Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Риши аңғары мектебі – философ Джидду Кришнамурти құрған үнді мектеп-интернаты. Мектеп Кришнамуртидің педагогикалық көзқарасының рухындағы жан-жақты білім беруге бағытталған. Оқушылардың оқуының ажырамас бөлігі – қоғамдық қызмет, сыныптан тыс шаралар, сондай-ақ талқылаулар, жиналыстар мен клубтардағы кездесулер. Риши аңғары 375 акр көлеміндегі жеке алдына жатқан аңғарда, ежелгі төбелер мен кішкентай ауылдармен қоршалған. Ол Кришнамуртидің туған жері – Маданапалле қаласына жақын, Оңтүстік Үндістанның Андхра-Прадеш штатында орналасқан. Риши аңғары Тирупати мен Читтоур қалаларынан екі сағат, Бангалордан екі жарым сағат, ал Ченнаиден бес сағаттық қашықтықта жатыр.
Rishi Valley School is an Indian boarding school, founded by the philosopher Jiddu Krishnamurti. The school has a holistic approach to education in the spirit of Krishnamurti's pedagogical vision. Community service and extracurricular activities are part of the students' schooling, as are discussions, assemblies and club meetings. Rishi Valley is set in 375 acres of an independent valley, surrounded by ancient hills and tiny villages. It is located close to the town of Madanapalle, Krishnamurti's birthplace, in the south Indian state of Andhra Pradesh. Rishi Valley is two hours from Tirupati and Chittoor, two and a half hours from Bangalore and five hours from Chennai.
Шолу
Мектеп төртінші сыныптан он екінші сыныпқа дейін (тоғыздан он сегіз жасқа дейін) оқушыларды қабылдайды және тоғызыншы және оныншы сыныптарда ICSE, ал он бірінші және он екінші сыныптарда ISC бағдарламаларын оқытады. Кампустағы 20 пансионат оқушыларды орналастыруға арналған, әр пансионатта 20 оқушы бар. Мектеп кіші (төртіншіден сегізінші сыныпқа дейін) және жоғары (тоғызыншыдан он екінші сыныпқа дейін) мектептерге бөлінеді. Мектеп Кришнамуртидің ілімдеріне негізделген білім беру бағдарламасымен танымал, ол дәстүрлі пәндермен қатар, қоршаған ортаны, өнер мен музыканы, сондай-ақ спортты ұната білуді дамытуды қамтиды. Мектеп Риши аңғарының білім беру ресурстары институты (RIVER) бағдарламасын, ауылдық білім беру орталығын және ауылдық денсаулық сақтау орталығын жүргізеді. Оңтүстік Андхра-Прадеш штатының Раяльсема аймағында кең жайылған кампус Кришнамурти үшін бейбітшілік пен тыныштық атмосферасымен ерекшеленді, ол Үндістандағы ең ежелгілердің бірі болған алып баян ағашының айналасында орналасқан. Ағаш 2016 жылы құлады. Риши аңғары Ришиконда төбесінің етегіндегі ежелгі аңғарда орналасқан, халық ауыз әңгімелерінде осы жерде даналар, яғни санскрит тілінде «ришилер» медитация жасаған делінеді. Мектеп өз атын осы аңыздан алған. Риши өзені, бұрын төбеден ағып, мектеп аумағынан өтетін жаңбырмен толыған өзен, қазір құрғап қалған, бірақ Джидду Кришнамурти өзінің алғашқы мектебіне осы атты сақтап қалды. Риши аңғарының барлық жағынан ерекше пішіндері бар ежелгі гранитті төбелермен қоршалған.
The school accepts students from the fourth through the twelfth grade (ages nine–eighteen) and follows the ICSE board for the ninth and tenth grades and the ISC for the eleventh and twelfth grades. Twenty boarding houses accommodate students across the campus, with twenty students in each house. The school is divided into a junior (fourth through eighth) and a senior (ninth through twelfth) school. The school is known for its Krishnamurti's teachings inspired curricula, which includes developing an appreciation for the environment, art and music, and athletics in addition to traditional subjects. The school runs the Rishi Valley Institute for Educational Resources (RIVER) program, the Rural Education Centre and the Rural Health Centre. With a large campus spread over in the Rayalseema area of southern Andhra Pradesh, Rishi Valley was chosen by Krishnamurti for its atmosphere of peace and serenity, centered around a large banyan tree which was one of the oldest in India. This tree fell down in 2016. Rishi Valley is nestled in an ancient valley under the Rishikonda Hill where, as folklore has it, sages, or in Sanskrit 'rishis', used to meditate. The school derives its name from these legends. The Rishi River, a rain fed stream, that flowed down a surrounding hill and through the school has long since dried up, but Jiddu Krishnamurti retained the name for his first school. Ancient granite hills with striking formations surround Rishi Valley on all sides.
