1861-1973 жылдар аралығындағы британдық "BSA" компаниясының тарихы

Кіріспе

Ұлыбританияның ірі өнеркәсіптік комбинаты, 1861–1973 жылдар аралығындағы Ұлыбритания өндірушісі.

«Бирмингем Small Arms Company Limited» (BSA) – әскери және спорттық қару, велосипедтер, мотоциклдер, автомобильдер, автобустар мен олардың корпустары, болат, темір құймалары, қолмен, электрмен және машинамен жұмыс істейтін құралдар, көмір тазалау және тасымалдау қондырғылары, ұнтақталған металдар мен қатты хром өндіретін ірі британдық өнеркәсіптік компаниялар тобы болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін BSA өзінің бизнесін тиімді басқара алмады, ал 1973 жылы үкімет ұйымдастырған құтқару операциясы нәтижесінде ол әлі де иелігінде болған кәсіпорындарына иелік етті. Осы процестен аман қалғандары басқа компаниялардың меншігіне өтті.

Машинамен жасалған қарулар

BSA 1861 жылғы маусымда Англияның Бирмингем қаласындағы қару-жарақ шеберханалар ауданында құрылды. Ол Бирмингемдегі шағын қару саудасы қауымдастығының он төрт қарушы мүшесі тарапынан, қаруды машинамен жасау мақсатында құрылған. Соғыс министрлігі оларды осыған баулыды, BSA қарушыларына техникалық суреттерге және Соғыс министрлігінің қару-жарақ заводының Энфилдтегі Корольдік шағын қару фабрикасына еркін қол жеткізуге мүмкіндік берді. Энфилдте орнатылған АҚШ-та жасалған жаңа машиналар білікті шеберлердің қажеттілігінсіз-ақ өндірісті күрт арттырды. Осы жаңа машиналар Бирмингемге бөліктердің өзара алмастырылу принципін әкелді. BSA Бирмингемдегі Смолл-Хит ауданында жер сатып алып, онда зауыт салған және ол жерде Армори-роуд деп аталған жол салды. Олардың кәсіпкерлік бастамасы 1863 жылы 20 мың түрік жаяу әскеріне арналған мылтықтарға тапсырыс алып, марапатталды.

Қалыпсыз сұраныс

Соғыс кеңсесімен алғашқы келісім 1868 жылға дейін жасалмады. 1879 жылы жұмыс болмағандықтан зауыт бір жылға жабылды.

Велосипедтер

Келесі жылы, 1880 жылы, BSA велосипед жасауға көшті.

Sparkbrook Royal Small Arms Factory (Спаркбрук корольдік ұсақ қару фабрикасы)

1906 жылы Франк Дадли Докер компания директоры қызметіне тағайындалды. Сол жылдың күзіне қарай BSA компаниясы қиын жағдайға түсті. Олар Соғыс министрлігінен Sparkbrook Royal Small Arms Factory зауытын сатып алды, ал Соғыс министрлігі өз тарапынан BSA-ға Lee–Enfield мылтықтарының барлық тапсырыстарының ширегін беруге міндеттенді. Бірақ Соғыс министрлігі берген уәдесін орындамады. Содан кейін туған қаржылық дағдарыс BSA-ны 1907 жылдың 11 ақпанында велосипедтік бөлшектер өндіруші Eadie Manufacturing Company of Redditch компаниясын сатып алу туралы келісімге қол қоюдан тоқтатып қоймады. Бұл шешім екі компанияның акционерлері 1907 жылдың 27 ақпанында Бірмингем қаласындағы Гранд-отельде өткен жеке кезектен тыс жалпы мәжілістерде бекітілді. Альберт Иди BSA директоры болды және 1931 жылы қайтыс болғанға дейін осы қызметін атқарды.

