Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық экономист (1913–2006)
American economist (1913–2006)
Гарри Сэмюэл Магдофф (21 тамыз 1913 – 1 қаңтар 2006) – көрнекті американдық социалистік саяхатшы. Ол Франклин Д. Рузвельт президенттігі кезеңінде үкіметте бірнеше әкімшілік қызметтер атқарды, ал кейіннен марксистік «Monthly Review» басылымының тең редакторы болды.
Harry Samuel Magdoff (August 21, 1913 – January 1, 2006) was a prominent American socialist commentator. He held several administrative positions in government during the presidency of Franklin D. Roosevelt and later became co editor of the Marxist publication Monthly Review.
Ерте өмір
Магдофф орыс еврей иммигранттарының баласы болып, Бронкста өсті. 1929 жылы 15 жасында Магдофф Карл Марксты алғаш рет оқыды, ол қолданған кітап дүкенінен «Саяси экономиканың сыналымына үлес» кітабын алды. 2003 жылы Магдофф: «Бұл менің санама әсер етті», – деп еске алды. «Оның тарихқа деген көзқарасы – ақиқат ашылу болды, мені экономиканы оқуға бастады. Біз сол кезде Ұлы дағдарысқа қадам басқанбыз, мен оның мәнісін түсінгім келді». Марксқа деген қызығушылығы оны социализмді қабылдауға жетеледі. Магдофф 1930-1933 жылдары Нью-Йорк қалалық колледжінде инженерлік, математика және физика курстарын алып, математика мен физиканы оқыды; ол көптеген сыныптастарымен бірге Әлеуметтік мәселелер клубында белсенді болды, олар кейіннен Испания азамат соғысында күрескен Коминтерн ұйымы – Авраам Линкольн бригадасына қосылды. Көптегендер АҚШ Қарулы күштеріне де қатысты. Магдофф 1933 жылдан кейін Нью-Йорк университетінде экономика және статистиканы оқыды, 1935 жылы экономика саласында бакалавр ғылымының дәрежесін алды. Ол мектеп президенті мен директорының имитациялық процесіне қатысқандықтан, сондай-ақ мектеп бекітпеген радикалдық студенттік журнал «Frontiers» журналын редакциялаумен байланысты қызметі үшін колледжден уақытша шеттетілді, содан кейін шығарылды.
A child of Russian Jewish immigrants, Magdoff grew up in the Bronx. In 1929, at age 15, Magdoff first started reading Karl Marx when he picked up a copy of A Contribution to the Critique of Political Economy in a used book store. "It blew my mind," recalled Magdoff in 2003. "His view of history was a revelation that got me started reading about economics. We were going into the Depression then and I wanted to figure out what it all meant." His interest in Marx led him to embrace socialism. Magdoff studied mathematics and physics from 1930 to 1933 at the City College of New York taking engineering, math and physics courses; he was active in the Social Problems Club with many schoolmates who later joined the Abraham Lincoln Brigade, a Comintern organization that fought in the Spanish Civil War. Many also joined the US Armed Forces. Magdoff attended New York University after 1933, where he studied economics and statistics, receiving a B. Sc in Economics in 1935. He was suspended and later expelled from City College for activities related to editing Frontiers (a radical student magazine not sanctioned by the school), including participation in a mock trial of the school's President and its Director.
Мемлекеттік қызмет
Колледжден кейін, WPA Ұлттық зерттеу жобасының басшысы Дэвид Вайнтрауб оған түрлі өндіріс салаларының өнімділігін өлшеу үшін Жұмыс прогресі әкімшілігінде жұмыс табуға көмектесті. 1940 жылы Магдофф WPA-ның бас статистигі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Магдофф Ұлттық қорғаныс кеңесі мен консультативтік кеңесте, сондай-ақ Соғыс өндірісі кеңесінің Статистика және құралдар бөлімдерінде жұмыс істеді. 1946 жылдың соңында ол Сауда департаментінен кетіп қалды.
After college, David Weintraub Head of the WPA's National Research Project assisted him to get a job with the Works Progress Administration measuring the productivity of various manufacturing industries. By 1940 Magdoff was the WPA's Principal Statistician. During World War II Magdoff worked on the National Defense and Advisory Board and the War Production Board, in the Statistical and Tools Divisions. He left the Commerce Department at the end of 1946.
