Кіріспе
Фичбург темір жолы – бұрынғы теміржол компаниясы, ол АҚШ-тың Массачусетс штатының солтүстігінен өтетін және Хоусак туннеліне жететін теміржол желісін салған. 1900 жылы Фичбург Бостон және Мэн темір жолына жалға берілді. Бостоннан Фичбургке дейінгі басты жол қазір MBTA Фичбург желісі ретінде пайдаланылады; ал Pan Am Railways басқа да кейбір учаскелерде жүк тасымалын жүзеге асырады.
Ерте тарих
1828 жылы Фичбург арқылы Бостоннан Вермонт штатының Браттлборо қаласына дейін атпен жүргізілетін темір жол салу ұсынылды. Чарльзтаун тармағы темір жолы 1835 жылдың 4 сәуірінде Кембридждегі Лехемир нүктесіне жақын орналасқан Бостон және Лоуэлл темір жолынан қысқа тармақ ретінде құрылды, ол Миллер өзені арқылы Чарльзтаунның жағалауына дейін созылды және Чарльзтаун әскери-теңіз базасының алдындағы Светс Уорфқа (кейбір дереккөздерде Свитс Уорф) дейін аяқталды. Ол 1840 жылдың қаңтарында атпен жүргізілетін пойызбен ашылды. Фичбург темір жолы 1842 жылдың 3 наурызында Бостоннан Фичбургке дейін бағытталды және 1843 жылдың мамырында Чарльзтаун тармағының жанында жер сатып алды. Құрылыс 20 мамырда басталды, ал алғашқы бөлігі Уолтемге дейін 1843 жылдың 20 желтоқсанында ашылды, оны 1844 жылдың 1 мамырына дейін Чарльзтаун тармағы басқарды. 1844 жылдың 17 маусымында Конкордқа, 1844 жылдың 1 қазанында Актонға, 1844 жылдың 30 желтоқсанында Ширлиге және 1845 жылдың 5 наурызында Фичбургке дейін қосымша бөлімдер ашылды. Чарльзтаун тармағының жанындағы жаңа жол 1844 жылдың тамызында ашылды; Фичбург темір жолы 1845 жылдың 1 қыркүйегінде Чарльзтаун тармағын жалға алды және 1846 жылдың 31 қаңтарында толығымен сатып алды. Алғашқы Чарльзтаун терминалы Сити-сквердің оңтүстік-батысында, Уоррен көпірінің батысында орналасқан. 1848 жылы желі Чарльз өзені арқылы жаңа көпірге ауыстырылды, содан кейін Бостонның орталық терминалына, Каузвей көшесінің солтүстік жағына, Хаверхилл және Беверли көшелерінің арасында орналасты. Солтүстік Юнион станциясы 1893 жылы бұл терминалдың орнын басты, ол 1920 жылдарға дейін сақталды. 1854 жылы Генри Дэвид Торо өзінің «Уолден» еңбегінде Уолден көлінің жанындағы Фичбург темір жолына қатысты күмәнін білдірді. Торо көбінесе шулы пойыздарға наразы болғанымен, темір жолының өзін қызықты санады: ол жол бойында өсетін өсімдіктерді және темір жол кесіндісінде көрінетін топырақ қабаттарын жиі зерттеді. Ол Уолден көлінен Конкордқа жету үшін көбінесе жол бойымен жүрді. 1886 жылы үшінші жол салынды. Бостон және Мэн темір жолы 1900 жылдың 1 шілдесінен бастап Фичбургті 99 жылға жалға алды, ол өз Фичбург бөлімшесі ретінде жұмыс істеді.
