Америкалық аудио жабдық дизайнері Роберт Карвер туралы
Bob Carver
Роберт Карвер – американдық аудио жабдықтар дизайнері. 1970-ші жылдардан бері инновациялық үнтаспа күшейткіштерін жасап келеді, Phase Linear 700 авторы. 🎧🔊
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық аудио жабдықтар дизайнері Роберт В. (Боб) Карвер – Тынық мұхитының солтүстік-батыс аймағында орналасқан американдық аудио жабдықтар дизайнері. Физик және инженер мамандығы бойынша білім алған ол, жас кезінде аудио жабдықтарға қызығушылық танытқан. 1970 жылдан бері ол өзінің талантын көптеген инновациялық, жоғары сапалы дизайнды жасауға жұмсады. Ол 1972 жылы қолжетімді ең қуатты тұтынушылық аудио күшейткіші – арналына 350 Вт қуат беретін Phase Linear 700 моделін жобалауымен әйгілі. Ол 1979 жылы «Carver Corporation», 1994 жылы «Sunfire» және 2011 жылы «Bob Carver LLC» компанияларын құрды, соңғысы 2013 жылдың маусымында «Jade Design» компаниясына сатылды. Алайда, 2013 жылдың желтоқсанында Боб Карвер мен «Jade Design» компаниясы әрекеттерін тоқтатты.
American designer of audio equipment
Robert W. (Bob) Carver is an American designer of audio equipment based in the Pacific Northwest. Educated as a physicist and engineer, he found an interest in audio equipment at a young age. He applied his talent to produce numerous innovative high fidelity designs since the 1970s. He is known for designing the Phase Linear 700, at 350 W per channel the most powerful consumer audio amplifier available in 1972. He went on to found the Carver Corporation in 1979, Sunfire in 1994, and the Bob Carver LLC in 2011 which was sold to Jade Design in June, 2013. However, in December 2013, Bob Carver and Jade Design parted ways.
Көшейткіштің үлгісі
Карвер 1980-ші жылдардың ортасында индустрияда шу тудырды, ол екі жоғары деңгейдегі аудио журналға кез келген бағада кез келген аудио күшейткішті беруге шақырып, оның дыбысын өзінің төмен құнға ие (әдетте әлдеқайда қуатты) дизайнының бірінде қайталайтынын мәлімдеді. Екі журнал да бұл шақыруды қабылдады. Біріншіден, The Audio Critic Марк Левинсон ML 2-ні таңдады, Боб оны акустикалық түрде көшірді (трансфер функциясының дубликациясы) және M1.5t күшейткіші ретінде сатты (m әрпі – өзгертілген трансфер функциясын білдірді). 1985 жылы Stereophile журналы Бобқа 48 сағат ішінде Нью-Мексикодағы кеңселерінде Конрад Джонсон Premier Four (онда маркасы мен моделі аталмады, бірақ кейін ашылды) күшейткішін көшіруге шақырды. Конрад Джонсон күшейткіштері сол кездегі ең жоғары бағаланған күшейткіштердің бірі болды, олардың құны жұпқа 6000 доллардан асты. Екі жағдайда да күшейткіш тек «қара жәшік» ретінде қарастырылды, тіпті оның қақпағын да ашуға болмады. Дегенмен, Карвер нөлдік айырмашылықты сынау әдісін қолданды (нөлдік айырмашылықты сынау – екі түрлі күшейткішті бірдей сигнал көздерімен және дәл деңгейлермен, бірақ 180 градусқа қарама-қарсы фазада басқарудан тұрады. Егер күшейткіштер 100% бірдей болса, ешқандай дыбыс естілмес еді. Егер дыбыс естілсе, аудио күшейткіштерінің қасиеттері әртүрлі болды). Боб Карвер күшейткіштің сипаттамаларын енгізу үшін «реттегіш потенциометрлерді» пайдаланды, оларды кез келген дыбыс айырмашылықтарын жою үшін дәл реттеді. Оның өңделген күшейткішінің дыбысы соншалықты ұқсас болды, Stereophile журналының редакторлары оның күшейткіші мен 6000 доллардан астам тұратын күшейткіштің арасындағы айырмашылықты анықтай алмады. Бұл күшейткіш M1.0t ретінде шамамен 400 долларға сатылды. Карвер нысана күшейткішінің дыбысын сәтті көшіріп, сынақты жеңіп алды. Stereophile қызметкерлері өз тыңдау бөлмесінде ешқандай айырмашылықты байқамады. Ол Mark Levinson және Conrad Johnson дизайндарының дыбысын қамтитын күшейткіштерінің «t» нұсқаларын сатты, бұл оған кейбір сын тудырды. Осы сынға жауап ретінде Карвер сол уақытқа дейін ең қымбат және эзотерикалық дәстүрлі күшейткіш – Silver Seven-ді жобалады және оның дыбысын M 4.0t және кейінгі модельдерінде қайталады, олардың құны шамамен 1/40-ына төмен болды (шамамен 600–1500 доллар). Бұл Карвердің M сериялы күшейткіштерден TFM сериялы күшейткіштерге көшуін де бастады. TFM