Лондон сағатшылар музейінің тарихы

Кіріспе

Сағатшылар компаниясының мұражайы

Лондон қаласындағы (Англия) Сағатшылар мұражайы әлемдегі сағаттар мен сағаттарға арналған ең көне жинақ деп саналады. Жинақ 1631 жылы Корольдік жарғымен құрылған Сағатшылар компаниясына байланысты Сағатшылар қайырымдылық қорына тиесілі және оның басқаруында. 2015 жылдан бері ол Оңтүстік Кенсингтондағы Ғылым мұражайының галереясында орналасқан, ал бұрын 1874 жылдан бастап Лондон Ситидегі Гилдхолл кешенінде орналасып, алғаш рет көпшілікке есігін ашқан. Кіру ақысыз. Жинақтың қалыптасуы 1814 жылға дейін жетеді. Мұражайдың басты мақсаты – халықты сағат және сағат жасау (сағаттану) тарихы туралы, әсіресе Лондон қаласында біліммен қамтамасыз ету, сондай-ақ 2019 жылы HCA Қызыл тізіміне енгізілген, сағаттану шеберлігі саласындағы білім беруді және мансаптық мүмкіндіктерді ілгерілету. Сағатшылар мұрағаты Лондон метрополитендік мұрағаты арқылы басқарылады және Гилдхолл кітапханасында орналасқан, онда кітапхананың баспа кітаптар жинағы да сақталады және басқарылады.

Тарих

Сағатшылар компаниясы алғаш рет 1814 жылы кітапхана комитетінің бақылауымен кітапханалық жинақ құрды, оның ішінде Бенджамин Льюис Вуллиами көп ұзамай ең көрнекті тұлға ретінде көзге түсті және ондаған жылдар бойы солай болды. Алғашқы жиналыстар Вуллиамидің Лондонның Палл Моллдағы үй-жайларында өтті, бірақ 1817 жылы компания өсіп келе жатқан жинағын сақтау үшін Ланкастер және Лондон қалаларындағы Гиллоустерден магонидан жасалған бюро және кітап сөресін сатып алды. Бұл жинақ Лондонның Poultry қаласындағы Kings Head тавернасының жоғарғы бөлмесіне орналастырылды, онда компания 1802 жылдан 1851 жылға дейін жиналыстар өткізді. 1815 жылдан бастап жинақ кітаптардан сағаттық экспонаттарды да қамтуға кеңейді, олардың ішіндегі алғашқы сатып алынған зат – Александр Каммингтің эскапментінен алынған паллеттер жиынтығы, оны Вуллиами аукционнан сатып алды және ол әлі күнге дейін Гиллоустер кітап сөресінде қойылған. 1850 жылдары компанияның кеңсе меңгерушісі Б.Л. Вуллиами мен Джордж Аткинстің қайтыс болуымен жинақ өзінің негізгі жақтаушылары мен қолдаушыларын жоғалтты, бірақ 1870 жылдардың басында Гилдхолл кітапханасы үшін жаңа ғимарат салынғанда мұражайдың тағдыры өзгерді. Гилдхолл басшылығының шақыруымен Сағатшылар мұражайы осы жерге көшіріліп, 1873 жылдан бастап көпшілікке ашылды. Алғашқы каталогты Уильям Генри Оверлл 1875 жылы жазды. 1891 жылы мұражайдың белгілі жақтаушысы Гарри Леонард Нелтропп компанияны қазіргі заманғы жинақтың ең маңызды бөлігінің бірі – Джон Харрисонның бесінші теңіздік хронометрі H5-ті сатып алуға көндірді. 1894 жылы Нелтропп өзінің жеке сағаттар, сағаттар, күн сағаттары, мөрлер және осыған байланысты заттардан тұратын жинағын мұражайға сыйға тартты. 1902 жылы Чарльз Уэлч жаңа каталог шығарды. 1936 жылы Сағатшылар компаниясы белгілі инженер және сағаттанушы Гранвилл Хью Бейлиден жаңа каталог жасауды сұрады. Бейли 1937 жылдың ортасы мен 1938 жылдың ортасы аралығында мұражайды қайта ұйымдастырды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жинақ бөлшектелді және Гильдхолл кітапханашысы Джеймс Лангли Доутвейттің басшылығымен басқа жерде сақталды. Бейли 1939 жылы нұсқаулық шығарды және 1949 жылы каталогты жаңартты. Мұражай 1976 жылы Гилдхолл кітапханасына көшірілді, онда Сесил Клутон мен Джордж Дэниелс сағаттар мен сағаттар жинағының жаңа каталогын, ал Гильдхолл кітапханашысы Джон Бромли кітапхана жинағының жаңа каталогын жасады. Седрик Джаггер 1974 жылдан бастап көмекші куратор, содан кейін 1980 жылдан бастап сақтаушы ретінде мұражай Гилдхоллда маңызды қайта ұйымдастырулар мен жақсартуларға ұшырады. 1988 жылы Джаггердің орнын 2018 жылға дейін отыз жыл қызмет еткен сэр Джордж Уайт басты. Осы кезеңде мұражай мен мұрағат жинағы қайтадан кеңейтілді. ХХ ғасырдың соңы мен ХХІ ғасырдың басындағы маңызды сатып алулар – Hurle Bath және Hurle Bradley сағаттар жинақтары, сондай-ақ Джон Харрисонның түпнұсқа қолжазба құжаттарының маңызды жинағы. Белгілі коллекционер және Компанияның бұрынғы шебері Реджинальд Гован Белоу ТД-нің үлкен мұрасы арқасында мұражайды күрделі жөндеуге қаражат табылды, ол 2001 жылы Гилдхолл кітапханасында Уайт ұйымдастырған жаңа және кеңейтілген көрмемен қайта ашылды. Гилдхоллдегі жалға беру мерзімі аяқталғаннан кейін, Уайт Иан Блатчфордтың Ғылым мұражайында жаңадан жобаланған галереяны ұсынуына ықпал етті, онда ол қазір отыз жылдық жалға алу шарты бойынша орналасқан. Жинақ 2014–2015 жылдары көшірілді, ал жаңа галереяны ханшайым 2015 жылдың 22 қазанында ашты. Жаңа галерея Гилдхоллдағы бұрынғы галереядан екі есе үлкен. 2014 жылға дейінгі онжылдықтағы келушілер саны жылына шамамен 13 000 адамды құрады, бірақ Ғылым мұражайына көшкеннен кейін, Лондон Ғылым мұражайының жыл сайынғы 3 миллионнан астам келушісін ескере отырып, келушілер саны айтарлықтай өсті. Сағатшылар мұражайының Ғылым мұражайына көшуі Ғылым мұражайының екінші қабаттағы галереяларын жаңарту мен жақсартудың бір бөлігі болды, онда ол Математика галереясына (Заха Хадид архитекторлары жобалаған, 2016 жылы ашылған) және Ғылым қаласына: 1500–1800 (Гитта Гшвендтнер жобалаған, 2019 жылы ашылған) іргелес орналасқан.

