Брайан "Нобби" Хортон: Футболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Британдық футболшы және менеджер, америкалық геолог Брайан "Нобби" Хортон (4 ақпан 1949 жылы туған) – ағылшын футболшысы және жаттықтырушысы. Ол 16 жыл кәсіби футболшы және 22 жыл жаттықтырушы болып жұмыс істеген, 689 матч өткізіп, 1098 ойынды басқарған. Бұған қоса, ол төрт жыл жартылай кәсіби футболшы және 11 жылдай жаттықтырушының көмекшісі болды. Хортон 1966 жылы «Уолсоллдың» жастар командасынан босатылғаннан кейін құрылысшы болып жұмыс істеуге мәжбүр болды. Ол «Вест-Мидлендс» (Аймақтық) лигасының «Хеднесфорд Таун» клубына қосылды және 1970 жылы клуб үшін соңғы ойынында Стаффордшир аға кубогын жеңіп алды. 1970 жылдың шілдесінде Англия футбол лигасының «Порт Вейл» клубымен келісімшарт жасады. Ол негізгі құрамда өзін көрсетіп, 258 матч өткізді, содан кейін 1976 жылдың наурыз айында 30 000 фунтқа «Брайтон энд Хов Альбионға» сатылды. Клуб капитаны болып тағайындалған ол 1976–77 және 1978–79 маусымдарында клубты үшінші дивизионнан бірінші дивизионға көтеруге көмектесті, екі рет те PFA жыл командасының құрамына енді. Сондай-ақ, ол 1977 жылы клубтың «Жылдың үздік ойыншысы» атағын жеңіп алды. Клуб сапында 251 матч өткізгеннен кейін, 1981 жылдың тамызында «Лутон Таунға» ауысты. 1981–82 маусымында екінші дивизион чемпионы атанды және клубқа бірінші дивизионда қалуға көмектесті, лига және кубок ойындарында 132 матч өткізді. 1984 жылдың маусымында Хортон «Халл Ситидің» ойыншы-жарғақшысы болып тағайындалды және 1984–85 маусымында клубты үшінші дивизионнан жоғары көтерді. 1988 жылдың сәуір айында жұмыстан босатылып, келесі айда «Оксфорд Юнайтедтің» жарғақшысының көмекшісі болып тағайындалды. Сол жылдың қазан айында Марк Лоренсонның орнын басып, «Оксфордтың» жарғақшысы болды және клубты меншік иесі Роберт Максвеллдің қайтысына байланысты туындаған қаржылық қиындықтарға қарамастан бес маусым бойы екінші дивизионда ұстап тұрды. 1993 жылдың тамызында Хортон «Манчестер Ситидің» бас жаттықтырушысы болып тағайындалды және клубты Премьер-лигада бәсекеге қабілетті етіп сақтады, бірақ 1995 жылдың мамыр айында жаңа клуб төрағасы Фрэнсис Ли оны жұмыстан шығарды. Келесі айда ол «Хаддерсфилд Таунды» басқарды, бірақ 1997 жылдың қазан айында екінші дивизиондағы клубтың соңғы орында тұрғандықтан жұмыстан босатылды. 1998 жылдың ақпанында бұрынғы клубы «Брайтон энд Хов Альбионға» жаттықтырушы болып оралды, клуб үшінші дивизионның төменгі жағында күресіп, үй матчтарын Гиллингедтегі «Пристфилд» стадионында өткізуге мәжбүр болды. 1999 жылдың қаңтарында тағы бір бұрынғы клубы «Порт Вейлге» ауысты. «Вейл» 2000 жылы бірінші дивизионнан төмендеді, бірақ Хортон басқарушылық мансабындағы алғашқы трофейін жеңіп алды – 2001 жылы Англия футбол лигасы кубогын ұтты. 2004 жылдың ақпанында меншік иесінің өзгеруіне байланысты қызметінен кетті. 2004 жылдың сәуір айында «Макклсфилд Таунды» басқарды және клубты үшінші дивизионнан құлап кету аймағынан алып шықты. 2006 жылдың қазан айында жұмыстан босатылғанға дейін екі маусым бас жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Біраз уақыт футболдан тыс қалғаннан кейін, 2007 жылдың мамырында Фил Браунның көмекшісі ретінде «Халл Ситиге» оралды. Клуб Премьер-лигаға көтерілді, бірақ екеуі де 2010 жылдың наурызында жұмыстан босатылды. 2011 жылы Фил Браунның көмекшісі ретінде «Престон Норт-Эндте» жұмыс істеді, содан кейін 2012 жылдың наурызында «Макклсфилд Таунды» басқарды, бірақ клубтың Футбол лигасынан төмендеуіне жол берді. 2013 жылдың маусымында Пол Дикковтың көмекшісі ретінде «Донкастер Роверске» қосылды, ал 2015 жылдың тамызында Фил Браун «Саутхенд Юнайтедте» футбол үйлестірушісі болып тағайындалды. Кейін ол 2018 жылдың мамырында клубтан кетіп, екі ай бойы Фил Браунға «Суиндон Таун» клубында көмектесті. Ол екі рет үйленген және егіз балалары бар.

