Генерал Марианo Альварес муниципалитетінің тарихы

Кіріспе

Кавите провинциясының, Филиппиннің муниципалитеті, генерал Мариано Альварес, ресми түрде генерал Мариано Альварес муниципалитеті және көбінесе GMA деп қысқартылады, Филиппиннің Кавите провинциясындағы 1-сыныпты муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 172 433 адамды құрайды. Аумағы шамамен 84,8 км² болса, Росариодан кейін Кавитедегі ең тығыз қоныстанған муниципалитеттердің бірі болып табылады.

Этимология

Кавите провинциясының Новелета қаласында туған генерал Мариано Альварес атымен муниципалитет аталды.

Тарих

Генерал Мариано Альварес бұрын Кавиттегі Кармонаның бір бөлігі болған. Облыстың үшінші жоспарланған қауымдастығы бұрын Кармона қоныс аудару жобасы деп аталатын және Халықтың үй салу және тұрғын үй корпорациясының (PHHC) тікелей басқаруында болған. Жоба 1968 жылдың наурыз айында Кесон Мемориалдық паркін, Дилиман, Кесон қаласын түрлі шатырлардан және оған салынған басқа да заңсыз құрылыстардан тазарту қажеттілігінен басталды. 1974 жылы жобалық жерлер Кесон қаласы, Манила, Макати және Паранакеден келген кедей және орта тап тұрғындарының толыққанды қауымдастықтарының бөлігіне айналды. Жоғарыда аталған қоныс аудару аймақтарының тұрғындарының өздерінің жерлерін тәуелсіз муниципалитетке айналдыру туралы үлкен сұранысының нәтижесінде, сол кездегі Сан-Габриэль және Сан-Хосе қауымдастықтарының он (10) Барангай кеңесі Кармонаның Сангюньянг Баянына өздерінің ниеттерін білдіретін қаулы ұсынды, ол өз кезегінде No. 56 S 1978 қаулысы арқылы бұл идеяны қолдады. 1979 жылы бұл идея жылдамдады, себебі Уақытша Батасанг Памбансаның провинциялық орынбасары Хелена Бенитес және Шығыс Висаялар депутаты және сонымен қатар Жергілікті Өкімет министрі Хосе Роно өсіп келе жатқан қауымдастықтарды бөлуді ұсынды. Олардың көптеген тұрғындары енді Кармона қаласындағы және провинцияның басқа бөліктеріндегі өсіп келе жатқан өнеркәсіптік зауыттарда, сондай-ақ ауыл шаруашылығы мен шағын кәсіпорындарда жұмыс істеді. Муниципалитет Батас Памбанса Заңы № 75 арқылы 1980 жылдың 13 маусымында құрылды. 1980 жылдың 11 қарашасында қол қойылған № 2033 Жарлық, 1981 жылдың 10 қаңтарында плебисцит өткізуді белгіледі. Кармона мен оның тиісті Барангайларында өткізілген плебисцитте көпшілік дауыспен бекітілді және президент Фердинанд Маркос генерал Мариано Альварестің алғашқы жергілікті лауазымды тұлғаларын тағайындады. Аудит комиссиясының ұсынысы бойынша, муниципалитеттің қаражаты, активтері және басқа да мүліктерінің пропорционалдық үлесі жаңадан құрылған муниципалитетке 1980 жылдың 30 маусымында бекітілді. Жаңа муниципалитеттің алғашқы лауазымды тұлғалары 1981 жылдың 14 наурызында ресми түрде қызметке кірісті. Жаңа қала келесі бірнеше жыл бойы Сан-Хосе, Сан-Габриэль және Кабиланг Бейбайдың бір бөлігін қоныстандыру аймақтарынан тұрды. Сан-Хосе Барангайы А және В аймақтарынан, ал Сан-Габриэль Барангайы С, D, E, F, G, H, I, J және K аймақтарынан құралды.