The Clockmakers Company first established a library collection in 1814, under the control of a library committee, in which Benjamin Lewis Vulliamy soon emerged as the most prominent figure, remaining so for several decades. Early meetings were held at Vulliamy's premises in Pall Mall, London but in 1817 the Company acquired a mahogany bureau and bookcase from Gillows of Lancaster and London, to house its growing collection, and this was established in an upper room in the Kings Head Tavern in Poultry, London, where the Company had its meetings from 1802 to 1851. From 1815, the collection had expanded from books to include horological exhibits, among which an early acquisition was a set of pallets from an escapement by Alexander Cumming, bought by Vulliamy at auction, and which are still on display, on the Gillows bookcase. With the deaths of BL Vulliamy and George Atkins, Clerk to the Company, in the 1850s, the collection lost its key advocates and supporters, but the fortunes of the museum were reversed with the construction of a new building for Guildhall Library in the early 1870s. At the invitation of the Guildhall authorities, the Clockmakers’ Museum was moved there and opened to the public from 1873. A first catalogue was written by William Henry Overall in 1875. In 1891, The Rev Harry Leonard Nelthropp, a key supporter of the museum, persuaded the Company to acquire one of the most important items in the modern collection, John Harrison’s fifth marine timekeeper, H5. In 1894, Nelthropp donated his entire personal collection of watches, clocks, sundials, seals and related ephemera to the Museum. Charles Welch produced a new catalogue in 1902. In 1936, the Clockmakers asked the noted engineer and horologist Granville Hugh Baillie to create a new catalogue. Baillie rearranged the museum between mid 1937 and mid 1938. During the Second World War the collection was dismantled and stored off site under the guidance of Guildhall Librarian James Lungley Douthwaite. Baillie produced a guide in 1939 and updated the catalogue in 1949. The museum moved to the new Guildhall Library in 1976, and, in anticipation, Cecil Clutton and George Daniels produced a new catalogue of the clock and watch collection, while John Bromley, a Guildhall Librarian, produced a new catalogue of the Library collection. Under Cedric Jagger as Assistant Curator from 1974, and then as Keeper from 1980, the Museum underwent significant reorganization and improvement at Guildhall. Jagger was succeeded as Keeper by Sir George White in 1988, who served for thirty years through to 2018, in which time the museum and archive collection was again expanded. The major acquisitions in the late twentieth and early twenty first century were the Hurle Bath and Hurle Bradley watch collections, and the purchase of a significant cache of original John Harrison manuscript documents. With a major bequest by noted collector and Past Master of the Company Reginald Gowan Beloe TD, the funds were available for a major rebuild of the museum, which reopened with a new and enlarged display organized by White at Guildhall Library in 2001. When its lease finally expired at Guildhall, White was instrumental in securing the offer by Ian Blatchford of a newly designed gallery at the Science Museum, which it now occupies under a thirty year lease. The collection was moved over the course of 2014–15, and the new gallery was opened by the Princess Royal on 22 October 2015. The new gallery is more than twice the size of the earlier gallery at Guildhall. Visitor numbers in the decade prior to 2014 were of the order of 13,000 per annum, but since the move to the Science Museum numbers have expanded significantly, in view of the more than 3 million visitors to the London Science Museum site each year. The move of the Clockmakers Museum to the Science Museum formed part of the updating and improvement of the Science Museum second floor galleries, where it adjoins the Mathematics Gallery (designed by Zaha Hadid Architects, opened 2016) and Science City: 1500–1800 (designed by Gitta Gschwendtner, opened 2019).

Аккредитация

Музей алғаш рет Музейлер, кітапханалар және мұрағаттар кеңесінің тіркеу жүйесіне қабылданды. Бұл жүйе аккредиттеуге өзгертілген кезде, музейге қайта тіркелуге шақыру жасалды және 2007 жылы толық аккредиттелген мәртебеге қол жеткізді. Музей Оңтүстік Кенсингтонға көшу үшін жабылып, аккредиттеуі тоқтатылғаннан кейін, қайта ашылған соң аккредиттеуге қайтадан үміткерлік етті және 2018 жылы Англияның Өнер кеңесі оған толық аккредиттелген мәртебе берді.