Шығу тегі
Риши аңғары 1925 жылы Теософиялық қоғамның президенті Энни Бесант ұсынған әлемдік университет құру идеясымен пайда болды. Мектеп орналасу үшін Маданапалле, Джидду Кришнамуртидің туған жеріне жақын үш мүмкін аймақ анықталды. Тетту аңғарындағы бір жердегі үлкен банян ағашы оның назарын тартып, ол мектепті сол ағаш төңірегінде салды. 1926 жылы Джидду Кришнамуртидің әріптесі С. С. Трилокикар оның өтінішімен бұқа арбасымен ауыл-айылды аралап, 300 акрлық кампус жиналғанша жер сатып алды. 1929 жылға қарай Риши аңғары үшін жердің көп бөлігі алынды. Трилокикар бүкіл аймақты Риши аңғары деп атады, бұл атау мыңдаған жылдар бұрын осы аңғарды қоршаған төбелерде мекендеген ришилер туралы жырлардан шыққан. Дегенмен, жер толық жиналмас бұрын Бесант әлемдік университет идеясынан бас тартты, себебі оның назарында Үндістанның өзін-өзі басқару қозғалысы сияқты, ел үшін маңыздырақ мәселелер тұрды.
Rishi Valley was born with the idea of starting a world university, conceptualized by Annie Besant, President of the Theosophical Society, in 1925. Three sites near Jiddu Krishnamurti's birthplace, Madanapalle were identified as possible locations for the school. At a site in Thettu Valley a big banyan tree attracted his notice and he built the school in the region surrounding the tree. In 1926, Jiddu Krishnamurti's colleague C. S. Trilokikar on his request went from hamlet to hamlet by bullock cart, buying land until a 300 acre campus had been assembled. By 1929 most of the land for Rishi Valley had been acquired. Trilokikar named the whole basin Rishi Valley, a name derived from legends about rishis, who were held to have lived in the hills surrounding the valley, thousands of years ago. However, before the land was completely assembled, Besant abandoned the idea of a world university because there were more pressing matters of national importance for her, such as India's Home Rule Movement.
Көшіру
Гинди мектебі – Бесанттың 1918 жылы құрған мектебі. Оның алғашқы директоры Г. В. Субба Рао (ГВС) жас теософ болды. Гинди мектебінде орын шектеулі болды, маңы шулы және халыққа толы болды. Жыл сайын қатты Солтүстік-Шығыс муссоны мектептің сабан шатырын қиратып, коттедждерін бұзып тастады. 1930 жылдың соңында Гинди мектебінің көп бөлігін қиратқан қатты дауылдан кейін Джидду Кришнамурти ГВС-пен кездесті және Гинди мектебін Риши аңғарына көшіру туралы шешім қабылданды. Құрылыс жұмыстарын Кришнамуртидің іліміне адал теософтар жүзеге асырды. Құрылысты бақылау үшін инженерлер шақырылды, олардың барлығы еңбек ақысын алудан бас тартты. 1931 жылдың қыркүйегіне қарай құрылыстар мектепті қабылдауға дайын болды. Одан кейін Субба Рао шамамен 90 оқушысымен және олардың ұстаздарымен бірге жаңа кампусқа көшті. Көшіру аяқталған сәтте, Риши аңғарының шөлейт жеріне бұрын-соңды болмаған 50 дюймдік жаңбыр жауды, ал аймақ суға батты. Айналасындағы ауыл тұрғындары мектептің ашылуын құт-берекеге және өркендеудің белгісіне балап бағалады. 1934 жылға қарай мектептің негізгі құрылыстары, соның ішінде бүгінге дейін қолданылып келе жатқан Үлкен мектеп ғимараты салынды. 1937 жылға дейін ғимараттарды жарықтандыру үшін мұнай және петромакс шамдары қолданылды, содан кейін екі динамо күндіз электр қуатымен қамтамасыз ете бастады. Осы кезеңде студенттер мен ұстаздар кампус ішінде және оның маңында ағаштар отырғыза бастады.
