Кіріспе
Канадалық хоккейші Хьюберт Джордж Куакенбуш (2 наурыз 1922 - 12 қыркүйек 1999), Билл Куакенбуш деп танылған, Канаданың кәсіби хоккейде қорғаушысы, Ұлттық хоккей лигасының «Бостон Брюинс» және «Детройт Ред Уингс» командаларында ойнаған. 14 жылдық мансабында ол «Lady Byng Memorial Trophy» сыйлығын жеңіп алған алғашқы қорғаушы болды. Ол 1948–49 маусымын бірде-бір айып тартпай аяқтағаннан кейін бұл сыйлыққа ие болды. Айыпсыз өткізген маусым, оның қатарынан 131 ойынды айыппұлсыз өткізгенінің бір бөлігі еді. Мансабында элиталық шабуылдаушы қорғаушы саналған Куакенбуш бес рет NHL All-Star командасына шақырылып, сегіз NHL All-Star ойынында ойнады және 1976 жылы Хоккей даңқы залына енгізілді. Кәсіби хоккейден зейнетке шыққаннан кейін, ол Принстон университетінің әртүрлі командаларының бас жаттықтырушысы ретінде 18 жыл жұмыс істеді. Куакенбуш ерлер гольфін, сондай-ақ ерлер және әйелдер хоккей командаларын әртүрлі уақытта жаттықтырды. Ол ерлер гольф командасымен сегіз рет Ivy League чемпионатында, ал әйелдер хоккей командасымен үш рет жеңіске жетті.
Hubert George Quackenbush (March 2, 1922 – September 12, 1999), known as Bill Quackenbush, was a Canadian professional ice hockey defenceman who played for the Boston Bruins and Detroit Red Wings in the National Hockey League. During his 14 year career, he was the first defenceman to win the Lady Byng Memorial Trophy. He won the award after playing the entire 1948–49 season without recording a penalty. The penalty less season was part of a total of 131 consecutive games he played without being assessed a penalty. Quackenbush, considered to be an elite offensive defenceman during his career, was named to the NHL All Star team five times, played in eight NHL All Star games and was inducted into the Hockey Hall of Fame in 1976. Following his retirement from professional ice hockey, he spent 18 years as head coach of various teams at Princeton University. Quackenbush coached men's golf, and both the men's and women's ice hockey teams, at various times. He won eight Ivy League Championships with the men's golf team and three with the women's ice hockey team.
Ерте өмір
Куакенбуш 1922 жылғы 2 наурызда Торонтода (Онтарио) дүниеге келген. Ол Хьюберт Джордж Куакенбуш болып дүниеге келді, бірақ оның есімін ұнатпаған әпкесі оған Билл деген лақап ат қойды. Жастық шағында Ұлы депрессия кезінде Торонто маңындағы ашық мұз айдындарында хоккей ойнады және жасөспірім кезінде Канаданың ең үздік спортшыларының бірі болды. Куакенбушқа футболдан кәсіби спортқа қатысу мүмкіндігі туды, бірақ ол хоккеймен мансап құруды шешті. Келесі маусымда ол «Брантфорд Лайонс» командасы сапында ойнап, 23 ойында 34 ұпай жинады, соның арқасында Ұлттық хоккей лигасының «Детройт Ред Уингс» командасының назарына ілікті. 1942–43 маусымда 10 ойын өткізіп, білегін сындырды. Келесі маусымда ол екінші команданың жұлдызы атанды және алғашқы пост-сезондық құрметке ие болды. 1947–48 маусымда 17 минут айып тартты және бірінші команданың жұлдызы аталды. Ол осы сыйлықты жеңіп алған алғашқы қорғаушы болды. «Детройттың» бас менеджері Джек Адамс бұл сыйлықты ұнатпады және оны жеңген кез келген ойыншының өзінің командасында орын жоқ деп есептеді, сондықтан ол Куакенбушты дереу сатты. Ол Пит Хорекпен бірге Пит Бабандо, Клэр Мартин және Джимми Петерс ағаның орнына «Бостон Бруинс» командасына жіберілді. Ол 29 ұпай жинап, тағы да бірінші команданың жұлдызы аталды. Алайда, оның ерлер хоккей командасымен жетістігі ұзаққа созылмады; «Принстон» келесі бес маусымда бес ойыннан артық жеңбеді. Осы себепті Куакенбуш 1973 жылы бас жаттықтырушы лауазымынан кетті. 1999 жылдың 12 қыркүйегінде Ньютаун қаласындағы «Чандлер Холл» хосписінде пневмониядан және Альцгеймер ауруының асқынуларынан 77 жасында қайтыс болды.
Detroit General Manager Jack Adams detested the award and felt that any player who won it did not belong on his team, so he promptly traded Quackenbush. He was sent to the Boston Bruins with Pete Horeck for Pete Babando, Clare Martin and Jimmy Peters, Sr. He also set a career high in points with 29 and was again named a First Team NHL All Star. However, his success with the men's ice hockey team would not last; Princeton won no more than five games for their next five seasons. Because of this, Quackenbush stepped down as the head coach in 1973. He died of pneumonia and complications from Alzheimer's disease on September 12, 1999, at Chandler Hall Hospice in Newtown, Pennsylvania, aged 77.