Кіріспе

Гленрио, бұрын Рок-Айленд деп аталған,

Гленрионың Техас және Нью-Мексико шекарасында орналасқандығы қызықты бизнес тәжірибелеріне әкелді. Бір кезде Нью-Мексиконың бензин салығы Техасқа қарағанда жоғары болғандықтан, барлық жанармай Техаста сатылды. 1930 жылдары "State Line Bar" және мотель Нью-Мексикода салынды, себебі сол кезде Техастағы Саңырау Смит округі құрғақ болатын. Теміржол станциясы Техаста орналасқан. 1935 жыл шамасында салынған жергілікті почта бөлімі Нью-Мексикода болды. 1945 жыл шамасында Нью-Мексикода су резервуары мен жел диірмені салынды. 1930 жылы Амариллода салынған Джозеф Браунли үйі 1950 жылы Гленриоға көшірілді. Гленрио "Техастағы алғашқы мотель" / "Техастағы соңғы мотель" (Гомер Эресманның 1953 жылғы "State Line Café" және жанармай станциясы, сондай-ақ 1955 жылғы "Texas Longhorn Motel", 1976 жылы жабылды) және көп жылдар бойы U.S. Route 66 бойында штат шекарасында орналасқан басқа да кәсіпорындарға танымал болды, бірақ 1973 жылдың қыркүйегінде Interstate 40 аталған қауымды айналып өтті. Ұзақ жылдар бойы Гленрионың шығыс бөлігі қай штатқа заңды түрде жататыны туралы пікір таласы болды. Екі штат арасындағы тікелей солтүстік-оңтүстік шекара бастапқыда 103-ші меридиан ретінде белгіленген, бірақ 1859 жылғы шекараны белгілеуге арналған зерттеу сол сызықтан батысқа қате орналасқан шекараны анықтады, нәтижесінде қазіргі Текслайн, Фарвелл, Бледсо, Бронко қалалары және Гленрионың шығыс бөлігі Техасқа жататын сияқты көрінеді. Керісінше, Нью-Мексиконың Оклахомамен қысқа шекарасы дұрыс меридиан бойынша зерттелді. 1910 жылғы Нью-Мексико конституциясының жобасында шекараның 103-ші меридианда белгіленгендей көрсетілген. Жүздеген шақырымға созылған даулы аймақ Пермь бассейнінің құнды мұнай кен орындарының бір бөлігін қамтиды. Нью-Мексико Сенаты Техастан жоғалған аймақты қайтару үшін АҚШ Жоғарғы Сотына сот процесін бастауға қаражат бөлу туралы заң қабылдады, бірақ заң күшіне енбеді. Бүгінде аталған аймақтағы жер Техас жерін зерттеуге енгізілген, ал жерлер мен қалалар (Гленрионың шығыс бөлігі) барлық мақсаттар үшін Техас штатымен салық салынады және басқарылады.

Орналасқан жері

Гленрио I-40 тас жолының оңтүстігіне, Техас штатындағы 0 нөмірлі шығу орындағы I-40 бизнес жолынан бірнеше метр қашықтықта орналасқан. Бұл 1952 жылға дейін Гленрио мен Сан-Джон арасындағы 66-шы бағыттың бастапқы жолы болды. Куэй округі техникалық қызмет көрсетуге кеткен шығындарды азайту үшін көп жылдар бойы асфальтталған бұл жолдан асфальтты алып тастағанға дейін. Бұрын пошта қызметі Нью-Мексико жағындағы пошта бөлімшесі арқылы жүзеге асырылған. Қаланың құрамына аулалық мотельдің қираған қалдықтары, оған байланысты Texas Longhorn Café және Phillips 66 автокөлік құралдарына қызмет көрсету станциясы, пошта кеңсесі, тамақхана және іргелес Texaco автокөлік құралдарына қызмет көрсету станциясы, ескі 66-шы бағыттың жол төсемі және 1980 жылдары рельстері алынып тасталған Rock Island теміржолының бұрынғы жол төсемі кіреді. Гленриода әлі де бірнеше үй сақталған; Джозеф Браунли үйі мен Техас Лонгхорн мотеліндегі кеңсе соңғы болып пайдаланылған.

Гленрио тарихи ауданы

Гленрио тарихи ауданы – 2007 жылы АҚШ Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген тарихи аудан.

Кинодағы рөлдері

"Қасқыр жүзімдері" (1940) фильмінің бір бөлігі Гленриода түсірілді. 2006 жылғы "Карлар" анимациялық фильмінде тасталған "Гленн Рио мотелі" бейнеленген, ал Гленрионың "Кішкентай Хуарес" кафесінің архитектуралық дизайны бос, құлаған ғимарат үшін қолданылды, ол кейіннен Жарыс мұражайына айналды. "Күннің соңы" (2018) фильмінің бастапқы көрінісі Гленриода түсірілді.