Кіріспе

Бу машиналарының өндірушісі

Sentinel Waggon Works Ltd – Ұлыбританиялық компания, Шропшир графтығындағы Шрусбери қаласында орналасқан. Ол бумен жұмыс істейтін жүк машиналарын (бу вагондары), теміржол локомотивтерін, ал кейін дизельді жүк машиналарын, автобустар мен локомотивтерді жасаған.

Алли және МакЛеллан, Sentinel Works, Джесси көшесі, Глазго

Alley & MacLellan 1875 жылы құрылған және Глазгодағы Полмадиде орналасқан. Бұл компания 1950 жылға дейін қызмет етті. Бастапқыда бу машиналары үшін клапандар мен компрессорларды, кейіннен толық бу кемелерін өндірген Alley & MacLellan 1903 жылы бумен жүретін көлік құралдарын өндіретін Шропширдің Хорсхей қаласындағы Симпсон мен Бибби компаниясын сатып алды. Олар 1905 жылы бумен жүретін көліктерді шығара бастады, ал 1906 жылы екі цилиндрлі төмен орналасқан қозғалтқыш және тізбекті жетегі бар бес тонналық тік қазандықты бу вагонын ұсынды. Шамамен 1915 жылы Alley & McLellan бу вагондарының өндірісін Шрусберидегі жаңа зауытқа көшірді, ол жеке компания ретінде жалғасты (төменде қараңыз), ал 1918 жылы компания Вустерде клапан өндіруге маманданған үшінші зауытын ашты. Екі зауыттың ғимараты да жергілікті құрастыру үшін Глазгода алдын ала дайындалды және екі жағдайда да шотландтық негізгі қызметкерлер жаңа орындарға ауыстырылды. Alley & MacLellan 1950 жылға дейін Глазгодағы Джесси көшесіндегі Sentinel Works зауытында жұмыс істеді. Олар компрессорлар, клапандар және т.б. сияқты инженерлік өнімдердің кең ауқымын өндірді. "Sentinel" атауы 20 ғасырдың ортасына дейін алғашқы Глазго зауытының өнімдерінде қолданыла берді.

Шрусбериге көшіп бару

Sentinel Waggon Works Ltd компаниясы 1915 жылы Шрусбериде ашылған жаңа зауытқа бу машиналары өндірісі көшірілген кезде құрылды. Компанияның өмір сүру кезеңінде қаржылық қиындықтарды болдырмау үшін қосымша жұмыс капиталы қажет болғанда, атауында бірнеше шағын өзгерістер болды. Alley & MacLellan компаниясының алғашқы бу машинасы өте сәтті болды және 1923 жылы Sentinel-дің танымал Super моделінің шығуына дейін көбінесе жаңартпаусыз өндірісте болды. Компания сонымен қатар теміржол компаниялары мен өнеркәсіптік клиенттер үшін булы теміржол локомотивтері мен рельсті вагондарды да өндірді. 1917 жылы компанияны Уильям Бердмор және компаниясы сатып алды.

Sentinel Waggon Works (1920) Ltd. (Қарауыл вагондары зауыты)

