Жарқыраған торғай (Molothrus bonariensis) туралы мәліметтер
Shiny cowbird
Жарқыраған торғай (Molothrus bonariensis) – Оңтүстік Америкада кең таралған, соңғы жылдары АҚШ-қа дейін тараған құс. Ауыл шаруашылығы жерлерінде мекендейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі. Жарқыраған торғай (Molothrus bonariensis) – Жаңа әлемдегі Icteridae тұқымдасына жататын қос қанатты құс. Ол тығыз орманды және тау сияқты биік жерлерді қоспағанда, Оңтүстік Американың көп бөлігінде көбейеді. 1900 жылдан бері жарқыраған торғайдың ареалы солтүстікке қарай кеңейді, және ол Кариб аралдарында, сондай-ақ АҚШ-та, Оңтүстік Флоридада көбейетіні тіркелді. Бұл құс ашық ортамен байланысты, соның ішінде егістік және орманды жою салдарынан бұзылған жерлермен байланысты. Олар тұқымдармен және дәндермен қоректенеді, тіпті мал суару алаңдарында дақылдарды іздегендері байқалған. Әртүрлі қабылдаушы түрлер өз ұяларына паразиттік тиюге әртүрлі жауап береді, олардың мінез-құлқы торғай жұмыртқаларын қабылдаудан және күтім жасаудан бастап, ұядан жұмыртқаларды шығарып тастауға дейін жетеді.
Species of bird
The shiny cowbird (Molothrus bonariensis) is a passerine bird in the New World family Icteridae. It breeds in most of South America except for dense forests and areas of high altitude such as mountains. Since 1900 the shiny cowbird's range has shifted northward, and it was recorded in the Caribbean islands as well as the United States, where it is found breeding in southern Florida. It is a bird associated with open habitats, including disturbed land from agriculture and deforestation. and seeds, and they have been recorded foraging for grains in cattle troughs. Different host species show different responses to their nests being parasitised, with behaviours ranging from accepting and caring for the cowbird eggs, to rejecting the eggs from the nest.
Таксономия
Шырайлы ковбирдті 1789 жылы неміс натуралисі Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің "Жаратылыс жүйесі" еңбегінің қайта қаралып, кеңейтілген нұсқасында ресми түрде сипаттады. Ол оны танагерлер тұқымдасына жатқызып, Tanagra bonariensis деген екі атаулы номенклатура берді. Бұл атаудың ерекше бөлігі – Буэнос-Айрес қаласының латынша атауы, ол осы түрдің табылған жері. Гмелин өзінің сипаттамасын 1778 жылы француз ғалымы граф де Буффон сипаттаған Буэнос-Айрес маңындағы "le tangavio" деген құстан алған. Франсуа Николя Мартинет салған қолмен боялған гравюра Буффонның мәтінімен бірге жеке жарияланды. Бүгінде жарық ковбирд 1832 жылы Уильям Суэйнсон ашқан Molothrus тұқымдасына жататын алты ковбирдтің бірі болып саналады. Жеті түршесі бар: M. b. cabanisii аталықтарының қауырсындары M. b. bonariensis-ке ұқсас, ал аналықтарының түсі ашық. Осы құстың жаңа аймақтарға таралуы оған бұрын кездеспеген мезгілсіз ұя салғыш түрлерді пайдалануға мүмкіндік береді.
The shiny cowbird was formally described in 1789 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin in his revised and expanded edition of Carl Linnaeus's Systema Naturae. He placed it with the tanagers in the genus Tangara and coined the binomial name Tanagra bonariensis. The specific epithet is Modern Latin for Buenos Aires, the type location. Gmelin based his description on "le tangavio" from Buenos Aires that had been described in 1778 by the French polymath the Comte de Buffon. A hand coloured engraving by François Nicolas Martinet was published separately to accompany Buffon's text. The shiny cowbird is now one of six cowbirds placed in the genus Molothrus that was introduced in 1832 by William Swainson. Seven subspecies are recognised: M. b. cabanisii males have plumage similar to M. b. bonariensis, while females are paler in colouration. This range shift into new regions allows the cowbird to exploit new naive host species.
