Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Солтүстік Америкада 1759 жылы британдық және Нью-Йорк пен Жаңа Англия колонияларының провинциялық әскерлерінің бірлескен күштерімен Шамплен көлінің тар жерінде, кейіннен Нью-Йорк пен Вермонт арасындағы шекараға айналған аймақта Форт Крон Пойнт салынды. Бұл форт аймақты француздардан қорғау үшін салынған. Ол Нью-Йорк штатының солтүстігінде, Крон Пойнт қаласының жанында орналасқан және АҚШ-та салынған ең ірі топырақтан тұрғызылған бекініс болып табылады. Форттың қираған қалдықтары, Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде, қазір Крон Пойнт мемлекеттік тарихи орнының бөлігі ретінде басқарылады.
Fort Crown Point was built by the combined efforts of both British and provincial troops (from New York and the New England Colonies) in North America in 1759 at a narrows on Lake Champlain on what later became the border between New York and Vermont. Erected to secure the region against the French, the fort is in upstate New York near the town of Crown Point and was the largest earthen fortress built in the United States. The fort's ruins, a National Historic Landmark, are now administered as part of Crown Point State Historic Site.
Тарих
Француздар 1730 жылдары Crown Point-те 4 метр қалың әктас қабырғалары бар Fort Saint Frédéric бекінісін салды. Француз-үнді соғысы кезінде британдықтар оны екі рет шабуылға алды, бірақ 1759 жылдың жазында француздар оны қиратты. Crown Point бекінісін британ әскері, сэр Джеффри Амхерсттің басшылығымен, оңтүстіктегі француз форты Кариллонды (оның Ticonderoga деп атауын) басып алғаннан кейін және Fort St. Frédéric-тің қиратылғаннан кейін салды. Амхерст форт құрылысын француздарды қазіргі Канадаға ығыстырғаннан кейін 1759 жылғы қыста әскерін жұмыспен ұстау үшін пайдаланды. Израиль Путнам, кейіннен Америка революциясында генерал-майор болған, құрылыстың көп бөлігін қадағалады. Археолог Дэвид Р. Старбак айтуынша, Crown Point – «Солтүстік Америкадағы ең ірі британдық әскери нысаны». Фортқа ешқашан тікелей шабуыл жасалмаған. Көбінесе француз басқыншылығының қаупі сейілгеннен кейін салынған, ол негізінен өз алдына позиция ретінде емес, әскер жинау үшін пайдаланылды. 1773 жылдың 21 сәуірінде солдат казармасындағы мұржадан өрт шықты. Ол жылдам таралып, бірнеше күн бойы өртеніп жатты. 1774 жылдың мамырында британдық әскери инженер Джон Монтресор өрттен кейінгі фортты былай сипаттады: «Соңғы форттың өртенуі оны пайдасыз жердің үлкен массасына айналдырды». Монтресор негізгі фортты жөндеудің орнына, форттың бірінші қабырғасын кеңейтуді және жақсартуды ұсынды. Француз-үнді соғысынан кейін британдықтар фортта аз ғана әскер қалдырды. Олар 1775 жылдың 12 мамырында, Революциялық соғыстың басында Crown Point шайқасында капитан Сет Уорнер мен 100 Green Mountain Boys, патриот американдық ополченешілеріне жеңіліп берді. Американдықтар британдықтардан 111 зеңбірек тартып алды және Бостон портын қорғау үшін 29 зеңбіректі Бостонға тасыды. Форт Революция кезінде Бенедикт Арнольдтың Шамплейн көліндегі флоты үшін база ретінде пайдаланылды. 1776 жылы Валькур аралы шайқасында сол флот жойылғаннан кейін, 1777 жылы Канадаға жасалған отаншылдардың шабуылы сәтсіз аяқталғаннан кейін форт британдықтарға қайтарылды. 1780 жылы британдықтар фортты тастап кетті, ал Революцияда жеңіске жеткеннен кейін АҚШ-тың ол қажет болмады, сондықтан ол құлдырап кетті. Форттың үлкен топырақ қабырғалары 21-ші ғасырда да көрінеді. 1773 жылдың сәуір айындағы өрт ағаштан және топырақтан жасалған бекіністі толығымен жойды. Қазіргі таңда сақталған орындағы екі казарма ғимаратының тас қираған қалдықтары бар. 1968 жылы форт Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды.
The French built a fortress at Crown Point in the 1730s with 12 feet (4 m) thick limestone walls named Fort Saint Frédéric. British forces targeted it twice during the French and Indian War before the French destroyed it in the summer of 1759. The Crown Point fort was constructed by the British army under the command of Sir Jeffery Amherst following the capture of Carillon, a French fort to the south (which he renamed Ticonderoga) and the destruction of Fort St. Frédéric. Amherst used the construction of the fort as a means of keeping his men working through the winter of 1759 after pushing the French into modern Canada. Israel Putnam, who would later become a major general in the American Revolution, supervised much of the construction. According to archaeologist David R. Starbuck, Crown Point was "the greatest British military installation ever raised in North America." The fort was never directly assaulted. Mostly built after the threat of French invasion had ended, it was used largely for staging rather than as a position in its own right. On April 21, 1773, a chimney fire broke out in the soldier's barracks. It quickly spread, burning for days. In May 1774, British military engineer John Montresor described the fort (post fire) with the following words: "the conflagration of the late fort has rendered it an amazing useless mass of earth only". Montresor proposed expanding and improving one of the outworks rather than attempting to repair the main fort. After the French and Indian War, the British left a skeletal force at the fort. They quickly yielded to Capt. Seth Warner and 100 Green Mountain Boys, a Patriot American militia, on May 12, 1775 in the battle of Crown Point at the start of the Revolutionary War. The Americans captured 111 cannons from the British at Crown Point, and transported 29 to Boston for the defense of Boston Harbor. The fort was used as a staging ground by Benedict Arnold during the Revolution for his navy on Lake Champlain. After the destruction of that navy in 1776 during the Battle of Valcour Island, the fort was abandoned to the British in 1777 after the failure of the patriot Invasion of Canada. In 1780 the British abandoned the fort and, following their success in the Revolution, the United States had no need for it, so left it to deteriorate. The large earthen walls of the Fort are still visible today in the 21st century. The fire of April 1773 had entirely destroyed the log and earth fortress. The stone ruins of two barracks buildings at the site are being preserved. The fort was declared a National Historic Landmark in 1968.