Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Дуглас МакИвер (шамамен 1841-1907) - XIX ғасырда 18 ел үшін күрескен американдық жалдамалы әскер.
Henry Douglas McIver (c. 1841–1907) was an American mercenary who fought for 18 countries during the nineteenth century.
Ерте өмір
МакЛивер шамамен 1841 жылы дүниеге келген. Өмірінің алғашқы он жылын Вирджиния штатында (АҚШ) өткізді, содан кейін мектепті аяқтау және Вест-Пойнтқа дайындалу үшін генерал Дональд Грэм атты туысына жіберілді. Бірақ Вест-Пойнтқа емес, МакЛивер 16 жасында Шығыс Үндістан компаниясының жеке армиясына қосылды.
McIver was born in about 1841. He spent first ten years of his life in Virginia, United States, and then he was sent to his uncle, General Donald Graham, to finish school and prepare for West Point. Instead of West Point, McIver joined the private army of the East India Company when he was only 16 years old.
Мансап
1858 жылы Үндістанға жіберілді. Сол кезде Үндістанда Сепой көтерілісі (Шығыс Үндістан компаниясы армиясындағы жергілікті сарбаздар) өршіп тұрды. Алғашқы шайқасында МакИвер ауыр жарақат алды. 1860 жылы МакИвер Италияда Джузеппе Гарибальдидің басшылығымен соғысты, содан кейін испан тәжінің үміткері Дон Карлосқа қосылды. Америка Азамат соғысы басталғанда Генри МакИвер Конфедерация жағына қосылды. Ол 20 жаста болғанымен, бұл кезде ол тәжірибелі сарбаз еді. Конфедерация үшін шайқасқанда ол үш белгілі конфедерациялық генералдың – Джексон, Стюарт және Смиттің – қол астында болды. Соғыс аяқталғанда ол Одақ офицері, майор Томлинге дуэльге шақырды және Томлиннің денесінен өткізіп жеңіске жетті. Конфедерация жеңілгеннен кейін МакИвер Мексикаға қашып, император Максимилианға Хуарездің бүлікшілерімен күресуге қосылды. Мексикада ол үндістерге түсті, бірақ үш айдан кейін Рио-Гранде өзенін жүзіп өтіп қашып құтылды. Ол Монтеррейде шайқасты және жасаған ерліктері үшін граф титулын алды. Хуарез бүлігі жеңіске жеткенде Максимилиан өлімге кесілді, ал МакИвер Тампикоға қашып, Оңтүстік Америкаға кемемен аттанды. 1877-1878 жылдардағы соғыста МакИвер сербтерге қызмет етуді ұсынды, бастапқыда еріктілер полковнигі болып тағайындалды, кейін серб жасақтарының генерал және барлық атты әскер командиріне дейін көтерілді. 1883 жылы МакИвер Жаңа Гвинеяны британдықтардың отарлауы үшін компания құрды, бірақ Дерби графының келісімін алмағандықтан, 1884 жылы жобадан бас тартуға мәжбүр болды.
He was sent to India in 1858. At that time, the Sepoy Mutiny (Sepoy native soldiers in the East Indian Company army) raged in India. In his first battle, McIver was seriously wounded. In 1860, McIver fought under Giuseppe Garibaldi in Italy, and after that joined the pretender for the Spanish crown, Don Carlos. When the American Civil War broke out, Henry McIver joined the Confederate side. Although he was only 20 years old at the time he was already an experienced soldier. While fighting for the Confederates, he was under the command of three famous Confederate generals: Jackson, Stewart and Smith. At the end of the war, he challenged a Union officer, Major Tomlin, to a duel, which he won, running Tomlin through the body. When the Confederacy capitulated, McIver fled to Mexico, where he joined Emperor Maximilian in fighting Juárez’s rebels. In Mexico he was captured by Indians, and escaped three months later by swimming across the Rio Grande. He fought at Monterrey, and for his deeds received the title of count. When the Juárez rebellion was successful, Maximilian was executed, and McIver fled to Tampico, where he boarded a ship and left for South America. In the War of 1877 1878, McIver offered his services to the Serbians, initially being commissioned a colonel of volunteers and later rising to the rank of general and overall cavalry commander of the Serbian contingents. In 1883, McIver organized a company for British colonization of New Guinea; the project had to be abandoned in 1884 after failing to gain the approval of the Earl of Derby.