Мемлекеттік қызметтен кейінгі мансап
Магдофф 1946 жылғы 30 желтоқсанда АҚШ Сауда департаментіндегі қызметінен босап, 1948 жылға дейін Нью-Йорктегі Америка бизнесі жөніндегі жаңа кеңесте жұмыс істеді. Ол бұрынғы вице-президенттің экономикалық кеңесшісі және сөз жазушысы болды, кейіннен 1948 жылы прогрессивтік партиядан президенттікке кандидат болған Генри Уоллеске көмектесті. Қауіпсіздік мәселелеріне байланысты үкіметтік қызметке қайта орналаса алмаған ол 1950-ші жылдары академиялық карьерасын бастады. Куба революциясынан кейін Магдофф Кубаға сапар шегіп, кейіннен "жағымды және әдепті адам" деп сипаттаған Че Геварамен түгел түн бойы әңгімелесті. Жаңа революцияның алдында тұрған ықтимал кедергілер туралы осы ұзақ ой-толғаулар, Магдоффтың 1964 жылы Нью-Йорктегі Біріккен Ұлттар Ұйымына барған сапарында Геварамен қайта кездесуіне себеп болды. Оның алғашқы және ең әсерлі кітабы – "Империализм дәуірі", ол 1969 жылы жарық көрді. Кітап 100 мыңнан астам данада сатылып, он бес тілге аударылды. Екі жылдан кейін Лео Губерманның қазасынан соң Магдофф Пол Суизимен бірге "Monthly Review" журналын редакциялауға кірісіп, 90 жасқа дейін осы жұмысты жалғастырды. Магдофф пен Суизи бірге бес кітап және көп жылдық "Monthly Review" материалдарын жариялады. Магдоффтың соңғы кітаптарының бірі – 89 жасында жарық көрген "Колониясыз империализм". Магдоффтың басшылығымен "Monthly Review" журналы империализмге, әлемдік дамуды талдаудың негізгі бірлігі ретінде және Үшінші әлемде неоколониализмге қарсы күреске көбірек назар аударды. Бұл көзқарас 1960 жылдардың соңынан бері журналды және оның баспасын Жаңа солшылдардың зияткерлік күнтәртібіне қойды. Ұлы депрессия Магдоффтың капитализмге деген көзқарасына зор әсер етті, өйткені ол 20 ғасырдың ортасында капиталистер тарапынан сезілген үмітсіздікті еске алды, ал 1929 жылдан бері экономиканың ауыр дағдарыстарға төтеп беруге қабілетті болғанына оны ешқандай дәлел сендірген жоқ. Өмірінің соңына дейін Магдофф Джон Беллами Фостермен бірге "Monthly Review" журналын редакциялады.
Magdoff was happy to leave his position with the United States Department of Commerce, on December 30, 1946, and went to work for the New Council on American Business in New York until 1948, at which time he began employment with Trubeck Laboratories in New Jersey. He was an economic adviser and speechwriter to former Vice President and then unsuccessful Presidential candidate Henry Wallace, who ran as the Progressive Party candidate in 1948. Unable to be reemployed in government because of security concerns, he found a career in academia beginning in the 1950s. After the Cuban Revolution, Magdoff traveled to Cuba and had an all night meeting with Che Guevara, whom he later described as a "sweet and polite man". This long brainstorming session on the potential obstacles the new revolution would face, sparked a mutual camaraderie that led to Magdoff also meeting with Guevara during his 1964 visit to the United Nations in New York City. The Age of Imperialism, his first and arguably most influential book, came out in 1969. The book sold over 100,000 copies and was translated into fifteen languages. Two years later after the death of Leo Huberman, Magdoff began co editing the Monthly Review with Paul Sweezy, and continued to edit the magazine into his 90th year. Magdoff and Sweezy together produced five books, as well as many years of Monthly Review. One of Magdoff's last books was Imperialism without Colonies, published at age 89. Under Magdoff's direction, the Monthly Review increasing focused on imperialism as the key unit of analysis for global development and the forces challenging neocolonialism in the Third World. This perspective put the magazine and its press squarely on the New Left intellectual agenda since the late 1960s. The Great Depression left a strong impact on Magdoff's perspective on capitalism, as Magdoff recalled a sense of doom felt in the 20th mid century by pro capitalists, holding that nothing since 1929 led him to believe that the economy has become immune to cycles of severe crisis. Until his death, Magdoff co edited the Monthly Review with John Bellamy Foster.
Жеке өмір
Магдофтың екі ұлы болды, олардың бірі – Фред Магдофф өсімдік және топырақ ғылымдары саласындағы сарапшы. Оның 70 жылға жуық бірге өмір сүрген әйелі Беатрис 2002 жылы қайтыс болды.
Magdoff had two sons, one of whom, Fred Magdoff, is an expert in plant and soil science. His wife of almost 70 years, Beatrice, died in 2002.
Шымкенттегі шұғыл әрекет
Магдоффтың АҚШ үкіметінде қызмет еткен кезінде кеңес шпиондығына қатысқандығын бірнеше автор айыптады. Ол АҚШ-тағы кеңес барлау желілеріне, негізінен ФБР "Перло тобы" деп атаған арқылы ақпарат жіберген деп айыпталды. Магдоффқа ешқашан қылмыстық іс қозғалған жоқ, бірақ Суық соғыс аяқталғаннан кейін бірқатар ғалымдар АҚШ және Кеңес мұрағаттарынан құпиясы ашылған құжаттарды (соның ішінде "Венена" жобасының құжаттарын) зерттеді. Олар осы құжаттарды Магдоффтың тыңшылыққа қатысқандығын дәлелдеу үшін пайдаланады. Дегенмен, басқа авторлар осындай материалдардың кең ауқымды интерпретацияларына, олар көптеген американдықтарды Кеңес Одағы үшін тыңшылық жасады деп көрсетіп, қарсы шықты. Гарри Магдоффтың кеңестіктерге ақпарат көзі болғаны туралы айыптамаға бірнеше академик және тарихшылар дау айтады, олар Магдоффтың қасақана зұлымдық ниеттері болмағанын және ешқандай қылмыс жасалмағанын мәлімдейді.
Magdoff has been accused by a number of authors as having been complicit in Soviet espionage activity during his time in US government. He was accused of passing information to Soviet intelligence networks in the United States, primarily through what the FBI called the "Perlo Group." Magdoff was never indicted, but after the end of the Cold War, a number of scholars have inspected declassified documents (including those of the Venona project) from U. S. and Soviet archives. They cite these documents to support the claim that Magdoff was involved in espionage. Other authors have taken issue with some of the broader interpretations of such materials which implicate many Americans in espionage for the Soviet Union, and the allegation that Harry Magdoff was an information source for the Soviets is disputed by several academics and historians asserting that Magdoff probably had no malicious intentions and committed no crimes.