Кіріспе
Майкл Кэтон Джонстың 2006 жылғы "Негізгі инстинкт 2" (сондай-ақ, "Негізгі инстинкт 2: тәуекелге тәуелділік") – 2006 жылғы эротикалық триллер және 1992 жылғы "Негізгі инстинкт" фильмінің жалғасы. Фильмнің режиссері Майкл Кэтон Джонс, ал продюсерлері – Марио Кассар, Джоэл Б. Майклс және Эндрю Г. Вайна. Сценарий авторлары – Леора Бариш және Генри Бин. Басты рөлдерді қылмыстық романдардың авторы Кэтрин Трамелл (алғашқы "Негізгі инстинкт" фильмінен) және Дэвид Морриси сомдады. Фильм Германия, Ұлыбритания, Америка және Испанияның кинокомпанияларының халықаралық бірлескен өндірісі болып табылады. Фильмде романшы және күдікті серийлі кісі өлтіруші Кэтрин Трамеллдің тағы да билік өкілдерімен қиындыққа тап болуы оқиғасы баяндалады, бұл жолы ол Лондонда. Енді Скотланд-Ярд (Үлкен Лондонның Метрополитен Полиция қызметі) оны саралау үшін психиатр доктор Майкл Гласссты тағайындайды. Бірінші фильмдегі SFPD детективы Ник Карран сияқты, доктор Гласс та Трамеллдің психологиялық манипуляцияларының құрбанына айналады. Бірнеше жыл даму кезеңінде тоқтап тұрғаннан кейін, жалғастырылған фильм 2005 жылдың сәуірінен тамызына дейін Лондонда түсіріліп, 2006 жылдың 31 наурызында көрсетілімге шықты. Алдыңғы фильмнен өзгеше, бұл фильмге сын теріс пікірлер айтылып, кассада үлкен табыс әкелмеді.
Basic Instinct 2 (also known as Basic Instinct 2: Risk Addiction) is a 2006 erotic thriller film and the sequel to 1992's Basic Instinct. The film was directed by Michael Caton Jones and produced by Mario Kassar, Joel B. Michaels, and Andrew G. Vajna. The screenplay was by Leora Barish and Henry Bean. It stars Sharon Stone, who reprises her role of crime mystery author Catherine Tramell (from the original Basic Instinct), and David Morrissey. The film is an international co production of German, British, American, and Spanish production companies. The film follows novelist and suspected serial killer Catherine Tramell, who is once again in trouble with the authorities, this time in London. Now Scotland Yard (Greater London's Metropolitan Police Service) appoints psychiatrist Dr. Michael Glass to evaluate her. As with SFPD Detective Nick Curran in the first film, Dr. Glass becomes a victim of Tramell's psychological manipulation. After being in development limbo for several years, the sequel film was finally shot in London from April to August 2005, and was released on 31 March 2006. Unlike its predecessor, the film received negative reviews and underperformed at the box office.
Сюжет
Лондонда америкалық бестселлер жазушысы Кэтрин Трамелл өзінің серігі, әйгілі ағылшын футбол жұлдызы Кевин Фрэнкспен бірге көлікпен жүр. Трамелл Франкстің қолын ұстап, машинаны жылдамдатып, онымен өзін-өзі мастурбировать етеді, бірақ жартылай ессіз Франкс не болып жатқанын білмейді. Ол оргазмға жетуде, Трамелл жолдан шығып, Темзадағы Батыс Үндістан доктарына соқтығысады. Ол Фрэнкті құтқаруға тырысады, бірақ қауіпсіздік белбеуін шешуге болмайды. Кейіннен полиция оны тергегенде ол: "Бұл оқиғаға келгенде, менің өмірім оған қарағанда маңыздырақ болды деп ойлаймын", - дейді. Трамеллдің тергеушісі, Скотленд-Ярдтың детектив-бастық Рой Уошберн, оның машинасында және Франкстің денесінде медициналық операция үшін жалпы анестезия кезінде бұлшықеттерді сергіту үшін қолданылатын нейромискулярлық блоктаушы агент D тубокурарин (DTC) табылғанын және оның апат кезінде тыныс алмағанын көрсетеді. Уошберннің айтуынша, есірткі дилері Tramell