1920 жылы қаржылық қиындықтардан кейін компания Sentinel Waggon Works (1920) Ltd болып қайта ұйымдастырылды. 1923 жылы шыққан Sentinel 'Super' моделі Шрусберидегі жаңа зауытта құрастырылды, оның өндіріс желісі Генри Фордтың Мичиган штатындағы Хайленд-Парктегі Model T зауытының үлгісінде салынған, нәтижесінде 1550 көлік өндірілді. Sentinel, Foden компаниясымен бірге бу машиналары нарығында үстемдік құрды, бірақ 1930 жылдары екі компанияның да өнімдері жаңа заңнамалардың нәтижесінде жеңіл жүк көліктерін жасауға мәжбүр етуге байланысты тоқтатылды, Sentinel бұл қиындықтарды ең ұзақ уақытқа дейін бастан кешірді. 1934 жылы Sentinel компаниясы жаңа және жетілдірілген бу машинасы – S типін ұсынды, ол бойлық коленвал және жоғарғы құртты жетекпен бірге төрт цилиндрлі, еден астында орналасқан қозғалтқышпен жабдықталған. 1935 жылы Sentinel Waggon Works компаниясының жасаған жобасы бойынша, келесі 17 жыл ішінде 3750 Sentinel 'Standards' машинасы өндірілді, бұл бу машиналарының ең көп сатылған үлгісі болды. Ол бұрынғыдан жеңіл болды және жаңартылған жүргізуші кабинасымен, артқа жылжытылған қазанмен жабдықталды, сонымен қатар төрт, алты және сегіз дөңгелекті нұсқаларында S4, S6 және S8 деп белгіленді. Алайда, оның күрделі дизайнына қарамастан, ол заманауи дизельді жүк көліктерімен ыңғайлылық және жүк көтеру қабілеті тұрғысынан бәсекелесе алмады және 1930 жылдардың соңында өндірістен алынды. Бірақ Sentinel бу машиналарымен айналысуын тоқтатқан жоқ; компания 1950 жылға дейін Аргентинаға экспорттау үшін шамамен 100 "S" типіндегі көлік құралдарын жасады, олар Río Turbio көмір кенішінде пайдаланылды. Río Turbio өндірісінің соңғы партиясы үшін Sentinel компаниясына ешқашан төленбегендігі айтылады. Бүгінгі күні Аргентинада Río Turbio бу машиналарының кем дегенде екеуі сақталған. 1946 жылы Томас Хилл Sentinel компаниясымен дизельді көліктерді жөндеу және техникалық қызмет көрсету туралы агенттік келісіміне қол қойды. 1947 жылы Sentinel дизельді көліктерге қатысты келісімді бу локомотивтерін де қамтуға ұсынды, және Томас Хилл сату және қызмет көрсету үшін агенттікке келісім берді.

Sentinel (Shrewsbury) Ltd компаниясы

1947 жылы компания Sentinel (Shrewsbury) Ltd болып қайта құрылды және дизельді жүк көліктерінің жаңа қатарын жасады. Sentinel-дің өте жақсы жасалған көліктеріне қарамастан, 1950 жылдары сатылымдар төмендеді және 1956 жылы компания жүк көліктерін өндіруді тоқтатуға мәжбүр болды. Зауыт Rolls Royce компаниясымен дизель қозғалтқыштарын өндіру үшін сатып алынды, ал қалған бөлшектер мен көлік құралдары Sentinel-дің бас дилері, Уоррингтон қаласындағы Солтүстік Чешир Моторлары компаниясымен қабылданып, 1957 жылы TVW тақыбымен Sentinel негізіндегі үлгілерді өндіру үшін Transport Vehicles (Warrington) Ltd жаңа компаниясын құрды. 1963 жылы Томас Хилл локомотивтер жөніндегі келісімді жаңартпақ болып, дизельдік көліктер агенттігінен бас тартып, барлық күшін бу локомотивтеріне жұмсауға шешім қабылдады.

Rolls-Royce дизельдік локомотивтер жасауға келіседі

Роллс-Ройс түрлі қызықты жаңалықтарға қарамастан, теміржол локомотивтерін өзінің негізгі бизнесінің бір бөлігі деп санамады. Олар 1956 жылы Дорман Лонг компаниясы тапсырыс берген барлық бу локомотивтерін, сондай-ақ төрт бу қабылдағыш локомотивтің дайын болуын қамтамасыз етуге келісті. Бірақ Rolls Royce ұзақ ойланып, 1957 жылдың соңында ғана бұрын жақсы сатылған бу локомотивтерімен салыстырылатын салмақ пен қуатқа ие дизель локомотивтің жобасын жасауға және құрастыруға келісті. Томас Хилл компаниясы осы дизельдік машиналардың жобалануына және дамытуына көмектесетін болады, сонымен қатар олардың жалғыз дистрибьюторы болады.

