Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тайвань қант темір жолдары – Тайвань қант корпорациясы басқаратын өндірістік темір жол. Бұл темір жол негізінен қант өндіру үшін қолданылды, қант қамысын заводтарға тасымалдау арқылы, бірақ 41 желі жолаушылар тасымалына да қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін желінің ұзындығы ең жоғарғы деңгейге жетті: 3000 километр, оның 675 километрі жолаушыларға арналған. 1950 жылдан бастап шамамен 275 километрлік "Солтүстік-Оңтүстік параллельді дайындық желісі" қосылды. Бұл желі барлық қант зауыттарын байланыстырды. Алайда, табиғи апаттан кейін бұл желі тез қысқарды, және әрбір келесі апаттан соң одан әрі қысқарды. Соңғы бөлігі 1998 жылы жабылды. Бүгінде қант қамысын тасымалдау үшін қолданылатын жалғыз желі – Юнлин облысының Хувей қаласындағы Магонгкуо желісі, ал тағы бес желі жартылай сақталған мұралық темір жол ретінде қарастырылады.
The Taiwan Sugar Railways is a industrial railway operated by the Taiwan Sugar Corporation. The railway was primarily used in the production of sugar by transporting sugarcane to mills, but 41 lines also provided passenger service. After the Second World War the network raeched its peak, : 3000 kilometer, of which 675 for passengers. From 1950 approximately 275 kilometer were added: "The North South Parallel Preparatory Line". This connected all sugar factories. However, this was quickly shortened after a natural disaster, and increasingly after each disaster. The last part closed in 1998. The only line still used to carry sugarcane today is the Magongcuo Line in Huwei, Yunlin, though five other lines are partly preserved as heritage railways.
Тарих
Қант теміржолдары бастапқыда 20 ғасырдың басында Жапония үкімдігі кезінде Meiji Sugar Co., Ltd. компаниясымен салынды және Тайвань қант корпорациясының басқаруымен 1990 жылдарға дейін жұмыс істеді. Өркендеген кезеңінде Қант теміржолдары 3000 км-ден астам жолға ие болды, бірақ 2003 жылы оның тек 240 км-і ғана қалды. Тайваньның қалалануы мен автомобиль жолдарының басымдығына байланысты ауылдық аймақтарға пойыз қажеттілігі төмендегендіктен, 1982 жылы тұрақты жолаушылар тасымалы тоқтатылды. 1990 жылдары қант өнеркәсібінің маңызы азайғандықтан тағы да көптеген желілер жабылды. Әдетте, қалған желілер тек қант құрабын жинау маусымында ғана жұмыс істеді. Соңғы жылдары ішкі қант құрабы өндірісі азайғандықтан, пойыз жұмыстары сирек болды. 2003 жылы кейбір қысқа қашықтыққа жүретін пойыздар қайта іске қосылды, қазір олар балалық шақтың естеліктерін қайта басып өтуге ниеттенген туристер мен жергілікті тұрғындарға қызмет көрсетеді.
The Sugar Railways were initially constructed by Meiji Sugar Co., Ltd. during Japanese rule in the early 20th century and continued to operate well into the 1990s under the management of the Taiwan Sugar Corporation. During its peak, the Sugar Railways included over 3000 km of track though by 2003 only 240 km remained. Regular passenger service was discontinued in 1982 as the need for train service to rural areas dwindled with the increasing urbanization of Taiwan and the dominance of highways. More lines were closed in the 1990s as the importance of the sugar industry decreased. Generally the remaining lines were only in operation during the sugarcane harvest season. With domestic sugarcane production dwindling in recent years, rail operations have been sporadic. Some short distance train services resumed in 2003, now catering to tourists and residents wishing to relive childhood memories.
Операциялар
Әдетте, қант теміржолының көп бөлігі Тайваньның оңтүстік және орталық аймақтарындағы көптеген қант зауыттарына шоғырланған, қант егістіктері мен шағын қалалар арқылы радиалды түрде таралған. Көптеген желілер негізгі теміржол желілерімен ортақ станциялар арқылы байланыстырылған, бұл жолаушыларға алыс қашыққа жүретін пойыздарға ауысуға мүмкіндік берді. Қант қамысын және жолаушыларды тасымалдайтын пойыздар қант теміржолымен сағатына шамамен 10-30 км жылдамдықпен жүрді. Локомотивтер бастапқыда бумен жұмыс істеген, бірақ 1970-ші жылдардың соңында теміржол шағын дизельдік локомотивтерге көшті.
Typically, most of the Sugar Railway lines centered on the many sugar mills in southern and central Taiwan, radiating outwards through sugarcane fields and small towns. Most of the lines were also linked with stations shared with the main railway lines allowing passengers to transfer to long distance trains. Trains carrying sugarcane and passengers ran along the Sugar Railway lines at relatively slow speeds of roughly 10 30km/h. Locomotives were initially steam powered, but by the late 1970s the railway had converted to small diesel locomotives.