DTC-ді сатты деп мәлімдейді, бірақ Tramell ол өтірік айтып отырғанын және ешқандай дәлелі жоқ екенін айтады. Трамелл дәрігер Майкл Гласспен терапиялық сеанстарды бастайды, ол сот бұйрығы бойынша психиатриялық тексеру жүргізді және оның ісі бойынша куәлік берді. Д-р Гласс Трамеллді дұрыс пен бұрыс арасын ажырата алмайтын нарциссист деп санайды. Трамелл Гласспен манипуляция жасай бастайды, ол басқа психиатрмен қарым-қатынас бастағанына қарамастан, Гласс одан сайын ашуланып, қызығады. Сол арада Гласстың бұрынғы әйелі Глассты сынға алған мақала жазып жатқан журналист жігіті өлтіріліп, тұншығып өлтіріледі. Доктор Гласс айналасында тағы да кісі өлтірулер орын алады, оның ішінде оның бұрынғы әйелі де бар. Оның Трамеллге деген құмарлығы артады, ал ол дұрыс пен бұрыс арасындағы айырмашылықты ажырата алмайды. Полиция оны кісі өлтіруде күдікті деп тапқанда, ол инспектор Уошбернге Трамелл өзін ақтауға тырысқан нағыз кісі өлтіруші екенін айтады. Ол Трамеллмен оның пәтерінде кездеседі, онда олар құмарлықпен жыныстық қатынаста болады. Трамелл Глассқа өзінің келесі романының жобасы, "Аналист" атты көшірмесін береді. Оқығаннан кейін ол Трамеллдің соңғы оқиғалардың көпшілігін романға айналдырғанын түсінеді, Гласс пен өзі кейіпкерлер ретінде. Гласстың әйел әріптесі, доктор Милена Гардош кейіпкері романдағы келесі кісі өлтіру құрбаны ретінде бейнеленген. Гласс доктор Гардоштің пәтерінен Трамеллдің сол жерде екенін біледі. Гардош оған енді Трамеллдің терапиясын жүргізбейтінін және оның лицензиясы жойылатынын хабарлайды. Ол Гардошпен күресіп, қыз есінен танып қалады. Трамелл Глассқа өзімен бірге алып жүрген қарумен қорқытады, бірақ Гласс оны одан тартып алады. Детектив-суперинтендант Уошберн оқиға орнына келгенде, Гласс оны өлтіреді және полиция оны ұстап алмастан бұрын, Трамеллге қаруды бағыттайды. Кейінірек Трамелл Глассқа барады, ол қазір сезімсіз және психиатриялық ауруханада жатыр. Ол өзінің романы бестселлер болғанын айтады. Трамелл Гласстың өзіне жақын болуын жауларын өлтіру үшін сылтау ретінде пайдаланғанын айтады, оны ақтауға ниетті; флешбэктер Гласстың кісі өлтіруді жасағанын көрсетеді. Ол оның ақылсыздықты ойлап жүргенін күдіктенеді және оған "Мен сізсіз жасай алмас едім" деген жазуы бар кітаптың көшірмесін береді. Трамелл оны сүйіп, кетеді, ал Гласс күлімсектей бастайды.
Даму
MGM 2002 жылы жалғастығын шығаруды жоспарлаған, бірақ 2001 жылы фильмді енді түсірмейтіндерін хабарлады. Осы хабарлама күні Шарон Стоун фильмнің продюсерлері Эндрю Г. Вайна мен Марио Кассарға қарсы сотқа жүгінді, өйткені оған "жалғастыққа уәде берілген ең төмені $14 миллион, тіпті фильм түсірілмесе де" және "егер фильм шықса, кірістің 15 пайызына дейін" қарастырылған еді. Алдыңғы фильмді түсірген Пол Верховенге жалғастықты түсіру ұсынылды, бірақ ол бас тартты. "Креп ұстау" (Die Hard) режиссері Джон МакТирнан фильмді түсіруге келісім берген. Ол Бенджамин Браттың басты рөлді ойнауын қалағанын, бірақ Шарон Стоун оған келіспегенін айтты. Ол кейіпкерді жедел жәрдемде жұмыс істейтін латын американдық психиатр ретінде қайта жазуды жоспарлаған, ол "тек әйелге ғана емес, сонымен қатар бұрын көрмеген байлық пен жайлылыққа құмар болады". Роберт Дауниге доктор Майкл Гластың рөлі ұсынылды, бірақ ол бас тартты. Аарон Экхарт та Стоунмен бірге түсуге үміткер болған. Сондай-ақ, Дэвид Кроненберг пен Ли Тамахори режиссерлер ретінде қарастырылды. 2004 жылы продюсерлер Стоунмен сот ісін аяқтау үшін фильмді түсіруге келісті.
