Миллисент Престон Стэнли: Австралияның алғашқы әйел заң шығарушысы

Кіріспе

Австралиялық саясаткер (1883–1955)

Миллисент Престон Стэнли (9 қыркүйек 1883 – 23 маусым 1955) – австралиялық феминист және саясаткер, Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығарушы жиналысының алғашқы әйел депутаты. 1925 жылы ол Австралия үкіметіне кірген екінші әйел болды. Сондай-ақ, Жаңа Оңтүстік Уэльсте бейбіт судья атанған алғашқы әйелдердің қатарында болды және 1923 жылдан 1926 жылға дейін Әйелдер судьялары қауымдастығының президенті қызметін атқарды. Өмір бойы Престон Стэнли әйелдер құқығын, денсаулық сақтау реформасын және тыйым салушылықты қолдады. 1925 жылы Престон Стэнли Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығарушы жиналысының алғашқы әйел депутаты болды, ол бүгінгі Либералдық партияның тарихи алдыңғы партияларының бірі – Ұлттық партиядан Шығыс аймақтарын өкілдік етті. 1922 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырағаннан кейін, ол 1925 жылдың мамырында орынды жеңіп алды және 1927 жылдың қыркүйегіне дейін сақтап қалды.

Жеке өмір

Милисент Фанни Стэнли 1883 жылы Сиднейде дүниеге келген. Ол көкөніс сатушы Августин Стэнли мен оның әйелі Фрэнсис (туған аты Престон) қызы болды. Әкесі отбасын тастап кеткеннен кейін, анасы ажырасып, өзінің туған атын қайта алды, оны Милисент Фанни де қабылдады. Престон Стэнли 1934 жылы Оңтүстік Австралияның бұрынғы премьері Кроуфорд Вонға үйленді. Ол 1955 жылы 23 маусымда Сиднейдің Рэндвик маңындағы шеткі ауданында ми қан тамырлары ауруынан қайтыс болды. Ол 1925 жылы 26 тамызда Жаңа Оңтүстік Уэльс парламенті заңнамалық жиналысына өзінің тұсаукесер сөзін арнады, бұл оған саясатта әйелдердің рөліне сенбейтін әріптестеріне сөйлеуге мүмкіндік берді. Ол былай деді: "Кейбір құрметті депутаттар әйелдерді саясаттың қауырсынынан қорғау керек деп ұсынды. Бұл олардың жүректерінің жұмсақтығынан туындаған болуы мүмкін, және менің ойымша, бұл олардың ақылының да жұмсақ екенінің алғашқы дәлелі болуы мүмкін. Менің ойымша, әйелдердің мәселелері – ұлттық мәселелер, ал ұлттық мәселелер – әйелдердің мәселелері. Әйелдер елдің парламентінде халық өкілдерінің қатарында өз орнын алып, елдің саяси өмірінде өз рөлін атқара алады." Сонымен қатар, оның тұсаукесер сөзінде жұмыс аптасын 48 сағаттан 44 сағатқа дейін қысқартуға қарсылық білдірілді, оның пікірінше, Еңбек партиясы алдымен әйелдердің орташа жұмыс аптасын қысқарту керек, ол 112 сағатқа жетеді деп мәлімдеді. Ол 1921 жылы Бейбітшілік судьясы болып тағайындалды және 1923-1926 жылдары Әйелдер судьялары қауымдастығының президенті болды. 1930 жылдардағы феминистік қозғалыстың мақсаты – "әйелдердің мәселелері" саясаттың құрамына кірмейді деген қалыптасқан түсінікті жою болды, және осы саяси емес бағыт сол кезеңдегі әйелдер ұйымдарын Жаңа Оңтүстік Уэльстің Феминистік клубынан ерекшелендірді. Феминистік клубтың мақсаты – "ерлер мен әйелдердің барлық салаларында бостандық, мәртебе және мүмкіндік теңдігін қамтамасыз ету" болды. Парламентте ол әйелдердің босану кезіндегі өлім-жітімі, балалардың әл-ауқаты, психикалық ауруларға арналған мекемелік көмек және ажырасу кезінде қорғаншылық құқығы мәселелері бойынша күресті. Ол сондай-ақ аналардың балаларды асырау құқығына, отбасылық жоспарлау мен жыныстық тәрбиеге, ана мен бала денсаулығына назар аударуға және медициналық мектепте акушерлік кафедрасын ашуға үгіт-насихат жасады, Сидней университеті ветеринариялық акушерлік курсын құрғаннан кейін сарказммен "әйелдер үшін "аттардың" құқықтарын" талап етті. Ол 1927 жылы жаңадан құрылған Бонди сайлау округінің қайта бөлінуінен кейін парламенттен шығып кетті, нәтижесінде сайлауда жеңіліске ұшырады.

Millicent Fanny Stanley was born in Sydney in 1883. She was the daughter of Augustine Stanley, a greengrocer, and his wife Frances (née Preston). After her father deserted the family, her mother obtained a divorce and reverted to her birth name, which Millicent Fanny also adopted. Preston Stanley married Crawford Vaughan, former Premier of South Australia, in 1934. She died on 23 June 1955 in the Sydney suburb of Randwick from cerebrovascular disease. She delivered her inaugural address to the Legislative Assembly of the New South Wales Parliament on 26 August 1925, using the opportunity to address her colleagues who did not believe that women had a role in politics. She said: Some hon. members have been kind enough to suggest that women should be protected from the hurly burly of politics. This attitude of mind may do credit to the softness of their hearts, and I think it may also be taken as prima facie evidence of a little softening in their heads. I believe that women's questions are national questions, and that national questions are women's questions, and it may be shown that woman can take her place amongst the representatives of the people in the Parliament of the country and play her part in the political life of the nation. In addition, her inaugural address argued against reducing the 48 hour workweek to 44 hours, arguing that the Labour Party should first shorten the average woman's workweek, which she claimed was 112 hours. She was commissioned as a Justice of the Peace in 1921 and was President of the Women's Justices' Association from 1923 to 1926. It was precisely the entrenched notion that politics did not form part of "women's concerns" that the feminist movement of the 1930s was sought to dislodge, and it was this apolitical focus that distinguished the women's organisations of the period from the Feminist Club of New South Wales. The Feminist Club's objective was "to secure equality of liberty, status and opportunity in all spheres between men and women.’

In parliament she campaigned on the issues of women's mortality in childbirth, child welfare, institutional care for the mentally ill, and custody rights in divorce. She also lobbied for the rights of mothers to custody of their children, family planning and sex education, a focus on maternal and child health, and for a chair of obstetrics at the medical school, sarcastically calling for "'Horses' rights for women" after the University of Sydney instead established a course in veterinary obstetrics. She left parliament in 1927 after an electoral redistribution of the newly created seat of Bondi saw her defeated at the polls.