Сүйек жоғалуы (остеолиз) – патологиялық процесс, протездер салдарынан немесе ісіктерден туындауы мүмкін. Толық жамбас, тізе және иық ауыстыруда жиі кездеседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Остеолиз – остеокластар арқылы сүйек матрицасының белсенді жұтылуы және оны сүйектелу процесінің кері бағыты деп қарастыруға болады. Остеокластар сау сүйектің қалыпты даму кезінде белсенді болғанымен, "остеолиз" термині нақты патологиялық процеске қатысты қолданылады. Остеолиз көбінесе иммундық реакцияны немесе сүйектің құрылымдық жүктемесінің өзгеруін тудыратын протездің жанында пайда болады. Сондай-ақ, остеолиз сүйек ісіктері, кисталар немесе созылмалы қабыну сияқты аурулардың салдарынан да дамуы мүмкін.
Osteolysis is an active resorption of bone matrix by osteoclasts and can be interpreted as the reverse of ossification. Although osteoclasts are active during the natural formation of healthy bone the term "osteolysis" specifically refers to a pathological process. Osteolysis often occurs in the proximity of a prosthesis that causes either an immunological response or changes in the bone's structural load. Osteolysis may also be caused by pathologies like bone tumors, cysts, or chronic inflammation.
Бiрлескен алмастыру
Сүйек резорбциясы көбінесе көптеген аурулармен немесе буын проблемаларымен байланысты болғанымен, остеолиз термині көбінесе толық жамбас, тізе және иық буындарының ауыстырылуы сияқты жасанды буындарда кездесетін мәселеге қатысты. Остеолиз бисфосфонаттарға байланысты жақ сүйегінің остеонекрозымен байланысты рентген суреттерінде көрінетін өзгерістермен де байланысты болуы мүмкін. Остеолизге әкелуі мүмкін бірнеше биологиялық механизм бар. Толық жамбас ауыстыру операциясында остеолиздің ең көп қабылданатын түсіндірмесі – тозу бөлшектері (жасанды шар мен ойықтың жанасқан бетінен тозылып түскен бөлшектер). Дене осы тозу бөлшектерін (әдетте пластик немесе металдан тұратын) жоюға тырысқанда, тірі сүйек тінінің сіңірілуіне себеп болатын аутоиммундық реакцияны тудырады. Остеолиз имплантациядан кейін 12 айдың ішінде пайда болуы мүмкін және көбінесе прогрессивті дамиды. Мұндай жағдайда протезді ауыстыруға (қайта операция жасауға) қажеттілік туындауы мүмкін. Остеолиздің өзі клиникалық белгілері болмаса да, имплантаттың тұрақсыздығына немесе сүйек сынуына алып келуі мүмкін, бұл өз кезегінде ауыр медициналық проблемаларға себеп болуы мүмкін.
While bone resorption is commonly associated with many diseases or joint problems, the term osteolysis generally refers to a problem common to artificial joint replacements such as total hip replacements, total knee replacements and total shoulder replacements. Osteolysis can also be associated with the radiographic changes seen in those with bisphosphonate related osteonecrosis of the jaw. There are several biological mechanisms which may lead to osteolysis. In total hip replacement, the generally accepted explanation for osteolysis involves wear particles (worn off the contact surface of the artificial ball and socket joint). As the body attempts to clean up these wear particles (typically consisting of plastic or metal), it triggers an autoimmune reaction which causes resorption of living bone tissue. Osteolysis has been reported to occur as early as 12 months after implantation and is usually progressive. This may require a revision surgery (replacement of the prosthesis). Although osteolysis itself is clinically asymptomatic, it can lead to implant loosening or bone breakage, which in turn causes serious medical problems.
Дистальді клавикулярлық остеолиз
Дистальді кіреушелік остеолиз (DCO) көбінесе ауыр атлеттердің акромиоклавикулярлық буындарымен байланысты, себебі кіреуше акромионмен кездескен кезде оған жоғары механикалық жүктеме түседі. Бұл жағдайды жиі "ауыр атлет иығы" деп атайды. Қоса жүретін белгілерге буын капсуласының кеңеюі, жұмсақ тіндердің ісінуі және буынның тұрақсыздығы жатады. Рецидивті DCO-ны емдеу үшін қолданылатын әдеттегі хирургиялық әдіс – кіреушенің ұшынан бірнеше миллиметр сүйекті алып тастау арқылы дистальді кіреушені резекциялау.
Distal clavicular osteolysis (DCO) is often associated with problems weightlifters have with their acromioclavicular joints due to high mechanical stresses put on the clavicle as it meets with the acromion. This condition is often referred to as "weight lifter's shoulder". Associated findings may include distended joint capsule, soft tissue swelling, and joint instability. A common surgery to treat recalcitrant DCO is resection of distal clavicle by removing a few millimetres of bone from the very end of the bone.