Мотоциклдер

1910 жылы велосипед өнімдері қатарына мотоциклдер қосылды. BSA 3 1/2 ат күші 1911 жылғы маусым үшін 1910 жылы Лондонда өткен Олимпиада көрмесінде көрсетілді. BSA-ның барлық өндірісі 1911, 1912 және 1913 жылдары сатылып түгелдей таусылды. Сондықтан 1910 жылы BSA, Daimler компаниясын BSA акциялары арқылы сатып алды, бірақ аталған келісімді жүргізген Докер, жаңа бірлестіктің салдарына тиісінше баға бермеді немесе оны дұрыс есептемеді. Бірлестік толыққанды теңгерілмеді де, үйлестірілмеді де. Қаржылық шарттардың біріне сәйкес, Daimler компаниясы BSA-ға жыл сайын 100 000 фунт стерлинг сомасында дивиденд төлеуге міндетті болды, бұл Daimler-ге BSA салған нақты ақшаның шамамен 40 пайызына тең болатын. Бұл қаржылық жүк Daimler компаниясын қажетті дамуға бағытталған қаражаттан айырды, нәтижесінде Daimler компаниясы Мидленд банкінен кредит алуға мәжбүр болды. BSA әлі де Sparkbrook-тағы Royal Small Arms зауытын сатып алғаннан кейінгі қаржылық қиындықтан толыққанды арылмаған еді, сондай-ақ Daimler компаниясын қаржыландыруға да жағдайы келмеді, екі компанияның да жеткілікті еркін ақша қаражаты болған жоқ. BSA 1910 жылы мотоцикл өндірісін бастады, ал олардың алғашқы моделі 1911 жылғы маусымға дайын болды. 1913 жылы Мидленд банкінің қысымымен BSA тобы 300 000 дана артықшылық акция шығаруға мәжбүр болды. Бұл шара қысқа мерзімде өтімділік мәселесін шешуге көмектессе де, топтың капитализациясын одан әрі кемітті. Дадли Докер 1912 жылы BSA директоры қызметінен кетіп, оның орнына Линкольн Чандлерді BSA кеңесіне мүше етіп тағайындады. Дадли Докер өзі жасаған BSA-Daimler бірігуін 1902 жылғы Metropolitan Carriage Wagon & Finance Company және Patent Shaft компанияларының бірігуімен салыстыруды ұнататын. Алайда, BSA-Daimler жағдайында жабдықтарды біріктіру болған жоқ, сондай-ақ BSA немесе Daimler компаниялары қайта ұйымдастырылмады. Бұған қоса, 1909 жылғы тергеу комиссиясының баяндамасындағы сын ескеріліп, BSA Daimler өндірген қозғалтқыштарды пайдалана отырып, өздерінің автомобильдерін жасауды жалғастырды. 1913 жылы Daimler 1000 дана көлік құрастыру үшін 5000 жұмысшыны жұмысқа алды, бұл жағдайдың жақсы емес екенін көрсетеді.

Motor bicycles were added to bicycle products in 1910. The BSA 3 1/2 hp was exhibited at the 1910 Olympia Show, London for the 1911 season. The entire BSA production sold out in 1911, 1912 and 1913. So in 1910, BSA purchased Daimler with BSA shares but Docker who negotiated the arrangements either ignored or failed in his assessment of their consequences for the new combine. The combine was never adequately balanced or co ordinated. One of the financial provisions obliged Daimler to pay BSA an annual dividend of £100,000 representing approximately 40 per cent of the actual cash BSA had put into Daimler. This financial burden deprived Daimler of badly needed cash to fund development, forcing the Daimler company to borrow money from the Midland Bank. BSA had still not recovered financially from the earlier purchase of Royal Small Arms factory at Sparkbrook and BSA were not in a position to finance Daimler, nor had either company ample liquid resources. BSA went ahead with motorcycle production in 1910, their first model available for the 1911 season. In 1913, the BSA group were compelled through pressure from the Midland Bank to make a capital issue of 300,000 preference shares. In the short term this was to solve the liquidity issue but further diluted the group's capitalisation. Dudley Docker retired as a BSA director in 1912 and installed Lincoln Chandler on the BSA board as his replacement. Dudley Docker liked to draw a comparison between the BSA–Daimler merger he engineered and that of his 1902 merger of Metropolitan Carriage Wagon & Finance Company and Patent Shaft. However, there was not the integration of facilities in the BSA–Daimler case, nor was there a reorganisation of either BSA or Daimler and in view of the earlier criticism contained in the 1909 report of the investigation committee, BSA continued to produce cars of their own using Daimler engines. In 1913, Daimler employed 5,000 workers to manufacture 1,000 vehicles, an indication that things were not well.

