Жылқышы (Highwayman) – 1985 ж. шыққан, Kris Kristofferson, Johnny Cash, Waylon Jennings, Willie Nelson-нан тұратын топтың тұңғыш альбомы. Ең танымал жұмысы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Highwayman — Крис Кристоферсон, Джонни Кэш, Уэйлон Дженнингс және Уилли Нельсоннан құралған кантри супертобы The Highwaymen-нің тұңғыш студиялық альбомы. 1985 жылы Columbia Records лейблы арқылы жарық көрген Highwayman тобының ең алғашқы және ең табысты альбомы болды.
Highwayman is the first studio album released by country supergroup The Highwaymen, comprising Kris Kristofferson, Johnny Cash, Waylon Jennings and Willie Nelson. Highwayman, released through Columbia Records in 1985, was the group's first and most successful album.
Өмірбаян
Төрт музыкант бір-бірінің туындыларын ұзақ жылдар бойы бағалап келді. Кэш 1950-жылдардың ортасында "Sun Records" лейблында мансабын бастады және 1960-жылдардың соңында Дженингспен бірге пәтерде тұрды, осы кезде Дженингс пен Нельсон Нэшвиллдің ескірген жазу тәжірибесінен жалыққан еді. Шамамен осы уақытта Кристоферсон прогрессивті кантри әндерін жазудың жаңа дауысы ретінде пайда болғанда, үшеуі де оның әндерін орындады, ал Кэштің "Sunday Morning Coming Down" нұсқасы хитке айналып, жас музыкантты ерекше талант иесі деп жариялады. Дженингс, Нельсон және Кристоферсон 1970-жылдары Outlaw қозғалысының құрамында үлкен жетістіктерге қол жеткізді, Уэйлон мен Уилли бірнеше альбомдар жазып, табысты турларға шықты. 1980-жылдардың ортасына қарай Нельсон хит-парадтардағы ең маңызды орында сақталды, ал қалған үшеуінің мансабы біршама тоқырады. Нельсонның өмірбаянын жазған Джо Ник Патоски былай деді: "Сандағы күш-жігердің ынтымақтастығы төрт алыптың мансабын жандандыруға бағытталған, олар аңыз саналған, бірақ қазіргі заманғы кантри радиосы үшін лайықты емес деп есептелді". 1996 жылы жазған "Уэйлон" атты естеліктерінде Дженингс еске алды:
All four musicians had long been admirers of each other's work. Cash, who got his start at Sun Records in the mid fifties, shared an apartment with Jennings between marriages in the late sixties, a time when both Jennings and Nelson were growing weary of Nashville’s stale recording practices. When Kristofferson emerged as a new voice for progressive country songwriting around this time, all three covered his songs, with Cash’s version of "Sunday Morning Coming Down" becoming a smash, and heralded the younger musician as a unique talent. Jennings, Nelson, and Kristofferson would go on to enjoy immense success as part of the Outlaw movement in the seventies, with Waylon and Willie recording several albums and embarking on lucrative tours. By the mid eighties, Nelson remained the most relevant on the charts while the careers of the other three had lulled somewhat. As Nelson biographer Joe Nick Patoski puts it, "The strength in numbers collaboration aimed to bolster the careers of four giants old enough to be regarded as legends but who were no longer considered suitable for contemporary country radio." In his 1996 memoir Waylon, Jennings recalled:
Джон біздің төртеуімізді алғаш рет 1984 жылы Монрео, Швейцарияда біріктірді. Ол әр жыл сайын телеарнада Рождестволық арнайы бағдарлама шығаратын, сол мерекелік маусымда ол біздің барлығымызды шақырды. Бағдарламаны орындағаннан кейін қонақ үйде әндермен алмасып, біреу, әдеттегідей, альбом жазу керек деді. Көбінесе одан кейін әркім өз жолымен кетеді, бірақ идея қалыптасты. Дженингс пен Кристоферсонмен жақын қарым-қатынасқа қарағанда, Кэш Нельсонды жақсы білмеді, бірақ бірнеше күн ішінде төртеуі Нельсонның екі алдыңғы альбомын продюсерлікке ие болған Моманмен бірге Нэшвилл студиясында материалды сынап көрді. Кристоферсон кейінірек таң қалды: "Мен әрқашан олардың барлығына қарап, өзімді Рашмор тауына көтеріліп, бетімді сонда тығып тұрған балаша сезіндім".
