Хью Уэлч Даймонд: Психиатр және фотосуретшінің өмірі мен еңбектері
Hugh Welch Diamond
Хью Уэлч Даймонд (1809-1886) – британдық психиатр, фотограф. Психиатриялық фотографияны дамытуға үлкен үлес қосты, алғашқы фотожурналдың редакторы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық фотограф және психиатр (1809–1886)
British photographer and psychiatrist (1809–1866)
Хью Уэлч Даймонд (1809 – 21 маусым 1886) – психиатриялық фотосурет саласына зор үлес қосқан ерте британдық психиатр және фотограф.
Hugh Welch Diamond (1809 – 21 June 1886) was an early British psychiatrist and photographer who made a major contribution to the craft of psychiatric photography.
Ерте өмір
Даймонд Норвич мектебінде білім алып, кейін 1824 жылы Корольдік хирургтар колледжінде медицинаны оқыды. Ол Лондонның Сохо ауданында жеке медициналық практика ашты, содан кейін психиатрия саласында мамандануға бел буып, Спрингфилд психиатриялық ауруханасына тағайындалды, ол Суррей графтығының алғашқы психиатриялық ауруханасы еді. Кейін Даймонд да Суррейде орналасқан Бруквуд ауруханасына көшті. Даймонд Фотографиялық қоғамның негізін қалаушылардың бірі болды, кейін оның хатшысы қызметін атқарды және «Фотографиялық журналдың» редакторы болды. Ол сондай-ақ Корольдік авиациялық қоғамның құрылтайшы мүшесі еді.
Diamond was educated at Norwich School and later studied medicine at the Royal College of Surgeons in 1824. He set up in private medical practice in Soho, London, and then decided to specialise in psychiatry, being appointed to Springfield asylum, the first Surrey County Asylum. Diamond later moved to Brookwood Hospital, also in Surrey. Diamond was one of the founders of the Photographic Society, was later its Secretary and also became the editor of the Photographic Journal. He was also a founder member of the Royal Aeronautical Society.
Жұмыс
Диамонд психикалық ауруларды емдеуде фотосуреттің қолданылу мүмкіндігіне қызығушылық танытты. Оның психикалық аурулардан зардап шеккен адамдардың мінез-қалпын бейнелейтін көптеген калотипінің кейбіреулері ерекше сезімді. Бұл жазба жасау үшін ғана емес, сонымен қатар, ол емделушілерді емдеу үшін де қолданылған деп мәлімдеді, бірақ сәттілікке жеткенін көрсететін дәлелдер аз болды. Мүмкін, Диамондты фотосуреттің танымалдылығын арттыру және оның құпиясын азайту әрекеттері үшін ең жақсы есте сақтаса керек. Ол көптеген мақалалар жазды және танымал лектор болды, сондай-ақ жас фотографтарды ынталандыруға тырысты. Олардың бірі Генри Пич Робинсон болды, ол кейін Диамондты фотосуреттің "әкесі" деп атады. Оның ынталандыруы мен білімін бөлісуге дайындығы үшін 1855 жылы фотосурет салапасына қызметтері үшін 300 фунт стерлинг сомасындағы мақтау қағазы табыс етілді; жазылғандардың арасында Деламот, Фентон және Джордж Шэдболт сияқты адамдар болды. 1867 жылы Фотографиялық қоғам "фотографиялық өнердің негізін қалаушыларының бірі ретіндегі ұзақ және табысты еңбегі мен оның дамуына жасаған үздіксіз күш-жігері" үшін медаль табыс етті. Келесі жылы ол өз бастамасымен Қоғам хатшысы лауазымынан бас тартып, оның құрметті хатшысы болды.
Diamond was fascinated by the possible use of photography in the treatment of mental disorders; some of his many calotypes depicting the expressions of people suffering from mental disorders are particularly moving. These were used not only for record purposes, but also, he claimed in the treatment of patients although there was little evidence of success. Perhaps it is for his attempts to popularize photography and to lessen its mystique that Diamond is best remembered. He wrote many articles and was a popular lecturer, and he also sought to encourage younger photographers. Among the latter was Henry Peach Robinson, who was later to refer to Diamond as a "father figure" of photography. Recognition for his encouragement and for his willingness to share his knowledge came in 1855, in the form of a testimonial amounting to £300 for services to photography; among those who subscribed were such people as Delamotte, Fenton and George Shadbolt. In 1867, the Photographic Society awarded its Medal in recognition of "his long and successful labours as one of the principal pioneers of the photographic art and of his continuing endeavours for its advancement." The following year, at his own initiative, he relinquished any further salary as Secretary of the Society, and became its Hon. Secretary.