The Guindy School was a school started by Besant in 1918 and was based in Madras. Its first headmaster, G. V. Subba Rao (GVS) was a young theosophist. Space in the Guindy School was limited, the neighbourhood was noisy and crowded and each year the torrential Northeast Monsoon would cause havoc, destroying the school's thatched roofs and blowing down its cottages. After a particularly bad cyclone in late 1930, which destroyed much of the Guindy School, Jiddu Krishnamurti met GVS, and it was decided that the Guindy School would be relocated to Rishi Valley. The building of the structures was undertaken by the Theosophists who were drawn to Krishnamurti's teachings. Engineers were brought in to oversee construction work on campus, all of whom refused to accept pay. By September 1931, the structures were ready to accommodate the school. Shortly after this, Subba Rao relocated to their new campus with approximately ninety students and their teachers. Just as the move was completed, an unprecedented 50 inches of rainfall graced Rishi Valley's parched landscape and the area was inundated with water. The inhabitants of the surrounding villages thought the coming of the school was a blessing and a sign of prosperity. By 1934, the basic structures in the school had been built including the Senior School building which is still used today. Oil and petromax lamps were used for lighting the buildings until 1937, after which two dynamos began to provide electricity during the day. Students and teachers also started planting trees in and around the campus during this period.
ГВС-тің директор (1931-1941)
Субба Раоның он жылдық қызметі (1931-1941) жаңашылдықпен еректелді, оның оқыту әдістерінің кейбіреуі Гинди мектебіндегі тәжірибесінен алынған. Риши аңғарына көшкеннен кейін ГВС үнді мектеп-интернатының алғашқы директоры болды. Гиндиде тамил тілі оқыту тілі болса, Риши аңғарында телугу тілі де оқыту тілі ретінде қосылды. ГВС мектепке негіз салды, қарапайым өмір салтын қалыптастырды, оған медитация, тыныш өмір, материалдық игіліктерге қарабайлылық және табиғатпен үйлесімділік кірді. Аңғардың көркем табиғи кеңістігі «табиғатты зерттеу» сабақтары үшін, ашық ауадағы сабақтар үшін қолайлы жағдай жасады, олар оқу жоспарының бір бөлігі болды. Спорт жарыстарында ГВС жүлде беру рәсімдерін тыйым салған, себебі ол бұл дені сау бәсекелестікті тудырады деп ойлады. Барлық түрлі жіктелулерді – каста, жыныс, дін және студенттер арасында араздық тудыруы мүмкін кез келген нәрсені жою қажет болды. Бұл тарихтың жаңа дәуіріне қадам басқан ел үшін маңызды болды, ондағы мақсат – зайырлылық және әлеуметтік теңдік еді. 1941 жылдың 24 маусымында мектепте полиция тінтіп тексеру жүргізді. Коммунистік идеяларды жариялайтын журналдар мен кітаптар тәркіленді, өйткені британдық билік кезінде бұл кітаптарға тыйым салынған, олар Үндістанның тәуелсіздігін насихаттайды деп саналған. Көптеген мұғалімдер үй қамауына алынды, айыппұл салынды немесе үш жылға мерзімілі сынаққа жіберілді. Тіпті, екі ұстазды қызметтен босатуға мәжбүр етті. Осының салдарынан Субба Рао осындай материалдарды тарату арқылы «қауіпті» болып саналды, бұл оқиға тәуелсіздік күресінің қызу кезеңінде және Ұлыбританияның соғыс кезеңінде болды. Кейіннен бұл оқиғаның себебі мектептегі коммунистік әдебиеттердің бар екенін полицияға хабарлаған наразы студент екені анықталды. Осы оқиға ГВС-тің директорлық қызметіне нүкте қойды.
Subba Rao's decade long tenure (1931 1941) was a pioneering one, with some of the teaching methods carried over from his experiences at the Guindy School. When he shifted to Rishi Valley, GVS became the first headmaster of an Indian boarding school. At Guindy, Tamil was the medium of instruction; at Rishi Valley, Telugu was added as a language of instruction. GVS laid the groundwork for the school by practicing a simple lifestyle that included meditation, a quiet life, austerity with material possessions, and harmony with nature. The beautiful natural expanse of the valley provides for some quiet retreats for 'nature studies' outdoor lessons which were a part of the timetable. On the sports field, GVS disallowed prize giving ceremonies, as he felt it harboured unhealthy competition. All senses of division were supposed to be eliminated: caste, gender, religion, and that of anything which might cause fractious relationships among students. This was important in a country on the brink of a new era in history—one in which the aim was secularism and social parity. On 24 June 1941, a police raid was conducted on the school. Magazines and books elaborating communist ideals were seized because under the British these were banned books as they were thought to promote Indian independence. Many teachers were put under house arrest, fined or were put under probation for three years. The Director of Public Instruction even forced two longstanding teachers to resign. As a result, Subbarao became 'dangerous' for proliferating such material during the heat of the freedom struggle and the wartime constraints Britain was facing at that time. This incident was later found to have been caused by a disaffected senior student who tipped off the police about the presence of communist literature on campus. This event ended GVS's tenure as principal.
