Ерте геологиялық тарих

Кэтскилл 350 миллион жыл бұрын өзен дельтасы ретінде пайда болды. Сол кездегі зор Акадия тауларынан ағып келген өзендер, өзеннің теңізге (қазіргі Аллегейни платосы) құятын жерінде шөгінділер жинады. Көп ұзағаннан кейін Таконик таулары қазіргі өлшемдеріне дейін эрозияланып, сулар тартылып, көбінесе жазық дала қалды. Осы кезеңде, аймаққа метеор шапқан деген болжам бар. Пантера тауы – оның кратерінің қалдығы. 200 миллион жыл бұрын, тектоникалық плиталардың қозғалысымен Апалачи таулары көтерілгенде, дельта аймағы кішкентай тауларға бөлінбей, біркелкі түрде таулы үстіртке айналды. Содан бері пайда болған өзендер ойыстар мен аңғарларды ойып, бүгінгі "тауларды" құрады.

Мұздық дәуір

Келесі үлкен өзгеріс Кэтскилл ландшафтында төрт мұз басу кезеңінің ең соңғысы, Висконсиннің салдарынан болды. Слайдтан (және мүмкін Батыс Қиллден) басқа барлық таулар мұзбен жабылған. Мұздықтар еріген кезде көлдер қалдырды, олардың кейбіреулері 20 ғасырда су қоймаларына айналды. Кейбір геологтар мұздықтар көмір құрайтын шөгінді қабаттарды сыпырып тастаған деп санайды, Пенсильванияның оңтүстігіндегі көмірдің көптігін және Слайд тауының үстінде табылған ақ кварц қиыршықтарының сол аймақтардағы көмір қабатының түбіне жеткенін көрсететінін атап көрсетеді.

Тарихқа дейінгі дәуір

Бұл мәселе әлі толық зерттелмегенімен, тауларда кең ауқымды, ұзақ мерзімді үнді америкалықтардың тұрақты мекендемелері болған жоқ сияқты. Жергілікті мохикан және мунси тайпалары таулар арқылы жер және су жолдарымен одан арғы жерлерге баратын, көптеген аңдарды аулап, тауларды кейбір дәстүрлерінде пайдаланған, бірақ жалпы алғанда, жерді өңдеудің қиындығы себепті онда тұрудан бас тартқан.

18 ғасырдың ортасы

Роберт Ливингстонның ұлы біртіндеп ол сатып алған жерлерді басқаруды өз қолына алды және олардың болашағын жердің өзінен гөрі ондағы ағаштармен байланыстырды. Отбасының шотландтық тамырына сүйене отырып, ол оларды Лотиан төбелері деп атауға тырысты және Шотландиядағы түпнұсқалардың құрметіне аталған қамалдар тау шаңырағында салынып, еуропалық ақсүйектерге, кең иеліктерге ие болғысы келгендерге сатылатын ұлы жоспарды көздеді. 1769 жылы осы жоспарлар тоқтап қалды, себебі Джон Брэдстрит, британдық подполковнигі, жақында өткен француз және үнді соғысында көзге түскен, Харденберг патенті бұрыс берілгенін және оны қайта беруге болады деп мәлімдейтін құжаттарды патшаға жіберді; ол зейнеткер офицер ретінде өз құқығы бойынша 50 000 акр (200 км²) жерді талап етті. Басқа офицерлер де қосымша, кішігірім талаптар қосты. Колониялық губернатор Джон Мюррей Данмор 1771 жылы мәселені уақытша шешетін, бірақ ешкімге ұнамайтын шешім тапты: ол Брэдстритке қазіргі Делавэр округінде 20 000 акр (80 км²) жер берді, бірақ бастапқы патенттің заңдылығы туралы ештеңе айтпады. Лондонға оралғаннан кейін, Патшалық кеңесі король Георг III-ге оны тоқтатуға кеңес берді, ол да жаңа губернатор Уильям Трайонға осы жерге рұхсат бермеуді бұйырды. Брэдстрит 1774 жылы қайтыс болды, және оның қыздары оны сотқа бермекке дайын екені күтілді, бірақ көп ұзамай бұл басқа оқиғалардың көлеңкесінде қалды.

