Тэмза эстуарийіндегі Maplin Sands – Эссекс аймағындағы маңызды табиғат қорғау орны. Dwarf eelgrass өсімдігі мен жануарлар қоректігіне толы, сонымен қатар Broomway жолымен өтеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мэйплин құмдары – Англияның Эссекс графтығындағы Саутхенд-он-Си қаласына жақын, Фолнес аралынан Темза сағасының солтүстік жағалауындағы балшық алқаптар. Бірақ, олар шын мәнінде көршілес Рочфорд ауданында орналасқан. Олар табиғатты қорғау маңызына байланысты Эссекс сағаларының ерекше қорғау аймағының бір бөлігін құрайды, мұнда шағын дихотомиялы теңіз шөбі (Zostera noltei) және оған байланысты жануарлар қоғамдастығы кездеседі. Солтүстік-шығысқа қарай Мэйплин құмдары Фолнес құмдарымен жалғасады, ал Фолнес құмдарының солтүстігі Уайткер каналымен шектелген; бұл Крауч өзенінің теңізге қарай созылған жалғасы. Оңтүстікке қарай Суин каналы өтеді.
Mudflats on Thames estuary in Essex, England
The Maplin Sands are mudflats on the northern bank of the Thames estuary, off Foulness Island, near Southend on Sea in Essex, England, though they actually lie within the neighbouring borough of Rochford. They form a part of the Essex Estuaries Special Area of Conservation due to their value for nature conservation, with a large colony of dwarf eelgrass (Zostera noltei) and associated animal communities. To the northeast, the Maplin sands are contiguous with the Foulness sands, which are bordered to the north by the Whitaker Channel; the seaward continuation of the River Crouch. To the south runs the Swin Channel.
Тарих
Меплин-Сэндс арқылы "Брумвей" деп аталатын ежелгі жол өтеді. 1838 жылы Митчелл және Ұлдары (көбінесе Митчелл және Ұлдары) Троица үйінің Джеймс Уокердің ұсынысы бойынша құмға бұрандалы негіздегі маяк салған. Бұл – ең алғашқы бұрандалы негіздегі маяк болды. Мейплин-Сэндс-Лайт құрылысы Вайр-Лайттан (Флитуд) бұрын басталған болса да, ол әлдеқайда қысқа мерзімде салынғандықтан бірінші болып аяқталды. Темзаның күшті және бағытталған ағындарының күшті эрозиясы маяқтың негізін әлсіретіп, 1932 жылы толығымен құлатып жіберді. XIX ғасырдың соңында Джон I. Торникрофт және компаниясы мен Ярроу кеме жасаушылары өздерінің эсминецтерінің жылдамдық сынақтарын жүргізу үшін осы құмдарды пайдаланды. 1968 жылғы Роскилл комиссиясының есебінен кейін 1973 жылы Лондонға үшінші әуежай – Темза сағасы әуежайының жоспарлары ұсынылып, мақұлданды, бірақ 1973 жылғы мұнай дағдарысынан кейін 1974 жылы тоқтатылды. Жобаға сондай-ақ, пайдалануға берілген контейнерлік кемелерге арналған терең су порты, Лондонға жоғары жылдамдықты теміржол желісі және мыңдаған жұмысшыларды орналастыруға арналған жаңа қала кіруі жоспарланған. Мейплин құмдары сол кезде және қазірге дейін Қорғаныс министрлігіне қарасты әскери сынақ полигоны болып табылады, сондай-ақ Фолнесс аралы да сондай статусқа ие.
Maplin Sands is crossed by the ancient trackway known as The Broomway. A screw pile lighthouse was built on the sands in 1838 by Messrs. Mitchel and Sons (sic more often Mitchell and Sons) on the recommendation of James Walker of Trinity House. It was the first screwpile lighthouse ever to be designed. Although construction of the Maplin Sands Light had started before, the Wyre Light (Fleetwood) was completed first, as it was built in a much shorter period of time. Excessive scouring of the Thames by the strength and direction of the tidal streams caused the lighthouse to become undermined and it was completely swept away in 1932. In the later part of the 19th century John I. Thornycroft & Company and Yarrow Shipbuilders used the sands for the measured mile speed trials of their destroyers. Following the report of the 1968 Roskill Commission, in 1973 plans were proposed and approved for a third airport for London, the Thames Estuary Airport, but were abandoned in 1974 in the wake of the 1973 oil crisis. The project would also have included a deep water harbour suitable for the container ships then coming into use, a high speed rail link to London, and a new town for the accommodation of the thousands of workers who would be required. The Maplin Sands were at that time, and remain, a military testing ground belonging to the Ministry of Defence, as is Foulness Island.