Тұрақсыз жылдар (1941-1950)
GVS-тің отставкасы мектептің жұмысын тоқтатты: шығындар күрт қысқартылды, қосымша білім беру іс-шаралары шектелді және ең жақсы мұғалімдердің кейбіреуі кетіп қалды. Бұл мектеп үшін Я. К. Шастри, К. А. Венкатагири Айер, Нараяна Айер және К. Шриниваса Рагхаван сияқты бірнеше директорлардың келіп-кеткен кезеңі болды. Осы уақытта Кришнамурти Америка Құрама Штаттарында болды және Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін ғана, 1947 жылдың соңында Үндістанға орала алды. Осы кезеңде Кришнамуртидің әріптесі Мюриэл Пэйн мектепке жаңа бағыт берді. Кришнамуртидің ықпалымен ол Риши аңғарына келіп, оны қайта жаңғыртуға тырысты. Ол 1948 жылы тағы бес адаммен бірге жағдайды бағалауға және мектепті дұрыс жолға қоюға тырысқан топ құрды. Бұл тәжірибе күрт тоқтатылды, ал 1949 жылдың шілдесінде Риши аңғары мекеме ретінде жұмысын тоқтатты. Пэйн мырзаның тәжірибесі сәтсіз болғанымен, оның мектепке деген қызығушылығы басылмады. Ол белгілі педагог Ф. Гордон Пирс басшылығымен жаңа басқарумен мектепті қайта ашуда маңызды рөл атқарды. Кришнамурти мектепке қайта қызығушылық танытты. Жаңа адамдар жұмысқа тартылып, жаңа үлгідегі мектеп пайда болды. 1950 жылдың шілдесінде мектеп қайта ашылды, онда 15 оқушы оқыды. Студенттердің көптігін тарту үшін, бюджетке қысым түсірсе де, оқу ақысы төмендетілді. Мектептің жақсы бастауы үшін қызметкерлер мектептің жағдайы тұрақтанғанша жалақыны төмендетуге келісті. Пирс мектептің қаржылық жағдайы нашар болғандықтан оны қайта жандандыруға міндетті болды.
The resignation of GVS had consequences that brought the school to a standstill: expenditures were cut back sharply, co curricular activities were curtailed and some of the best teachers left. This was a period of transition at the school as several principals Y. K. Shastri, K. A. Venkatagiri Iyer, Narayana Iyer and K. Srinivasa Raghavan came and departed. At this time, Krishnamurti was in the United States and was only able to return to India in late 1947, after Indian independence. During this period Muriel Payne, an associate of Krishnamurti gave a new direction to the school. She came to Rishi Valley, influenced by Krishnamurti, in an attempt to revive it. Along with five others, she set up a group in 1948, which tried to gauge the situation and get the school back on track. This experiment ended abruptly, and in July 1949 Rishi Valley stopped functioning as an institution. Ms. Payne's experiment might have failed, but her interest in the school had not waned. She was instrumental in restarting the school under a new administration with F. Gordon Pearce, a noted educator, at the helm. Krishnamurti took a renewed interest in the school. New people were getting involved and a new kind of school emerged. In July 1950, the school was reopened, with 15 pupils. The fees were reduced to a low level to attract a wide range of students even though it put some pressure on the budget. To ensure a good start, the staff agreed to a lowered salary until the school became stabilized. It was up to Pearce to revitalize the school as its finances were low.