English footballer & manager
the American geologist

Brian "Nobby" Horton (born 4 February 1949) is an English former footballer and manager. He spent 16 years as a professional player and 22 years as a manager, making 689 appearances and managing 1,098 matches. In addition to this he spent four years as a semi professional player and around 11 years as a coach and assistant manager. Horton played at wing half, though was forced to find employment as a builder after being released from Walsall's youth team in 1966. He joined Hednesford Town in the West Midlands (Regional) League, winning the Staffordshire Senior Cup in his final appearance for the club in 1970. He turned professional in signing with Port Vale of the English Football League in July 1970. He established himself in the first team, making 258 appearances, before being sold on to Brighton & Hove Albion for £30,000 in March 1976. Installed as club captain, he helped the club to win promotions to the First Division from the Third Division in 1976–77 and 1978–79, being named on the PFA Team of the Year on both occasions. He also won the club's Player of the Year in 1977. Having played 251 games for the club, he was transferred to Luton Town in August 1981. He captained the team to the Second Division title in 1981–82 and helped the club to remain in the First Division, playing 132 games in league and cup competitions. Horton was installed as player manager at Hull City in June 1984 and led the club to promotion out of the Third Division in 1984–85. He was sacked in April 1988 and was appointed as Oxford United's assistant manager the following month. He succeeded Mark Lawrenson as Oxford manager in October of that year and managed to keep the club in the Second Division for five seasons despite a financial crisis caused by the death of owner Robert Maxwell. Horton was the surprise appointment as Manchester City manager in August 1993 and kept the club competitive in the Premier League before being dismissed by new club chairman Francis Lee in May 1995. He took charge at Huddersfield Town the following month, but was sacked with the club bottom of the Second Division in October 1997. He returned to former club Brighton & Hove Albion as manager in February 1998, who were struggling near the foot of the Third Division and forced to play home games at Priestfield Stadium in Gillingham. He moved on to another former club, Port Vale, in January 1999. Vale were relegated out of the First Division in 2000, though Horton won his first trophy in management as they secured the Football League Trophy in 2001. He resigned in February 2004, following a change in ownership. He took charge at Macclesfield Town in April 2004, steering the club away from the Third Division relegation zone. He spent two full seasons in charge before being sacked in October 2006. Having spent some time out of the game, he returned to Hull City as Phil Brown's assistant manager in May 2007. The club were promoted to the Premier League, though the two were sacked in March 2010. He spent 2011 as Phil Brown's assistant at Preston North End and then returned to management with Macclesfield Town in March 2012, though was unable to prevent the club being relegated out of the Football League. He joined Doncaster Rovers as Paul Dickov's assistant in June 2013, before he was appointed as football coordinator at Southend United by Phil Brown in August 2015. He later assisted Phil Brown at Swindon Town for two months, leaving the club in May 2018. He has been married twice and has twins.

Хеднесфорд қаласы

Хеднесфордта туған, Стаффордширде, Хортонның әкесі Ричард Солтүстік Стаффордшир көмір кенішінде көмірші болса, анасы Айрин Каннок гимназиясында аспазшы болып жұмыс істеді. Ол 15 жасында Уолсолл жастар командасының құрамында карьерасын бастады. Вест-Мидлендс (аймақтық) лигасында тұрақты түрде ойнады, бірақ екі жылдан кейін негізгі құрамға енбегендіктен босатылып, туған қаласы Хеднесфорд Таунға, ойыншы-басқарушы Дик Нилмен келісім шарт жасағаннан кейін қосылды. Жанкүйерлер арасында ол Нобби деп танылды, бұл лақап аты оның мансабы бойында сақталды, себебі бір жанкүйер Хортон Нобби Стайлз сияқты ойнайды деді. Ол клуб үшін соңғы ойынында Стаффордшир аға кубогын жеңіп алды, бұл жеңіс Киддерминстер Харриерс клубына қарсы өтті. Оның трансферлік құны бір пинта шанди болды деп хабарланды, себебі «Вейл» клубы қаржылық қиындыққа тап болды және Хеднесфорд Таун төрағасымен алкогольмен келісімге келді, сондықтан трансферлік құны «шандидің бір пинтасы» болды. Бас жаттықтырушы Гордон Лидің басшылығымен негізгі құрамның тұрақты ойыншысы болған Хортон 1970–71 маусымында 40 ойын ойнап, Гигг Лейндегі Бьюри клубына қарсы өткен матчта 3–2 есебімен жеңіске жетіп, алғашқы бәсекелі голын соқты. Жарақаты Шарлтон Атлетик клубына қарсы өткен 2–0 есебімен жеңіліс алғанда болды, тізеден жоғары соққы салдарынан аяғының шашы сынып, ФА кубогының үшінші турында Вест Хэм Юнайтед клубымен өтетін ойынды жіберіп алды. Ли 1973–74 маусымында команданың құрамын 4–4–2-ден 4–3–3-ке өзгертті, бұл Хортонға алаң ортасында көбірек кеңістік береді деп үміттенеді. Барлығында ол Порт-Вейл клубымен шамамен алты жыл өткізіп, лига және кубок жарыстарында 258 ойында 37 гол соқты. Брайтон 1975–76 маусымының соңында төртінші орынды иеленді, жаңарудан үш ұпай қалып қойды, ал Тейлор клубтан кетті. Жаңа басқарушы Алан Мюллери клуб үшін жартылай қорғаушы ретінде ойнауды жоспарлаған, бірақ Хортонның алғашқы жаттығу сессиясын көргеннен кейін ол Хортон алаңда қажетті басшылық пен шеберлікті қамтамасыз ететініне көз жеткізді, сондықтан Мюллери ойыншы ретінде зейнеткерлікке шығып, толық басқаруға көңіл бөлді. «Вейл» және «Брайтон» командаларындағы өнер көрсеткені үшін Хортон Брайтон командаластары Грэм Кросс және Питер Уордпен бірге PFA жыл командасына енді. «Шағалалар» 1976–77 жылдары Мюллеридің басшылығымен екінші орынды иеленді, осылайша Екінші дивизионға көтерілді. «Альбион» 1977–78 маусымында төртінші орынды иеленді, бірінші дивизионға жаңарудан тек үшінші орынға ие болған «Тоттенхэм Хотспурдың» гол айырмасы артық болғандықтан ғана қалып қойды. «Брайтон» 1979–80 маусымында өз тарихында алғаш рет жоғары лигада ойнады. Команда бонустық жалақыға байланысты клуб басқармасына наразылық білдіріп, нашар старт алды, алғашқы бес ойынның төртеуінде жеңіліске ұшырап, қараша айына қарай лиганың төменгі сатысына түсті. Алайда, олар «Ноттингем Форесттің» 42 ойынды жеңіліссіз аяқтаған тізбегін үзді және сол маусымда Брайан Клоудың командасына қарсы екі ойында жеңіске жетті. Мюллери клубтан кетіп, оның орнына Хортонды клубтан кетуге ниеттенген Майк Бейли келді. Ол 251 лигалық және кубоктық ойында 47 гол соққаннан кейін «Голдстоунды» тастап кетті. Хортон капитан болып тағайындалды және оған бұрынғыдан гөрі шабуылдық жартылай қорғаушы рөлін ойнауға тапсырылды, Лил Фучильо және Рикки Хиллмен бірге жартылай қорғаушы үштігінің арасында ойнады. Ол тағы да жоғары лигаға көтерілді, өйткені «Шепекшілер» 1981–82 маусымында Екінші дивизион кестесінде сегіз ұпай айырмашылығымен, төртінші орыннан 18 ұпайға Шеффилд Уэнсдейден жоғары көтерілді. Содан кейін «Лутон» 1982–83 маусымының соңғы күні Мэн Роудта «Манчестер Ситиге» 1:0 есебімен жеңіліп, төмендеу аймағында болды. Бұл матч Дэвид Плейттің қуанышпен алаңда билеп жүрген бейнесімен танымал болды. Плейт биін бітіргеннен кейін тікелей Хортонға жүгіріп барып, келісімшарты аяқталған жартылай қорғаушысын сүйіп, оған «Сен қалаған жеріңе бара аласың» деді. Алайда, туннельде Хортонды Деннис Туэрт ұрып, ойыншылар арасында жанжал туғызды. Хортонға «Челси» келісімшарт ұсынды, бірақ төраға Кен Бейтспен келісе алмады, оның орнына «Лутонмен» екі жылдық келісімшартқа қол қойды. Хортон 1983–84 маусымының соңында Кенилворт Роудтан кетіп қалды, өйткені клуб 16-шы орынды иеленіп, жоғары лигадағы мәртебесін сақтап қалды. Ол клуб үшін 131 негізгі командалық ойын өткізіп, 14 гол соқты.