Степенің қиылысуын жою
Темір жол бастапқыда Сомервиллде бірнеше деңгейлес өткелдермен салынған. Бостон мен Лоуэлл темір жолының алмасты өткелі 1857 жылы "Қызыл көпір" деп аталған Лоуэллмен ауыстырылды. Вашингтон көшесі мен Проспект көшесі 19 ғасырда көпірлерге көтерілді; Сакраменто көшесі мен Кейн көшесі 1890 жылдары кесілді (жол астында жаяу жүргіншілерге арналған "метролармен"). Сомервиллдегі қалған он бір деңгейлес өткелді жоюды жоспарлау, оның бесеуі Фитчбург тармағының негізгі желісінде болды, 1900 жылы басталды. 1906 жылы қалалық инженер бес деңгейлес өткелді жою үшін Бикон көшесі мен Сомервилл даңғылы арасындағы жолды көтеруді ұсынды, бірақ бұл жоба қабылданбады. Фитчбург тармағының Сомервилл даңғылы мен параллельді Гранд Джанкшн тармағы 1908–1909 жылдары жол көпірімен алмастырылды, содан кейін 1911 жылы Вебстер көшесі де алмастырылды. 1913 жылдың басында Дэйн көшесін алып өтетін жол көпірі мен Медфорд көшесін алып өтетін жер асты тоннелі аяқталды, тек Парк көшесі қалды. 1930 жылдары штат бойынша көптеген деңгейлес өткелдер жойылды; Фитчбург тармағындағылардың қатарында 1930 жылы Стони Бруктегі Бостон Пост Роуд (20-қадам), 1936 жылы Литтлтондағы Мохок Трейлі және шамамен 1936 жылы Льюминстер–Ширли жолы болды. 1935 жылы қала Парк көшесіндегі деңгейлес өткелді көпірмен алмастыруды сұрады. Бірақ бұл орындалмады және сол жерде апаттар жиі болып тұрады. 1952 жылы Уэверли алаңы арқылы жол төмендетілді, осы жердегі екі деңгейлес өткелді жою үшін. 1959 жылдың 14 маусымында Гринфилд пен Фитчбург арасындағы жеті аялдама (Монтег, Лейк Плезант, Эрвинг, Роялстон, Болдуинвилл, Ист-Гарднер және Оңтүстік Эшбернхам) және Стони Брук жүйелік қысқартулардың кезегі ретінде жабылды. Фитчбургтен батысқа қарай күніне төрт рет жүретін пойыз 1960 жылдың 23 сәуірінде тоқтатылды, соның салдарынан Миллерс-Фолс, Атол, Оранж қалаларына да қызмет көрсету тоқтатылды. 1965 жылдың 18 қаңтарында қызмет Батыс Конкордқа дейін қысқартылды, бірақ 1965 жылдың 28 маусымында Айерге қайта қалпына келтірілді. 1975 жылдың 1 наурызында қызмет Оңтүстік Актонға дейін қысқартылды. MBTA Бостоннан Фитчбургке дейінгі желіні, сондай-ақ көптеген басқа желілерді 1976 жылдың 27 желтоқсанында B&M компаниясынан сатып алды. 1980 жылдың 13 қаңтарында қызмет Фитчбургке және одан әрі Гарднерге қайта қалпына келтірілді. Гарднерге қызмет көрсету 1987 жылдың 1 қаңтарында Амтрак пен Гилфорд арасындағы дауға байланысты Амтрак MBTA келісімшартын қабылдаған кезде тоқтатылды; MBTA тек Фитчбургке дейінгі жолға ие болды. 2016 жылы Вахусет станциясына дейін қызмет қайта кеңейтілді. Гилфорд Транспорт 1983 жылдың маусымында бұрынғы B&M компаниясын сатып алды. Фитчбург тармағының ескі Стони Брук темір жолының батысында, қазір ескі Айер торабының шығысында орналасқан бөлігі қазір Мэн штатындағы Маттавамеккег пен Нью-Йорк штатындағы Механиквилл арасындағы Pan Am темір жолдарының негізгі желісінің бөлігі болып табылады.
On January 18, 1965, service was cut back to West Concord, but was restored to Ayer on June 28, 1965. On March 1, 1975, it was cut back to South Acton. The MBTA bought the line from Boston to Fitchburg, along with many other lines, from the B&M on December 27, 1976. Service was restored to Fitchburg and beyond to Gardner on January 13, 1980. Gardner service was ended on January 1, 1987, when Amtrak took over the MBTA contract, due to a dispute between Amtrak and Guilford; the MBTA only owned the trackage to Fitchburg. Service was re extended to Wachusett station in 2016. Guilford Transportation took over the former B&M in June 1983. The Fitchburg Line west of the old Stony Brook Railroad, which now junctions east of the old Ayer Junction, now serves as part of Pan Am Railways' main line between Mattawamkeag, Maine, and Mechanicville, New York.
Гарвард
Гарвард тармағы темір жолы 1849 жылы құрылып, ашылды, Сомервиллде Фитчбургтен бөлініп, Гарвард алаңына дейін созылды. Ол ешқашан Фитчбургке жалға берілмеген және тиесілі болған емес, сондай-ақ табысты болған жоқ, 1855 жылы жабылды.
Лексингтон
Лексингтон және Батыс Кембридж темір жолы 1845 жылы құрылып, 1846 жылы қазіргі Алевиф Брук қорығының жанындағы (қазір Солтүстік Кембридж бөлігі) Фичбургтен Лексингтонға дейінгі тармақ ретінде ашылды. Фичбург оны ашылғаннан бастап пайдаланды, 1847 жылдан 1859 жылға дейін жалға алды. 1868 жылы ол Лексингтон және Арлингтон темір жолы болып қайта ұйымдастырылды және 1870 жылы Бостон және Лоуэлл темір жолы сатып алды. Фичбургпен байланыс үзілді (бірақ 1927 жылы қайта жаңартылды). 1977 жылғы қаңтарда қарлы бораннан жолаушылар тасымалы тоқтатылды және ол қайта жаңартылған жоқ. 1981 жылы жүк тасымалы да тоқтатылды, ал 1991 жылы темір жол ресми түрде жабылып, Minuteman Commuter Bike Trail велосипед жолының құрылысына жол берді.
