Жауын-шашын түрлері: ұсақ тамшылы жауын (drizzle) – диаметрі 0.5 мм-ден кіші. Бұл жауын төменгі қабатты бұлттардан түседі, көбінесе буланып кетеді. DZ коды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жеңіл сұйық жауын-шашын
Light liquid precipitation
Жаңбыр – жаңбыр тамшыларынан кішірек сұйық су тамшыларынан тұратын, диаметрі әдетте одан кіші болатын жеңіл жауын-шашын. Жаңбыр көбінесе төменгі қабатты бұлттар мен стратокумул бұлттардан пайда болады. Жер бетіндегі жаңбырдың қарқындылығы күніне бір миллиметрден немесе одан аз болады. Жаңбыр тамшыларының кішкентай болуына байланысты, көп жағдайда жаңбыр жер бетіне жетпей буланып кетеді, сондықтан оны жердегі бақылаушылар байқамай қалуы мүмкін. METAR кодексі бойынша жаңбыр – DZ, ал қатып су жаңбыры – FZDZ.
Drizzle is a light precipitation which consists of liquid water drops that are smaller than those of rain – generally smaller than in diameter. Drizzle is normally produced by low stratiform clouds and stratocumulus clouds. Precipitation rates from drizzle are on the order of a millimetre (0.04 in) per day or less at the ground. Owing to the small size of drizzle drops, under many circumstances drizzle largely evaporates before reaching the surface, and so may be undetected by observers on the ground. The METAR code for drizzle is DZ and for freezing drizzle is FZDZ.
Әсерлер
Жаңбырдың көп бөлігі адамдарға жеңіл әсер етеді, бірақ мұздақ жаңбыр қауіпті жағдайларға алып келуі мүмкін. Мұздақ жаңбыр, су тамшыларының температурасы нөл градустан төмендеп, мұзға айналуымен пайда болады. Бұл тамшылар бетке тиісімен қатып, жолдардың бетіне мұз қабығының (кейде қара мұз деп те айтады) түзілуіне себеп болады.
While most drizzle has only a minor immediate impact upon humans, freezing drizzle can lead to treacherous conditions. Freezing drizzle occurs when supercooled drizzle drops land on a surface whose temperature is below freezing. These drops immediately freeze upon impact, leading to the buildup of sheet ice (sometimes called black ice) on the surface of roads.
Пайда болуы
Дымыр жауын – әлемдік мұхиттардың кең аумақтарында, әсіресе субтропиктердің салқын аймақтарында жауын-шашынның ең көп кездесетін түрі. Бұл аймақтарда теңіздің шекаралық қабатында толығымен қалыптасатын жағалаулық стратокумул және пассат желдерінің кумул бұлттары басым. Жер бетіне жиналу деңгейі төмен болғанымен, дымыр жауын осы аймақтардағы бұлттардың құрылымына, таралуына және сәулелену қасиеттеріне маңызды әсер ететіні анықталды. Бұл ғалымдарды дымыр жауынды анықтауға арналған жоғары жиілікті радарлар сияқты күрделі және сезімтал құралдарды жасауға ынталандырды. Осы зерттеулер дымыр жауын мөлшерінің бұлттардың морфологиясымен тығыз байланысты екенін және теңіз шекаралық қабатындағы көтерілетін ауа ағындарымен байланысты екенін көрсетті. Дымыр жауынның көп мөлшері бұлт тамшыларының концентрациясы төмен таза ауа массаларында пайда болатын теңіз бұлттарында кездеседі. Бұлттар мен дымыр жауын арасындағы бұл байланысты үлкен ауқымды симуляциялау сияқты жоғары ажыратымды сандық модельдеу арқылы зерттеуге болады.
Drizzle tends to be the most frequent form of precipitation over large areas of the world's oceans, particularly in the colder regions of the subtropics. These regions are dominated by shallow marine stratocumulus and trade wind cumulus clouds, which exist entirely within the marine boundary layer. Despite the low rates of surface accumulation, it has become apparent that drizzle exerts a major influence over the structure, coverage, and radiative properties of clouds in these regions. This has motivated scientists to design more sophisticated and sensitive instruments such as high frequency radars which can detect drizzle. These studies have shown that the quantity of drizzle is strongly linked to cloud morphology and tends to be associated with updrafts within the marine boundary layer. Increased amounts of drizzle tend to be found in marine clouds that form in clean air masses that have low concentrations of cloud droplets. This interconnection between clouds and drizzle can be explored using high resolution numerical modelling such as large eddy simulation.
Аэрозольдардың әсері
Техас А&М университетінің атмосфера ғалымдарының тобы атмосферадағы адам қызметінен туындаған бөлшектердің нөсерді (жаңбырды) басуы мүмкін деген гипотеза ұсынған. Осы гипотезаға сәйкес, нөсер бұлттан ылғалды кетірудің тиімді тәсілі болғандықтан, оны басу теңіз үстіндегі қабатты бұлттардың (стратокумул) қалыңдығын, көлемін және сақталу мерзімін ұлғайтуға көмектеседі. Бұл аймақтық және жаһандық деңгейде бұлттардың альбедосын арттырып, атмосфераны салқындатуға алып келеді. Құрама жаһандық климат модельдерін қолданып жасалған есептеулер, бұл эффект парник газдарының жаһандық температураға тигізетін әсерін ішінара жасыруы мүмкін екенін көрсетеді. Дегенмен, қазіргі климат модельдерінде аэрозольдер, бұлттар және нөсер арасындағы өзара әрекеттесуді дәл модельдеуге қажетті химиялық және физикалық процестердің бейнеленуі бөлшектердің өзгеруінің жаһандық салдарына толыққанды түсінік беруге жетеді ме, әлі белгісіз.
It has been hypothesized by a group of atmospheric scientists at Texas A&M University that particulates in the atmosphere caused by human activities may suppress drizzle. According to this hypothesis, because drizzle can be an effective means of removing moisture from a cloud, its suppression could help to increase the thickness, coverage, and longevity of marine stratocumulus clouds. This would lead to increased cloud albedo on a regional to global scale, and a cooling effect on the atmosphere. Estimates using complex global climate models suggest that this effect may be partially masking the effects of greenhouse gas increases on global surface temperature. However, it is not clear that the representation of the chemical and physical processes needed to accurately simulate the interaction between aerosols, clouds, and drizzle in our current climate models is sufficient to fully understand the global impacts of changes in particulates.