Соңғы бу локомотивтері

1958 жылы соңғы екі Sentinel бу локомотивтері жеткізіліп, бір дәуірдің аяқталғанын көрсетті. Жаңадан әзірленген екі бу қабылдағыш локомотив жеткізілді және қызметте өте жақсы нәтижелер көрсетті, бірақ Dorman Long компаниясы оларға риза болмады. Олардың инженерлерінің пікірі өзгерді, жағдай да өзгерді, енді олар дизель локомотивтерін артық көреді. Соңғы екі бу қабылдағыш локомотив салынды, бірақ ешқашан жеткізілмеді, ал соңында төртеуі де дизель-гидравликалық локомотивтерге түрлендірілді.

Дизель өндірісі басталды

Sentinel дизельдік локомотивінің прототипі 1959 жылдың басында бұрынғы Шропшир және Монтгомеришир темір жолында (сол кезде әскери бақылауда болған) сынақтарды бастауға дайын тұрды. Ол компанияның болашақ клиенттерінің мақұлдауына және ынтасына ие болды, сондай-ақ жыл соңына дейін 17 локомотив сатылып, жеткізілді. Компания айына ең көп дегенде төрт локомотив өндіруге дайын болды. 1963 жылы төрт түрлі Sentinel дизельдік моделі өндіріле бастады, алғашқысы Rolls Royce C6SFL алты цилиндрлі қозғалтқышымен жабдықталған 34 тонналық тізбекті 0 4 0 локомотиві (жалпы қуаты) (кейіннен қуаты арттырылды). Бір жыл ішінде оған Rolls Royce C8SFL сегіз цилиндрлі қозғалтқышымен жабдықталған 48 тонналық 0 6 0 штангалы локомотиві қосылды (кейіннен қуаты арттырылды). 1963 және 1966 жылдар аралығында осы дизельдік локомотивтердің паркі, ақырында бес 0 6 0 және он сегіз 0 4 0 локомотивінен тұрады, Манчестер кеме каналы компаниясына оның жеке темір жол желісінде пайдалану үшін жеткізілді. Бұл Sentinel локомотивтері ауыр жұмыстарға жарамды екенін көрсетті, бірақ ауыр және қуатты локомотивтер қажет болды, әсіресе болат өнеркәсібі үшін. Сондықтан 1963 жылдың соңына дейін жұптасқан C8SFL қозғалтқыштарымен жабдықталған 74 тонналық 0 8 0 және C8SFL қозғалтқышымен жабдықталған 40 тонналық 0 4 0 локомотивтері өндіріс көлеміне қосылды.

Қараушы Стилман

Шрусбериде жаңа DV8T қозғалтқышын пайдаланатын 0-6-0 оқты локомотив әзірленді. Бұл локомотивке Корбидегі Стюарт және Ллойдс минералды бөлімшесі зор қызығушылық танытты, олар негізінен Austerity типіндегі 20-дан астам бу локомотивтерін пайдаланды. Бұл жаңа локомотив, «Стилман» 1967 жылдың соңында Корбиге жеткізілді, мерзімінен екі жыл кешікті. Прототиптік локомотив қанағаттанарлық деп танылды және Стюарт пен Ллойдс тағы үш локомотив, ал Ричард Томас пен Болдуинс (Сканторп) тағы біреуін тапсырыс берді. Стюарт пен Ллойдс келесі бірнеше жылда 20-дан астам бу локомотивтерін ауыстыру жоспарын жүзеге асырды, соның арқасында «Стилман» локомотивтерінің болашағы жарқын болды. Британдық теміржолы Стюарт пен Ллойдске Свиндон құрастырған 14-сыныпты дизельді-гидравликалық локомотивтердің 26 данасын ұсынды. Родты байланысқа ие 14-сыныпты локомотивтер Паксман қозғалтқышымен және Voith беріліс қорабымен жабдықталған, жаңа «Стилман» локомотивтерінің құнынан әлдеқайда арзанға қажетті жұмысты орындай алды. Шрусбериде енді «Стилман» локомотивтері жасалған жоқ. 1979 жылы ICI Billingham компаниясы ескірген Yorkshire Janus локомотивтерін ауыстыру үшін екі ауыр локомотив қажет етті. Олардың инженерлері көптеген өнеркәсіптік объектілерге, әсіресе болат зауыттарына сапар шегіп, қолда бар локомотивтерді бағалады. Олардың талаптары Ұлыбританияның түрлі локомотив өндірушілерімен талқыланды, нәтижесінде Sentinel Steelman дизайнының жаңартылған нұсқасы тапсырыс берілді. 1981 жылдың соңында екі машина жеткізілді. Sentinel локомотивтерінің Ұлыбританиядағы сатылымы жылына 10-нан аспады, олардың шетелдегі жалғыз жетістігі – 1965/66 жылдары Sorefame компаниясына Португалия теміржолы үшін 36 0-6-0 локомотивін құрастыруға лицензия беру болды. Бұл локомотивтер CP Class 1150 деп аталды.

