Рэй Андерсон: 15 раундтық жекпе-жек және бокс мансабының жолы

Кіріспе

Американдық боксшы Рей Андерсон (31 тамыз 1944 жылы Алабама штатының Анистон қаласында туған) 1965 жылдан 1977 жылға дейін жеңіл ауыр салмақ дәрежесінде бокспен айналысты. Андерсон Боб Фостерге қарсы жеңіл ауыр салмақтағы әлем чемпионаты үшін күрескенде 15 раундқа дейін төтеп берген алғашқы боксшы болды, бірақ ол өзінің жалғыз әлем чемпионаты әрекетін шешіммен ұтырып қалды. Қазір Андерсон Анистон қаласында тұрады.

Кәсіби мансап

Андерсон 1966 жылы өзінің танымалдылығын арттыра бастады. Жеңіл ауыр салмақта ол Огайо штатының Акрон қаласындағы «Акрон Армориясында» Амос Джонсон есімді тәжірибелі ауыр салмақ боксшысын жеңіп алды. Әуесқой боксшы ретінде Андерсон жас Кассиус Клейді (кейін Мұхаммед Али ретінде танылған) жеңген санаулы адамдардың бірі болды. Али әлемнің ауыр салмақтағы чемпионы атанды. Рейдің карьерасы 1969 жылы Мичиган штатының Флинт қаласынан келген Джо Бердке қарсы айқаспен жалғасты, ол 1-раундта Джоны нокаутқа жіберді. Рей Кантон қаласының Марион Коннерін де 2-раундта нокаутқа жіберіп, Огайо штатындағы ең үздік жеңіл ауыр салмақ боксшысы екенін көрсетті. Ол Нью-Йорк штатының Сиракуза қаласынан Джон Гриффинмен екі рет жұдырықтасты, бірақ екеуі де тартысты шешіммен аяқталды. Джо Фрейзер Рей Андерсонды ұзақ уақыт бойы спарринг-партнер ретінде пайдаланды, өйткені оның биік бойы мен Алиге ұқсас стилі 1970 жылы ауыр салмақтағы титулды біріктіруге көмектесті. Ол WBA ауыр салмақ белдесінің иегері Джимми Эллисті «Мэдисон Сквер Гарденде» жеңді. Кейін 1970 жылы Андерсон Кливленд аренасында жас перспективті боксшы Тед Гулликпен жұдырықтасты. Гуллик 1-ден 4-ке дейінгі раундтарда Андерсонға сабақ бергеннен кейін, төртінші раундтың соңында өткір сол жақ соққысымен нокаутқа жіберді. Андерсон тұрып, қоңырау оны құтқарып қалды. Бірақ Гуллик жекпе-жектің басым бөлігінде үстемдік етіп, 9-раундта Андерсонды нокаутқа жіберіп жеңіске жетті. Андерсон 1972 жылы Испанияда Грегорио Перальтаны он раундтық шешіммен жеңді. Рейдің карьерасындағы ең маңызды сәт – бұрынғы жеңіл ауыр салмақ чемпионы Боб Фостерге қарсы айқасы болды. Андерсон сол дәуірдегі биік бойлы жеңіл ауыр салмақ боксшысы болатын, оның бойы 6 фут 1 дюйм болатын. Алайда Фостердің бойы 6 фут 3½ дюйм болатын және ол өте күшті соққы беретін. Андерсон бойының артықшылығына дағдыланбаған, ол өзінің әдемі және жылдам екенімен мақтанған. Ол Фостердің соққысын қабылдағысы келмеді, сондықтан жекпе-жектің көп бөлігінде билеп, қорғануға тырысты, нәтижесінде 15 раундтық шешіммен жеңіліске ұшырады. Андерсонның еңбегін бағалайтын болсақ, ол Фостермен толық 15 раундқа дейін төтеп берген санаулы боксшылардың бірі болды. Джо Фрейзердің жаттықтырушысы, марқұм Янк Дурхам, Фостермен болған жекпе-жек кезінде Андерсонның бұрышында жұмыс істеді және Андерсонның Али стиліндегі тактикадан бас тартып, Фостерге қарсы белсенді шабуылға шығуы керек екенін айтты. Ол нәтижеге көңілі толмады. Андерсон ертеде өте беделді боксшы екенін дәлелдеді, ал промоутер Дон Кингке қосылғаннан кейін карьерасында түсініксіз өзгерістер болды. Кинг Андерсонның талантын өзінің танымалдылығын арттыру үшін, басқа боксшыларды ілгерілету үшін пайдаланғысы келген деп есептеледі. Андерсонның балалары Дерик және Эрик (екілігі), сондай-ақ Бриджит Андерсон соңғы рет Огайо штатында тұрғаны белгілі болды. 1990-жылдардың басында Андерсонның егіз ұлдарының бірі (немесе екеуі де) өте жақсы спортшы екенін көрсетті және олар кәсіби футболға қадам басуға мүмкіндік беретін дағдыларды таныстырды. Алайда оның бұл әрекеттері туралы толыққанды мәліметтер жоқ.