Born in Hednesford, Staffordshire, Horton's father, Richard, was a coal miner at the North Staffordshire Coalfield and his mother, Irene, worked as a cook at Cannock Grammar School. He started his career as a member of Walsall's youth team at the age of 15. He played regularly in the West Midlands (Regional) League, though was released after two years without having appeared for the first team, and joined hometown club Hednesford Town in the West Midlands (Regional) League after being signed by player manager Dick Neal. He became known as Nobby to fans, a nickname that stuck with him throughout his career, after a supporter stated that Horton played like Nobby Stiles. He won the Staffordshire Senior Cup in his final appearance for the club, a victory over Kidderminster Harriers. It was reported that his transfer fee was a pint of shandy, as Vale were struggling financially and simply haggled with the Hednesford Town chairman by plying him with alcohol, therefore his transfer fee was 'a pint of shandy'. A first team regular from the start under manager Gordon Lee, Horton played 40 games in the 1970–71 season, and scored his first competitive goal in a 3–2 win against Bury at Gigg Lane. The injury had come in a 2–0 defeat at Charlton Athletic, when a knee high tackle left him with a hairline fracture of the leg, which also caused him to miss an FA Cup third round tie with West Ham United. Lee changed the team's formation from 4–4–2 to 4–3–3 for the 1973–74 campaign, hoping that this would allow Horton more room in the centre of the field. In total he spent nearly six years with Port Vale, scoring a total of 37 goals in 258 games in league and cup competitions. Brighton finished fourth at the end of the 1975–76 season, three points shy of promotion, and Taylor quit the club. Incoming manager Alan Mullery had planned to also play in midfield for the club but after witnessing Horton in his first training session he came to the conclusion that Horton would provide the necessary leadership and skill on the pitch, so Mullery retired as a player to concentrate fully on management. For his performances at both Vale and Brighton, Horton was named on the PFA Team of the Year, along with Brighton teammates Graham Cross and Peter Ward. The "Seagulls" finished second in 1976–77 under Mullery's stewardship, and thus were promoted into the Second Division. Albion made a fourth place finish to the 1977–78 season, missing out on promotion to the First Division only because third placed Tottenham Hotspur had superior goal difference. Brighton played top flight football for the first time in their history in the 1979–80 season. The team got off to a poor start amidst discontent with the club's board over bonus pay, losing four of their opening five games and sinking to bottom of the league by November. However, they ended Nottingham Forest's 42 game unbeaten run and would do the double over Brian Clough's team that season. Mullery left the club and was replaced by Mike Bailey, who wanted Horton out of the club. He left the Goldstone Ground having scored 47 goals in 251 league and cup games. Horton was installed as captain and told to play a more attacking midfield role than he had previously been used to, playing in between a midfield three with Lil Fuccillo and Ricky Hill. He was again promoted into the top flight, as the "Hatters" topped the Second Division table in 1981–82 by an eight point margin, some 18 points clear of fourth place Sheffield Wednesday. Luton then went on to escape relegation on the final day of the 1982–83 season at Maine Road, following a 1–0 over Manchester City, who took their place in the relegation zone. The match became famous for the images of David Pleat dancing across the pitch in jubilation. Pleat ran straight to Horton after finishing his dance and kissed his out of contract midfielder, telling him "you can go anywhere you want to". However, in the tunnel Horton was punched by Dennis Tueart, starting a brawl amongst the players. Horton was offered a contract by Chelsea, but could not agree terms with chairman Ken Bates, and instead signed a new two year contract with Luton. Horton left Kenilworth Road at the conclusion of the 1983–84 campaign, as the club secured their top flight status with a 16 place finish. He had played 131 first team games for the club, scoring 14 goals.

Халл қаласы

1984 жылғы шілдеде Хортон «Халл Ситидің» ойыншы-бапкері болды және 1984–1985 жылғы маусымның соңында екінші дивизионға жол пускен. Лига кубогының жеребесіне байланысты, оның басқарушылық қызметіндегі алғашқы төрт ойынының үшеуі «Линкольн Ситимен» болды, ал алғашқы ойыны «Синсил Банкте» 0:0 есебімен тең аяқталды. Қараша айында оның командасы 4:1 есебімен ұтылып тұрғанда, «Лейтон Ориентті» 5:4 есебімен жеңді, бұл үшін ол ассистент-бапкер Крис Чилтонға үзілісте «көбірек сөйлеуге» тапсырма берген. Көтерілу орын алғаннан кейін Хортонға директорлар кеңесіндегі орын ұсынылды. Клуб жастар саясатына зор мән берді, соның арқасында Энди Пейтон және Ли Дженкинсон сияқты таланттар өркендеді, алайда Ник Бармби соншалықты дарынды болғандықтан, 16 жасында «Тоттенхэм Хотспурмен» келісімшарт жасады. Хортон сондай-ақ «Уотфордтан» қорғаушы Ричард Жобсонды 40 000 фунт стерлингке, ал бұрынғы «Лютон» клубынан Гарри Паркерді 72 000 фунт стерлингке шақырды. 1985–1986 жылғы маусымда «Халл» бірінші дивизионға көтерілуге өте жақын болды, алтыншы орынды иеленді, бұл клуб тарихындағы үшінші ең жоғары көрсеткіш еді. 1986–1987 жылдары плей-офф жүйесі енгізілгеніне қарамастан, «Тайгерлер» маусымды 14-ші орында аяқтады. 1987–1988 жылғы маусым үмітпен басталды, «Халл» алты команданың ішінде болды және маусымның ортасына қарай автоматты түрде жоғарылау мүмкіндігін қуды. Алайда, 17 ойында тек бір жеңіске қол жеткізген қорқынышты нәтижелер сериясы кез келген үмітті жойды. Олардың көрсеткішіне жұлдызды ойыншы Гарри Паркерді «Ноттингем Форестке» 270 000 фунт стерлингке сату да көмектеспеді, бұл қателік екенін Хортон кейін мойындады. «Свиндон Таунға» үйінде 4:1 есебімен жеңілгеннен кейін төраға Дон Робинсон ашуланып, Хортонды дереу қызметтен босатып жіберді. Ойыншылар жеңіліске жауапкершілік алып, төрағаны қайта қарауға шақырды, Робинсон келісті, бірақ Хортон қызметке қайта оралу туралы ұсыныстан бас тартты.