Революциялық соғыс

1770-ші жылдардың басында колониялар мен Ұлыбритания арасындағы соғыс шығындарын төлеу мәселесі бойынша шиеленіс күшейген кезде, Кэтскилл аймағында бұл қайшылық өте айқын байқалды. Ливингстон және Харденберг сияқты ірі жер иелері Парламент олардың байлығын қысқартатын жер салығы енгізеді деп қорқып, тәуелсіздікке бастайтын қадамдар жасады. Ал олардың шаруалары, Ливингстон айтқандай, "өз патшаларының жағында тұруға бекінген" еді. Жер иелерінің араларында революциялық көңіл-күйді қоздыруға жасаған әрекеттеріне қарамастан, егер соғыс болса, тәж оларға қарсы шыққандардың жерін тартып алып, адал болғандарға кішігірім участақтарды бөліп береді деп сенді. Бұл мәселе 1777 жылы лейтенант Джейкоб Роуз аймақтың жүздеген жас жігіттерінен әскер жинап, әрқайсысына 50 акр (0,2 км²) жер сыйлау шартымен британдық армиямен бірге соғысуға аттандырғанда шиеленіске жетті. "Роуз рейнджерлері" деп аталған бұл отряд, қатты патриоттық көңіл-күймен қарсы алынған Хадсон аңғары арқылы Нью-Йорктегі британдық әскерлерімен кездесуге бағытталды. Бірақ, жергілікті жасақтармен болған шайқастан кейін, олар Ориндж округіндегі Шунеманк тауының маңында тұтқындалды. Тұтқындар Монтгомери бекінісіне жеткізіліп, жаңадан құрылған Нью-Йорк штатына қарсы жасалған опасыздық үшін сотталды. Көпшілігі Континенталдық армияда қызмет етуге міндеттенгендері үшін кешірілді, ал Роуз және бірнеше бас тартқандар дарға асылды. Роуздың миссиясының сәтсіз аяқталуы және сол жылы британдық әскерлердің Кингстонды өртеп жіберуі Кэтскилл аймағындағы торилік көңіл-күйді әлсіретті. Соғыстың қалған уақытында аймақ патриоттардың мүдделеріне ешқандай қауіп төндірмеді.

Еврей курорты

Кэтскиллз 20-ғасырдың ортасында еврей Нью-Йорк тұрғындары үшін маңызды демалыс орнына айналды. "Борщ белдеуі" – Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Салливан және Ольстер округтерінде орналасқан Кэтскилл тауларының жазғы курорттарын бейресми түрде атауға қолданылатын термин. Бұл курорттарды ашкеназдық яһудилер көптеп барып тұратын. Ең танымал кезеңінде аймақта 500-ге жуық курорт қызмет көрсетті. Кейінірек демалысқа бару әдеттерінің өзгеруі көптеген туристерді басқа жаққа алып кетті, бірақ Либерти, Бетел, Монтичелло және Фолсбург қалаларында православиелік қауымға арналған бунгалолар мен жазғы лагерьлер әлі де бар. Шығыс Еуропалықтар арасында танымал болған қызылша сорпасының атынан шыққан бұл термин Кэтскилл аймағының өзіне де қатысты қолданылуы мүмкін.

Вудсток рок фестивалі

1969 жылдың тамызында Кэтскилл аймағында Бетел қаласында музыка және өнер фестивалі өтті, ол бастапқыда Нью-Йорк штатының Вудсток қаласында өткізу жоспарланған еді. Осы дәуірдегі ең белгілі 33 музыкант көбінесе жаңбырлы күндері жарты миллионға жуық көрерменнің алдында өнер көрсетті. Фестивальде есірткі қолдану мен жалаңаштық кеңінен таралғандықтан, ол 1960-1970 жылдардың балама мәдениетін бейнеледі.