General Mariano Alvarez was formerly a part of Carmona, Cavite. The province's third planned community was previously called Carmona Resettlement Project and was under the direct management of the People's Homesite and Housing Corporation (PHHC). The project started in March 1968 because of the need to clear the Quezon Memorial Park, Diliman, Quezon City of different shanties and other illegal constructions built on it. By 1974, the project lots became part of the full fledged communities of poor and middle class residents coming from Quezon City, Manila, Makati and Parañaque. Due to the popular clamor of the residents of the aforementioned resettlement areas towards the conversion of their locality into an independent municipality, the ten (10) Barangay Council of the communities of the then San Gabriel and San Jose, submitted resolution expressing their desire to the Sangguniang Bayan of Carmona which in turn favorably endorsed the idea through Resolutions No. 56 S 1978. By 1979, the idea soon began to speed up as the provincial deputy to the Interim Batasang Pambansa, Helena Benitez, and MP for Eastern Visayas and concurrent Minister of Local Government, Jose Roño, pursued the separation of the growing communities, whose several of their residents were now working in the growing industrial factories in Carmona town and in other parts of the province, as well as in agriculture and small enterprises. The municipality was chartered through Batas Pambansa Blg. 75, on June 13, 1980. Proclamation No. 2033, signed on November 11, 1980, set the plebiscite on January 10, 1981. The ratification by the majority votes cast in a plebiscite at Carmona and its duly constituted barangays and President Ferdinand Marcos appointed the first set of local officials of General Mariano Alvarez. Its proportional share in the obligation of funds, assets and other properties of Carmona was transferred to the newly created municipality upon the recommendation of the Commission of Audit, which was approved on June 30, 1980. The new municipality's first officials were officially inaugurated on March 14, 1981. The new town, for the next few years, was composed of the Resettlement areas of Barangays San Jose, San Gabriel and a portion of Cabilang Baybay. Barangay San Jose consisted of areas A and B while Barangay San Gabriel consisted of Areas C, D, E, F, G, H, I, J, and K.

2006 жылы муниципалитет өзінің 25 жылдығын муниципалитет тұрғындарының қатысуымен өткізілген іс-шаралар кешенімен атап өтті. Генерал Мариано Альварес қаладағы саңырауқұлақ өсіру нысандарының болуына байланысты «Кавиттегі саңырауқұлақтар астанасы» деп танылуын мақтан тұтады. Филиппин ұлттық үкіметінің «Бір қала, бір өнім» бағдарламасына сәйкес саңырауқұлақтар қаланың негізгі өніміне айналды.

География

Генерал Мариано Альварес Кавит провинциясының Лагунамен солтүстік-шығыс шекарасында жатыр. Солтүстігінен Сан-Педро, Лагуна, шығысынан Кармона, батысынан Дасмариньяс және оңтүстігінен Силангмен шектеседі. Генерал Мариано Альварес Манила қаласының шамамен оңтүстігінде және провинция астанасы Тресе Мартирес қаласының шығысында орналасқан.

Жер аумағы

Генерал Мариано Альварестің жалпы жер көлемі 938.0137 гектарды құрайды, бұл көрсеткіш 1980 жылғы 13 маусымдағы Батасанг Памбанса Балинг 76 заңымен белгіленген, осы заң муниципалитетті құрған. Қазіргі таңда бұл аумақтарда 27 ауыл (баргангай) орналасқан, оның ішінде бесеуі қалалық ауылдар (Poblacion), ал қалған 22-сі – қалыпты ауылдар болып саналады.

Топография

Муниципалитет сопақта келген, солтүстік және солтүстік-шығысқа қарай бағытталған. Оның жалпы ұзындығы шамамен 7040 метр, ал ені ең кішкентай жерінде 780 метр, ең кең жерінде 1720 метрді құрайды. Жер бедері оңтүстіктен басталып, Губернатордың көшесінен солтүстікке қарай Poblacion 5-ке дейін муниципалитеттің ұзындығының үштен бірін қамтиған салыстырмалы түрде тегіс жазықтықтан тұрады. Осы нүктеден бастап жер бедері муниципалитеттің орталық бөлігінде бірте-бірте бір бағытта төмендей бастайды, толқынданып, Epifanio Malia, Francisco de Castro, Francisco Reyes және San Jose-дің солтүстік-шығыс ауылдарына қарай бірнеше бағытта дөңгелейді. Ішкі су қоймалары көршілес муниципалитеттермен табиғи шекара қызметін атқарады және жер бетіндегі суларын Манила шығанағы мен Лагуна шығанағына ағызады. Оларға батыс шекарасында Дасмариньяспен, ал шығыс шекарасында Кармонамен шектесетін Embarcadero және San Gabriel өзендері жатады. San Gabriel өзенінің ірі саласы Франсиско де Кастро және Southwoods-тан Хасинто Лумбрерасқа дейін муниципалитеттің ішкі аймақтарынан өтеді. Осы сала Inocencio Salud тұсында бөлініп, Col. J. P. Elises және Aldiano Olaes ауылдары арасындағы шығыс жақ шекарасын құрайды. Кішкентай арналар ландшафтты кесіп өтеді, Манила шығанағы мен Лагуна шығанағынан шығатын қалдықтар үшін табиғи дренаж құрайды. Бұл су жолдары терең шатқалдарды қалыптастырады, бұл жерге таулы қырқа тәрізді пішін береді. Су қоймаларының биіктігі мен көлемін ескеретін болсақ, бұл қырқа тәрізді құрылымдар жоғары көтерілген. Осылайша, жоғарыда сипатталған жер бедері қалыптасады. Жасалма физикалық өзгерістерге Конгресс жолы жатады, ол муниципалитеттің бүкіл ұзындығымен, оңтүстіктегі Губернатордың көшесінен (немесе ұлттық тас жолынан) солтүстіктегі Франсиско де Кастроға дейін созылады. Ол муниципалитеттің шығыс жағындағы жоғарыда аталған су қоймаларына параллель жүреді. Үйлер, мектептер, сауда орындары, мемлекеттік және өнеркәсіптік мекемелер осы жолдың бойында, су арналарының жартасты беткейлерінде және қырқаның тегіс жазық аймақтарында орналасқан. Ашық шалғындықтар мен егістік жерлер муниципалитеттің батыс және орталық бөлігінде кездеседі.

