Кіріспе

Музыкалық ансамбль
The Eastman Wind Ensemble 1952 жылы дирижер Фредерик Феннелл Истман музыка мектебінде құрған. Ансамбль үрмелі музыканың орындалуын қайта анықтауға көмектескені үшін жиі мақталады. Американың жетекші үрмелі ансамбльдерінің бірі саналатын оның 50 музыканттан тұратын негізгі құрамы Истман музыка мектебінің бакалавр және магистратура студенттерінен тұрады. Феннелл әр партияда бір музыкантты қолдану арқылы және композитор белгілеген аспаптарды ғана пайдалану арқылы үрмелі оркестрді жаңаша құрды. Феннелл осы ерекше үрмелі топты атау үшін «жел ансамблі» терминін енгізді. Топтың репертуары стандартты концерттік үрмелі шығармаларды, сондай-ақ желдік камералық музыканы қамтыды, ал аспаптар қажеттілікке қарай өзгертілді. Әдеттегі концерттік үрмелі топтардан өзгеше, Истман жел ансамблі оркестрлік түрлендірулерге емес, түпнұсқа жел музыкасына баса назар аударды. Истман жел ансамблі 150-ден астам шығарманы тұңғыш рет орындады, олардың ішінде Бернард Рэндс және Джозеф Швантнердің шығармалары да бар. Феннеллдің басшылығымен Истман жел ансамблі Америка Құрама Штаттарында және әлемде симфониялық үрмелі топтар қозғалысының алға басушы күші ретінде танылды. 1965 жылы Дональд Хансбергер дирижер болып тағайындалды және 37 жыл бойы ансамбльді халықаралық деңгейде танымал етті. Құрылғаннан бері EWE жазбалар арқылы желдік репертуарды көтеруде жетекші рөлде. Феннеллдің 1950 және 60-шы жылдардың басындағы Mercury Recording альбомдары бинауралық, стерео және 35 мм жазу техникасын алғаш рет пайдаланғанымен ерекшеленеді. Бұл «Тірі қатысу» жазбалары ең беделді классикалық композиторлардың стандартты үрмелі әдебиетіне назар аударды, олар жаңа теңгерілген аспаптарда алғаш рет естілді. Олар сонымен қатар дәстүрлі үрмелі бағдарламаларында кездеспейтін маңызды репертуарға, мысалы, Хиндемиттің B-flat тонындағы симфониясына, Шёнбергтің «Тема және вариациялар», Op. 43a, және Стравинскийдің «Үрмелі аспаптар симфониясы» шығармаларына да бағытталды.

Алғашқы жылдар

Хунсбергер басшылығымен EWE Deutsche Grammophon, Phillips, CBS Masterworks (қазір Sony Classical), Toshiba EMI, Tioch (қазір KEF), Vox, Centaur және Desto лейблдерінде квадрофониялық және цифрлық жазуларға қатысу арқылы жазу техникасындағы прогрессивті ұстанымын жалғастырды. 1987 жылы Уинтон Марсалиспен бірлескен «Carnaval» альбомы «Грэмми» сыйлығына ұсынылып, көпшілікке корнет пьесаларының толық дәстүрін қайта таныстырды. Sony Classical компаниясының басқа да шығарылымдарында Хунсбергердің Бахтың орган туындыларының жаңа транскрипциялары, сондай-ақ заманауи шығармалар да бар. «Live from Osaka» альбомындағы ең маңызды туындылардың бірі – Джозеф Швантнердің «және ешқайда көтерілмейтін таулар» атты шығармасы. Бұл шығарма ансамбльдің жаңа музыкаға, айқын дыбыстық бояуларға және инновациялық композициялық тәсілдерге деген көзқарасын көрсетеді. Құрылғалы бері ансамбль 150-ден астам жаңа туындыны тұсаукесер етті. 1968 жылы топ елді шарлап, Сиэтлде өткен MENC (Ұлттық музыкалық білім беру қауымдастығы) конференциясының бас сессиясында концерттер сериясын өткізді. Ансамбль 1987 және 1996 жылдары MENC шараларына қатысты. 1976 жылы EWE Колледждердегі оркестр жетекшілерінің ұлттық ассоциациясының ұлттық конвенциясында өнер көрсетті, ал 1978 жылы Жапония мен Оңтүстік-Шығыс Азияда гастрольдік сапарға шықты. Сонымен қатар, 1987 жылғы «Carnaval» дискінің жарық көргенінен кейін Марсалиспен Монреаль, Торонто, Бостон, Филадельфия, Вашингтон және Нью-Йоркке турне жасалды. «Истман» желді аспаптар ансамблі 2002 жылдың ақпанында желді аспаптар ансамблі мен оның музыкасына арналған халықаралық конференциямен 50 жылдығын тойлады. Конференцияда Пулитцер сыйлығының иегері Бернард Рэндстің жаңа туындысының тұсаукесері өтті. Мерейтой сонымен қатар Warner Brothers компаниясының соңғы жылдары Жапония мен Рочестердегі жазбалардан жинақталған көп дискілі жинағының шығарылуымен бірге өтті. 1990 мен 2004 жылдар аралығында EWE Жапонияға жеті жазғы турне ұйымдастырды. Бұл сапарларға Eastman Kodak және Sony Music Foundation демеушілік етті, олардың мақсаты – «Истман» орындау техникасын көрсету және репертуардың түпнұсқа туындыларын таныстыру болды. Хунсбергердің «Жел кітапханасы» басылымдарының бірнешесі осы турлар үшін арнайы транскрипцияланған туындылар ретінде пайда болды, себебі әр турда Хунсбергер мен Скаттердэй ансамбльдің мүмкіндіктерін көрсету үшін арнайы аранжировкалар жасады.

Қазіргі

2004 жылы Жапониядағы соңғы турне Марк Скаттердейдің жетекшілігімен EWE үшін жаңа дәуірді ашты және Тайвань мен Қытайда бірнеше өнер көрсетулерді қамтыды. Бұл Азия турнесінде труба солисі Джеймс Томпсон қатысты, ал ансамбль Дана Уилсон, Эрик Эвазен және Жак Хетудың концерттерін жазды (Danzante, 2006 жылы Summit Records лейблында жарық көрді). 2005 жылы Скаттердей мен ансамбль 26 ақпанда Карнеги залында CBDNA ұлттық конференциясы аясында Карел Хуса, Роберто Сиерра, Дэвид Масланка және Джефф Тайзиктың шығармаларын орындады. Ансамбльдің "Manhattan Music with the Canadian Brass" атты соңғы альбомы 2008 жылы Opening Day Records лейблында, ArchivMusic арқылы жарық көрді.