Оксфорд Юнайтед

Хортонның келесі қадамы 1988 жылдың мамыр айында Екінші дивизиондық «Оксфорд Юнайтед» клубының жаңадан тағайындалған бас жаттықтырушысы Марк Лоуренсонның, бұрынғы «Брайтон» командаласының көмекшісі болу болды. Лоуренсон 1988 жылдың қазан айында «Манор Граунд» клубын тастап кетті, себебі оның жұлдызды ойыншысы Дин Сондерс оның келісімінсіз «Дерби Каунти» клубына сатылған еді. Сондерс үшін төленген миллион фунттық ақы Хортонға өз құрамын құруға мүмкіндік берді: бұрынғы «Брайтон» командаласы Стив Фостер («Льютон Таун»), Уэльс құрамасының ойыншысы Энди Мелвилл («Суонси Ситиден» 270 000 фунт), Жаңа Зеландия құрамасының ойыншысы Сери Эванс (бос агент), қорғаныс жартылай қорғаушысы Микки Льюис (Тревор Хеббердке «Дербиге» айырбас), Джим Магилтон («Ливерпульден» 100 000 фунт), Джон Дурнин («Ливерпульден» 250 000 фунт) және Англияның 21 жасқа дейінгі құрамасының қанат шегі Пoл Симпсон («Манчестер Ситиден» 200 000 фунт). Ол сондай-ақ Джоуи Бошамп пен Пол Киеге дебют жасады. Оның басшылығымен «Оксфорд» 1988–89 жылғы Екінші дивизионды 17-орында аяқтады. 1989–90 жылғы маусымға дайындық барысында ол «Дерби» мен «Оксфорд» арасындағы қарым-қатынасты пайдаланып, Дейв Пеннимен 175 000 фунтқа келісім жасасты. «Оксфорд» маусымды 17-орында аяқтады, тағы да 54 ұпай жинап. 1990–91 жылғы маусымда жаңаруға үміттене отырып, ол «Донкастер Роверс» клубының қорғаушысы Лес Робинсонды 150 000 фунтқа сатып алды. «Сарылар» 10-орында қалды, плей-офф аймағынан сегіз ұпай қалып қойды. Клуб Роберт Максвеллдің күңкіреулі өлімінен кейін қаржылық қиындыққа тап болды, ал жазда Хортон шабуылшы Мартин Фойлді «Порт Вейл» клубына 375 000 фунтқа сатуға мәжбүр болды. Ол Фойлдің орнына ешқандай маңызды ойыншы сатып алмады, керісінше Пол Уанлесс, Крис Аллен және Бобби Фордқа дебют жасады. Ол сондай-ақ Пол Симпсонды 1992 жылдың ақпан айында «Дербиге» 650 000 фунтқа сатты. Шамамен 1 миллион фунттық таланттың жоғалуы алаңда көрінді, себебі «Оксфорд» 1991–92 жылғы маусымды бір орынмен және екі ұпаймен төменгі лигаға түскен «Плимут Аргайлдан» жоғары аяқтады. Олар соңғы күні «Транмир Роверс» клубын жеңіп, өздерінің қауіпсіздігін қамтамасыз етті. Маусым соңында ол Стив МакКларенге «Оксфордтың» жастар командасын басқаруға алғашқы мүмкіндік берді. 1992–93 жылдары жағдай тыныш болды, оның командасы 14-орында, құлдырау аймағынан жеті ұпай жоғары тұрды. Жазда ол «Корби Тауннан» шабуылшы Мэтт Мерфиді 20 000 фунтқа сатып алды және Энди Мелвиллді 500 000 фунтқа «Сандерлендке» сатты.

Horton's next move was to become assistant to former Brighton teammate Mark Lawrenson, now rookie manager at Second Division Oxford United in May 1988. Lawrenson left the Manor Ground in October 1988 after star player Dean Saunders was sold to Derby County without his consent, and the board elected Horton as his replacement; at the time both Derby and Oxford were owned by members of Robert Maxwell's family. The million pound fee for Saunders allowed Horton to build a squad of his own: former Brighton teammate Steve Foster (Luton Town), Wales international Andy Melville (£270,000 from Swansea City), New Zealand international Ceri Evans (free agent), defensive midfielder Mickey Lewis (part exchange to Derby for Trevor Hebberd), Jim Magilton (£100,000 from Liverpool), John Durnin (£250,000 from Liverpool), and England under 21 international winger Paul Simpson (£200,000 from Manchester City). He also gave débuts to Joey Beauchamp and Paul Kee. Under his leadership Oxford finished the 1988–89 Second Division campaign in 17th place. In preparation for the 1989–90 campaign, he exploited the relationship between Derby and Oxford to sign Dave Penney for £175,000. On the pitch it was a case of deja vu, as Oxford finished the season in 17th place, again with 54 points. Hoping to build a promotion winning squad for the 1990–91 campaign, he bought Doncaster Rovers defender Les Robinson for £150,000. The "Yellows" finished in tenth place, eight points off the play off places. The club faced a financial crisis following the mysterious death of Robert Maxwell, and over the summer Horton was forced to sell striker Martin Foyle to Port Vale for £375,000. He made no major signings in Foyle's place, and instead handed débuts to Paul Wanless, Chris Allen, and Bobby Ford. He also sold Paul Simpson to Derby for £650,000 in February 1992. The loss of close to £1 million of talent showed on the pitch, as Oxford ended the 1991–92 season one place and two points ahead of relegated Plymouth Argyle. They secured their safety with a final day win over Tranmere Rovers. At the end of the season he gave Steve McClaren his first job in management, putting him in charge of Oxford's youth team. There was less drama in 1992–93, as his side finished in 14th place, seven points above the relegation zone. Over the summer he paid Corby Town £20,000 for striker Matt Murphy, and sold Andy Melville on to Sunderland for £500,000.