The municipality has elongated shape with a north, north eastern orientation. It has a total length of about 7,040 meters and a width of about 780 meters at its smallest and 1,720 meters at its widest. The terrain is relatively flat plain from the south starting at the Governor's Drive running north covering about one third of the municipality's length at Poblacion 5. From this point the terrain gradually begin to gently slope in one direction in the middle portion of the municipality, undulating and rolling to more than one direction towards the north eastern barangay of Epifanio Malia, portion of Francisco de Castro, Francisco Reyes and San Jose. Inland water bodies serve as natural boundaries with neighboring municipalities and drain its surface waters towards Manila Bay and Laguna Bay. These are Embarcadero River on the western boundaries with Dasmariñas and San Gabriel River on the eastern boundaries with Carmona. A major tributary, of San Gabriel River traverse the inner areas of the municipality from Francisco de Castro and Southwoods to Jacinto Lumbreras. The same tributary branches out at Inocencio Salud to serve as boundaries between the barangay of Col. J. P Elises and Aldiano Olaes, on the eastern side. Small streams crisscross the landscape forming natural drainage where waste drains from Manila Bay and Laguna de Bay. These water bodies run and form deep gullies which gave the land a mass ridge like formation. Considering the height and mass of the water bodies, the ridge like formation are highly elevated. Thus, the terrain as described above. Man made physical changes, includes the presence of the Congressional Road which stretcher on full length of the municipality from the Governor's Drive or the national highway in the south to Francisco de Castro on the north. It runs parallel to the water bodies mentioned above on the eastern side of the municipality. Structures such as houses, schools, commercial establishments, institutional buildings and industrial firms are located among this road, on gully sides of water bodies and the top flat plain areas of the ridge. Open grasslands and agricultural areas can be found on the western near central portion of the municipality.

Қиғаштық

Муниципалитеттің еңіс деңгейі 0-3%-тан 3-8%-ға дейін ауыспалы. 0-3% еңіс кеңінен тегіс немесе жақсы жазық жерлерге жатады. Бұл, әдетте, губернатордың жолының оңтүстік бөлігіндегі жазық далалар, барлық Побласион ауылдарын, Гавино Мадеранды, Хасинто Лумбрерасты, Рамон Крузды, Сан-Габриэльді және Северино деласты қамтиды. 3-5% еңіс – бір жалпы бағытта еңіске түсетін, көлбеу алаптар. Бұл аймақ муниципалитеттің орталық бөлігін Капитан Куа, Панталеон Гранадос және Марселино Мимежеден бастап Альдиано Олаес, полковник Хосе П. Элисес және Фуэрильо Калимаг, Макарио Дакон және Бенджамин Тиронаның бір бөлігіне дейін қамтиды. Сондай-ақ, Иноченсио Салуд және Бернардо Пулидо да осы аймаққа кіреді. Солтүстік және солтүстік-шығыс жағындағы аудандардың еңісі 5-8% құрайды. Бұл бірнеше бағытта еңіске түсетін, көлбеу және төбелі жерлер. Фуэрильо Калимаг, Макарио Дакон және Бенджамин Тиронаның бір бөлігі, сондай-ақ Франсиско де Кастро, Франсиско Рейес, Эпифанио Малия, Тиньенте Тиаго, Николаса Вирата, Грегориа де Хесус және Сан-Хосе ауылдары осы аймаққа жатады.

Жергілікті атқарушы басшылардың тізімі

Леонисо Г. Вирата (1981-1986; 1988-1998)
Томас Э. Абуег (міндетін атқарушы, 1986-1987)
Северино П. Тамала (міндетін атқарушы, 1987-1988)
Антонио Г. Вирата (1998-2001)
Уолтер Д. Эчеваррия, Jr. (2001-2010; 2013-2021)
Леониса Жоана Б. Вирата (2010-2013)
Марисел Э. Торрес (міндетін атқарушы, 2020-2021), (қызметке кірген, 3 тамыз, 2021 – қазіргі уақытқа дейін)