Болаттан жасалған корпустар

1912 жылы BSA компаниясы АҚШ-тағы Hupmobile компаниясымен бірге, автомобильдердің толығымен болаттан жасалған корпустарын қолдануды бастаған екі өндірушінің бірі болды.

Льюис автоматты пулемет

1913 жылы BSA Льюис автоматты қару компаниясы үшін жылдам атуға арналған пулеметтерді жасауға кірісті, оның патенттік құқықтары Америка құрлығын қоспағанда, бүкіл әлемге тараған.

Мотоциклдер

1919 жылдың қарашасында BSA 1920 жылғы маусымға арналған алғашқы 50 градустық V-тәрізді екі цилиндрлі, Model E, 770cc төменгі клапанды (6 7 а.к.) мотоциклін шығарды. Мотоциклде ауыстырылатын клапандар, механикалық сорғысы бар толық май жоғалту жүйесі және қосымша қолмен сорғы болды. Сауда бағасы 130 фунт стерлинг құрады. Басқа да ерекшеліктері: Amac карбюраторы, тізбекті жетегі, магнит немесе Magdyno таңдау мүмкіндігі, 7 дискілі әрі қарайтын кәсіп, 3 жылдамдықты беріліс қорабы және жаңа типтегі консольді алдыңғы аспа.

Әуе қатынасы

Соғыс кезінде Daimler үлкен мөлшерде авиациялық қозғалтқыштар мен ұшақтарды жасап шығарды, соғыс аяқталғанға дейін ай сайын 80 Airco de Havilland бомбалаушы ұшағын құрастыратын болды. 1920 жылдың ақпан айында BSA әлемдегі ең ірі ұшақ өндіруші компаниясы – Aircraft Manufacturing Company (Airco) компаниясымен бірікті. Airco-ның Хендон қаласындағы негізгі зауытында 7000-ден 8000-ға дейін адам жұмыс істеді. Airco компаниялар тобы әр 45 минут сайын бір ұшақтан шығарып отырды. Бірнеше күннен кейін BSA Airco компаниясының қаржылық жағдайы Джордж Холт Томас көрсеткеннен гөрі нашаррақ екенін анықтады. Холт Томас дереу BSA басқармасының жаңа құрамынан шығарылды, ал BSA-ның барлық жаңа сатып алынған активтері таратушыға берілді. Кейбір кәсіпорындар бірнеше жыл бойы жұмысын жалғастыруға рұқсат алды, ал Aircraft Transport and Travel активтері ақырында Daimler Air Hire компаниясына қосылып, Daimler Airway Limited құрылды. BSA келесі төрт жыл бойы дивиденд төлемеді, өйткені шығындарын өтеуге тырысты. 1924 жылдың наурыз айында Daimler Airway және оның басшылығы Imperial Airways компаниясының негізгі бөлігіне айналғанда, жағдай жақсарды. Daimler автомобильдерімен қатар, BSA Cycles Ltd 1921 жылы BSA маркасымен V тәрізді қозғалтқышпен жабдықталған жеңіл автомобильді қайтадан нарыққа енгізді, содан кейін 1926 жылға дейін төрт цилиндрлі модельдер шығарылды, бірақ кейін бұл атау уақытша тоқтатылды. 1929 жылы үш және төрт дөңгелекті автомобильдердің жаңа үлгілері пайда болды және олардың өндірісі 1936 жылға дейін жалғасты. 1924 жылдың соңында қиын экономикалық жағдайлар салдарынан BSA табысының көп бөлігі автомобильдер мен велосипедтерден түсті. Үкіметтің өтінішімен салынған үлкен жаңа нысандарға қарамастан, әскери мақсаттар үшін қару-жарақ сатылмады. Пенсильвания штатындағы Jessop Steel Co акциялары залалсыз сатылды. 1928 жылы BSA-ның бірнеше еншілес компанияларының қызметі түбегейлі қайта ұйымдастырылды. 1930 жылға қарай BSA тобының негізгі қызметі BSA велосипедтері мен Daimler көліктері болды. BSA маркасымен автомобиль өндірісі 1930 жылдары тоқтатылды. BSA мотоциклдердің ең ірі өндірушісі болып қала берді, бірақ нарық 1920 жылдардың соңындағы көлемінен кемістің жартысына дейін азайды және өндіріс тиімсіз болды, бірақ BSA автомобильдері мен велосипедтерінің құны топтың жалпы айналымының жартысынан асты.

