Вашингтон акведугі: DC және аймақтарға Potomac өзенінен су жеткізетін тарихи құрылыс. 1852 ж. салынған, қазірде АҚШ Әскер инженерлік корпусы басқарады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вашингтон акведукы – Потомак өзенінен суды пайдалана отырып, Вашингтон қаласы мен оның маңындағы аудандарды сумен жабдықтауды қамтамасыз ететін акведук. АҚШ-та салынған алғашқы маңызды су құбыры жобаларының бірі. Оның құрылысын 1852 жылы АҚШ Конгресі тапсырды, ал 1853 жылы Монтгомери С. Мейгс пен АҚШ Армиясының инженерлік корпусының қадағалауымен құрылыс жұмыстары басталды. Акведуктың бір бөлігі 1859 жылдың 3 қаңтарында пайдалануға берілді, ал толық құбыр желісі 1864 жылы толыққанды жұмыс істеді. Бұл жүйе АҚШ Армиясының инженерлік корпусына тиесілі және содан бері үздіксіз пайдаланылып келеді. Ол Ұлттық тарихи ескерткіш тізіміне енгізілген. Акведуктың бір бөлігін көтеріп тұратын Юнион Арк көпірі де тарихи азаматтық инженериялық ескерткіш ретінде тізілген.
The Washington Aqueduct is an aqueduct that provides the public water supply system serving Washington, D. C., and parts of its suburbs, using water from the Potomac River. One of the first major aqueduct projects in the United States, it was commissioned by the U. S. Congress in 1852, and construction began in 1853 under the supervision of Montgomery C. Meigs and the U. S. Army Corps of Engineers. Portions of the aqueduct went online on January 3, 1859, and the full pipeline began operating in 1864. The system is owned and operated by the U. S. Army Corps of Engineers and has been in continuous use ever since. It is listed as a National Historic Landmark. The Union Arch Bridge, which carries a portion of the aqueduct, is also listed as a Historic Civil Engineering Landmark.
Құрылымы мен құрылғылары
Акваэдукттің басты бөлігі – 12 миль (19 км) ұзындықтағы құбыр желісі, ол Great Falls бөгетін Мэриленд штатының Монтгомери округімен шекарадағы Далекарлия суқоймасымен байланыстырады. Акваэдукттің бір бөлігі 1859 жылдың 3 қаңтарында пайдалануға берілді, ал толық құбыр желісі 1864 жылы жұмыс істеуін бастады. Далекарлия суқоймасы негізгі тұндыру алабы болып табылады. Суқоймадан алынған судың бір бөлігі жақын жердегі Далекарлия су тазарту орнатылысында тазартылып, қалалық су желілеріне таратылады. Суқойманың қалған бөлігі Вашингтон қаласының Палисадес ауданындағы Джорджтаун суқоймасына ағып түседі. Бұл нысан қосымша тұндыру алабы қызметін атқарады, содан кейін су Вашингтон қалалық туннелі арқылы Макмиллан суқоймасындағы тазарту орнатылысына жеткізіліп, қалалық магистральдық желілер арқылы сорылады. Далекарлия суқоймасы 1895 және 1935 жылдары су сапасын жақсарту және сумен жабдықтау көлемін арттыру мақсатында жаңартылды. 1900 жылдардың басындағы жақсартулар армия инженері Генри С. Ньюкомердің жоспарлауымен және бақылауымен жүзеге асырылды. Хлорды дезинфекциялық зат ретінде жүйелі түрде қолдану 1923 жылы Макмиллан орнатылысында басталды. Макмиллан орнатылысы 1985 жылға дейін жаңартылған жоқ, содан кейін оның жанында жылдам құм сүзгі орнатылысы ашылды. 1920 жылдары акведук Great Falls-тан Далекарлияға дейін екінші құбырдың, бірнеше жаңа суқоймалардың және сорғы станциясының салынуымен жаңартылды. Далекарлия суқоймасында жылдам құм сүзгі орнатылысы салынды және ол 1927 жылы пайдалануға берілді. Далекарлия орнатылысы – жүйедегі екі орнатылыстың үлкені, ол 1950 жылдары жаңартылды және акведукты пайдаланатын Вирджиния қауымдастықтарына су жеткізеді. 1926 жылы Конгресс акведуктан суды Вирджиния штатының Арлингтон округіне сатуға келісім берді. Жаңа су құбыры Chain Bridge-те салынды және Арлингтонға су беру 1927 жылы басталды. Арлингтон халқының өсуімен бірге қосымша құбырлар салынды, оның ішінде Потомак өзенінің астынан өтетін құбырлар да болды. 1947 жылы Конгресс Вирджиния штатының Фоллс-Черч қаласын акведук жүйесіне қосуға келісім берді, ал 1960 жылдары Вирджиния штатының Фэрфакс округінің жақын аудандары қосылды. 1959 жылы АҚШ Армиясының инженерлік корпусы Little Falls-та қосымша су қабылдау және сорғы станциясын салды.
The centerpiece of the Aqueduct is a 12 mile (19 km) pipeline that connects the system's dam at Great Falls with the Dalecarlia Reservoir on the border with Montgomery County, Maryland. Portions of the Aqueduct went online on January 3, 1859, and the full pipeline began operating in 1864. The Dalecarlia Reservoir serves as a primary sedimentation basin. A portion of the water from the reservoir is treated at the nearby Dalecarlia Water Treatment Plant and distributed to municipal water mains. The remainder of the water from the reservoir flows to the Georgetown Reservoir in the Palisades neighborhood of Washington. This facility serves as an additional sedimentation basin, and then the water flows through the Washington City Tunnel to the treatment facility at the McMillan Reservoir, after which it is pumped through city mains. The Dalecarlia Reservoir was modified in 1895 and 1935 to improve water quality and increase water supply. Improvements in the early 1900s were planned and supervised by Army engineer Henry C. Newcomer. The regular use of chlorine as a disinfectant began in 1923 at the McMillan plant. The McMillan plant was not replaced until 1985, when a rapid sand filter plant was opened next to it. In the 1920s, the aqueduct was upgraded with the addition of a second pipe from Great Falls to Dalecarlia, along with several new reservoirs and a pumping station, A rapid sand filter plant was built at Dalecarlia Reservoir, which went online in 1927. The Dalecarlia plant is the larger of the two plants in the system, having been upgraded in the 1950s, and is the plant that serves the Virginia communities that use the Aqueduct. In 1926, Congress approved selling water from the aqueduct to Arlington County, Virginia. A new water supply pipe was constructed at Chain Bridge and service to Arlington began in 1927. Additional pipes were built as Arlington's population grew, including one under the Potomac River. In 1947, Congress approved adding the city of Falls Church, Virginia, to the aqueduct system, and nearby portions of Fairfax County, Virginia, were added in the 1960s. The U. S. Army Corps of Engineers built an additional intake and pumping station at Little Falls in 1959.