Пирс жылдары (1951-1958)
Екі жылдың ішінде мектеп 110 жатақ оқушысымен жақсы жұмыс істеді, сонымен қатар қабылдауға тізімде тұрғандар да болды. Оқушылар құрамы көбірек әртараптанды, студенттердің 80%-ы Солтүстік, Батыс және Шығыс Үндістаннан, ал қалғандары шетелден келді. Осы кездегі ең жақсы екі педагог – Дэвид Хорсбург пен Сардар Мохаммед еді. Осы кезеңде мектепте әлі күнге дейін сақталып келе жатқан көптеген жаңа тәсілдер енгізілді. Оқушылар Солтүстік және Оңтүстік Үндістанның классикалық музыкасын оқуға мүмкіндік алды. Жергілікті халық билерін Дэвид Хорсбург ұсынды. Жаяу серуендеу, тауға шығу және кемпинг те ұйымдастырылды, мұғалімдер көбінесе оқушылармен бірге қатысты. Пирс Риши аңғарында ұзақ жылдарға сақталған жаңалықтарының бірі – «астачал» енгізгені болды. Балалар әр кеш сайын Астачал төбесінде күн батқанда тыныш отырып, ойға шұғылданды. Бұл балаларға тынышталған күйде ой жүгіртуге мүмкіндік беретін уақыт еді. Пирс 1958 жылдың қазан айында Риши аңғарының қорымен және Кришнамуртимен туындаған келіспеушіліктерге байланысты отставкаға кетіп, Үндістанда тағы екі мектеп ашты – Оутидегі Blue Mountain School және Sandur School. Сардар Мохаммед Риши аңғарынан кеткен соң Пирс мырзаның Blue Mountain School-ына қосылды. Дэвид Хорсбург Бангалордан шамамен 100 км қашықтықтағы Колар ауданында өзінің Neel Bagh мектебін ашты.
Within two years the school was running well with 110 fee paying boarders as well as a waiting list for admissions. The student population was growing more diverse with 80% of students coming from northern, western and eastern India as well as some from overseas. Two of the best teachers at this time were David Horsburgh and Sardar Mohammad. A lot of practices were also introduced during this period that are still followed in the school. Students could learn classical North Indian and South Indian music. Local folk dancing was brought in by David Horsburgh. Hiking, trekking and camping were also encouraged and teachers would often accompany students. One of Pearce's long lasting innovations at Rishi Valley was his introduction of 'astachal'. Children would gather together every evening, to sit quietly while the sun was setting on the Astachal hill. It was a time which gave children the opportunity for quiet reflection. Pearce resigned in October 1958 due to differences with the Rishi Valley Trust as well as Krishnamurti and went on to found two more schools in India The Blue Mountain School in Ooty and the Sandur School. Sardar Mohammad joined Mr. Pearce in Blue Mountain School after he left Rishi Valley. David Horsburgh started his own school Neel Bagh in Kolar district about 100 km outside Bangalore.
Баласундарам жылдары (1958-1977)
С. Баласундарм 1955 жылдың желтоқсанында Кришнамурти қорының Үндістан бөлімінің мүшесі болды және бір мезгілде Бангалор қаласындағы Үнді ғылым институтында оқытумен қатар Риши аңғарының иелігіне жауапкершілік жүктеді. Кришнамурти Пирстің 1958 жылдың қазанында қызметтен кеткеннен кейін Баласундарамды мектептің жаңа директоры етіп тағайындауды шешті. Ол 1977 жылдың наурызына дейін, шамамен екі онжылдық бойы мектеп директоры қызметін атқарды. Осы кезеңде Риши аңғарының аумағы көптеген жағынан кеңейді. Риши аңғары азық-түлік дақылдары, жемістер мен көкөністерді мектепке қарасты ауылшаруашылық жерлерде өндіру арқылы, сондай-ақ мектептің сүт зауытын қайта ұйымдастыру арқылы сүт өнімдері бойынша дербес болуы шешілді. Әкімшілік Риши аңғарының көршілес елді мекендерден оқшауланбауы және айналасындағы ауылдарға тұрғын үй салу, денсаулық сақтау, ересектерге білім беру және ауыл шаруашылығы мен сүт шаруашылығы саласында жобалар ұсынуға көмектесетін ауылдық орталық құрылуы керек деп санды. Үкіметтік бағдарламалардың көмегімен мектеп ақысын төлей алмайтын балаларға да білім беру үшін қосымша күш-жігер жұмсалды. 1963 жылы Калифорниядағы Happy Valley мектебінің мұғалімі Дэвид Янг Риши аңғарына халықаралық халық биін енгізді. Баласундарам қызмет еткен жылдары Кришнамурти үшін, Баян ағашының астында, Панданаллур стиліндегі Бхаранатаям би драмалары санскрит, тамил және телугу тілдерінде жыл сайын қойылды.