Уотертаунда
Уотертаун тармағы темір жолы 1847 жылы құрылды, бастапқыда тәуелсіз, қысқа желілі темір жол ретінде, бірақ Фитчбург темір жолы оны тез арада иеленді. Ол Кембридждегі басты желіден Уотертаун арқылы Уолтемге дейін созылды. 1851 жылы ашылған бұл темір жол, Бостон мен Уолтем арасындағы басты жолаушылар желісіне айналды және екі рельстік сияқты бірнеше тармақ желілерінің бірі болды. 1938 жылы жолаушылар тасымалы тоқтатылды. 1960 жылы Уотертаун сквері ауданындағы желінің орталық бөлігі пайдасыз деп танылды. Бұл тармақты екіге бөлді. 2000 жылы тармақтың батыс бөлігі көбінесе тоқтатылды. Тармақтың шығыс бөлігінде тек бір клиент болды – "Newly Weds Foods" компаниясы. Соңғы жеткізілім 2007 жылдың басында жасалды, ал соңғы қозғалыс 2008 жылдың басында болды. Бүкіл тармақ қазіргі таңда тоқтатылған немесе пайдаланылмайды, ал жолдың шығыс жағы Уотертаун-Кембридж жасыл жолына айналдырылды.
Марлборо
Ланкастер және Стерлинг темір жолы 1846 жылы құрылды және дереу Фичбург темір жолымен біріктірілді. Ол 1850 жылы ашылған, Оңтүстік Актондағы тораптан шамамен оңтүстік-батысқа қарай Хадсонға дейін салынған. Марлборо тармағы 1852 жылы құрылды және 1855 жылы ашылды, бұл Хадсоннан оңтүстікке қарай Марлбороға дейінгі желіні жалғастырды. 1853 жылы Фичбург оны жалға алды, ал 1863 жылы толығымен сатып алды. Бұл тармақ Оңтүстік Актонды Фичбург бағытындағы маңызды торап және қызмет көрсету пунктіне айналдырды. Оңтүстік Актонда пойыздарға қызмет көрсету үшін 20-ғасырдың соңына дейін айналмалы платформа және локомотив депосы болды. Марлбородан жолаушылар тасымалы 1932 жылы тоқтатылды, ал Мейнард пен Хадсон арасындағы бөлік 1943 жылы қолданыстан шығарылды. Хадсон арасындағы бөлікте 1939 жылы Орталық Массачусетс темір жолы арқылы соңғы жолаушылар қозғалысы болды, бірақ ол 1980 жылға дейін толығымен жабылмады. 1958 жылы Оңтүстік Актондағы Фичбург магистралі арқылы Мейнардқа жолаушылар тасымалы тоқтатылды. Желі 1979 жылы ресми түрде жабылды. 2022 жылы Гротон қаласындағы бір бөлігін салуға мемлекеттік қаржыландыру бөлінді.
Милфорд
Бруклин және Милфорд темір жолы 1892 жылы Питерборо және Ширли темір жолынан Скваннакук тоғысынан солтүстікке қарай Милфордтағы Уилтон темір жолына дейін салынды және құрылды. 1895 жылы ол Фичбург темір жолына біріктірілді.
Вермонт және Массачусетс темір жолы
Вермонт және Массачусетс темір жолы 1844 жылы құрылды және бірден Вермонт штатының Браттлборо және Фичбург темір жолын өзіне біріктірді. Фичбургтен Болдуинвиллге дейінгі алғашқы бөлім 1847 жылы ашылды және 1849 жылға дейін Фичбург темір жолымен басқарылды. 1848 жылы Атол және Миллерс-Фолсқа, ал 1850 жылы Вермонттағы Браттлбороға дейін желілер кеңейтілді. Кейін 1850 жылы Граутс-Корнерден батысқа қарай Гринфилдке дейінгі тармақ ашылды. Тернерс-Фолсқа дейінгі қысқа тармақ 1870 немесе 1871 жылы ашылды. Миллерс-Фолстан солтүстікке қарайғы бастапқы желі 1870 жылы Рутленд темір жолына жалға берілді, ол өзін 1871 жылы Вермонт орталық темір жолына жалға берді, ол 1872 жылы Орталық Вермонт темір жолы болып өзгерді. Бұл 1867 жылы Миллерс-Фолстан оңтүстікке қарай салынған және 1871 жылы Вермонт орталық темір жолына жалға берілген Жаңа Лондон Солтүстік темір жолының жалғасы еді. 1874 жылы Фичбург темір жолы V&M-нің қалған бөлігін жалға алып, желісін батысқа қарай Гринфилдке дейін (және одан әрі Троя және Гринфилд темір жолы арқылы – төмен қараңыз) ұзартты.
