Құлдықтан Азаттыққа: Люси Делейнидің Өмірі мен Күресі

Кіріспе

Африкалық-американдық жазушы және белсенді (1830–1910)

Люси Делани (Люси Энн Берри; шамамен 1828–1830 – 31 тамыз, 1910) – африкалық-американдық тігінші, құлдықта болған адамның әңгімешісі және қоғамдық лидер. Ол құлдықта дүниеге келген және көбінесе майор Тейлор Берри мен судья Роберт Уош отбасыларында ұсталып тұрған. Жасөспірім кезінде оның анасы Иллинойс штатында, еркін штат та, 90 күннен артық тұрғандықтан, оның бостандығы үшін сотқа жүгінуге тура келді. Иллинойс штатының заңдарына сәйкес, Иллинойста 90 күннен астам уақыт тұрған құлдар келісімшарт бойынша босатылуға тиіс. Елдегі "partus sequitur ventrem" ережесіне сәйкес, егер ана бала туғанда еркін болса, бала да еркін болуы керек. Деланидің анасы Поли Берри (Полли Уош деп те аталады) өзі үшін сотқа жүгінгеннен кейін, 1842 жылы қызының атынан да сотқа жүгінді. Делани сот процесін күтіп 17 ай түрмеде отырды. 1891 жылы Делани "Қараңғылықтан жарық туады, немесе бостандық үшін күрес" атты әңгімесін жариялады. Бұл бостандыққа қатысты сот ісі туралы бірінші тұлғадан айтылған жалғыз куәлік және азаттықтан кейінгі кезеңде жарияланған сирек құл әңгімелерінің бірі. Оның анасы Поли Берри 1803 немесе 1805 жылдары Кентуккиде құл болып дүниеге келген. 1817 жылдың қазан айында, Поли он төрт жасқа келгенде, оны Иллинойс штатының Эдвардсвилл қаласына алып келді. Иллинойста 90 күн болғаннан кейін құл иелері өз құлдарын келісімшарт бойынша жұмыс істеушілер ретінде тіркеуге міндетті болды, бұл оларды заңды түрде босатуға мүмкіндік берді. Бірақ бірнеше айдан кейін, 1818 жылдың сәуір айында Поли Миссури штатының орталық бөлігіндегі Литтл-Диксиге апарылып сатылды. Содан кейін судья Уош Деланидің әкесін Оңтүстік штаттарындағы плантацияға сатты. Нэнси олармен бірге бал айына сапарға шықты, сонда Нью-Йорк штатының Ниагара шарлауында тоқтады. Поли бұрын Нэнсиге Канадаға қашуды (онда құлдық жойылған және 1793 жылғы қашқан құлдар туралы заң күшін жойған) тапсырған. Ниагара шарлауында Нэнси олар тұрған қонақүйдің қызметшісінен көмек алып, Канада шекарасын қауіпсізден өтті. Поли Кокс отбасының меншігінде болған кезде, ол Миссисипи өзені бойындағы кемелерде жұмыс істеді. Ұлттық саябақтар қызметі Делани туралы мақаласында Полидің Жер асты теміржолы арқылы Чикагоға барғанын айтады. Анна К. Робертс Полидің Сент-Луис қаласынан Миссисипи өзенін кесіп өту үшін кемемен Миссисипиге барғанын, онда ол бала кезінен таныс Наоми Вудспен кездесті, ал одан бұрын Кентуккиде өмір сүргенін айтады. Мэри Берри мен Генри Сидни Кокс балаларына қарауға жауапты болған Делани ата-анасының "жантықты мінез-құлқына" ұшырады. Құлдарды шығындарды өтеу және олардың иелеріне ақша табу үшін жалға беру әдеттегі жағдай еді. Сотқа дейін анасының ісі шешіліп, Поли босатылды. Поли өзі және қызы туралы куәліктер ұсынды. Роберт Уош (Фанни Берри Уоштің күйеуі және Полидің бұрынғы иесі) сотта Деланидің Полидің баласы екенін растады. "Бір рет босатылса, әрқашан босатылған" принципіне сәйкес, Бейтс сотқа қызын босату керектігіне сендіре алды. Сот оның босатылғанын жариялады. Ол үкім шығарылған күні түрмеден шықты. Босатылғаннан кейін Делани Сент-Луис қаласында тіркеліп, тіркелуіне кепілдік беруге адам табуы керек болды.

