Тайковскийдің «Франческа да Римини» симфониялық поэмасы – Дантеден алынған трагикалық махаббат туралы музыкалық туынды. Құрамы, бөлімдері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Симфониялық поэма басқа классикалық шығармалар
Symphonic poem
other classical works
Франческа да Римини: Дантеден кейінгі симфониялық фантазия, Op. 32 – Пётр Ильич Чайковскийдің симфониялық поэмасы. Бұл Дантенің «Илаһи комедиясында» мәңгілікке қалып қойған әдемі Франческа да Риминидің трагедиялық оқиғасының симфониялық түсіндірілуі.
Francesca da Rimini: Symphonic Fantasy after Dante, Op. 32, is a symphonic poem by Pyotr Ilyich Tchaikovsky. It is a symphonic interpretation of the tragic tale of Francesca da Rimini, a beauty immortalized in Dante's Divine Comedy.
Аспаптар
Музыка 3 флейтаға (үшіншісі пикколоны екі рет орындайды), 2 гобой, ағылшын мүйізі, A кларнетіне 2, 2 фагон, 4 валторна, A корнетіне 2, E кернейіне 2, 3 тромбон, туба, тимпан, бас барабан, тарелкалар, там-там, арфа және скрипкалар тобына жазылған.
The music is scored for 3 flutes (third doubling piccolo), 2 oboes, English horn, 2 clarinets in A, 2 bassoons, 4 horns, 2 cornets in A, 2 trumpets in E, 3 trombones, tuba, timpani, bass drum, cymbals, tam tam, harp and strings.
Бөлімдер мен қысқаша мазмұны
Бұл симфониялық поэманың кіріспесі мен үш бөлімі бар. Кіріспеде оркестрдің бас және үрмелі аспаптар бөлімдері қараңғы үнмен ашылады, бұл Дантенің «Тозағының» басталуын көрсетеді, онда автор дұрыс жолдан адасып, қараңғы орманда қалады. Музыка бірінші бөлімге қарай дамығанда, Данте тозақтың бірінші шеңберлеріне тереңірек енгенде сезінген үрейді көрсетеді. Екінші бөлімде темп жылдамдайды, баяндама көрермендерді екінші шеңберге алып кіреді, онда Данте Тристан мен Изольда, Паоло Малатеста және Франческа да Римини (туған тегі да Полента) сияқтыларды зор дауылда тұтқындалған күйде табады, олар ауада айналып, мәңгілікке дейін қираған тас қабырғаларға қатты соғылады. Үшінші бөлімде музыка баяулайды, Дантенің құмарлыққа тап болған ғашықтармен (соло кларнетпен бейнеленген) сөйлесу туралы тілегі көрсетіледі, олар Франческаның қалай білмей, Паолоның үлкен, қатыгез және сұлу емес ағасы Джанциотто Малатестаға өкілеттікпен үйленгенін айтады; музыка олардың бір-біріне физикалық тартылысқа қарсы тұра алмағанын және королева Гвиневра мен сэр Ланселоттың [тағы бір құмарлыққа тап болған жұп] оқиғасының бір бөлігін оқығанда құмарлықтарына берілгенін көрсетеді, бұл сәттерде скрипкалардың қолдауымен үрмелі аспаптармен бейнеленеді. Музыка сондай-ақ олардың Джанциоттоның қолынан қаза табуын көрсетеді, бұл жылдам темпте ойналатын бас партиясы мен барабандармен бейнеленеді, содан кейін реквием сияқты тақырыпта қараңғы горндар тартылады. Олардың әңгімесі аяқталғаннан кейін, соңғы бөлім басталады, ол мәңгілік жазаны көрсетеді, ол қайтадан жалғасады, Дантеді (және көрермендерді) оркестрдің салтанатты тутисімен бейнеленген үрейлі күйде қалдырады.
This symphonic poem has an introduction and three parts. In the introduction, the basses and the wind section of the orchestra open in dark tones suggesting the beginning of Dante's Inferno, where the author is astray from the right path into somber woods. As the music continues into the first section, the horror felt by Dante is portrayed in the music as he walks in deeper and deeper into the first circles of Hell. In the second section, the tempo picks up, the narrative takes the audience into the second circle, where Dante finds, amongst others, such as Tristan and Isolde, Paolo Malatesta and Francesca da Rimini (née da Polenta) trapped together in a violent storm, whirled through the air around, violently crushed against ragged stone walls for eternity. In the third section, the music subsides, depicting Dante's request to speak with the doomed lovers (depicted by a solo clarinet), who recount their story of how Francesca was unwittingly married by proxy to Gianciotto Malatesta, Paolo's older, cruel and unattractive brother; the music continues to depict how they were unable to resist their fleshly attraction for each other and succumbed to their passion while reading a passage of the story of Queen Guinevere and Sir Lancelot [another pair of equally doomed lovers], depicted by the wind section supported by the strings in the moments of highest passion. The music also depicts the moment of their murder at the hands of Gianciotto, depicted by fast playing bassi and cymbals, followed by sombre horns in a requiem like theme. After their tale is over, the final section starts, depicting the eternal punishment that continues once more, leaving Dante (and the audience) in a state of shock depicted by the ominous tutti of the orchestra.