Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер және заңгер (1746–1817)
British politician and lawyer (1746–1817)
Құрметті Генри "Гарри" Эрскин (1 қараша 1746 – 8 қазан 1817) – британдық виг саясаткері және заңгер.
The Honourable Henry "Harry" Erskine (1 November 1746 – 8 October 1817) was a British Whig politician and lawyer.
Өмірбаян және білім
Эрскин – сер Джеймс Стюарттың, 7-ші баронеттің және оның әйелі Энннің (1687–1736) және Генри Эрскиннің, 10-шы Букан графының қызы Агнестің үшінші, бірақ екінші тірі қалған ұлы болды. Ол Дэвид Эрскиннің, 11-ші Букан графының, және лорд-канцлер Томас Эрскиннің, 1-ші барон Эрскиннің ағасы еді. Оның үлкен әпкесі – Хантингдон графинясының евангелистік методистер тобымен байланысқан Леди Энн Агнес Эрскин. Ол 1760–1764 жылдары Санкт-Эндрюс университетінде, 1764–1766 жылдары Глазго университетінде, ал 1766 жылы Эдинбург университетінде білім алды. Ол "ұзын, арық бойлы, жандылыққа толы бет-әлпеті, айқын әрі әдемі дауысы және жалпылай зерделі мінез-құлқы" бар адам ретінде сипатталды.
Erskine was the third but second surviving son of Agnes, daughter of Sir James Steuart, 7th Baronet and his wife Anne (1687 1736), and Henry Erskine, 10th Earl of Buchan. He was the brother of David Erskine, 11th Earl of Buchan, and Lord Chancellor Thomas Erskine, 1st Baron Erskine. His elder sister was Lady Anne Agnes Erskine who was involved with the evangelical methodists of Countess of Huntingdon's Connexion. He was educated at the University of St Andrews (1760 1764), the University of Glasgow (1764 1766) and then to the University of Edinburgh in 1766. He was described as "a tall and rather slender figure, a face sparkling with vivacity, a clear sweet voice, and general suffusion of elegance".
Заңгерлік және саяси мансап
Эрскин қазіргі заманғы сот жүйесіндегі қарсы тараптардың күресін тиімді қалыптастырған заңгер деп есептеледі. Ол замандастарының пікірінше, Цицеронмен теңестірілетін көрнекті шешен болған. Эрскин 1783 жылдан 1784 жылға дейін Фокс-Норт коалициясында, ал 1806 жылдан 1807 жылға дейін «Барлық таланттар министрлігінде» Лорд-адвокат қызметін атқарды. 1783 жылдан бастап ол Шотландиядағы Уэльс ханзадасының адвокаты және мемлекеттік кеңесшісі болды. 1785 жылдан 1795 жылға дейін Адвокаттар факультетінің деканы болды, бірақ соғысқа қарсылығы себепті 1796 жылы қайта сайланбады. Лорд Кокберн оның орнын басу туралы айта келіп, «тек Адвокаттар факультеті ғана зардап шекті» деді. Роберт Бернс осы дауыс беруді еске алу үшін «Факультет деканы» атты баллада жазды. 1788 жылы Эрскинге Эдинбургтегі танымал ұры Дикон Бродиді қорғаудың қиын міндеті тапсырылды. Ол бұрын Джордж алаңынан көшіп келген еді. Эрскин 1806 жылдың сәуірінен қарашасына дейін Хэддингтон округінің, ал 1806 жылдан 1807 жылға дейін Дэмфрис округінің Парламент мүшесі болды. 1808 жылы ол Шотландиядағы әділет әкімшілігін тексеру комиссары болып тағайындалды. 1811 жылы ол адвокаттық тәжірибесінен бас тартып, Линлитгоуширдегі Альмоделл ауылдық үйіне зейнетке шықты. Ол туралы былай делінеді: «Гарри Эрскин тірі болғанда ешбір кедейге мұңайғандықтан көмекке ие болмай қалды».
Erskine is considered the lawyer who effectively created the modern adversarial. He was considered a legendary orator compared by his contemporaries to Cicero. Erskine served as Lord Advocate from 1783 to 1784 in the Fox North Coalition and again from 1806 to 1807 in the Ministry of All the Talents. He was advocate and state councillor to the Prince of Wales in Scotland from 1783. He was Dean of the Faculty of Advocates from 1785 to 1795, but was not re elected in 1796, due to his opposition to the war. Lord Cockburn, commenting on his replacement, observed that "it was the Faculty of Advocates alone that suffered". Robert Burns wrote a ballad memorializing the vote entitled, "The Dean of Faculty". In 1788, Erskine had the unenviable task of defending the celebrated Edinburgh thief Deacon Brodie. having moved there from George Square. Erskine sat as Member of Parliament for Haddington Burghs from April to November 1806, and for Dumfries Burghs from 1806 to 1807. He was appointed as a Commissioner to inquire into administration of justice in Scotland in 1808. In 1811 he gave up his practice at the bar and retired to his country residence of Almondell, in Linlithgowshire. It was said of him that "no poor man wanted a friend while Harry Erskine lived."
Отбасы
1772 жылы Джордж Фуллертонның қызы Кристианмен тұрмысқа шықты. Олар Канонгейттегі Шоумейкерс Клоузде тұрды. Олардың екі ұлы мен екі қызы болды. Олардың үлкен ұлы Генри 1829 жылы туысы қайтыс болғанда Буканның 12-ші графы атанды. 1804 жылдың мамырында Кристиан қайтыс болғаннан кейін Эрскин 1805 жылы Александр Мунроның қызы және сэр Джеймс Тернбуллдың жесірі Эрскинге екінші рет үйленді. Бұл неке балалы болмады. Генри Эрскин 1817 жылдың қазанында 70 жасында қайтыс болды. Питер Тернерелли жасаған Эрскиннің бюсті Эдинбургтегі Парламент залында орналасқан.
Erskine married firstly Christian, daughter of George Fullerton, in 1772. They lived at Shoemakers Close on the Canongate. They had two sons and two daughters. Their eldest son, Henry, succeeded as 12th Earl of Buchan on his uncle's death in 1829. After Christian's death in May 1804 Erskine married as his second wife Erskine, daughter of Alexander Munro and widow of Sir James Turnbull, in 1805. This marriage was childless. Henry Erskine died in October 1817, aged 70. A bust of Erskine by Peter Turnerelli stands in Parliament Hall in Edinburgh.