Темір жол көліктері

Локомотивтер мен рельстік көліктер (кейбір ерекшеліктерден басқа) стандартты бу машинасының қазандықтары мен двигательдерін пайдаланды.

Желі вагондары

1923 жылы Джерси темір жолдары мен трамвайлары Сент-Хелиер мен Сент-Обин арасындағы бағытта пайдалану үшін рельстік вагон сатып алды. 1925 жылы Жаңа Зеландия теміржол департаменті бір Sentinel Cammell булы рельстік вагон сатып алды, ол RM класына қосылды. 1925 және 1932 жылдар аралығында Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолы 80 Sentinel булы рельстік вагон сатып алды, ал төртеуі LNER бақылайтын Чешир желілері комитетіне жіберілді. 1928 жылы Палестина темір жолы жергілікті қызметтер үшін екі Sentinel Cammell тіркелген булы рельстік вагон сатып алды. Әрбір құрам үш доңғалақ тіреуге тіркелген екі вагоннан тұрды. Палестина темір жолы рельстік вагон форматын икемсіз деп тапты, себебі жолаушылар саны пойыздың сыйымдылығын асып кеткен жағдайда, қосымша вагон қосу ыңғайсыз болды. 1945 жылы PR Sentinel қозғалтқыштарын алып тастап, вагонды қарапайым вагондарға айналдырды. 1931 жылы Тасмания мемлекеттік темір жолы екі 61 фут 5 дюймдік бір қозғалтқышты Sentinel Cammell рельстік вагонын алды, олар SP класы деп аталды. 1934 жылы тағы екі 68 фут 2 дюймдік вагон алынды, ал күтімге қойылатын талаптардың жоғары болуына байланысты 1937 жылы тағы бес вагон қос қозғалтқышты маймен оттандырылатын қазандықтармен алынды. 1950 жылдары дизельдік рельстік вагон саны артқан сайын, қазандықтар мен қозғалтқыштар алынып тасталды және олар жолаушылар вагоны ретінде пайдаланыла берді. 1933 жылы Оңтүстік темір жолы Шығыс Сассекстегі Devil's Dyke тармағында пайдалану үшін Sentinel Cammell булы вагон сатып алды. Операциялық тұрғыдан сәтті болғанымен, жалғыз вагон осы бағыттың қажеттіліктерін қанағаттандыруға жеткіліксіз болды. 1936 жылдың наурыз айында бағыттан алынып, басқа аймақтарда сынақтан өтті, бірақ 1940 жылы қолданыстан шығарылды. 1935 жылы Ferrocarril Central del Paraguay (Парагвай орталық темір жолы) Асунсьон мен Ипакарай арасындағы қала маңындағы қызмет үшін тіркемелері бар үш маймен жұмыс істейтін рельстік вагон сатып алды. 1951 жылы Мысыр ұлттық темір жолы 10 тіркелген булы рельстік вагон сатып алды. Әрбір вагон төрт доңғалақ тіреуге тіркелген үш вагоннан тұрды. Олардың біреуі Куинтон теміржол қоғамында Англияның Букингемшир теміржол орталығында сақталып тұр.