Манчестер Сити

1993 жылдың тамызында, 1993–94 жылғы Премьер-лига маусымы басталғалы төрт ойын өткен соң, Хортон «Оксфорд» командасының бас жаттықтырушы лауазымынан кетіп, Питер Ридтің орнына «Манчестер Сити» командасын басқарды. Бұл көптеген жанкүйерлер мен сарапшыларды таң қалдырды, олар одан да белгілі бір адамның тағайындалуын күтіп отырған. Хортон бастапқыда клуб төрағасы Питер Свалеске «бізде керемет команданың негізі, ядросы бар» деді және қазіргі құрамды сақтап қалу үшін көп ойыншы алмастырмауға разы болды; ол Стив Ломастың «Престон Норт-Энд» клубына сатылуын жоққа шығарды. «Сити» командасының бұрынғы үш маусымында топ ондыққа кіргенімен, Хортон жарақаттармен күресті – маңызды шабуылшы Ниалл Куинн тізе буынының жарақатынан алаңнан шықты – және ақпан ортасында «Сити» турнир кестесінде 20-ші және соңғы орында тұрды.

Хаддерсфилд қаласы

Хортон «Хаддерсфилд Таун» клубымен тез басқаруға оралды, бұл клуб Нил Уорнок басшылығымен Бірінші дивизионға көтерілген еді, ол клубтың плей-оффтағы сәттілігінен кейін бірнеше күн өткен соң кенеттен кетіп қалғанын жариялады. Хортонды клубқа Тревор Черри ұсынған. «Терьерлер» 1995–96 маусымын жақсы бастады және 19 ойында тек екі рет жеңіліске ұшырады. Сондай-ақ, олар ФА кубогының бесінші турында «Уимблдон» (Премьер-лига) командасымен «Плуг Лейн» стадионында өткен қайта ойында жеңілді. Команда плей-оффқа қатысуға мүмкіндік алды, бірақ соңғы 13 ойында тек үш жеңіс алып, 8-орынға түсті, ал 6-орындағы «Чарльтон Атлетик» командасынан 8 ұпайға қалып қойды. Хортон «Бристоль Роверс» клубының шабуылшысы Маркус Стюартқа 1,2 миллион фунт төлеп, клубтың трансферлік рекордын жаңартты, бірақ сонымен қатар ең көп гол соққан ойыншысы Энди Бутты «Шеффилд Уэнсдей» клубына 2,7 миллион фунтқа сатты. «Хаддерсфилд» 1996–97 маусымын құлдыраған «Гримсби Тауннан» екі орын және 8 ұпай жоғары тұрып аяқтады. Команданың негізгі ойыншылары – жартылай қорғаушы Ли Макел, шабуылшы Маркус Стюарт және қорғаушы Энди Моррисон (500 000 фунт стерлинг, «Блэкпул») жарақаттарға байланысты маусымның көп бөлігін қатыса алмады, бірақ 325 000 фунтқа жазда келген Энди Пейтон барлық турнирлерде 19 гол соғып, керемет ойыншы екенін дәлелдеді. Хортон 1997 жылғы қазан айында «Кирклиз» стадионында «Ноттингем Форест» командасына ұтылып, «Хаддерсфилд» командасын турнир кестесінің соңғы орынына түсіргені үшін қызметтен босатылды.

Брайтон және Хов Альбион

1998 жылдың ақпан айында Хортон өзінің бұрынғы клубтарының біріне басшы болып қайтып келді – «Брайтон энд Хоув Альбион». Клуб үшінші дивизиондағы соңғы орыннан екінші сапада тұрды және өз алаңындағы ойындарын 121 км қашықтықтағы «Гиллингемнің» «Пристфилд» стадионында өткізді. Ол клубты «Честер Ситиге» қарсы жеңіске жеткізді, бұл «Брайтонның» бес айдан бергі алғашқы жеңісі болды. «Шағалалар» сәуір айында лига көшбасшысы «Ноттс Каунтиде» ұпай ұтып алып, Футбол лигасының мәртебесін сақтап қалды. Олар 1997–98 маусымын соңғы орыннан екінші сапада аяқтады, құлаған «Донкастер Роверстің» алдында он бес ұпаймен көшбасшылық етті. Ойыншылар құрамын толық жаңартуды мақсат тұтқан және резервтік және жастар командаларына көңілі толмаған Хортон төраға Дик Найтқа: «Мен 18 ойыншыны шығарып, орнына 18 ойыншы алып келгім келеді» деді. Басқа да жаңа ойыншылар қатарында Джейми Морали («Крю Александра») және Ян Калверхаус («Кингстон») болды, ал Мартин Хиншелвуд пен Дин Уилкинс команда штабына қосылды. Бір ерекше, бірақ тиімді қадам – орталық шебуші Пол Холсгроув болды, Хортон оны «Сток Ситиден» тегін трансферге шақырды, содан кейін сол трансферлік терезеде «Гибернианға» 113 000 фунтқа сатты.

