Америка отарларындағы еркіндік және азаматтық құқықтар
Freeman (Thirteen Colonies)
Америкалық отарлық дәуірде "еркін адам" – құл емес адамды білдірген. Сайлау құқығы, діни талаптар (Мэссачусетс) мен сайлану (Плимут) шарттары қарастырылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық отарлау дәуірінде бостандыққа ие адам – құл емес адам болатын. Бұл термин 12 ғасыр Еуропасында пайда болды. Массачусетс шығанағындағы колонияда ер адам бостандыққа ие болу үшін шіркеу мүшесі болуы керек еді; ал көршілес Плимут колониясында шіркеу мүшесі болу талап етілмейтін, бірақ оны Бас сот осы құқыққа сайлап тағайындау керек еді. Бостандыққа ие болу дауыс беру құқығымен бірге келді, ал Плимут колониясында 1632 жылға дейін тек бостандыққа ие адамдар ғана дауыс бере алатын. Блэк заң сөздігінің (9-шы басылымы) бойынша, "бостандыққа ие адам" мынадайша анықталады:
During the American colonial period, a freeman was a person who was not a slave. The term originated in 12th century Europe. In the Massachusetts Bay Colony, a man had to be a member of the Church to be a freeman; in neighboring Plymouth Colony a man did not need to be a member of the Church, but he had to be elected to this privilege by the General Court. Being a freeman carried with it the right to vote, and in Plymouth only freemen could vote by 1632. Black's Law Dictionary (9th edition) defines Freeman as follows:
1. Еркін үкіметтегі халыққа тиісті барлық азаматтық және саяси құқықтарға ие және оларды пайдаланатын адам. 2. Құл емес адам. 3. Тарихи. Қала немесе округ сияқты муниципалдық корпорацияның толық азаматтық құқықтарына ие мүшесі, әсіресе дауыс беру құқығы. 4. Тарихи. Жер иеленуші. Қараңыз: ДӘУІЛСІЗ. 5. Тарихи. Жердің толыққанды иесі. Қараңыз: ВАССАЛ. Сондай-ақ "еркін адам" деп жазылуы мүмкін. "Бостандық" белгілі бір мерзім өткеннен кейін немесе "ақы" талап еткен адам қанағаттанғаннан кейін қол жеткізілді. Бұл мерзімді еңбек ету деп аталды және бастапқыда бұл адам үшін қорлық немесе ұят ретінде қарастырылмады; сол кездегі байлар мен белгілі адамдардың көптеген ұлдары мен қыздары осындай уақытша еңбекке мәжбүр болды, Гари Нэш "көптеген еңбекшілердің іс жүзінде эмигрант ағылшындардың туыстары, немерелері, туындары және достарының балалары болды, олар Америкаға келгеннен кейін еңбегі үшін жол ақысын төледі" деп хабарлады. Мерзімді еңбекшілер белгілі бір жылға, әдетте бес немесе жеті жылға қызмет етуге келісетін келісімшартқа қол қойды. Көптеген иммигранттар колонияларға мерзімді еңбекшілер ретінде келді, олардың жол ақысын басқа біреу төлеп, оларға қызмет етуді міндеттеді. Келісімшарт бойынша мерзімді еңбекшінің қызметі аяқталғаннан кейін, оған әдетте ақшалай сыйлық, жаңа киім, жер немесе Англияға қайту мүмкіндігі берілді. Мерзімді еңбекші балаға "тапсырылған" немесе шәкіртке тең емес еді. Адам бостандыққа ие болғаннан кейін және енді қарапайым адам деп есептелмесе, ол шіркеу мүшесі бола алатын (әдетте солай істейтін) және жер иеленуге құқылы болды. Оның иелене алатын жер мөлшері отбасы мүшелерінің санына байланысты болуы мүмкін еді. Бостандыққа ие адам ретінде ол басқару органының мүшесі болды, ол жылдық немесе жарты жылдық жиналыстарда (қалалық жиналыстарда) заңдар шығарып, оларды орындап, азаматтық және қылмыстық мәселелер бойынша сот шешімі шығарды. Колониялар өскен сайын бұл жиналыстар практикалық емес болып кетті және екі палаталы өкілдік жүйе құрылды. Бостандыққа ие адамдар Бас соттың жоғарғы палатасын құрайтын губернаторлардың орынбасарларын және төменгі палатаны құрайтын губернаторлардың көмекшілерін сайлады, олар өздерінен губернаторды сайлап, азаматтық және қылмыстық мәселелер бойынша сот шешімі шығарды. Әрине, мұндай лауазымды атқару үшін бостандыққа ие болу қажет еді. Осылайша, сайлау құқығына ие және лауазымдарды атқаратын адамдар – жер иеленуші еркек шіркеу мүшелері болды. Пуритандық емес адамдар бостандыққа ие болған жоқ.
