Кіріспе

Нью-Йорк Яхт Клубы (NYYC) – Нью-Йорк және Ньюпорт қалаларында орналасқан жеке әлеуметтік клуб және яхт-клуб. Ол 1844 жылы тоғыз көрнекті спортшылар құрған. Клуб мүшелері яхтинг спортын және яхта дизайнын дамытуға үлкен үлес қосты. 2001 жылғы мәліметтер бойынша, ұйымда шамамен 3000 мүше бар. Клубқа мүшелікке тек шақыру арқылы ғана қол жеткізуге болады. Клубтың басшыларына комодор, вице-комодор, артқы комодор, хатшы және қазынашы кіреді. Клубтың бас кеңсесі Нью-Йорк қаласындағы Нью-Йорк Яхт Клубы ғимаратында орналасқан. 1851 жылы клуб мүшелері Америка кубогын жеңіп алды және 1983 жылға дейін NYYC оны өздерінде сақтап тұрды. NYYC бұл кубокты қатарынан 24 рет сәтті қорғады, бірақ «Австралия II» яхтасымен өкілдік еткен «Royal Perth Yacht Club» клубынан жеңіліске ұшырады. NYYC-тің жеңіс тізбегі барлық спорт түрлерінің тарихындағы ең ұзақ тізбек болып табылады. NYYC 2021 және 2024 жылғы Америка кубогы жарысына American Magic синдикаты атынан қатысты.

Клуб үйлері

1845 жылы клубтың алғашқы үйі салынды – Нью-Джерси штатының Хобокен қаласында архитектор Александр Джексон Дэвис жобалаған, коммодор Джон Кокс Стивенс сыйлаған жердегі қарапайым, готикалық стильдегі ғимарат. Кейін клуб Манхэттендегі Мэдисон даңғылына көшті.

Негізгі клуб үйі Нью-Йорк қаласы

Қазіргі негізгі клуб ғимараты – Нью-Йорк Яхт Клубы ғимараты, алты қабатты көркем өнер ескерткіші, теңіз тақырыбындағы әктас қаптамасы бар, Манхэттеннің орталығында 37 Батыс 44-ші көшеде орналасқан. 1901 жылы ашылған клуб үйін Уоррен мен Уетмор (1898) жобалаған, кейіннен олар Grand Central терминалын жобалауға көмектесті. Клуб үйінің орталық бөлігі – "Модельдер бөлмесі", онда толық және жартылай корпус модельдерінің көрнекті жинағы бар, соның ішінде Нью-Йорк Яхт Клубының Америка Кубогына қатысуының масштабты модельдер тарихы сақталған. 1987 жылы ол Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Гарвард клубынан (1888) кейін, 27 Батыс 44-ші көшеде орналасқан Пенн клубы (1901) клубтар арасындағы шаралар үшін "Клубтар қатарына" қосылған алғашқы түлектер клубы болды, ал Нью-Йорк Яхт Клубы (1899) 37 Батыс 44-ші көшеде, содан кейін Йель клубы (1915) Шығыс 44-ші көшеде (және Вандербильт) және Корнелл клубы (1989) 6 Шығыс 44-ші көшеде, осы блоктан орналасқан алғашқы түлек емес клуб болды. Принстон клубы (1963) 15 Батыс 43-ші көшеде қосылды (44-ші көшеде орналасқан жалғыз түлектер клубы, оның мүшелері, қызметкерлерінің бір бөлігі және резиденциялық клубы – Нью-Йорк Уильямс колледж клубы, бұрынғы Принстон-Пенн клубтары арасындағы келісімге сәйкес Пенн клубына қосылды, Принстон COVID кезінде жұмысын тоқтатқанға дейін). Нью-Йорк қаласында болғанына қарамастан, Колумбия университетінің клубы (1901) резиденциялық келісімдерге байланысты мәселелер туындағаннан кейін Принстоннан Пенн клубына көшті, ал Дартмут Йель клубымен, ал Браун Корнелл клубымен ортақ тұрады.

Харбор соты, Ньюпорт, Род-Айленд

Регаталарды жақсы өткізу үшін 1988 жылы клуб Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласында су жағасындағы әсем мүлікті сатып алды.