Lucy Delaney ( Lucy Ann Berry; c. 1828–1830 – August 31, 1910) was an African American seamstress, slave narrator, and community leader. She was born into slavery and was primarily held by the Major Taylor Berry and Judge Robert Wash families. As a teenager, she was the subject of a freedom lawsuit, because her mother lived in Illinois, a free state, longer than 90 days. According to Illinois state law, enslaved people that reside in Illinois for more than 90 days should be indentured and freed. The country's rule of partus sequitur ventrem asserts that if the mother was free at the child's birth, the child should be free. After Delaney's mother, Polly Berry (also known as Polly Wash), filed a lawsuit for herself, she filed a lawsuit on her daughter's behalf in 1842. Delaney was held in jail for 17 months while awaiting the trial. In 1891, Delaney published the narrative, From the Darkness Cometh the Light, or, Struggles for Freedom. This is the only known first person account of a freedom suit and one of the few slave narratives published in the post Emancipation period. and 1830. Her mother, Polly Berry was born a slave in Kentucky around 1803 or 1805. In October 1817, when Polly was about fourteen, she was taken to Edwardsville, Illinois. After 90 days in Illinois, slaveholders were required to register their slaves as indentured servants, which legally made them free. However, months later, in April 1818, Polly was transported to Little Dixie of central Missouri, where she was sold. after which Judge Wash sold Delaney's father to a plantation in the Deep South. Nancy was taken with them on their honeymoon trip, with a stop in Niagara Falls, New York. Nancy had been previously instructed by Polly to escape into Canada (where slavery had been abolished and the Fugitive Slave Act of 1793 was invalid). In Niagara Falls, Nancy received assistance from a servant at the hotel where they had been staying, and she made it safely across the border into Canada. While Polly was owned by the Coxes, she periodically worked on riverboats along the Mississippi River
|The National Park Service says in its article about Delaney that Polly went to Chicago on the Underground Railroad. | Anna K. Roberts states that she left St. Louis on a steamboat to cross the Mississippi to meet up with Naomi Woods, who she knew from her childhood near Alton, Illinois, and the years before that in Kentucky. Delaney, who took care of Mary Berry and Henry Sidney Coxe's children, was subject to the parents' "fiery personalities. "efn|It was customary to lease out slaves to offset expenses and earn money for such slaves' masters. By the time the case went to trial, her mother's case had been settled, and Polly was freed. Polly had affidavits from people who knew her and her daughter. Judge Robert Wash (Fanny Berry Wash's widower and Polly's previous master) testified that Delaney was definitely Polly's child. With the case settled by the principle of "once free, always free," Bates was able to convince the jury that her daughter should be freed. The judge announced that she was found to be free. She left the jail the day the verdict was made. Once free, Delaney would have had to register with the city of St. Louis and find someone to post bond in support of her registration.

Неке және отбасы

Делани мен оның анасы бостандыққа шыққаннан кейін Сент-Луисте тігінші болып жұмыс істеді. Люси Энн 1849 жылдың 16 қарашасында Сент-Луисте Цинциннати, Огайо штатынан келген, бос қара нәсілді адам Захария Деланиге тұрмысқа шықты. Деланейлер Сент-Луистің Милл-Крик аңғарындағы Гей-стриттегі үйde тұрды. Ол табысты тігінші болды, ал оның күйеуі портёр, аспазшы, пошта жөнелткіші, үй күзетуші және жұмысшы болып жұмыс істеді. Олар орта тапқа жатты. 1880 жылға қарай, олардың бірге тұратын балалары болған жоқ.

Азаматтық қатынастар

Ол әйелдер клубтарында, діни ұйымдарда және қайырымдылық қоғамдарында белсенді болды. Ол сонымен қатар «Сион қыздары» қоғамының президенті және «Еркін одақ» ұйымының төрайымы болды. Оның жаназасы Сент-Луис қаласындағы Сент-Джеймс африкалық методисттік епископтық шіркеуінде өтті. Сент-Луис қаласы Люси Энн Берридің жергілікті және ұлттық афроамерикандық тарихқа қосқан үлесін жиі мойындап отырады.