Өндіріс
Майкл Кэтон Джонс фильмді түсіруге келісті, кейін ол былай деді: "Мен мүлдем ақшасыз қалған едім және келгеннің бәрін қабылдауға мәжбүр болдым. "Негізгі инстинкт 2" – бұл улағы бар тостаған, ол бір адамнан екіншісіне беріліп, ақырында менің есігімге жетті". Дэвид Моррисси Кэтрин Трамелді талдайтын психиатр рөлінде ойнады. Ол "сценарийді ұнатып оқығанын" және "Шарон Стоунмен бірден тіл табысқанын", ал "түсірілім барысында да осылай болғанын" айтты. MPAA фильмге NC-17 рейтингісін беруі мүмкін болды, сондықтан R рейтингісін алу үшін фильмнен кейбір сахналар қиылып тасталды. Роджер Эберт фильмге 4 жұлдыздың арасында 1,5 жұлдыз берді, оны "құдайға сыймас" деп атады, бірақ көңілді емес деуге болмайды. Ол: "Кэтрин Трамелл рөлін жақсы ойнау мүмкін емес, бірақ Шарон Стоун оны кез келген басқа актрисадан жақсы ойнай алады" деді. 27-ші "Алтын Малина" сыйлығының салтанатында фильм ("Негізінен, ол да жаман иіс шығарады") ең жаман фильм, ең нашар актриса (Шарон Стоун), ең нашар преквел немесе жалғасы және ең нашар сценарий (Леора Бариш және Генри Бин) номинациялары бойынша төрт "Малина" жеңіп алды. Сонымен қатар, ең нашар режиссер (Майкл Кэтон Джонс), ең нашар қосалқы актер (Дэвид Теулис) және ең нашар экрандық жұп (Шарон Стоунның асимметриялы кеудесі) номинацияларына ие болды. Фильм 2006 жылғы Stinkers Bad Movie Awards сыйлығында да үш номинация алды: ең жаман фильм, ең нашар актриса (Шарон Стоун) және ең нашар жалғасы. Майкл Кэтон Джонс кейін фильмді түсіру "азапты тәжірибе" болғанын еске түсіріп, "реакция маған мүлдем қызық емес. Оны жасау процесі қорқынышты болды. Бастамас бұрын бұл фильмнің жақсы болмайтынын білдім. Бұл өте қиын жағдай" деді. Дэвид Моррисси: "Менің ойымша, бұл керемет сценарий. Оның әлемдегі ең жақсы фильм болмайтынын білемін, бірақ ешқашан жұмысыма өкінген емеспін. Әр жұмыстан үйренесіз, ал журналистердің, сын-пикирлердің және т.б. соққылары сізді күшейтеді".
Кассалық жинақ
Фильм кассада айқын сәтсіздікке ұшырады; ол АҚШ және Канададағы тұңғыш апта соңында 3,2 миллион доллар жинады, екінші апта соңында шамамен 70%-ға төмендеді (бір кинотеатрға 700 доллар ғана). Нәтижесінде, фильм кинотеатрларда бар болғаны 17 күн көрсетілді, содан кейін Sony оның табысын қадағалауды тоқтатып, ішкі кірісі 6,0 миллион доллармен аяқталды.
Қайталанатын жалғасы
Фильмнің кассадағы табысы нашар болғандықтан үшінші фильм туралы жоспарлар тоқтатылды, бірақ 2006 жылдың сәуір айында Стоун үшінші бөлімін режиссерлік етуге мүдделі екенін айтты.