Тарих

Нью-Йорк яхт клубы 1844 жылдың 30 шілдесінде тоғыз джентльменмен құрылды. Бұл топтың жетекшісі, спортқа құштар, Нью-Йорк қаласының көрнекті азаматы Джон Кокс Стивенс коммодор болып сайланды. Тоғыз негізін қалаушының бірі, Рай қаласының тұрғыны Джон Кларксон Джей, негізін қалаушы Джон Джейдің немересі және алғашқы басқарма хатшысы болды. Джордж Л. Шкайлер және Гамильтон Уилкс сонымен қатар NYYC-тің негізін қалаушылары еді, олар Стивенс пен тағы екеуімен бірге ұлы шхуна яхтасы «Американы» салған және жарысқа қатысқан синдикатты құрды. Уилкс клубтың алғашқы вице-комодоры болды. Шкайлер «Америка кубогы» регатасының құрылуында маңызды рөл атқарды және 1890 жылы қайтыс болғанға дейін оның ресми емес кеңесшісі болды. 1845 жылы клубтың туы жасалды. Ньюпорт маңындағы сулар NYYC үшін тарихының басынан бері маңызды желкендесу орны болды. Шындығында, клуб 1844 жылы құрылған күні мүшелері «Батериядан» Ньюпортқа қарай жүзуді шешті. Екі күннен кейін олар бірнеше тоқталымдар жасап, жылдамдық сынақтарын өткізді. Клубтың алғашқы онжылдықтарында көптеген мүшелер үшін ақшалай жүлделерді жеңіп алу мақсаты болды. 1851 жылы NYYC жақтастарының синдикаты «Американы» салған және жарысқа қатысқан, Корольдік яхта эскадрильясының жылдық регатасында «Жүз суверендік кубогын» жеңіп алған. 1857 жылдың 8 шілдесінде осы кубок NYYC-ке сыйға тартылды, ол елдер арасындағы спорттық бәсекеде жеңіске жеткендерге арналған кубок ретінде қызмет етуі тиіс еді. Оның алғашқы жеңімпазының атымен аталған «Америка кубогы» жарысы клуб тарихында осы күнге дейін орталық рөл атқарып келеді. 1865 жылы клуб латын тіліндегі ұранын қабылдады: «Nos agimur tumidis velis» – «Толқынды желкендермен біз жүзе береміз» (әйгілі римдік ақын Горацийдің «Non agimur tumidis velis», «Толқынды желкендермен біз жүрмейміз» деген өлеңінен алынған, «Хабарлар», 2, 2, 201). Осы кезеңде мүшелік «ескі гвардиядан» кәсіби капитанмен жабдықталған үлкен шхуна яхталарын салған яхтсмендердің жаңа буынына көшті. Бұл эволюцияны 1866 жылы негізін қалаушы Джон Кокс Стивенстің ағасы және «Америка» синдикатының мүшесі, коммодор Эдвин Август Стивенстің отставкаға кетуі көрсетті. 1866 жыл клуб жылнамасында «Трансатлантикалық жарыс» деп жазылған. Желтоқсан айында NYYC шхуналары «Генриетта», «Флитвинг» және «Веста» Сэнди-Хуктан Уайт аралындағы Идлске дейін 90 000 долларлық жүлде үшін жарысты. 21 жасар Джеймс Гордон Беннетт-младшийге тиесілі, капитан Сэмюэл С. Сэмюэлс басқарған «Генриетта» жарысты 13 күн, 21 сағат 55 минутта жеңіп алды. Беннетт 1871 жылы коммодор болып сайланды. 1870 жылдың 8 тамызында «Мэджик» шхунасы Нью-Йорк яхт клубынан Нью-Йорк портында өткен 1870 жылғы халықаралық «Америка кубогы» жарысына қатысты, оны Франклин Осгудтың «Мэджик» яхтасы жеңіп алды. Ол ағылшын яхтасы «Камбрия», сондай-ақ «Даунтлес», «Идлер», «Флитвинг», «Фантом», «Америка» және басқа да 17 бәсекелесті жеңіп алды. 1876 жылы үлкен ортаңғы бортты шхуна «Мохок» кенеттен соққан дауыл кезінде желкендері «бекітілгендіктен» (қатты байланғандықтан) аударылып кетті. Вице-комодор Уильям Т. Гарнер, оның әйелі және экипажы апатта қаза тапты. Осы трагедия үлкен ортаңғы бортты шхуна яхталарының жойылуына әкелді деп есептеледі. Кейіннен «Мохок» АҚШ Әскери-теңіз күштеріне сатылып, USS Eagre болып қайтадан пайдалануға берілді. 1895 жылы Ричард Г. Баркер Нью-Йорк яхт клубының құрметіне «Яхта клубының маршы: марш және екі қадам: фортепианоға арналған» шығармасын жазды. 1994 жылы клубтың 150 жылдығын тойлау аясында Мелисса Г. Харрингтон «Нью-Йорк яхт клубы, 1844–1994» кітабын жазды.

Нью-Йорк Яхт Клубының станциялары 1894 ж.

1894 жылға қарай Нью-Йорк Яхт Клубының бірнеше клуб үйлері болды: 1-станция Бей-Риджде; 2-станция Нью-Йоркте; 3-станция Уайтстоун, Нью-Йоркте; 4-станция Нью-Лондон, Коннектикут штатында; 5-станция Шелтер-Айленд, Нью-Йоркте; 6-станция Ньюпорт, Род-Айленд штатында; 7-станция Вайнеярд-Хейвен және Рендевус-Глен-Ковта. 1868 жылы клуб Статен аралындағы Розбанкте 2-станция ретінде пайдаланылатын үлкен үйді сатып алды. Бұл ғимарат әлі күнге дейін Макфарлейн-Бредт үйі деп аталады. Бұрынғы коммодор Дж. П. Морган жаңа клуб үйінің құрылысын талқылау үшін 1898 жылғы 27 қазанда өткен кеңес отырысына қатысты. Морган, егер Нью-Йорк Яхт Клубы жылдық мүшелік жарнасын 25 доллардан 50 долларға көтерсе және жаңа клуб үйі бүкіл учаскені алып жатса, Манхэттеннің орталық бөлігіндегі 44-ші көшедегі жер учаскесін сатып алуға уәде берді. 1901 жылғы 29 қаңтарда мүшелер үйді құттықтауға арналған бейресми кеш өткізіп, Морганға жерді сатып алғаны үшін алғыс ретінде кубок сыйлады.