Кіріспе

Индиялық жылқы тұқымы

Катиавари немесе Катиавади – Үндістанның жылқы тұқымы. Оның шығу тегі Батыс Үндістанның Гуджарат штатындағы Кативар түбегінде, ал байланысы сол аймақтағы Кати халқымен. Бұл тұқым бастапқыда ұзақ қашықтықтарға, қиын жерлерге, азық-түлік мөлшері шектеулі болған жағдайда шөл даласында соғыс атты ретінде өсірілген. Ол Раджастханның Марвари жылқыларымен тығыз байланысты; екі тұқымның да дамуына араб жылқыларының әсері тиген. Катиавари жылқысы қара түстен басқа барлық түстерде кездеседі, ең көп таралғаны – каштана. Бұрын ол соғыс атты және атты әскердің құрамында қолданылған. Бүгінде оны мінуге, арбаға жегуге, спортта пайдалануға болады; сондай-ақ полиция жылқысы ретінде және шатыр тігу спортында қолданылады. Катиавари жылқы өсірушілер қауымдастығы тұқымдық кітапты жүргізеді және жыл сайын көрмелер ұйымдастырады.

Тарих

Катхиаваридің тегі белгісіз. 16 ғасырдың басында Түркі-моңғол шапқындары келгенге дейін, кейіннен Моғол империясын құрған, Үндістанның батыс жағалауында жергілікті жылқылар болған. Моғол кезеңінде және кейіннен Британдық үстемдік тұсында Араб жылқылары Үндістанға әкелініп, жергілікті жылқылармен шағылыстырылды, осыдан қазіргі Катхиавари тұқымының ата-тегі пайда болды. Моңғолдың да әсері болған болуы мүмкін. Бұл жылқылар шөлдегі соғыс аттары ретінде, ұзақ қашықтықтарда, қиын жерлерде және азық-түлік аз болғанда қолдану үшін өсірілді. Олар жіңішке, әдемі, епті және жылдам болды, сонымен қатар қарулы адамды ұзақ уақыт бойы тасымалдай алатын. Дәстүр бойынша, олар соғыста адал және батыл болған, тіпті жараланған кезде де, көбінесе өз шабандоздарын қорғаған. Кейбір ақсүйек отбасылар өздерінің жеке тұқымын шығарды, олардың жиырма сегізі немесе отыз алтысы бүгінге дейін сақталған.