Кіріспе

Көне үнді білім беру жүйесі

Гуркул немесе гурукулам – көне Үндістандағы білім беру жүйесінің бір түрі. Шішьялар (оқушылар немесе шәкірттер) гурумен бірге немесе жақын жерде, бір үйде белгілі бір уақыт бойы тұрып, одан білім алады және тәрбиеленеді. Дәстүр бойынша, «гуру» сөзі шектеулі қолданыста болады және көбінесе жеке ұстаздарға емес, ал гурдвара институты монахтық емес, әлеуметтік рөл атқарады. «Гурукула» сөзі санскрит тіліндегі «гуру» («ұстаз» немесе «остаз») және «каула» («отбасы» немесе «үй») сөздерінің бірігуінен пайда болған. Бұл термин бүгінде заманауи гурулар басқаратын тұрғын монастырлар немесе мектептерді де білдіреді. Бұл терминнің дұрыс көпше түрі – гурукулам, бірақ «гурукулс» сөзі ағылшын және басқа да еуропа тілдерінде де қолданылады. Оқушылар гурудан білім алып, оның күнделікті өміріне, соның ішінде қарапайым шаруашылық жұмыстарын атқаруға көмектеседі. Алайда, кейбір ғалымдар бұл іс-әрекеттердің қарапайым емес, оқушылардың өзін-өзі тәртіпке келтіруіне өте маңызды бөлігі екенін айтады. Әдетте, гуру өзімен білім алатын шишьядан ешқандай төлем қабылдамайды, себебі гуру мен шишья арасындағы қарым-қатынас өте қасиетті саналады. Білімін аяқтағаннан кейін шишья гурукулдан кетер алдында гуруға даксина сыйлайды. Бхригу Валли (Брахман туралы әңгіме) Гуру Варунидің гурукуласында өткен деп есептеледі. Ведалық ой-санаты барлық адамдарды 8 жасқа дейін, ең болмағанда 12 жасқа дейін гурукулаға (қасиетті жол) қабылдауды ұсынады. Бастаудан бастап 25 жасқа дейін барлық адамдар студент болып, үйленбеуге және бойдақ болуға міндетті. Гуркуламдар халықтан жиналған сыйлықтар есебінен қаржыландырылатын. Бұдан кейін көптеген Ведалық ойлар пайда болды, осылайша гурукул мемлекеттік мектеп орталықтарының ең алғашқы нысандарының біріне айналды.

18 ғасыр және отарлау кезеңі

Дхрампал колониялық дәуірге дейінгі Үндістанның білім беру жүйесі туралы түсінікті өзгертуде маңызды рөл атқарды. Оның он жылға жуық уақыт бойы қарқынды жүргізілген, жаңашыл тарихи зерттеулері Бомбей, Бенгал және Мадрас президенттіктерінде, сондай-ақ Пенджабтағы жергілікті білім беру мекемелерінің кең таралуын көрсететін, британдық әкімшілердің көптеген ертегі баяндамаларынан алынған деректерді ұсынады. Бұл мекемелер күрделі оқу бағдарламаларын оқытып, 6-15 жас аралығындағы балалардың шамамен 30 пайызы күн сайын мектепке қатысқан.

Жүйені қайта құру

Колониялық дәуірде бұл жүйе Үндістанда күрт құлдырауға ұшырады. Даянанда Сарасвати, Ария Самаджының негізін қалаушы және Свами Шраддананд, қазіргі заманғы гурукул жүйесінің алғашқы бастаушылары болды, олар 1886 жылы бүкіл елге таралған Даянанд Англо-Ведалық мемлекеттік мектептері мен университеттерін құрды. 1948 жылы Шастриджи Махарадж Шри Дхарамживан дас Свами осы жолды жалғастырып, Үндістанның Гуджарат штатындағы Раджкот қаласында алғашқы Сваминараян гурукулін ашты. Соңғы жылдары дәстүрді сақтау ниетімен Үндістанда да, шетелде де бірнеше гурукул ашылды. Қазірге дейін Үндістанда түрлі гурукулдар бар, және зерттеушілер осы институттар арқылы жүйенің тиімділігін зерттеп жатыр. 1990 жылы Шри Шри Анандамуртижи Ананда Марга гурукулін құрды, оның бас кеңсесі Батыс Бенгалия штатының Пурулия ауданындағы Ананданагар қаласында орналасқан. {www.gurukul.edu} Ол Ачарья Шамбушивананда Авадхутаны кулапати (канцлер) етіп тағайындады және "неогуманистік білімді" бүкіл әлемге тарату үшін негізгі құрылымды құрды.

Үндістаннан

Гуркуламдық білім беру жүйесі Үндістанның шегінен тыс жерлерде де бар. Олар гурукул деп белгілі.

Бельгияда

Антверпендегі джайнистік мәдениет орталығында 8-ден 16 жасқа дейінгі балалар Веда математикасы, өнер, музыка, сондай-ақ Веда астрологиясы, Джиотиш, санскрит және йоганы оқиды. Балалар дәстүрлі мектептердегі демалыс уақытында, қазан/қараша айларында бір апта, Пасха демалысында 2 апта және жазғы демалыста 1 ай осы гурукулда қатысады.