Кіріспе
Комикстің түрі
Күнделікті комикс – газеттегі комикстің форматы, апта ішінде, дүйсенбіден сенбіге дейін шығады, ал жексенбілік комикс әдетте тек жексенбі күндері жарияланады. Олар көбінесе кішкенерек болады, 3–4 бөлімге бөлінген, жексенбілік толық беттік комикстен өзгеше және қара-ақ түсті болады. Бад Фишердің "Матт пен Джефф" комиксі – алғашқы күнделікті комикс, ол 1907 жылдың 15 қарашасында (бастапқы атауы "А. Матт") "Сан-Франциско Хроникалының" спорт беттерінде жарық көрді. Бұл кейіпкер бұрын Фишердің спорттық карикатураларында пайда болған, бірақ аты аталмаған. Фишер 1905 жылдың өзінде редакторы Джон П. Янгқа тұрақты комикс жасау туралы ұсыныс жасаған, бірақ ол қабылданбады. Фишердің сөзінше, Янг оған: "Бұл тым көп орын алады, ал оқырмандар беттің бойымен емес, көлденең оқуға үйренген" деген. Фишердің салған жолын басқа карикатуристер де ұстанды, комикс тарихшысы Р. С. Харви осы туралы былай деп жазды:
"Комикстің тұрақты түрде пайда болуы және оның үлкен танымалдылығы еліктеуге түрткі болды, осылайша газет карикатурасының белгілі бір түрі үшін күнделікті "жолақ" форматы қалыптасты. "Матт пен Джефф" модасын орнатқанға дейін газет карикатуралары көбінесе оқырмандарға екі түрде жететін: жексенбі күндері, қатар тізілген панельдері бар түсті беттерде (Винсор МакКейдің "Ұйықтаған елдегі кішкентай Немо" сияқты, көбінесе балаларға арналған): апта ішінде комикстің суреттері үлкен бір кадрдың шекарасында шашыраңқы түрде орналастырылған (көбінесе ересек оқырмандарға бағытталған). Содан кейін 1907 жылдың қарашасында Фишер өзінің комик суреттерін спорттық беттің еніне дейін тізбектеп таратып, тарихқа енді. Оның редакторы бұл әдеттен тыс қадамға келісім берген кезде, күнделікті комикс форматы күнделікті газеттерде қалыптаса бастады". 1900 жылдардың басында Уильям Рэндольф Херсттің ел бойынша шығарылатын апта ішіндегі таңғы және кешкі газеттерінде шашыраңқы қара-ақ комикстер жарияланды. 1912 жылдың 31 қаңтарында Херст өзінің "Evening Journal" газетінде елдің алғашқы толық күнделікті комикстер бетін ұсынды.
The strip's regular appearance and its continued popularity inspired imitation, thus establishing the daily "strip" form for a certain kind of newspaper cartoon. Until Mutt and Jeff set the fashion, newspaper cartoons usually reached readers in one of two forms: on Sunday, in coloured pages of tiered panels in sequence (some like Winsor McCay's Little Nemo in Slumberland, intended chiefly for children to read): on weekdays, collections of comic drawings grouped almost haphazardly within the ruled border of a large single frame panel (directed mostly to adult readers) Then on that November in 1907, Fisher made history by spreading his comic drawings in sequence across the width of the sports page. And when his editor consented to this departure from the usual practice, the daily comic strip format was on its way to becoming a fixture in daily newspapers." In the early 1900s, William Randolph Hearst's weekday morning and afternoon papers around the country featured scattered black and white comic strips, and on January 31, 1912, Hearst introduced the nation's first full daily comics page in his Evening Journal.
Форматтар мен түстер
Күнделікті газет комикстерінің екі негізгі форматы – жолақтар және жеке әзілдік панельдер. Жолақтар көбінесе көлденең орналастырылады, биіктігінен кеңірек болады. Жолақтар әдетте, бірақ әрқашан емес, бірнеше кішірек панельдерге бөлінеді, олардың арасында сюжеттік байланыс сақталады. Жеке панельдер шаршы, дөңгелек немесе енінен биік болуы мүмкін. Он жылдар бойы танымал болған жеке әзілдік панельдердің бірі – Grin and Bear It, 1932 жылы Джордж Лихти жасаған және бастапқыда United Feature Syndicate арқылы таратылған. 20-ғасыр бойы күнделікті газет жолақтары көбінесе қара-ақ түсте, ал сенбілік жолақтар – түрлі түстерде жарияланды. Бірақ, кейбір газеттер күнделікті жолақтарды түрлі түстерде, ал Grit сияқты газеттер сенбілік жолақтарды қара-ақ түсте шығарды. Интернетте күнделікті газет жолақтары көбінесе түрлі түстерде болады, ал керісінше, Joyce and Walky сияқты кейбір веб-комикстер қара-ақ түсте жасалған. Дәстүр бойынша, тіл буындары мен суреттердің астындағы жазулар толық үлкен әріптермен қолмен жазылған. Дегенмен, Barnaby сияқты, жинақталған мәтінмен жазылған жолақтар да бар. Gasoline Alley комиксінде үлкен және кіші әріптер қолданылады.