Anderson began his rise to prominence in 1966. As a light heavyweight he took on and beat a formidable heavyweight journeyman named Amos Johnson in a ten rounder at The Akron Armory in Akron, Ohio. As an amateur, Anderson was one of the few men to beat the young Cassius Clay (known later as Muhammad Ali) who went on to become the Heavyweight Champion of the world. Ray's career continued as he fought Joe Byrd of Flint, Michigan, in 1969, knocking Joe out in round 1. Ray also knocked out Canton's Marion Conner in Round 2, sealing his stature as Ohio's best light heavyweight. He fought John Griffin of Syracuse, New York twice, losing both in close decisions. Ray Anderson was credited by Joe Frazier, who long used him as a sparring partner because of his tall rangy Ali like style as assisting him in his preparation to unify the heavyweight title in 1970, with his win over WBA heavyweight titleholder Jimmy Ellis at Madison Square Garden. Later in 1970, Anderson was to bite off more than he could chew when he decided to fight a young prospect at the Cleveland Arena in Cleveland, Ohio named Ted Gullick, after providing Gullick with a boxing lesson in rounds 1 through 4, toward the end of the fourth Gullick scored a knockdown with a sharp left hook. Anderson rose and was in part saved by the bell. Later Gullick dominated the fight and finished Anderson in the 9th round by knocking him out. Anderson beat Gregorio Peralta by a ten round decision in Spain in 1972. The pinnacle of Ray's career was his challenge to the former Light Heavyweight Champion of the World Bob Foster. Anderson was a tall light heavyweight of his era, standing 6 feet 1 inch. However, Foster was 6 feet 31/2 inches and could punch very hard. Anderson was not used to giving away height; he prided himself in being both handsome and fast. He was not willing to risk being hit by Foster, thus he chose to dance and defend for most of the fight, thus losing a fifteen round decision. To Anderson's credit he was one of the few men that would last all 15 rounds with Foster. The late Yank Durham, Joe Frazier's trainer, worked Anderson's corner during the Foster fight felt that Anderson should have eliminated the Ali style tactics and take it to Foster and was upset by the outcome. Anderson had proven to be a very respected fighter early on and once joining promoter Don King, seemed to start an altered course in his career which can't be explained. It is thought that King wanted to use Anderson to promote other upcoming boxers in order to propel himself into the limelight instead of using Anderson's talent to help him reach the top of the rankings. Anderson's children Deric and Eric (twins), and Brigitte Anderson were last known to reside in Ohio. In the early 90's one (or both) of Anderson's twin sons; were known for his athletic abilities and had shown glimpses of skills that would advance him into professional football. However, details of his efforts are not recorded.

Көрмелік бокс рекорды

Жоқ. (Номер)НәтижеЖекпе-жек түріРаунд, уақытКүніОрынЕскертулер20–0 Мұхаммед Әли2Қазан 11, 197210–0 Мұхаммед Әли2Тамыз 24, 1972