Теңіздің континенттік шелфтен құлау аймағындағы, жарық пен оттегіге толы, өмірге қолайлы нертикалық аймақ туралы біліңіз. Теңіз биоалқабы мен физикалық мұхиты туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нериттік аймақ (немесе сублиторалдық аймақ) – континенттік шельфтің қабатты құлауының үстіндегі мұхиттың салыстырмалы түрде шалқаятын бөлігі, шамамен ... тереңдікте. Теңіз биологиясы тұрғысынан қарағанда, бұл планктоннан бастап ірі балықтар мен маржандарға дейінгі теңіз тіршілігі үшін салыстырмалы түрде тұрақты және жақсы жарықтандырылған ортаны құрайды, ал физикалық океанография оны мұхит жүйесінің жағалаумен өзара әрекеттесетін айманы ретінде қарастырады.
Relatively shallow part of the ocean above the drop off of the continental shelf
The neritic zone (or sublittoral zone) is the relatively shallow part of the ocean above the drop off of the continental shelf, approximately in depth. From the point of view of marine biology it forms a relatively stable and well illuminated environment for marine life, from plankton up to large fish and corals, while physical oceanography sees it as where the oceanic system interacts with the coast.
Физикалық сипаттамалары
Нерит аймағы әдетте жақсы оттегімен толыған, көп мөлшерде күн сәулесі түсетін, температурасы салыстырмалы түрде тұрақты, су қысымы төмен және тұздылығы тұрақты болатын сумен жабылған, бұл оны фотосинтез процесін жүзеге асыратын тіршілікке өте қолайлы етеді. Мұхитта әртүрлі аймақтар немесе зоналар бар. Кез келген су қоймасының түбінде, жағалаудан ең терең тұңғиыққа дейінгі аймақ – бентик аймақ деп аталады. Онда ыдыраған органикалық қалдықтар (океан "қар" деп те аталады) шөгіп, тұнба қабатын құрайды. Фотосинтездік тіршіліктің барлығына өсу үшін жарық қажет, және мұхит суының қалыңдығы арқылы жарық қаншалықты тереңге еніп, теңіз түбіне немесе бентик аймаққа жете алады, осы фактор нерит аймағын анықтайды. Бұл фототикалық аймақ, яғни жарық су бағанасы арқылы өте алатын аймақ, әдетте ~100 м (~328 фут) биіктікте орналасады. Кейбір жағалау аймақтарында құрлықтан алысқа созылатын ұзаққа созылған аймақтар бар, ал басқаларында, мысалы, ежелгі жанартаулардан пайда болған аралдарда, "шельф" немесе құрлық массасының жиегі өте тік болғандықтан, нерит аймағы өте қысқа болады.
The neritic zone is covered with generally well oxygenated water, receives plenty of sunlight, is relatively stable temperature, has low water pressure and stable salinity levels, making it highly suitable for photosynthetic life. There are several different areas or zones in the ocean. The area along the bottom of any body of water from the shore to the deepest abyss is called the benthic zone. It is where decomposed organic debris (also known as ocean 'snow') has settled to form a sediment layer. All photosynthetic life needs light to grow and how far out into the ocean light can still penetrate through the water column to the floor or benthic zone is what defines the neritic zone. That photic zone, or area where light can penetrate through the water column, is usually above ~100 m (~328 ft). Some coastal areas have a long area of shallow water that extends far out beyond the landmass into the water and others, for example islands that have formed from ancient volcanos where the 'shelf' or edge of the land mass is very steep, have a very short neritic zone.
Анықтама (физикалық океанография)
Физикалық океанографияда сублиторалдық аймақ – күшті тасқын ағындары мен энергияның таралуы бай жағалау аймақтарын, соның ішінде сызықты емес ағындарды, ішкі толқындарды, өзендердің құятын жерлерін және мұхит майдандарын қамтиды. Теңіз биологиясындағыдай, бұл аймақ әдетте континенттік шельфтің жиегіне дейін созылады.
In physical oceanography, the sublittoral zone refers to coastal regions with significant tidal flows and energy dissipation, including non linear flows, internal waves, river outflows and ocean fronts. As in marine biology, this zone typically extends to the edge of the continental shelf.