1. A person who possesses and enjoys all the civil and political rights belonging to the people under a free government. 2. A person who is not a slave. 3. Hist. A member of a municipal corporation (a city or a borough) who possesses full civic rights, esp. the right to vote. 4. Hist. A freeholder. Cf. VILLEIN. 5. Hist. An allodial landowner. Cf. VASSAL. also written free man. "Freedom" was earned after an allotted time, or after the person demanding "payment" was satisfied. This was known as indentured servitude, and was not originally intended as a stigma or embarrassment for the person involved; many of the sons and daughters of the wealthy and famous of the time found themselves forced into such temporary servitude, Gary Nash reporting that "many of the servants were actually nephews, nieces, cousins and children of friends of emigrating Englishmen, who paid their passage in return for their labor once in America." An indentured servant would sign a contract agreeing to serve for a specific number of years, typically five or seven. Many immigrants to the colonies came as indentured servants, with someone else paying their passage to the Colonies in return for a promise of service. At the end of his service, according to the contract, the indentured servant usually would be granted a sum of money, a new suit of clothes, land, or perhaps passage back to England. An indentured servant was not the same as an apprentice or a child who was "placed out." Once a man was made a freeman and was no longer considered a common, he could become a member of the church (and would usually do so) and he could own land. The amount of land that he was able to own was sometimes determined by how many members there were in his family. As a freeman, he became a member of the governing body, which met in annual or semiannual meetings (town meetings) to make and enforce laws and pass judgment in civil and criminal matters. As the colonies grew, these meetings became impractical and a representative bicameral system was developed. Freemen would choose deputy governors who made up the upper house of the General Court, and assistant governors who made up the lower house, who chose the governor from among their ranks and passed judgments in civil and criminal matters. To hold one of these offices it was required, of course, for one to be a freeman. Thus, the enfranchised voters and office holders were landholding male church members. Non Puritans were not made freeman.
Фрименге өту
Бастапқыда, ер адам колонияға алғаш келгенде немесе жақында жергілікті шіркеулердің біріне мүше болғанда ресми түрде бос деп есептелмейтін; ол қарапайым адам саналған. Мұндай адамдар ешқашан басқа біреуге жұмыс істеуге міндеттелмеген, бірақ олардың әрекеттері қатаң бақыланып, пуритандық идеалдан тайса қалған жағдайда, колонияны тастап кетуі талап етілген. Болашақ "бостандық иесі" бір-екі жылға созылатын белгілі бір сынақ мерзімінен өтуі керек еді, және бұл мерзімді сәтті аяқтаған жағдайда ғана еркіндікке ие болатын. Бостандық иесінің ешқандай қарызы болмауы керек, тек Құдайға ғана борышты екендігі айтылған.
Initially, a male was not formally considered free when first entering into a colony, or just recently having become a member of one of the local churches; he was considered common. Such persons were never forced to work for another individual, per se, but their movements were carefully observed, and if they veered from the Puritan ideal, they were asked to leave the colony. There was an unstated probationary period, usually one to two years, that the prospective "freeman" needed to go through, and he was allowed his freedom if he did pass this probationary period of time. A Freeman was said to be free of all debt, owing nothing to anyone except God Himself.
Еркін отырғызушы
"Еркін плантатор" ("бостандық күйінен" ерекшеленетін) – колонияда сынақ мерзімін аяқтағаннан кейін, мұрагерлікке өткен жағдайларды қоспағанда, оған берілген жерді толық иеленген кез келген жер иесі еді. Бірақ егер ол заңды түрде қабілетсіз деп танылса, сынақ мерзімін өте алмаса, немесе өзінің немқұрайлылығы салдарынан бостандығын қайтадан жойса, оның жері мен мүлкі тәркіленіп, қалған бостандық күйіндегі азаматтар арасында қайта бөлінетін еді, тіпті мұрагері құрметті азамат болған жағдайда да.
A "free planter" (as opposed to a "freeman") was any land holder who possessed land outright that was usually given to him by the colony after he had finished his probationary period, except in those cases where the land owner had inherited his property. But if he was deemed legally incompetent, didn't pass his probationary period, or again lost his freedom through some irresponsibility of his own, he would have his land and property confiscated and redistributed among the remaining freemen, even if the inheritor was a well respected citizen.
Еркін адам анты
Бастапқыда, еркіндікке ұмтылған барлық адамдар бостандық иегерінің антын қабылдауға тиіс болды, онда олар Ұлттық қауымдастықты қорғауға және үкіметті құлатуға қастандық жасамайтындарын уәделеді. "Бостандық иегерінің антының" алғашқы қолжазба нұсқасы 1634 жылы жасалды; оны 1639 жылы Стивен Дейе қоғамдық жерлерге ілуге арналған жеке парақ түрінде басып шығарды.
Initially, all persons seeking to be free needed to take the Oath of a Freeman, in which they vowed to defend the Commonwealth and not to conspire to overthrow the government. The first handwritten version of the "Freeman's Oath" was made in 1634; it was printed by Stephen Daye in 1639 in the form of a broadside or single sheet of paper intended for posting in public places.