Ашбернхам
Ашбернхам темір жолы 1871 жылы құрылып, 1874 жылы Оңтүстік Ашбернхамдағы V&M станциясынан Ашбернхамға дейін салынып ашылды. Фичбург компаниясы оны 1885 жылы сатып алды.
Тернерс құламасы
Тернерс-Фоллс тармағы Тернерс-Фоллс тоғысынан Тернерс-Фоллсқа дейін негізгі желіні байланыстырды. Ол 1871 жылы салынды.
Шешир
Чешир темір жолы 1844 жылы Нью-Гэмпширде тіркелді, ал 1845 жылы Массачусетс штатының Винчендон темір жолымен (1845 жылы тіркелген) бірікті. Алғашқы бөлігі 1847 жылы ашылды, Вермонт және Массачусетс темір жолынан Оңтүстік Эшбернхэмнен Винчендонға дейін; сондай-ақ 1847 жылы Нью-Гэмпшир штатының Трой қаласына дейінгі тармақ ашылды. Кине (Нью-Гэмпшир) және Белоус-Фоллс (Вермонт) қалаларына дейінгі тармақтар 1848 және 1849 жылдары ашылды, бұл Фичбург темір жолы мен Вермонт орталық темір жолын байланыстырды (Оңтүстік Эшбернхемнің шығысында V&M темір жолы арқылы өту құқығымен). 1890 жылы Чешир темір жолы Фичбургке қосылып, Чешир тармағына айналды. Жолаушылар тасымалы 1958 жылы тоқтатылды, ал желі бөлім-бөліммен жабылды: 1970 жылы Винчендонның солтүстігінде (Ратланд темір жолының банкроттығынан кейін) және қалған бөлігі 1984 жылы. Оның маршруты Джонсонвиллден шығысқа қарай Троя және Бостон темір жолына жақын болды. 1884 жылы желі батысқа қарай Ротердам тоғысына дейін созылды. Фичбург 1887 жылы BHT&W акцияларын бақылауға алды және 1892 жылы сатып алды. Батысқа қарай Буффалоға желіні кеңейту жоспары бойынша жүргізілген іздеулердің нәтижелері, Oswego тармағымен бірге, Батыс жағалау темір жолында қолданылды. Хосак туннелі және Саратога темір жолы, сондай-ақ Саратога көлі темір жолы 1880 жылы тіркелді және 1882 жылы BHT&W компаниясымен жалға алынды. 1886 жылы олар біріктіріліп, Троя, Саратога және Солтүстік темір жолын құрды. Біріктірілген желі 1886 және 1887 жылдары салынды, басты жолы Механиквиллден (Тройға оңтүстікке қарай ешқашан салынбаған) солтүстікке және батысқа қарай Саратога Спрингске дейін, ал шығысқа қарай Скайлервиллге тармақ салынды. Фичбург темір жолы оны 1887 жылы жалға алды.
Станция мен түйіспе тізімі
Бұл тізімде Бостон мен Фитчбург арасындағы бастапқы Фитчбург теміржолында болған барлық станциялар мен түйіспелер көрсетілген. Станциялардың шағын орындары ескерілмеген. Қазіргі станциялардың тізімі де қолжетімді. MilesCityStationҚосылымдар мен ескертулер0.0BostonNorth Station0.6Charlestown1848 жылы бастапқы Charlestown терминалы жабылғаннан кейін тоқтау орны0.7Boston Engine TerminalТек теміржол қызметкерлері үшін тоқтау орны1.4SomervilleEast Cambridge20.121.9Фрамингем және Лоуэлл теміржолымен түйісу.25.3АктонМарлбороу тармағымен түйісу.26.81975 жылдың 30 сәуірінде жабылды.28.9BoxboroughBoxboro30.1Littleton31.51975 жылдың 30 сәуірінде жабылды.33.5Айер1946 жылдан кейін Stony Brook тармағымен түйісу; 1961 жылы жабылды.36.1Worcester, Nashua and Rochester Railroad және Peterborough and Shirley Railroadпен түйісу; 1946 жылға дейін Stony Brook тармағымен түйісу.39.242.1ЛуненбургЛуненбург45.2Леоминстер49.5ФитчбургФитчбург және Вустер теміржолымен түйісу.