During the war Daimler had built enormous numbers of aero engines and aircraft and by the end was building 80 Airco de Havilland bombers a month. In February 1920 BSA amalgamated with what was the world's largest aircraft manufacturer, Aircraft Manufacturing Company (Airco), Airco's main plant at Hendon had employed between 7,000 and 8,000 people. The Airco group of companies had turned out a new aircraft every 45 minutes. Within days BSA discovered Airco was in a far more serious financial state than George Holt Thomas had revealed. Holt Thomas was immediately dropped from his new seat on the BSA board and all BSA's new acquisitions were placed in the hands of a liquidator. Some of the businesses were allowed to continue for some years, Aircraft Transport and Travel's assets being eventually rolled into Daimler Air Hire to make Daimler Airway Limited. BSA failed to pay a dividend for the following four years while it tried to recover from its losses. Some relief was achieved when in March 1924 Daimler Airway and its management became the major constituent of Imperial Airways. As well as the Daimler car range, BSA Cycles Ltd re entered the car market under the BSA name in 1921 with a V twin engined light car followed by four cylinder models up to 1926, when the name was temporarily dropped. In 1929 a new range of 3 and 4 wheel cars appeared and production of these continued until 1936. By the end of 1924 difficult economic conditions left the bulk of BSA profits coming from cars and cycles. There were no sales of arms for military purposes in spite of large new facilities built at Government's request. The shares in Pennsylvania's Jessop Steel Co were disposed of without loss. During 1928 there was a drastic reorganisation of the business of some BSA subsidiaries. By 1930 the BSA Group's primary activities were BSA cycles and Daimler vehicles. Car production under the BSA name ceased in the 1930s. BSA remained the largest manufacturer of motorcycles but the market was less than half the size of the late 1920s and production was unprofitable yet the value of BSA's motor cars and cycles was now more than half group turnover.

Ланчестер

1931 жылы Sparkbrook-тағы Lanchester Motor Company компаниясы сатып алынды және олардың автомобильдерін шығару Daimler-дің Ковентри зауытына көшірілді. Алғашқы жаңа өнім Daimler Light Twenty немесе 16/20 үлгісінің өзгертілген нұсқасы болды және Lanchester 15/18 деп аталды. 1930 жылдардың ортасында экономикалық жағдай жақсара бастады, нәтижесінде BSA компаниясының қызметі мен пайдасы күрт өсті. Халықаралық қарым-қатынастардың шиеленісуі одан әрі белсенділікке алып келді. 1938 жылы әуе қозғалтқыштарын шығаруға арналған көлеңкелі зауыт салынды және өндіріске енгізілді. Мотоциклдер сатылымы азайды, бірақ BSA өзінің бәсекелестік артықшылығын сақтап қалды. 1937 жылы Ұлыбританиядағы жаңа тіркелген автомобильдер саны 57 000-нан 46 500-ға дейін төмендеді. Қорғаныс және әскери жабдықтар, оның ішінде Daimler-дің Scout машинасы Ұлыбританияда және экспорттық нарықтарда жоғары сұранысқа ие болды.