S. Balasundaram was made a member of the Krishnamurti Foundation India in December 1955, and took charge of the Rishi Valley estate while simultaneously teaching at the Indian Institute of Science in Bangalore. It was decided by Krishnamurti that Balasundaram should be made the new principal of the school, after Pearce resigned in October 1958. He was principal of the school for almost two decades, until March 1977. It was during this period that Rishi Valley expanded in numerous ways. It was decided that Rishi Valley would be made a self sufficient community in terms of food grains, fruit and vegetables, which would be grown on the agricultural land attached to the school, and also in terms of milk production through reorganizing the school's dairy. The administration felt that Rishi Valley should not live in isolation from neighboring communities, and that a Rural Centre be formed which would help the surrounding villages with housing, health, adult education and also provide schemes for them in agriculture and dairy farming. Other efforts were made to provide schooling even to those who could not pay school fees with the help of government schemes. International folk dancing was introduced to Rishi Valley in 1963 by David Young, a teacher from the Happy Valley School in California. It was also during Balasundaram's tenure that Rishi Valley's fabled dance dramas in Sanskrit, Tamil and Telugu, were produced, year after year, for J. Krishnamurti, under the Banyan Tree, in the
Pandanallur style of Bharatanatyam.
Дәстүрлер мен мәдениет
Риши аңғарында ерекше дәстүрлер мен мәдениеттер бар. Мектепте 50 жылдан астам уақыт бойы сақталған дәстүрлер – таңертеңгілік жиналыс, Астахал және халық билері. Таңертеңгі жиналыста аптасына үш рет бүкіл мектеп ән айту үшін жиналады. Балалар дәстүрлі әндерді, сондай-ақ Кабирден Рабиндранат Тагорға дейінгі ақындардың әндерін үйренеді, көбінесе Оңтүстік Үндістанның дәстүрлі мридангам барабанымен сүйемелденеді. Аптаның қалған күндері оқушылар, мұғалімдер және қонақтар кезекпен өздерін қызықтыратын тақырыптар туралы сөйлейді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Риши аңғары мектебінің директоры Ф. Гордон Пирс Астахал (күн бату нүктесі) идеясын ұсынды, бұл дәстүр осы күнге дейін сақталған. Астахал кезінде балалар жартасқа жиналып, күн батқанша тыныш отырады. Бұл қысқа, бірақ тыныш уақыт, ол балаларға тыныш ойлануға, табиғатты байқауға, армандауға немесе өз ойларын зерделеуге мүмкіндік береді. Америкалық мұғалім Дэвид Янг батыс халық билерін мектепке енгізді. Кейіннен тағы бір ұстаз, Дэвид Хорсбург, еуропалық және американдық халық билерін таныстырды. Оқушылар аптасына бір рет «фольк» биін билейді. Үлкендер кішілерге би үйретеді. Жылдар өте келе билер өзгеріп, оларға әдеттегідей, оқушылар да қосылады. Риши аңғарында діни және мәдени мерекелер, атап айтқанда, Рождество, Угади, Шиваратри және Макара Санкранти (Понгал) мерекелері аталып өтіледі. Макара Санкранти кезінде бұқа биі өткізіледі, онда барлық студенттер ауыл тұрғындарымен бірге билейді және олардың әсем безендірілген бұқаларымен бірге. Осындай ерекше жағдайларда студенттерге арнайы кешкі ас ұсынылады. Студенттердің мәдени шараларына: классикалық үнді биі (Бхаратнатям), карнатик музыкасы, мридангам, скрипка, табла және пиано жатады. Риши аңғарында көптеген маңызды үнділік әртістер өнер көрсетті, соның ішінде М. Л. Васантакумари (карнатик музыканты), Амджад Али Хан (хиндūстандық музыкант), Никил Банерджи (ситар музыканты), Палхат Мани Айер (мридангам музыканты) және Бомбей Джаяшри (карнатик музыканты). Танымал Одисси және Бхаратанатьям хореографы және бишісі Опали Операджита – Риши аңғарының бұрынғы студенті, ол Бхаратанатьямды оқыды және Риши аңғарының баян ағашының астында Дж. Кришнамурти үшін қойылған би драмаларында өнер көрсетті. Жақында оны Риши аңғары шақырды және мектеп үшін Риши аңғарының би драмасының хореографиясын жасады – бұл дәстүр 35 жылдан бері тоқтатылған еді. Спорт түрлеріне футбол, крикет, жеңіл атлетика, баскетбол және волейбол, теннис және бадминтон жатады. Айналадағы далалық аймақ тау-кенді альпинистер мен демалыс үшін жаяу жүргіншілер үшін өте қолайлы. Жыл сайын Атлетика кездесуі («Спорт күні») және маусымдық футбол, крикет және баскетбол ойындары (жергілікті тілде «Externals» деп аталады) Риши аңғары мен көршілес командалар арасында өтеді. RV кубогы – жыл сайынғы футбол турнирі, ал қыздар үшін гандбол турнирі. Өнер және қолөнер бөлімі студенттерді ағаш ұсталығы, қыш құмырасы, тоқу, батик және кескіндемеге үйретеді және оларды осы салаға тартады.
