Кіріспе

Португалдық зерттеуші (шамамен 1460 – 1533)

Дуарте Пашеку Перейра (duˈaɾtɨ pɐˈʃeku pɨˈɾɐjɾɐ; шамамен 1460 – 1533), ақын Камоэнс оны «Португалиялық Ахиллес» (Акиль Лузитано) деп атаған, португал теңіз капитаны, әскері, зерттеуші және картограф болған. Ол әсіресе Атлант мұхитының орталық бөлігінде, Кабо-Верде аралдарының батысында, Батыс Африка жағалауында және Үндістанға саяхаттаған. Оның стратегиялық соғыс, зерттеу, математика және астрономия салаларындағы жетістіктері ерекше деңгейде болды.

Өмірбаян

Пачеко Перейра – Жоао Пачеко мен Изабел Перейраның ұлы. Жастық шағында Португалия королінің жеке күзетшісі қызметін атқарды. 1475 жылы құрметпен бітірген соң, монархтың өзінен оқуға грант алды. Кейін, 1488 жылы Африканың батыс жағалауын зерттеді. Оның экспедициясы қызбаға шалдығып, кемесінен айырылды. Пачеко Перейраны Бартоломеу Диас Гвинея шығанағындағы Принсипи аралынан құтқарып алды, Диас алғаш рет Жақсы Ұміт мүйісін айналып келгеннен кейін қайтып бара жатқанда. Диас экспедициясынан алған білімі және өзінің зерттеулері оған Португалия монархының ресми географы лауазымын сыйлады. 1494 жылы ол Папаның бекіткен Тордесильяс шартын қол қойды, ол христиан емес әлемді Португалия мен Испания арасында бөлісті.

Пачеко Үндістанда

1503 жылы Дуарте Пачеко Перейра Афонсо де Альбукерки басқарған флоттағы үш кемелердің бірі – «Эспириту-Санто» кемесінің капитаны ретінде Үндістанға аттанды. 1504 жылы ол Үндістандағы португалдық тәуелді аймақ Кочиннің 1504 жылғы наурыз және шілде аралығында Каликут билеушісі Заморин жасаған бірнеше шабуылдан қорғалуына жауапты болды. (1504 жылғы Кочин шайқасын қараңыз). Дуарте Пачеконың қолбасқаруында бар болғаны 150 португалдық және аз ғана малабарлық көмекші әскер болды, ал Замориннің әскері 60 000 сарбазды құрады, яғни Кочин әскері сан жағынан әлдеқайда кем болды. Бірақ, стратегиялық тұрғызылу, жеке батырлық және сәттілікке байланысты Дуарте Пачеко бес ай бойы шабуылдарға қарсы тұра алды, содан кейін жеңіліске ұшыраған Заморин күштерін кері қайтарды. Оның ұлы Лисуарте (немесе Юсарте) шайқаста белсенді қатысты. Кочинды қорғаудағы ерлігі үшін Дуарте Пачекоға Кочиннің Тримумпара Ражасы қару-жарақ сыйлады, ал 1505 жылы Лиссабонға оралғанда Португалия королі Мануэль I оны құрметпен қарсы алып, мерекелік шаралар ұйымдастырды.

Үндістаннан кейін

Оның күнделігі (1506 ж.), Португалияның Ұлттық архивінде (Торре-ду-Томбо) сақталған. 1505 және 1508 жылдар аралығында Дуарте Пачеко Перейра «Esmeraldo de situ orbis» атты кітап жазды, ол Помпоний Меланың «De situ Orbis» еңбегінен шабыттанған. Бұл кітап «жаңадан «ашылған» ортада байқалған және тәжірибеден өткен алғашқы маңызды ғылыми еңбектердің бірі» деп сипатталған. Толыққан жоқ, мүмкін Португалияның Гвинея саудасы туралы ақпаратты жасыру үшін 1892 жылға дейін жарияланбаған. (Атаудағы «эсмеральдо» сөзінің мағынасы туралы көп пікір айтылды. Ұсыныстардың арасында теңіздің жасыл түсіне сілтеме, «Эммануэль» (Португалия королі Мануэль I) және «Эдуард» (Дуарте Пачеко) есімдерінің анаграммасы, «Эсмеральда» Дуарте Пачеконың Үндістанға барған кемесінің аты (немесе лақап аты) болуы мүмкін, испан сөзі «esmerado» («нұсқаушы») сөзінің бұрмалануы, малайям тілінде зөулім тас «паче» немесе «пачек» деп аталады, сондықтан «Эсмеральдо» – өзінің атымен ойын («Пачеконың De Situ Orbis»). Дуарте Пачеко Перейра, бәлкім, Кочин шайқасында маңызды роль атқарған, су тасқыны мен ай фазалары арасындағы байланысты ғылыми тұрғыдан зерттеген және су тасқынының уақытын мұқият тіркеген алғашқы заманауи еуропалық ғалымдардың бірі болды. Пачеко олардың аймен байланысын бірінші болып байқап, айды бақылау арқылы су тасқынының жүрісін болжау ережелерін жасаған. Ол астрономиялық бақылауларды түзету және жақсарту (әсіресе Айдың Күннен орташа тәуліктік ауытқуын түзету) үшін деректерін өңдеп, болашақ португалдық теңізшілерге қажетті теңіздік өлшемдерді жасаған. 1508 жылы Португалия королі Дуарте Пачекоға Азор аралдары мен Португалия жағалауы арасындағы француз каперы Мондрагонды қууды тапсырды, ол Португалия Үндістанынан келген кемелерге шабуыл жасады. 1509 жылы Дуарте Пачеко Мондрагонды Финистерр мүйісінде тауып, оны қоршап алып, жеңіп, тұтқынға алды. Кейіннен, Сао-Хорхе-да-Минаны басқарғанда, оның жаулары сотта ұрлық және сыбайлас жемқорлыққа айыптады. Ол астанаға қайта шақырылып, кінәсіздігі дәлелденгенге дейін қысқа мерзімге қамауға алынды. Бірақ ол губернаторлық қызметтен айырылғандықтан, зиян келді. Оның қорғаушысы, Португалия королі Жоан II қайтыс болды және оның орнына Дуарте Пачеконың құндылығын мойындамаған король келді. Дуарте Пачеко бұрынғы корольге қолбасшы ретінде қызмет еткен, ал король Мануэльге тек жоғары шенді қызметкер ретінде қызмет еткен. Лиссабоннан алыстауы және табысы оның шетелде көптеген жаулары бар екенін, ал оны қорғауға астанада достарының азын көрсетті. Ол корольден зейнетақы алып, өлгенше өмір сүрді. Оның ең маңызды өмірбаянының авторы, 1960 жылдары Бразилияда эмиграцияда тұрған португалдық тарихшы Хоаким Баррадас де Карвалхо, Дуарте Пачеконы Леонардо да Винчиге тең қоятын гений деп есептеді. Екі ғасырдан астам уақыт бұрын, космограф меридиан доғасының градусын 4% ғана қателікпен есептеді, ал сол кездегі қателік 7 мен 15% аралығында болды.