Жыныстық қатынас және қыз-келіншектер
Жарық ковбирдтер моногамды жұптар құрамайды. Оларда көп әйелдік жұптасу жүйесі бар, онда жекелеген особь көптеген түрлі серіктестермен жұптасады. Ұсыну кезінде еркек жарық ковбирдтері әйелдің айналасында айналып, ән шырқайды, ал ән аяқталған соң болашақ серігіне иіліп құрмет көрсетеді. Бұл иілу – жұптасу рәсімдерінде де, басқа еркектерге қарсы агрессияны көрсету үшін де қолданылады. Олар – бейімделгіштер, және шамамен 250 түрлі мезгілдік иелері бар. Әйел жарық ковбирдтері өздері ұя салмайды, олар өз балаларын бағып-қағу үшін мезгілдік иелеріне тәуелді, бірақ олар жабық ұялар салайтын, мысалы, қуыстардағы ұялар салайтын иелерді артық таңдайды. Кремді қарны бар құрт сияқты иелерде, егер жарық ковбирдтерінің паразиттігі олардың өз балапандарының тіршілік етуіне үлкен теріс әсер етпесе, иелер жұмыртқаны шығарып тастау әрекетін көрсетпейді. Паразиттік жұмыртқаларды қабылдау себебі жұмыртқалардың сыртқы түрінің ұқсас болуымен байланысты болуы мүмкін, сондай-ақ ие өз жұмыртқаларына зиян келтіру қаупін де көреді.
Shiny cowbirds do not form monogamous pairs. They have a promiscuous mating system where individuals will copulate with many different mates. During courtship, male shiny cowbirds perform a song while circling a female, and when the song is finished they bow to their prospective mate. This bow is a display used in both mating rituals and as a show of aggression toward other males. They are generalists, and have about 250 different host species. Female shiny cowbirds do not build nests, as they rely on their hosts to care for their offspring, but they will preferentially select hosts that build enclosed nests such as nests built in cavities. In hosts such as the creamy bellied thrush, where parasitism by shiny cowbirds does not have a large negative effect on the survival of their own chicks, the hosts do not exhibit egg ejection behaviour. This acceptance of parasitic eggs may also be due to the fact that the eggs are similar in appearance, and the host would risk harming its own eggs in the process.
Қонақжай түрлерге әсері
Жарқыраған торғайдың ұядағы паразиттігі олардың иелерінің көбею табысына әр түрлі факторлар арқылы теріс әсер етеді. Ересек ұрғашылар иесінің жұмыртқаларын тіске басып, өлтіріп, ұядан алып тастау арқылы иесіне теріс әсер етеді. Жарқыраған торғайдың жұмыртқалары шамамен 10–11 күнге созылатын қысқа инкубация кезеңіне ие. Олар өз жұмыртқаларын иесінен бұрын салуы және инкубация кезеңінің қысқа болуы паразиттік балапанның иесінің жұмыртқаларынан бұрын шығуына мүмкіндік береді. Егер торғайлар ұядағы құстардан бұрын шықса, құстар көбінесе көп салмақ жинамайды және шамамен үш күн ішінде өледі. Бір зерттеуде, паразиттелмеген ұямен салыстырғанда, жарқыраған торғаймен паразиттелген ұядағы балапан өлімі шамамен екі есеге артты. Жарқыраған торғайлар құрып кету қаупі төніп тұрған түрлерге, мысалы, ақбас қылқаламға үлкен теріс әсер ете алады. Адамның олардың шектеулі географиялық ареалын өзгерткені финктердің мекендеу ортасын жоғалтуға әкелді, сонымен қатар ашық кеңістікке көбірек торғайларды әкелді. Жарқыраған торғайдың паразиттігі ақбас қылқаламның популяциясының төмендеуіне себеп болатын маңызды фактор деп саналады.
Brood parasitism from shiny cowbirds will have a negative effect on the reproductive success of their hosts through a variety of factors employed by the different life stages of the cowbird. Adult females can negatively affect the host by pecking and killing host eggs and removing the host eggs from the nest. Shiny cowbird eggs have a short incubation period of about 10–11 days. Laying their eggs before their host, as well as having a shorter incubation period, allows for the hatching of the parasitic chick to occur before the host eggs hatch. When the cowbirds hatch before the sparrows in the nest, sparrows usually do not gain much weight and die within about three days. In one study, nestling mortality almost doubled when comparing a non parasitised nest to one that had been parasitised by a shiny cowbird. Shiny cowbirds can have a large negative effect on critically endangered species, such as the pale headed brush finch. Human modification of their restricted geographic range led to habitat loss in the case of the finches but also introduced more cowbirds into the now open area. Parasitism by shiny cowbirds is thought to be an important factor in the population decline of the pale headed brush finch.