Порт Вейл

Вейл клубы 1998-99 маусымының соңында бірінші лигадан түсіп қалмас үшін Хортон бес ойыншыны шақырды: Дейв Браммер («Манчестер Сити»), Тони Батлер («Блэкпул»), Карл Гриффитс («Лейтон Ориент»), Алекс Смит («Честер Сити») және Крис Аллен («Ноттингем Форест»). Бұл сатып алу клубтың қазынасынан 630 000 фунт стерлинг шығарды, сондықтан Хортон жаңа ойыншыларға қажетті қаражатты жинау үшін Питер Бидлді «Ноттс Каунти» клубына 250 000 фунтқа сатты. Сәуір айында бес ойын қатарынан жеңіліске ұшырамағандықтан, «Вейл» гол айырмасы бойынша «Бьюри» клубынан жоғары тұрып, лигада қалып қойды. Бірінші дивизионда тағы бір маусымды өткізу үшін Хортон он ойыншыға «Вейл Парк» клубынан кетуге рұқсат берді, ең маңыздысы – 34 жастағы Нил Аспин болды, ол мансабының соңына жақындағандықтан екі дивизион төмен түсті. Осы ойыншылардың орнына Хортон үш ойыншыны тегін трансфер арқылы шақырды: бұрынғы «Брайтон» клубынан Джефф Минтон, «Гримсби Тауннан» Томми Виддрингтон және «Манчестер Ситиден» Стив Риммер. Маусым барысында ол Маркус Бентті босатып, Карл Гриффитсті «Лейтон Ориентке» 100 000 фунтқа қайта сатты. Содан кейін ол өте талантты жас қорғаушы Энтони Гарднерді «Тоттенхэм Хотспер» клубына 1 миллион фунтқа, ал Тони Батлерді «Вест-Бромвич Альбионға» 140 000 фунтқа сатты. Олардың орнына Микки Камминс, Марк Гудлад, Саги Бертон және Виль Вильянен шақырылды, сондай-ақ Мартин Буллок, Гарет Тейлор және Дэвид Хили қарызға алынды. Оның командасы лигада соңғы екінші орында қалды және менеджер ретінде алғашқы толық маусымында бірінші лигадан түсіп қалды. Екінші дивизиондағы өмірге дайындық ретінде Хортон Диан Делани, Марк Бридж Уилкинсон және Майкл Твисспен тегін трансфер бойынша келісім жасады. 2000-01 маусымының басында Хортон клуб басшылығының қысымына ұшырады, өйткені оның командасы 13 ойын қатарынан жеңіліске ұшырады және ФА кубогынан лигаға жатпайтын «Канви Айленд» клубымен жеңіліп қалды. Хортон бұл жағдайды «футболдық мансабындағы ең ұятты сәт» деп сипаттады. Ол бұл жеңіліске жауап ретінде бес ойыншыны трансферлік тізімге енгізді. Ол Стив Брукерді 15 000 фунтқа сатып алды, Онанди Лоу мен Ричард Берджессті тегін трансфер арқылы шақырды, сонымен қатар Джефф Минтонды «Ротерхам Юнайтедке» сатты. «Вейлдің» ойын көрсетуі жақсарды, өйткені олар екі «Поттерис» дербисінде де «Сток Сити» клубынан жеңіліске ұшырамады. Хортон наурыз айында «Айдың үздік жаттықтырушысы» атанды, өйткені жақсы нәтижелер екінші рет түсіп қалмасқа қатысты қорқынышты сейілтіп жіберді. Ол сондай-ақ жаттықтырушы ретінде алғашқы трофейін жеңіп алды, өйткені «Вейл» «Брентфордты» Миллениум стадионында жеңіп, Футбол лигасының кубогын жеңіп алды. «Вейл» жанкүйерлерін Дэйв Браммерді «Крю Александра» клубына 500 000 фунтқа сату арқылы ренжітті. «ITV Digital» компаниясының құлдырауынан кейін клуб қаржылық дағдарысқа ұшырады, бұл клубқа 400 000 фунт стерлинг шығын әкелді. Бұл Хортонның 2001-02 маусымында командасын толыққанды тегін трансферлер арқылы құрастыруға тура келді, ең ықпалдысы – бұрынғы «Ковентри Сити» клубының шабуылшысы Стивен Макфи болды. «Вейл» қарсыластары «Сток Ситиді» жеңіп алды, бірақ маусымды 14-ші орында аяқтады. Хортон ақпан айында мүмкін болатын 18 ұпайдан 13 ұпай жинағаннан кейін «Айдың үздік жаттықтырушысы» атанды. Хортон 2002-03 маусымы үшін Джон Маккарти, Бретт Ангелл, Ян Брайтвелл, Фил Чарнок, Сэм Коллинз және Марк Бойдпен келісім жасады. Төрт ойын қатарынан жеңіліске ұшырағаннан кейін бес ойын қатарынан жеңіске жетті, өйткені ол құрамын Ли Эшкрофт, Питер Кларк және Адриан Литтлжонмен толықтырды. Дегенмен, Хортон әлі де «Вейлдің» кейбір жанкүйерлерінің сүйіспеншілігіне ие болған жоқ. Алайда, маусымда алаң сыртындағы мәселелер басым болды, өйткені «Вейл» әкімшілікке кірді және оны Билл Браттың жанкүйерлер консорциумы өз қолына алды. 2003-04 маусымына дайындық барысында Хортон кетіп бара жатқан қорғаушы Мэтт Каррагердің орнын алмастыруды іздестірді. Ол өзінің орнын «Эвертонның» сенімді жас Джордж Пилкингтоннан тапты, сондай-ақ қақпашы Джонни Бреййн мен австриялық қорғаушы Андреас Липаны шақырды. Маусым басталғанда Хортон қаржылық дағдарыс пен 1990 жылдардың ортасындағы өте табысты команданың қартаюына байланысты команданы қайта құруды аяқтады. Жақсы бастама клубты турнир кестесінің басына шығарды, ал Хортон «Айдың үздік жаттықтырушысы» атанды. Ақпан айында «Вейл» плей-оффтан бір ұпайға ғана қалып қойды, содан кейін Хортон отставкаға кетті.

