Неміс жазушысы Райнальд Мария Гётц: өмір және шығармалары
Rainald Goetz
Райнхальд Мария Гётц – неміс жазушысы, драматур, эссеист. «Жазықсыз» романымен танымал, өзінің экспрессионизм мен реализмді үйлестірген стильімен көзге түседі. Өзіне қатысты скандалдар да болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс жазушысы Рейнальд Мария Гёц (24 мамыр 1954 жылы Мюнхенде туған) – неміс автор, драматург және эссеист.
German writer
Rainald Maria Goetz (born 24 May 1954, in Munich) is a German author, playwright and essayist.
Өмірбаян
Мюнхенде тарих және медицинаны оқып, екі мамандық бойынша докторлық (PhD және M. D) дәрежесін алғаннан кейін, ол жазуға толыққандай көшті. Оның алғашқы жарияланған туындылары, әсіресе 1983 жылы жарық көрген "Ирре" ("Ақылдан безген") романы, оны интеллектуалды сол қанаттың культ жазушысына айналдырды. Жанкүйерлерін қуантып, кейбір сыншыларды таң қалдырған ол, Альфред Дёблин сияқты әлеуметтік реализм мен Джули Бурчилл сияқты британдық поп жазушыларының қарқынды стилімен неоэкспрессионизмді үйлестірді. 1983 жылы телеарнада өткен әдеби кеште Гёц өзінің маңдайына қырғышпен кесіп, оқып бітіргенге дейін қанның бетінен ағуына рұқсат берді. Гёц – бұқаралық ақпарат құралдары мен поп-мәдениетті жақыннан бақылайтын белсенді зерделі адам ретінде танымал. Ол Фуко және Луман сияқты авангард философтарын, сондай-ақ техно қозғалысының диджейлерін, әсіресе Свен Ветті қабылдады. 1998-1999 жылдары ол "Abfall für alle" ("баршаға қоқыс") деген блог жетегі, ол кейіннен кітап ретінде жарияланды. Гёц көптеген әдеби сыйлықтардың иегері.
After studying History and Medicine in Munich and earning a degree (PhD and M. D) in each, he soon concentrated on his writing. His first published works, especially his novel Irre ("Insane"), published in 1983, made him a cult author of the intellectual left. To the delight of his fans and the dismay of some critics, he mixed neo expressionist writing with social realism in the vein of Alfred Döblin and the fast pace of British pop writers such as Julie Burchill. During a televised literary event in 1983, Goetz slit his own forehead with a razor blade and let the blood run down his face until he finished reading. Goetz has the reputation of an enthusiastic observer of media and pop culture. He has embraced avant garde philosophers such as Foucault and Luhmann as well as the DJs of the techno movement, especially Sven Väth. He kept a blog in 1998–99 called Abfall für alle ("rubbish for everybody"), which was later published as a book. Goetz has won numerous literary awards.
Таңдалған шығармалар
Irre (1983) оны танымал еткен роман. Ағылшын тіліндегі атауы – Insane. Krieg ("Соғыс") (1986). Үш пьеса. Kontrolliert ("Бақылау") (1988). Festung (1993). Пьесалар. 1989 (1993) – Германияның қайта бірігу жылдарының (1989–90) медиа-коллажы. Rave (1998). Jeff Koons (1998). Abfall für alle ("Баршаға арналған қоқыс") (1999). Klage ("Шағым") (2008). Johann Holtrop (2012).
Irre (1983), the novel which made him famous. English translation titled Insane. Krieg ("War") (1986). Three plays. Kontrolliert ("Controlled") (1988). Festung (1993). Plays. 1989 (1993), a collage of media from the years of the German Reunification, 1989–90. Rave (1998). Jeff Koons (1998). Abfall für alle ("Rubbish for everyone") (1999). Klage ("Complaint") (2008). Johann Holtrop (2012).