Күнделікті тамақтану
Жалғасып келетін сюжеттері бар үздіксіз жолақтар мен, кейіпкерлердің жалғасып жатқан сюжетсіз, әр түрлі күлкілі жағдайларда пайда болатын "күнделікті әзіл" жолақтары арасында айырмашылық жасалады. Кейде "күнделікті әзіл" жолағы әр күні әртүрлі кейіпкерлерді бейнелей алады. Жазушы-суретші Джим Сканкарелли өзінің "Газолин аллеясы" үздіксіз сюжеттеріне күнделікті әзілдерді қосып, екеуін біріктіруге тырысады.
Орналасу
Газеттер жолақтарды жеке беттерде кездейсоқ немесе тақырыптық тұрғыда көрсетуге болады, мысалы, спорттық бетке спорттық жолақты орналастыру сияқты. Бастапқыда газет бетіне әдетте беттің жоғарғы немесе төменгі жағында орналасқан, бір ғана күнделікті жолақ енгізілген. 1920 жылдарға қарай көптеген газеттер жолақтарды жаңалықтар, мақалалар, жұмбақтар және/немесе басқа да суреттелген материалдармен бірге бір бетке жинады. Көптеген газеттерде жолақтың ені жолақты беттің жоғарғы бөлігінен төменгі бөлігіне дейін екі қатарға орналастыруға мүмкіндік берді. Кейбір газеттер жолақтың көлденең пішінін өз беттерінің беттік дизайнына бейімдеу үшін жолақтың бірінші екі панелін үшінші және төртінші панельдердің үстіне орналастырды. Бұл оны қалыңдық панеліне ұқсас пішінге келтірді және оны қалыңдық панельдерімен топтастыруға болады. Кейде жолақтың атауы бірінші панельге теріліп, жабыстырылатын, бұл қосымша жолақтарға орын жасауға мүмкіндік берді, бірақ көбінесе тығыз және тартымсыз беттік дизайнға әкелді. 1930 және 1940 жылдары атау (барлық үлкен әріптермен) теріліп, жолақтың үстіндегі бос орынның оң жағына орналастырылып, автордың аты-жөні оң жақта көрсетілді. Эпизодтың субтитрі (үлкен және кіші әріптермен) атау мен автордың аты-жөні арасында ортаға орналастырылды. Кейінірек жылдары үздіксіз жолақтар әзіл-қалжың жолақтарына жол бергендіктен, субтитрлер жоғалып кетті. Классикалық күнделікті жолақтар дәстүрін сақтай отырып, карикатурист Билл Гриффит әрқашан өзінің Zippy жолақтарының үстінде қолмен жазылған эпизодтың субтитрін ортаға қою арқылы осы дәстүрді жалғастыруда. Сирек жағдайларда кейбір газеттер тақырыпсыз, бір-біріне тігілген жолақтардан беттер құрастырып, көптеген оқырмандарды шатастырды.
Қысылу
Ертедегі күнделікті жолақтар үлкен болатын, көбінесе газеттің бүкіл енін алып, кейде үш немесе одан да көп дюйм биіктікте болатын. 1920 жылдары сегіз бағандық газет әдетте алты бағандық күнделікті жолақты жариялатын. Онжылдықтар бойы күнделікті жолақтардың мөлшері кішірейіп, 2000 жылға қарай бір күнделікті жолақтың орнына төрт стандартты күнделікті жолақ сыятын болды. DailyINK және басқа да қызметтердің бүгінгі цифрлық таратуымен үлкен мөлшерлер қайта келді. 1930 жылдары күнделікті жолақтың түпнұсқа суреті 25 дюймға дейін ені және 6 дюймға дейін биіктігі болуы мүмкін еді. Жолақтар кішірейген сайын, панельдердің саны азайды. Кейбір жағдайларда бүгін күнделікті және жексенбілік жолақтардың өлшемдері шамалас. Мысалы, The Arizona Republic газетіндегі күнделікті жолақтың ені 4 3/4 дюйм, тереңдігі 1 1/2 дюйм, ал сол газеттегі үш қабатты Hägar the Horrible жексенбілік жолағының ені 5 дюйм, тереңдігі 3 3/8 дюйм.