күшейткіштері Amazing ленталық динамиктерінің жоғары талаптарын қанағаттандыру үшін арнайы жасалған. Карвердің күшейткіштер желісінің шыңы – Lightstar болды, ол қазір коллекционерлердің таңдауына ие. Шамамен 100 ғана күшейткіш жасалды. Lightstar Reference деп аталған Lightstar-дың бастапқы нұсқасы екі моноблокты дизайнмен және әр арнаға жеке қуат сымымен жабдықталған. Кейінгі нұсқасы, Lightstar 2.0, бір қуат сымымен және бөлшек сауда бағасынан шамамен 1800 доллар үнемдеу үшін басқа да шығындарды үнемдеу шараларымен жабдықталған. Екеуінің де дыбыстық жағынан бірдей екені хабарланды. Кейіннен Карвер «Stereophile» журналын Карвер өнімдеріне қарсы жасайды деген айыппен сотқа берді. («Stereophile» алғаш рет Карверге журналдың авторлық құқығына ие материалдарын рұқсатсыз қайта басып шығарғаны үшін сотқа шағымданған еді). Сот ісі арбитраж арқылы шешілді, ешбір тарапқа зиянды өтеу ақысы төленбеді.
Carver caused a stir in the industry in the mid 1980s when he challenged two high end audio magazines to give him any audio amplifier at any price, and he'd duplicate its sound in one of his lower cost (and usually much more powerful) designs. Two magazines accepted the challenge. First, The Audio Critic chose a Mark Levinson ML 2 which Bob acoustically copied (transfer function duplication) and sold as his M1.5t amplifier (the “t” stood for transfer function modified). In 1985, Stereophile magazine challenged Bob to copy a Conrad Johnson Premier Four (the make and model was not named then, but revealed later) amplifier at their offices in New Mexico within 48 hours. The Conrad Johnson amplifiers were one of the most highly regarded amplifiers of the day, costing in excess of $6,000 a pair. In both cases, the challenging amplifier could only be treated as a “black box” and could not even have its lid removed. Nevertheless, Carver, used null difference testing, (null difference testing consists of driving two different amplifiers with identical signal sources and exact levels, but out of phase by exactly 180 degrees. If the amplifiers were 100% identical, no sound would be heard. If sound was heard, the audio amps had different properties). Bob Carver used "distortion pots" to introduce amplifier characteristics, fine tuned to null out any sound differences. His modified amplifier sound was so similar, Stereophile Magazine editors could not tell the difference between his amplifier and one costing more than $6,000. This amplifier was marketed as the M1.0t for about $400.00. Carver successfully copied the sound of the target amplifier and won the challenge. The Stereophile employees failed to tell the difference in their own listening room. He marketed “t” versions of his amplifiers incorporating the sound of the Mark Levinson and Conrad Johnson designs which caused him some criticism. In light of this criticism, Carver went on to design the Silver Seven, the most expensive and esoteric conventional amplifier up to that time and duplicated its sound in his M 4.0t and later models which sold for some 1/40th the price (around $600–$1500). This also started Carver's departure from the M series amplifier to the more robust and current pushing TFM series amplifiers. The TFM amplifiers were designed specifically to drive the demanding load of the Amazing ribbon loudspeakers. The apex of Carver's amplifier line was the Lightstar, which is now a collectors' item. Only approximately 100 of the amplifiers were made. The original Lightstar amplifier, called the Lightstar Reference, featured a dual monoblock design, with separate power cords for each channel. A later version, called the Lightstar 2.0, featured one power cord & other cost saving measures to shave approximately $1800 off the retail price. The two are reported to be sonically identical. Carver also later sued Stereophile magazine for its alleged bias against Carver products. (Stereophile had first filed suit against Carver for reprinting the magazine's copyrighted material without authorization.) The case was arbitrated with neither side awarded damages.