In order to help the Vale to avoid relegation at the end of the 1998–99 season, Horton brought in five players: Dave Brammer (Manchester City), Tony Butler (Blackpool), Carl Griffiths (Leyton Orient), Alex Smith (Chester City), and Chris Allen (Nottingham Forest). This spending spree set the club back £630,000, and so Horton first sold off Peter Beadle to Notts County for £250,000 in order to raise the cash needed for his new signings. A five game unbeaten run in April allowed the Vale to finish above relegated Bury on goals scored. In a bid to survive another season in the First Division, Horton allowed ten players to leave Vale Park; the most significant departure was Neil Aspin, as the 34 year old dropped down two divisions as his career wound down. To replace these players, Horton signed three players on free transfers: Jeff Minton from former club Brighton, Tommy Widdrington from Grimsby Town, and Steve Rimmer from Manchester City. As the season progressed he released Marcus Bent, and sold Carl Griffiths back to Leyton Orient for £100,000. He further sold highly rated young centre back Anthony Gardner to Tottenham Hotspur for £1 million, and sold Tony Butler to West Bromwich Albion for £140,000. In their place he signed Micky Cummins, Mark Goodlad, Sagi Burton, and Ville Viljanen; and also took Martin Bullock, Gareth Taylor, and David Healy in on loan. His side finished second from bottom were relegated in his first full season as manager. In preparation for life in the Second Division, Horton signed Dean Delany, Marc Bridge Wilkinson and Michael Twiss on free transfers. Horton came under pressure from the board at the start of the 2000–01 campaign, as his team went 13 games without a win, and were knocked out of the FA Cup by non League Canvey Island. Horton described it as "the greatest embarrassment of my football career". He responded to this humiliation by placing five players on the transfer list. He signed Steve Brooker for £15,000; brought in Onandi Lowe and Richard Burgess on free transfer, whilst also offloading Jeff Minton to Rotherham United. Vale's form improved, as they avoided defeat to Stoke City in both Potteries derby games. Horton was named Manager of the Month in March, after a good run of results ended fears of a second successive relegation. He also won his first trophy as a manager as Vale lifted the Football League Trophy, coming from behind to beat Brentford at the Millennium Stadium. Vale upset supporters by selling Dave Brammer to Crewe Alexandra for £500,000. The club entered a financial crisis following the collapse of ITV Digital, which cost the club £400,000 in revenue. This meant Horton had to build his squad for the 2001–02 season entirely on free transfers, the most influential proving to be former Coventry City striker Stephen McPhee. Vale beat rivals Stoke City, but ended the season in 14th place. Horton was named as Manager of the Month after his team earned 13 points from a possible 18 in February. Horton signed Jon McCarthy, Brett Angell, Ian Brightwell, Phil Charnock, Sam Collins, and Mark Boyd for the 2002–03 campaign. Four straight defeats were followed by five consecutive victories, as he supplemented his squad with the additions of Lee Ashcroft, Peter Clarke and Adrian Littlejohn. Though relegation was avoided, Horton still remained unpopular with some sections of the Vale's supporters. However, the season was dominated by off the field issues, as Vale entered administration, and were taken over by Bill Bratt's fan based consortium. Building for the 2003–04 campaign, Horton had to find a replacement for departing defender Matt Carragher. He found his replacement in Everton's reliable young George Pilkington; he also signed goalkeeper Jonny Brain and Austrian defender Andreas Lipa. By the start of the campaign Horton had completed the rebuilding of his squad that was necessitated by the financial crisis and the ageing of the highly successful side of the mid 1990s. A good start saw the club top of the table and Horton was named as Manager of the Month. The Vale were one point outside the play offs by February, at which point Horton tendered his resignation.

Макклсфилд қаласы

Свонси Ситидегі басқарушылық лауазымға үміткер болған Хортонның орнына 2004 жылдың сәуір айының басында үшінші дивизиондағы «Макклсфилд Таун» клубының бас жаттықтырыушысы болып тағайындалды. Ол Джон Аскиді алмастырды, ол командадағы бапкер ретінде қалды. Бұл бастапқыда маусым соңына дейін болған, бірақ Хортонға мамыр айында тұрақты жұмыс берілді. Ол рухсыз команданы қайта жандандырып, оларды Футбол Лигасында қалдырды, себебі 2003–04 маусымында олар құлдырау аймағынан жеті ұпай жоғары тұрды. Жазда ол Ирак құрамасының ойыншысы Жәсім Свади, тәжірибелі шабуылшы Майк Шерон, қарт қорғаушы Тони Баррас, сол қанат қорғаушысы Марк Бейли және Томми Рунимен келісімшарт жасасты. Мартин Карратерстің кетуіне рұқсат берді, бірақ Томми Виддрингтонның келісімшартын ұзартты және тағы алты ойыншыға жаңа ұсыныстар жасады. Кейіннен ол құрамына Марк Бойд пен Саймон Уиверді қосты, ал Томми Виддрингтон мен Майкл Уэлчті сатуға шығарды. Көптеген сарапшылар «Жібектердің» 2004–05 маусымында жаңа аталған Екінші Лигадан құлдырап кетеді деп болжады, бірақ Хортон олардың қате екенін дәлелдеді, өйткені оның командасы маусым бойына дивизиондағы алдыңғы жетілікке кірді. Хортон 2004 жылдың 3 қарашасында «Макклсфилд» командасы Футбол Лигасы кубогында «Мансфилдті» 4:0 есебімен жеңген кезде бас жаттықтырушы ретіндегі 1000-ші ойынын тойлады. Сондай-ақ, ол ақпан айының үздік жаттықтырушысы атанды. «Макклсфилд» плей-оффқа алтыншы орында ілікті, бірақ жартылай финалда «Линкольн Сити» 2:1 есебімен жеңіліп, жоғарылау мүмкіндігінен айырылды. Маусым соңында Хортон тоғыз ойыншыны, соның ішінде клуб капитаны Мэтью Типтонды босатты. Осы тоғыз ойыншының орнына ол Кевин Сэндвитт, Кевин Таунсон, Мартин Буллок және Дэвид Бересфордпен келісімшарт жасасты. Көп күткеніне қарамастан, Хортонның командасы 2005–06 маусымында жоғарылау үшін күресе алмады. Клуб 250 000 фунт стерлинг айыппұл төлеуге мәжбүр болғаннан кейін қаржылық қиындықтарға тап болды және бір кезде тарап кету қаупі туды. Нәтижесінде, Хортон шығындарды қысқарту үшін көмекшісі Джон Аскиді жұмыстан шығаруға мәжбүр болды. Клубтың үздік гол соққан ойыншысы Джон Паркиннің сатылуы Хортонның ең бағалы ойыншысынан айырды. Маусымның нашар басталуынан кейін ол төрт ойыншыны сатуға шығарды. Сондай-ақ, Кевин Таунсонды сатуға шығарды, ал Таунсон «үлкен тәртіпсіздік» көрсеткеннен кейін шабуылшыны жұмыстан шығарды. Маусым бойы Хортон қақпашы Томми Ли, шабуылшы Клайд Вийнхард, жартылай қорғаушы Алан Наварро, шабуылшы Алан Рассел және шабуылшы Мэтти МакНилмен келісімшарт жасасты. «Жібектер» 17-орында, құлдырау аймағынан 5 ұпай жоғары тұрды. Хортон 2006–07 маусымына дайындық жасап, жаңа жартылай қорғаушы іздеді және оны «Шрусбери Таун» клубының Джейми Толлиден тапты. Ол сондай-ақ әмбебап шабуылшы Колин Хит, қорғаушы Карл Риган және бұрынғы «Порт-Вейл» қақпашысы Джонни Брейнмен келісімшарт жасасты, ал бес ойыншыны босатты. Хортон 2006 жылдың қазан айында командасы лигадағы алғашқы он екі ойынының бірінде де жеңіске жете алмағандықтан жұмыстан босатылды, нәтижесінде олар Футбол Лигасының соңғы орындарында қалды.

