Кіріспе

Американдық драматург, ақын және жазушы Зои Бёрд Акинс (30 қазан 1886 – 29 қазан 1958) – американдық драматург, ақын және жазушы. Ол «Қарт қыз» пьесасы үшін 1935 жылғы Пулитцер сыйлығының лауреаты атанды.

Ерте өмір

Зои Бёрд Акинс Миссури штатының Хьюмансвилл қаласында Томас Джаспер мен Сара Элизабет Грин Акинстің үш баласының екіншісі болып дүниеге келді. Оның отбасы Миссури Республикалық партиясымен тығыз байланыста болды, ал бірнеше жыл бойы оның әкесі партияның штаттық төрағасы қызметін атқарды. Анасының туысқандарының арасында Джордж Вашингтон мен Дафф Грин де болды. Акинс жасөспірім шағында отбасымен бірге Сент-Луис қаласына көшіп келді. Ол білімін алу үшін Иллинойс штатының Годфри қаласындағы Монтичелло семинариясына, содан кейін Сент-Луистегі Хосмер-Холл дайындық мектебіне жіберілді. Хосмер-Холлде ол 1903 жылы бітірген ақын Сара Тисдейлмен бірге оқыды. Акинс алғашқы пьесасын Монтичелло семинариясында жазды, ол грек трагедиясының пародиязы болды. Бітіргеннен кейін Акинс түрлі журналдар мен газеттерде пьесалар, өлеңдер мен сын мақалалар жазумен қатар, Сент-Луис аймағындағы театрлық қойылымдарда эпизодтық рөлдерде де ойнай бастады.

Еңбек жолы мен өмірі

Оның алғашқы маңызды драмалық туындысы 1914 жылы жазылған «Папа» болды. Комедия Х.Л. Менкен мен Джордж Жан Натанға үлкен әсер еткенімен, сәтсіз аяқталды, және ол жазуын жалғастырды. Одан кейін «Сақылдаған қала» және «Деклассиа» атты екі пьеса жазды. Этель Бэрримор басты рөлде ойнаған соңғы пьеса үлкен жетістікке жетті, тіпті «сенсация тудырды, және оның күту күндері аяқталды». Осы кезеңде оның бірнеше ерте пьесалары экрандаланды. Бұл бейімделулер көбінесе үнсіз фильмдер түрінде шықты, ол кезде индустрия дыбысқа өту кезеңінде болды. Кейбір «сүреті бар» (talkie) жұлдыздары фильмдерде маңызды рөлдерде ойнады (Уолтер Пиджен және жас Кларк Гейбл), бірақ көптеген фильмдердің қазір жоғалып кеткені есептеледі. 1930 жылы Акинс тағы бір үлкен жетістікке қол жеткізді – «Гректерде оған сөз бар» атты пьесасымен, ол бай күйеулерді іздеген үш модель туралы комедия болатын.

1930 жылдардың басында Акинс кино саласында белсендірек болды, бірнеше сценарийлер жазды, сондай-ақ «Гректерде оған сөз бар» (1930) пьесасының құқықтарын сатуды жалғастырды, ол үш рет фильмге бейімделді: 1932 жылы («Гректерде оларға сөз бар») , 1938 жылы («Үш соқыр тышқан») және 1953 жылы («Миллионерге қалай үйленуге болады»). Осы кезеңнің екі жарқын туындысы – «Сара мен ұлы» (1930) және «Таңғы даңғыл» (1933) фильмдері болды, соңғысы «Сәхнге құмар» ретінде қайта өңделді. Екі фильм де әйелдер рөліндегі актрисаларға (Рут Чаттертон және Кэтрин Хепберн) «Ең үздік актриса» номинациясы бойынша «Оскар» сыйлығына ие болуға мүмкіндік берді (Хепберн жеңіске жетті). Акинс өзінің ерте жетістіктерінен кейін сценарий жазу мансабын жалғастырмады. 1932 жылы ол Хьюго Румбольдқа үйленді (оның өмірінің соңғы жылы), ал бірнеше голливудтық фильмдерден кейін ол пьеса жазуға және отбасымен уақыт өткізуге оралды. Ол 1936 жылы Джобина Хоуленд қайтыс болғанға дейін Хоулендпен ұзақ қарым-қатынаста болды деген қауесет тарады. Анита Лустың айтуынша, екеуі жиі дауласып отырған, «бірақ осындай тікілгілер олардың бір-біріне адалдығының кілтін ұстаған». Ол актриса Лори Меткафтың әжесі болды. Ол қысқа уақыт Иллинойс штатының Моррисонвилл қаласында тұрды. 1935 жылы ол Эдит Уортонның «Қарт бойжеткен» романының драмалық нұсқасы үшін Пулитцер сыйлығын алды, ол Нью-Йорк қаласында өтетін 1839 жылдан 1854 жылға дейінгі бес эпизодтан тұратын мелодрама болды. Пьеса 1939 жылы Бетт Дэвис ойнаған фильмге бейімделді. 1936 жылы Акинс Александр Дюманың «Камелия ханым» пьесасы мен романынан бейімделген «Камилла» фильмінің сценарийін бірлесіп жазды. Фильмде Грета Гарбо, Роберт Тейлор және Лайонел Барримор ойнады, және Гарбо үшінші рет «Оскар» номинациясын алды.

Кейінгі өмірі мен мұрасы

Акинс 1958 жылы Лос-Анджелесте 72 жасқа толу алдында ұйықтағанда қайтыс болды. Ол Сан-Габриэль аудандық зиратына жерленген. Акинстің мұрағаты Калифорния университетінің Берклидегі Банкрофт кітапханасының қорында сақтаулы.