Қару-жарақтар

1930 жылдары директорлар кеңесі қару жасау жабдығын қайта қолдануға қаражат бөлді – ол Ұлы соғыс аяқталғаннан бері компания есебінен сақталып келді, себебі BSA-ның тағы да патриоттық міндетін орындауға шақырылуы мүмкін деп есептелді. 1939 жылы BSA венгр қару жасаушысы Пал Кирали жасаған субмашиналық қарудың жобаларын және оны өндіру құқығын сатып алды. Үлгілер 9 мм Mauser Export калибрімен шығарылды. Оны өндіруге бар болғаны 5 фунт стерлинг қажет болады деп есептелді: салыстыра келгенде, соғыс басталғаннан кейін сатып алынған «Томпсон» субмашиналық қарулары шамамен 50 фунт стерлинг, ал SMLE мылтықтары мен кейінірек «Стен» субмашиналық қарулары 1943 жылы тиісінше 7 фунт 15 шиллинг және 2 фунт 10 шиллингке тұрды. Бірақ сынақтар қабылдануға жеткізбеді; күрделі оқ ату механизмі туралы айта отырып, Фрэнк Хобарт: «Ешбір солдат бұл сағатшының арманымен күресе алмас еді» деді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде, Small Heath-тегі BSA Guns Ltd Ұлыбританияда мылтық өндіретін жалғыз фабрика болды. Патшалық қару-жарақ фабрикалары 1941 жылға дейін өндірісті бастаған жоқ. BSA Guns Ltd 1939 жылдың наурызында аптасына 600 данадан .303 Браунинг пулеметін (сол кездегі негізгі ұшақ қаруы) Әуе министрлігіне өндірді. Қарулы күштер 500 куб см көлемді BSA M20 мотоциклін басты машина ретінде таңдады. Соғыс басталған кезде үкімет BSA-ның қоймасындағы 690 мотоциклін реквизициялап, тағы 8000 мотоциклге тапсырыс берді. Оңтүстік Африка, Ирландия, Үндістан, Швеция және Нидерланды да мотоциклдерді сұрады. Үкімет 1939 жылдың 24 тамызында «Төтенше жағдайлар (қорғаныс) туралы» заң қабылдады, ол азық-түлік, саяхат, жер мен жабдықтарды реквизициялау, еңбек ресурстарын және ауыл шаруашылығы өндірісін реттейтін қорғаныс ережелерін қабылдауға мүмкіндік берді. 1940 жылдың 22 мамырында екінші «Төтенше жағдайлар (қорғаныс) туралы» заң қабылданды, ол еңбекке шақыруға рұқсат берді. Францияның құлауы үкімет жоспарларында күтпеген жағдай болды, ал британдық экспедициялық корпусының үлкен бөлігінің Дюнкеркке қоршалуы олардың жабдықтарын тастағаннан кейін БЭК-тің сол бөлігін асығыс эвакуациялауға әкелді. Нацистік Германияның Ұлыбританияға шабуылдау қаупіне байланысты «қаруымыз жоқ, көлігіміз жоқ, жабдығымыз жоқ» деген жағдайды Императорлық бас штабының бастығы, генерал-фельдмаршал сэр Алан Брук, 1-ші виконт Аланбрук 1940 жылдың 1/2 шілдесіндегі күнделік жазбаларында тіркеді. Энтони Иденнің 1940 жылдың 14 мамырындағы хабарламасынан кейін Отан қорғаушылар (бастапқыда жергілікті қорғаныс еріктілері) құрылды, бұл жаңа күшті жарақтандыру үшін қару-жарақ өндірісіне деген сұранысты арттырды. Ұлыбританиядағы жалғыз мылтық өндіруші BSA компаниясы бұл талапқа сай әрекет етті және жұмысшылар өз еріктерімен аптасына жеті күн жұмыс істеуге кірісті. Мотоцикл өндірісі аптасына 500-ден 1000-ға дейін өсті, яғни өндіріс желісінен әр 5 минут сайын бір дайын мотоцикл шығады. 1939 жылы мотоцикл бөлімі Дюнкерктен кейін екі есеге көбейген сұранысқа байланысты сақталды. Сонымен қатар, BSA қызметкерлері Ұлыбританияның барлық аймақтарында 250 мың офицер мен сарбазға мотоцикл жүргізу және күтіп ұстау туралы дәрістер мен демонстрациялар өткізді. Small Heath-тегі BSA зауытын Luftwaffe 1940 жылдың 26 тамызында бомбалады, нәтижесінде бір үлкен жарылғыш бомба және өрт сөндіруші заттардың жауыны елдегі қызметтік мылтықтарға арналған жалғыз стволдық фабрикаға түсті. Бұл 750 станоктың жоғалуына әкелді, бірақ бақытымызға орай, адам өміріне залал келтірмеді. 1940 жылдың 19 және 22 қарашасында тағы екі әуе шабуылы жасалды. 19 қарашадағы әуе шабуылы ең көп залал келтірді, ол өндірісті тоқтатып, жүздеген жұмысшыларды тұтқындады. BSA негізгі ұшақ қаруының жалғыз өндірушісі болғандықтан, өндірістегі кідірулер Премьер-министр Черчилльді Блитц кезінде болған барлық өндірістік залалдардың ішінде ең көп алаңдатты. BSA-ның екі электршісі, Альф Стивенс пен Альф Гудвин, өздерінің әріптестерін құтқаруға көмектесті. Альф Стивенс құтқарудағы батылдығы үшін Джордж медалімен марапатталды, ал Альф Гудвин Британ империясының медалімен марапатталды. Азаматтық қорғаныс жұмыстарына қатысатын жұмысшылар зауытты қайта іске қосу үшін денелерді іздеуге және тазалауға көмектесу үшін шақырылды. Қарашадағы шабуылдардың нәтижесінде 1915 жылы салынған төрт