарасы қосылады. Ол былай түсіндіреді: "Алдымен Martin D28-ді қолданып акустикалық гитарды жаздым, өзім және Грэм Эдж барабанда, содан кейін сол жерден жұмыс істедім. Мен сондай-ақ акустикалық дыбысты екі рет жаздым. Электр гитарасын қосу керек болғанда, мен 1968 жылдан бері бар "Cherry Red" 1963 [Gibson] ES 335 гитарын қолдандым. Әнді ашатын электр гитарасы, оның ішінде А нотасына сәйкес келетін кері байланыс және ән бойына ES 335 тікелей AC30 Top Boost-тың қалыпты арнасына толық қосылады. Солода және соңында, бұл қайтадан ES 335 Маршалл Reverb Fuzz Unit арқылы". Хейвард Майк Пиндердің әндерін баптаудағы ықпалы мен студияда әндерді жазған кезде ырғақты қалай басқаруға көмектескенін айтады: "Оның үлесі топтың ырғағында да болды, өйткені егер сіз ертерек жазбаларды тыңдасаңыз, негізгі ырғақты Майк ойнайтын домбыра ұстайды. Майк бірінші жолды ешқашан пианинода ойнамайды. Біз барабан, бас, гитара, Майк домбыра ойнайтын. Біз бәріміз Майктің соңынан еліктедік, тіпті Грэм барабанда да Майктің соңынан еліктейтін, сондықтан оның үнемі темпі болды. Алғашқы жазбаларды тыңдағанда "Сенің көздеріңдегі оқиға" секілді домбыраның қаншалықты алға шыққанын көресің. Тыңдаңыз, оны домбырамен алып жүреді, өте қарапайым". Майк Пиндердің "My Song" әнін жазғанда, әнші өзінің дауысы әлемнен тыс жерде, оған қарап тұрғандай, ғарышқа шыққан ғарышкер сияқты естілуін қалады. Бұл әсерді жасау үшін инженерлер Дерек Варналс пен Дэвид Бейкер оған бас жағына киетін үлкен картон қорап жасап берді. Варналс былай деп есіне алады: "Содан кейін мен сигналды ғарыштан келген хабар сияқты етіп сүзгіледім. Біз бір нәрсе жасауға тырыстық, бірақ бәрі күлді, тек Майк ғана біз көргенді көре алмады: ол Монти Пайтон сияқты, бір адамның толығымен тыныш тұрған, басын қораппен жауып тұрған бейнесі. Ақыры, ол Дарт Вейдер сияқты естілді, бірақ бұл "Жұлдыздық соғыс" түсірілместен бірнеше жыл бұрын болды.
Sessions ran from November 1970 to March 1971, with a break in December for an American tour where they played Carnegie Hall. The sessions were again overseen by producer Tony Clarke and engineer Derek Varnals. The bulk of the album was recorded at Wessex, London instead of their usual Decca studio in West Hampstead. Hayward explains the change in setting: "It was almost a kind of rebellion by us. It was really change for change's sake as we wondered if the grass would be greener recording elsewhere. We were also trying to come to terms with the fact that our music was no longer 'underground' but had taken on a life of its own and we were having to perform in large arenas in America. Our new material was almost apologetic in its approach at that time." For "Procession", Graeme Edge uses a recently invented electronic drum kit, which Edge developed with Brian Groves of Sussex University. Its use likely represents the first use of an electronic drum kit on record. Edge describes the technology: "I had a control panel in front of me. There were pieces of rubber with silver paper on the back, with a coil that moved up and down inside a magnet which produced a signal. When it worked it was superb, but it was very sensitive to any surge or change in electricity. When I tried to use it on stage the whole kit would go bananas as soon as anyone turned stage lighting on and off. It was okay for studio use as if it went haywire you could turn it off and start all over again!" He continues, "This was before silicon chips, you see, and I was using transistors. I had something like five thousand transistors in there and it used to set up some really weird fields. Just about anything would set it off. It used to work great at home. And it worked great in rehearsal, but the first time we tried to use it on stage every time we tried to use the spotlights they'd set it off, so I just retired it." He reflects on his motivations for trying the new technology: "I was always conscious of the drum's ring being out of tune. So I wanted a drumkit that you could tune to the key of a song. That's why people started to tape cigarette packets to drums and all that—to eliminate that ring so it wouldn't mess with the guitars. And that kit was a dismal failure—but a heroic failure." On "The Story in Your Eyes", Hayward plays acoustic guitar on the backing track, with electric guitar later overdubbed. He explains, "I first put the acoustic guitar down using the Martin D 28, with myself and Graeme Edge on drums, and then worked on it from there. I also double tracked the acoustic. When it came time for the electric guitar part, I used a Cherry Red 1963 [Gibson] ES 335 that I've had since 1968. The electric guitar that opens the song — including feedback that's in tune to an A note — and goes all the way through the song is the ES 335 direct into the Normal channel of an AC30 Top Boost turned up full. In the solo and at the end, that's the ES 335 again through a Marshall Reverb Fuzz Unit." Hayward reflects on Mike Pinder's influence in arranging their songs and how he helped drive the rhythm when recording songs in the studio: "His contribution was also in the rhythm of the band, because if you listen to the early records, the main rhythm is held by a tambourine, which was always being played by Mike. Mike would never play piano or anything on the first track. We'd do drums, bass, guitar, and Mike on tambourine. And it was Mike who we would follow all of us, even Graeme on drums, would follow Mike, and so his was always the tempo. You listen to the early records, you see how far up front the tambourine is, like in "The Story In Your Eyes". You listen, it's carried by a tambourine, it's so simple."" In recording Mike Pinder's "My Song", the artist desired that his vocals sound like he was outside the world, looking down on it, like an astronaut on a spacewalk. To achieve the effect engineers Derek Varnals and David Baker constructed him a large carton to wear over his head. Varnals remembers, "I then filtered the signal to make it sound like a transmission from space. We were trying to create something serious, but everyone was laughing hysterically—everyone except Mike, who was the only person who couldn’t see what we were seeing: a quite Monty Python–like image of someone standing perfectly still with a box covering his head. It eventually ended up sounding a bit like Darth Vader, but this was several years before Star Wars was made."
Альбомның мұқабасы
Суретші Фил Траверстің салған мұқабасы неміс суретшісі Суламит Вюльфингтің «Der Kristall» («Кристалл») атты туындысынан шабыттанды.
The cover art created by artist Phil Travers was inspired by the work named Der Kristall (The Crystal) by German artist Sulamith Wülfing.
Шығару
Альбом стерео және квадрофония форматтарында араластырылып, жарыққа шығарылды. 2007 жылдың сәуір айында альбом SACD форматында қайта жаңартылып, екі қосымша трекпен бірге қайта шығарылды. 2008 жылы стандартты аудио CD үшін сол бонус тректермен бірге жаңадан өңделген нұсқасы жарық көрді.
The album was mixed and released in both stereo and quadraphonic. In April 2007, the album was remastered into SACD format and repackaged with the two extra tracks. In 2008, a remaster for standard audio CD was issued with the same bonus tracks.