Екілік локомотив

Sentinel компаниясында Dorman Long үшін арнайы локомотив жасалды және оған "Принцесса" деген ат берілді. Ол бірге тіркелген 2x060 шассиден құралды. Бір бөлігінде кабина, 5 барабанды маймен оттандырылатын Woolnough қазандығы және екі двигатель болды. Екінші бөлігінде су және отын бактері орналасқан, сондай-ақ тағы екі двигатель болды, барлығында. Қызметкерлер бұл машинаны тамаша деп санады, бірақ өкінішке орай, осы сияқты жасалған жалғыз локомотив болды.

Гировоздар

Тағы бір ерекшелігі - NCB Gyro немесе Electrogyro локомотиві. Швейцарияның Maschinenfabrik Oerlikon компаниясы жасаған екі "гиро блогымен" (Қос инерциялық дөңгелектің энергиясын сақтау) жабдықталған 4 дөңгелекті 0-4-0 шасси негізінде құрылған. Гироскоптар негізінен 3 тонналық көлденең инерциялық дөңгелек, төмен қысымды сутекпен толтырылған герметикалық ыдысқа орналастырылған. Әрбір инерциялық дөңгелек білігіне тікелей жалғастырылған тік орнатылған үш фазалы асинхронды электрмотор/генератор жиынтығы қолданылған. Мотор қуатын жүргізуші пневматикалық түрде созылып немесе қысқарып тұратын, төрт контактілі иілгіш қол арқылы стационарлық тіреулерге орнатылған жанама қуат көзінен алатын. Бұл жүйе өте қанағаттанарлық жұмыс істеді, бірақ соңында учаскенің дамуы мен оның қолданылу аймағының шектеулі болуына байланысты пайдаланудан алынып тасталды. 1965 жылдың сәуір айында ол НКБ үшін дизельді-гидравликалық машинаға түрлендірілді.

Қабылдаушы локомотивтер

Қабылдау локомотивтері Дорман Лонг үшін ғана салынған тағы бір арнайы типті локомотивтер болды және олар отсыз локомотивтер принципіне негізделген.

Жол көліктері

Ұлыбританияда бірнеше Sentinel бу машиналары мен тракторлары сақтаулы, 2008 жылғы мәліметтер бойынша шамамен 117 дана. Олар көбінесе Ұлыбританиядағы бу фестивальдерінде көрсетіледі. Толық ақпарат алу үшін Sentinel Drivers Club веб-сайтына кіріңіз. Австралияда және басқа елдерде де осы сияқты машиналары бар.

Оңтүстік Америка

Amsted Maxion компаниясының Крузейродағы (Сан-Паулу штаты, Бразилия) теміржол жабдықтарын құрастыру зауытында үш Sentinel бу локомотиві пайдаланылды. Үшеуі де 1931 жылы салынған 0-4-0T локомотивтері болды, еңісі 1651 мм (5 фут 3 дюйм) болатын. Олардың екеуі 2014 жылға дейін жұмыс істеді. Олар Бразилияда коммерциялық түрде пайдаланылған соңғы бу локомотивтері болды. Пайдаланудан тоқтатылғаннан кейін, оларды ABPF (Associação Brasileira de Preservação Ferroviária) ұзақ, бір жылдан астам кезеңде жүргізген келіссөздерден кейін сатып алды. Қазір олар Amsted Maxion зауытының жанындағы Крузейродағы ABPF шеберханаларында сақталады:
Sentinel #8398 – бұрынғы SPR No. 166 және EFSJ #166; 1960 жылдан кейін FNV-де өз нөмірін сақтап, No. 166 ретінде жалғасты.
Sentinel #8399 – бұрынғы SPR No. 167 және EFSJ #167; 1960 жылдан кейін FNV-де өз нөмірін сақтап, No. 167 ретінде жалғасты.
Sentinel #8400 – бұрынғы SPR No. 168 және EFSJ #168; 1960 жылдан кейін FNV және Amsted Maxion-да нөмірін сақтап, дизельдік қуатқа айналдыруға жасалған сәтсіз әрекеттен кейін қызметтен шығарылып, зауыт аумағында бөлшектелді.

О-қақпалы модельдер

Дапол Y1 және Y3 бу локомотивтерін әртүрлі бояу схемаларында, оның ішінде BR, LNER, LMS және NCB түрлерінде шығарды.