қабатты ғимараттағы станок цехтары, 1863 жылғы түпнұсқалық қару жасаушылар ғимараты және жақын маңдағы ғимараттар, 1600 станок, 53 қызметкер қаза тапты, 89-ы жарақат алды, 30-ы ауыр жарақат алды және үш ай бойы мылтық өндірісі тоқтатылды. Үкіметтік Жабдықтау министрлігі мен BSA дереу өндірісті бүкіл Ұлыбританияға тарату процесін көлеңкелі фабрикалар схемасы арқылы бастады. Типтон, Дадли, Сметвик, Блэкхит, Лай, Киддерминстер, Стоурпорт, Тайсли және Бромсгроувта Браунинг пулеметтерін, Стоук, Коршем және Ньюкасл лимдегі пулеметтерін, Лестер мен Студли Роудта Беза пулеметін, Руислипте Оерликон 20 мм пулеметін, Стаффордта ракеталық снарядтарды, Тамвортта екі фунттан жасалған қару-жарақтарды, Мансфилдте Танкіге қарсы қаруды және Ширлиде мылтықтарды өндірді. Бұл 1940 жылғы жарылыстан кейін екі жыл ішінде ашылған Смолл-Хит пен басқа BSA фабрикаларына қосымша болатын. Small Heath өзінің ең үздік кезеңінде 67 әскери өндіріс орындарын басқарып отырды. BSA операциялары лицензия бойынша басқа компанияларға да таратылды. 1941 жылы BSA компаниясына жаңа педальді велосипед жасау ұсынылды, оның максималды салмағы 22 фунтты құрайды, әсіресе әуе десанттық күштерге арналған. Бұл жаңа рама дизайнын қажет етті, оны BSA тапты, салмағы 21 фунт болатын машина жасады, бұл дизайн талаптарынан бір фунт азырақ және өмір сүру мерзімі 50 мильді де көп есе асып түсті. 60 мыңнан астам жиналмалы велосипед жасалды, бұл екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери велосипедтердің жалпы өндірісінің жартысына тең. BSA әуе десанттық бөлімдері үшін жиналмалы мотоциклдерді де өндірді. 1942 жылдың соңында BSA Арнайы операциялар атқарушы ұйымы жасаған Welgun тапаншасын өндіруді қарастырды. BSA 1943 жылдың сәуір айынан бастап қажетті мөлшерде тапанша өндіруге дайын болды, бірақ арзан және дәлдігі төмен Sten Mk IV Жабдықтау министрлігімен өндіріске қабылданды. BSA 1943 жылы Associated Motor Cycles Ltd компаниясынан Sunbeam мотоциклі мен велосипед бизнесін, ал 1944 жылы Ariel Motors Ltd компаниясын сатып алды. Соғыс барысында BSA 1,250,000 Lee–Enfield .303 қызметтік мылтығын, 404,383 Sten тапаншасын, 468,098 Браунинг пулеметін, сонымен қатар тағы 100,000-ға тең қосалқы бөлшектерді, 42,532 Hispano пулеметін, 32,971 Oerlikon пулеметін, 59,322 7.9 мм Besa пулеметін, 3,218 15 мм Besa пулеметін, 68,882 Boys танкке қарсы пулеметін, 126,334 мотоциклді, 128,000 әскери велосипедті (оның 60 мыңнан астамы әуе десанттық күштерге арналған жиналмалы велосипедтер), 10,000,000 снаряд корпусын, 3,485,335 дүрыл және 750,000 зениттік ракеталарын қарулы күштерге жеткізді. Бұл дизайн 1930 жылдарғы Bayliss Wiley кассеталық ступицасынан өзгеше болды, онда бұрандалы тістік тасымалдағышы болды. BSA 1950 жылы New Hudson мотоциклі мен велосипед бизнесін сатып алды, ал 1951 жылы Triumph Motorcycles компаниясын сатып алып, Джек Сангстерді BSA кеңесіне қосты. Бұл сатып алу BSA-ны сол кезде әлемдегі ең ірі мотоцикл өндірушісіне айналдырды. 1952 жылы BSA кәсіби велосипед командасын құрды. 1948 жылғы Олимпиада жол жарысындағы ең жоғары нәтиже көрсеткен британдық велоспортшы және қазір BSA командасының тәуелсіз велоспортшысы болып табылатын Боб Мейтленд BSA-ның дизайн бюросында суретші болып жұмыс істеді. Боб Мейтленд соғыстан кейінгі BSA жеңіл спорттық велосипедтерінің дизайнына жауапты болды. 1953 жылы BSA 1919 жылы құрылған BSA Cycles Ltd компаниясынан мотоцикл өндірісін шығарып, BSA Motorcycles Ltd құрды. 1953 жылы BSA кәсіби велосипед командасын Сид Козенс басқарды. Жеңістер: 5/6 сәуір Бурнемут екі күндік жол жарысы, 1-орын Боб Мейтленд, 12 сәуір Дуврден Лондоңға 63 мильдік жол жарысы, 1-орын Стан Джонс, 31 мамыр Лангсетт 90 мильдік жол жарысы, 1-орын Боб Мейтленд және «Тау королі», 7 маусым Урекин айналымы, 1-орын Боб Мейтленд, 12 шілде Северн алқабы 100 мильдік жол жарысы, 1-орын «Кішкентай» Томас, 19 шілде Джексон кубогы, Ньюкасл, Командалық жүлде, 9 тамыз Лес Адамс еске алу 80 мильдік жол жарысы, 1-орын Альф Ньюман, Командалық жүлде, «Тау королі» Артур Илсли, 30 тамыз Уэстон-Супер-Мэр 100 мильдік Гран-при, 1-орын Боб Мейтленд, Командалық жүлде. Команда 1953 жылғы Ұлыбритания айналымының 12 кезеңдік, 1624 мильдік жол жарысына да қатысты. 1953 жылғы құрамы өзгерді, Артур Илсли командада Пит Прокторды ауыстырды. «Кішкентай» Т...