There are traditions and cultures unique to Rishi Valley. Some practices that the school has maintained for over fifty years are the morning assembly, Asthachal and folk dancing. During the morning assembly, three times a week, the entire school gathers for singing. Children learn traditional chants, as well as songs by poets, ranging from Kabir to Rabindranath Tagore, often set in accompaniment to the traditional south Indian drum, the mridangam. The rest of the week, students, teachers, and visitors take turns speaking about various topics that interest them. F. Gordon Pearce, the principal of Rishi Valley School after the Second World War, came up with the idea of Asthachal (sunset point), a tradition which survives to this day. During Asthachal, children gather together on a cliff and sit quietly while the sun sets. It is a short but peaceful period of time, which gives children an opportunity for quiet reflection, observation of nature, daydreaming or watching their own thoughts. An American teacher, David Young, introduced Western folk dancing to the school. Later, another teacher, David Horsburgh, introduced European and American folk dancing. Folk dancing, or 'folkie' as students call it, is held once a week. The senior students teach the dances to the junior students. Over the years, the dances have evolved and visiting alumni usually join in. Religious and cultural festivals and occasions are celebrated in Rishi Valley like Christmas, Ugadi, Shivaratri and Makara Sankranti (Pongal) when villagers come and perform for the children. During Makara Sankranti, there is a bull dance where all students dance along with the villagers and their decorated bulls. On such special occasions, students are treated to a special dinner. Student cultural activities include: classical Indian dance (Bharatnatyam), Carnatic music, Mridangam, Violin, Tabla and Piano. Many important Indian artists have performed in Rishi Valley including M. L. Vasanthakumari (Carnatic musician), Amjad Ali Khan (Hindustani musician), Nikhil Banerjee (Sitar musician), Palghat Mani Iyer (Mridangam musician), and Bombay Jayashree (Carnatic musician). Renowned Odissi and Bharatanatyam choreographer and dancer Oopali Operajita, is a former Rishi Valley student where she studied Bharatanatyam and performed under the banyan tree in Rishi Valley's fabled dance dramas, for J. Krishnamurti. She was recently invited by Rishi Valley to choreograph a dance drama The Rishi Valley Dance Drama (from Kalidasa's Kumarasambhavam) for the school, reviving a Rishi Valley tradition which had lain dormant for 35 years. Sports include football, cricket, athletics, basketball and volleyball, tennis and badminton. The surrounding wilderness area is an ideal terrain for rock climbers and recreational hikers. There is an annual Athletics Meet ("Sports Day") and seasonal football, cricket and basketball extramural matches (colloquially referred to as "Externals") between Rishi Valley and the neighboring teams. The RV Cup is an annual football tournament for the boys and a handball tournament for the girls. An arts and crafts department teaches and engages students in carpentry, pottery, weaving, batik and fine art.