John had brought our four personalities together initially, in Montreaux, Switzerland, in 1984. Every year, he had a television Christmas special, and that holiday season he wanted us all to come over We started trading songs in the hotel after we worked on the special, and someone said, like they always do, we oughta cut the album Usually everyone goes their separate ways after that, but the idea took hold. In contrast to his close relationship with Jennings and Kristofferson, Cash barely knew Nelson, but within days, the foursome were in a Nashville studio with Moman (who had produced Nelson's two previous albums) trying out some material. Kristofferson later marvelled, "I always looked up to all of them and felt like I was kind of a kid who had climbed up on Mount Rushmore and stuck his face out there."
Жазу және композициялау
Highwayman альбомы он тректен тұрады және сол аттас табысты сингл мен альбомның тайтл трекінің жалғасы ретінде жарық көрді. Джимми Уэббтің кавер нұсқасы болған "Highwayman" әні кантри-чарттардың төбесіне көтерілді, ал одан кейін Гай Кларк шығарған түпнұсқасымен танымал "Desperados Waiting for a Train" әні топ-20 хиттеріне енді. Альбомның барлық өндірісін Chips Moman жүзеге асырды. Марти Стюарт сессияларда гитара мен мандолинада орындады. Алғашқы тыңдаудан бастап, олардың дауыстарында керемет үйлесім болды, және Моманның ынталандыруымен, олар "The Highwaymen" деп атаған топ, осы төрт тәжірибелі таланттың бірігуіне байланысты туындаған ностальгиялық сезімді бейнелейтін тағы бірнеше әндерді жинады. Нельсон кейіннен: "Біздің төрт әртүрлі дауысымыз үйлеседі деп ойламаған болар едім. Бірақ олар үйлесті. Олар тізбек құрастырғыш бөліктері сияқты бір-біріне жақсы сайды" деді. Бұл альбомдағы "Big River" әнінің ерекшелігі, ол Каш түпнұсқа жазбадан шығарып тастаған Дженингстің орындаған шумағын қамтиды. Альбом сонымен қатар бір жыл бұрын лейкемиядан қайтыс болған Стив Гудман және Кристофферсон көп жылдар бойы жанкүйер болып, қолдаған Джон Прайн жазған "The Twentieth Century Is Almost Over" әнімен де танымал. Топ бастапқыда "The Highwaymen" деп аталмады. Олардың алғашқы екі альбомында "Нельсон, Дженнингс, Кэш, Кристофферсон" деп көрсетілген. Көпшілікке кеңінен танылған ресми атау тек кейінгі жылдары қолданыла бастады, ал олардың соңғы бірлескен жұмысы "The Road Goes on Forever" альбомы "The Highwaymen" деген атпен шықты.
Highwayman, consisting of ten tracks, was released as a follow up to the successful single of the same name and the title track of the album itself. "Highwayman", a Jimmy Webb cover, hit the top of the country charts and was followed up by the Top 20 hit "Desperados Waiting for a Train", whose original version was released by Guy Clark. The album was entirely produced by Chips Moman. Marty Stuart also played guitar and mandolin on the sessions. From the first playback, there was magic in their collective voices, and with Moman's encouragement, the group, which they called The Highwaymen, assembled some other songs that spoke to the nostalgic appeal of these four veteran talents coming together. Nelson later admitted, "You wouldn't think our four uneven voices would blend. But they did. They fit together like a jigsaw puzzle." The version of "Big River" on this album is significant because it includes a Jennings sung verse that Cash omitted from the original recording. The album is also notable for the song "The Twentieth Century Is Almost Over," written by Steve Goodman, who had died of leukaemia the year before, and John Prine, who Kristofferson in particular had been a fan and supporter of for years. The group wasn't named "The Highwaymen" from the beginning. On their first two albums, they are credited as "Nelson, Jennings, Cash, Kristofferson". The official name which came to be widely recognized began to be used only in later years, and their last collaborative effort, The Road Goes on Forever, was already credited to "The Highwaymen".