Linked with the management position at Swansea City, Horton was instead appointed as manager of struggling Third Division club Macclesfield Town at the start of April 2004, replacing John Askey, who stayed on as a coach. This was initially until the end of the season, but Horton was given the job on a permanent basis in May. He rejuvenated a demoralised side and kept them in the Football League, as they finished seven points clear of the relegation zone in 2003–04. Over the summer he signed Iraqi international Jassim Swadi, experienced striker Mike Sheron, veteran defender Tony Barras, left back Mark Bailey, and Tommy Rooney. He allowed Martin Carruthers to leave, though extended Tommy Widdrington's contract, and offered fresh deals to six others. He later added to his squad by signing Mark Boyd and Simon Weaver; whilst transfer listing Tommy Widdrington and Michael Welch. Many pundits were tipping the "Silkmen" to slip out of the newly named League Two at the end of the 2004–05 season, but Horton proved the observers wrong as his side were in the top seven of the division virtually all season long. Horton celebrated his 1000th game as a manager on 3 November 2004, as Macclesfield beat Mansfield 4–0 in the Football League Trophy. He also won the League Two Manager of the Month award for February. Macclesfield qualified for the play offs in sixth place, but their promotion challenge was finally ended by Lincoln City in the semi finals, following a 2–1 aggregate defeat. At the end of the season, Horton released nine players, including club captain Matthew Tipton. In the place of these nine players he signed Kevin Sandwith, Kevin Townson, Martin Bullock, and David Beresford. Despite high expectations, Horton's men were not to challenge for promotion in the 2005–06 season. The club were hit by financial troubles after being told they had to pay fines totalling £250,000, and at one point were at risk of being wound up. As a result, Horton was forced to cope without assistant John Askey, after Askey was dismissed to cut costs. The sale of top scorer Jon Parkin also robbed Horton of his best player. Following a poor start to the season he placed four players on the transfer list. He also placed Kevin Townson on the transfer list, before sacking the striker after Townson displayed "serious misconduct". Throughout the campaign, Horton signed goalkeeper Tommy Lee, striker Clyde Wijnhard, midfielder Alan Navarro, forward Allan Russell, and striker Matty McNeil. The "Silkmen" finished in 17th place, five points above the relegation zone. Horton prepared for the 2006–07 campaign by searching for a new midfield player, and found one in Shrewsbury Town's Jamie Tolley. He also signed versatile attacker Colin Heath, defender Carl Regan, and former Port Vale goalkeeper Jonny Brain; whilst releasing five players. Horton was sacked in October 2006, after his team failed to win any of their opening twelve league games, leaving them bottom of the Football League.

Фил Браунның көмекшісі

2007 жылдың мамыр айында Хортон Фил Браунның көмекшісі ретінде Халл Сити клубына оралды; бұл тағайындау оның Халл клубының бас жаттықтырушы лауазымынан кеткеніне 19 жыл өткен соң жасалды. Оның байланыстары Манчестер Юнайтедтен Фрейзер Кэмпбеллді соғысқа алуға көмектесті, ол Халл үшін 37 ойында 15 гол соқты. Ол 2008 жылдың мамыр айында клубтың Премьер-лигаға жолдама алуына көмектесті, бұл Халл Ситидің 104 жылдық тарихындағы тұңғыш рет ең жоғары лигаға өтуі болды. 2009 жылдың наурызында Хортон ФА Кубогындағы ойын кезінде «Арсенал» клубының капитаны Сеск Фабрегасқа түкіргендігін айыптап, баспасөзde кеңінен жарияланды. Кейін Фабрегас қандай да бір құқық бұзушылықтан ақталды. «Тайгерлер» 2009/10 маусымында қиындыққа тап болды, ал Фил Браун 15 наурызда қызметтен шеттетілді, содан кейін Хортон мен Стив Паркин клубтың уақытша бас жаттықтырушылары болып тағайындалды. Хортон маусым соңына дейін қызметте қалуға ниет білдірді, бірақ Халл оның орнына Иэн Доуиді тағайындады, ол клубты құлдыраудан сақтай алмады. 2011 жылдың қаңтар айында Фил Браун «Престон Норт Энд» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, ал Хортон оның көмекшісі болды. «Престон» 2010/11 маусымының соңында Чемпиондық лигадан төмендеді. Хортон Фил Браунның 2011 жылдың 14 желтоқсанында жұмыстан босатылуынан кейін «Престонды» тастап кетті.

Макклсфилд қаласына оралу

2012 жылдың наурызында Гэри Симпсонның кетісінен кейін Хортон 2011–12 маусымының қалған бөлігінде Макклсфилд Таун клубының бас жаттықтырушысы болып қайта келді. Глин Чемберленнің көмегімен, оған клубты Екінші лигадан құлаудан сақтап қалу міндеті жүктелді, бұл оның алғаш рет бас жаттықтырушы болып тағайындалғандағыдай міндет еді. 28 сәуірде Мосс-Роуз стадионында Бартон Альбионға 2:0 есебімен жеңіліс "Жібекшілерді" 15 жылдан кейін Футбол лигасынан Конференцияға түсірді. Ол 30 сәуірде бас жаттықтырушы лауазымынан кетті, оның басшылығымен өткен сегіз ойында бар болғаны екі ұпай жинады.

Кейінгі мансап

Хортон үшінші рет Фил Браунмен бірге жұмыс істеу мүмкіндігінен бас тартты, бұл жолы «Саутхенд Юнайтед» клубында. 2013 жылдың маусым айында ол «Донкастер Роверс» Чемпиондық лигасы клубында Пол Диковтың көмекшісі болып тағайындалды. 2015 жылдың шілдесінде ол бұл қызметтен кетті. 2015 жылдың тамызында Фил Браун оны «Саутхенд Юнайтед» клубының футбол координаторы етіп тағайындады. Браун бау-бақша демалысына жіберілгеннен кейін ол 2018 жылдың 17 қаңтарында «Roots Hall» стадионынан кетті. 2018 жылдың 15 наурызында Браун Хортонды жаңа клубы «Суиндон Таун» клубының көмекшісі етіп тағайындады. Алайда, Хортон екі айдан кейін клубты тастап кетті, осылайша олардың 11 жылдық басқарудағы серіктестігі аяқталды.

Жеке өмір

Ол 1970 жылдары компьютер бағдарламашысы Денизге үйленді. 2002 жылдың қазан айында ол екінші әйелі Вэлге тұрмысқа шықты. Хортонға простата рагы диагнозы қойылды және ол 2023 жылдың қазан айында Мик Харфордтың көндіруімен бұл жаңалықты жариялады.