Табиғи тарих және табиғатты қорғау
Риши аңғары Андхра-Прадеш штатының Читтоур ауданында құрғақшылыққа бейім аймақта орналасқан. Аймақта жауын-шашынның болмауы ауыл шаруашылығы мен егіншілікті қиындатады. Аңғардың өңірінде гранит тастар көптеп кездеседі. Риши аңғары теңіз деңгейінен шамамен 800 метр биіктікте жатыр, сондықтан мұнда жағымды климат орналасқан, температура 38°C-тан (100.4°F) жоғары көтерілмейді немесе 10°C-тан (50°F) төмен түспейді. Топырақ түрі қара мақта топырағынан (вертисол деп те аталады) қызыл латерит топырағына дейін әртүрлі. Топырақтағы гумус мөлшері төмен болғанымен, ол түрлі өсімдіктерге жағдай жасай алады, мысалы, ылғалды жерлердің кішкентай аймағы, жапырақты ормандар, құрғақ бұталы және құрғақ жерлер. Мектеп ашылған кезде судың жалғыз көзі – ашық құдықтар болатын. 1960 жылдары Хорсли-Хиллзден Риши аңғарына құбырлар тартылды. Ашық құдықтар 1981-1985 жылдары шаруашылықтың кең ауқымды жүргізілуі және арналық суару салдарынан төрт жыл бойы құрғап қалды. Ашық құдықтар құрғаған соң, мектептің жаңа су талаптарын қанағаттандыру үшін бұрғылау ұңғымалары салынды. Бұрғылау ұңғымаларын енгізу жер асты суларының азаюына алып келді, ал ашық құдықтарға назар аударылмады. Бұрғылау ұңғымаларын пайдалану шаруалардың ескі егіншілік жүйелерін өзгертуге, құрғақ дақылдардан суды көп қажет ететін дақылдарға көшуге себеп болды, бұл жер асты сулары деңгейінің одан әрі төмендеуіне әкеп соқты.
Rishi Valley is located in a drought prone area of Andhra Pradesh, in Chittoor district. The region has witnessed erratic rainfall, which makes agriculture and farming difficult. There is an abundance of granite rocks found across the Valley. Rishi Valley stands around 800 meters above sea level, and thus it experiences a pleasant climate, with temperatures rarely rising above 38 °C (100.4 °F) or falling below 10 °C (50 °F). The soil type varies from black cotton soil, also known as vertisol, to red laterite soil. Though the humus content in the soil is low, it is able to support a variety of vegetational types, such as a small zone of wetlands, deciduous woodlands, dry scrublands and drylands. When the school was set up, open wells were the only source of water. By the 1960s, pipelines were laid from Horsley Hills to Rishi Valley. The open wells went dry for four years (1981 1985) due to extensive farming and channel irrigation. As soon as the open wells went dry, borewells were laid in order to satisfy the new water requirements of the school. The introduction of borewells led to groundwater depletion while the open wells were neglected. The introduction of borewells led to farmers changing their old agricultural patterns, shifting from dry land crops to more water intense crops, causing the groundwater table to be further eroded.
Орманға айналдыру
1980 жылы Андхра-Прадеш үкіметі Риши доласы мектебіне орманды қайта жаңарту мақсатында 150 акрға жуық жалғасып жатқан төбелік жерді жалға берді. Бұл жалға берудің мақсаты – төбелерде көптеген ағаштар өсіру болатын. Алғашқы қадам ретінде қой мен малдың жайылуын болдырмау үшін Оңтүстік төбелердің айналасына қоршау салынды. Айналасындағы ауылдармен келісім жасалып, төбелерден мал азығы алуға рұқсат берілді. Дегенмен, айналасындағы ауылдармен қарым-қатынас бірнеше жыл бойы кері күшпен жүрді, осы кезеңде Оңтүстік төбелерде орманды қайта жаңарту жұмыстары белсенді түрде басталды. Осы жылдары мектеп оқушылары 20 000-ға жуық ағаш, бұта және мыңдаған көшеттер отырғызды, бірақ 1980-жылдары аймақтағы ұзақ құрғақшылық салдарынан олардың күш-жігері толыққанды нәтиже бермеді. 1988 жылы Андхра-Прадеш штатының үкіметі мектеп аумағындағы 20 акрлық төмен жатқан жерде су жинауға арналған резервуарды қаржыландыруға көмектесті. Үлкен ойыс жаңбыр суын айналасындағы төбелерден жинап, жер асты арналары арқылы құрғақ құдықтарға жеткізуге арналған.
In 1980, 150 acres of adjoining hillside were leased to Rishi Valley School by the government of Andhra Pradesh for reforestation. The aim of this lease was to grow an abundance of trees on the hills. As a first step, a fence was constructed around the South Hills, to keep away grazing sheep and cattle. An arrangement was reached with the surrounding villages, to take fodder from the hills. Despite this, relations with the surrounding villages remained tense for several years, during which time the reforestation drive on the South Hills began in earnest. Almost 20,000 trees and shrubs and thousands of seedlings were planted by students of the school during these years, although their efforts were thwarted to some extent by prolonged droughts in the region during the 1980s. In 1988, the state government of Andhra Pradesh helped the school finance a percolation tank on 20 acres of low lying land on the campus of the school. The large basin was to collect rain water from surrounding hills and service through underground channels the dry wells throughout the valley and beyond.