By the outbreak of the Second World War, BSA Guns Ltd at Small Heath, was the only factory producing rifles in the UK. The Royal Ordnance Factories did not begin production until 1941. BSA Guns Ltd was also producing .303 Browning machine guns for the Air Ministry (the main aircraft armament at the time) at the rate of 600 guns per week in March 1939 and Browning production was to peak at 16,390 per month by March 1942. The armed forces had chosen the 500 cc side valve BSA M20 motorcycle as their preferred machine. On the outbreak of war the Government requisitioned the 690 machines BSA had in stock as well as placing an order for another 8,000 machines. South Africa, Ireland, India, Sweden and the Netherlands also wanted machines. The Government passed the Emergency Powers (Defence) Act 1939 on 24 August allowing the drafting of defence regulations affecting food, travel, requisitioning of land and supplies, manpower and agricultural production. A second Emergency Powers (Defence) Act was passed on 22 May 1940 allowing the conscription of labour. The fall of France had not been anticipated in Government planning and the encirclement of a large part of the British Expeditionary Force into the Dunkirk pocket resulted in a hasty evacuation of that part of the B. E. F following the abandonment of their equipment. The parlous state of affairs "no arms, no transport, no equipment" in the face of the threat of imminent invasion of Britain by Nazi forces was recorded by the Chief of the Imperial General Staff Field Marshal Sir Alan Brooke, 1st Viscount Alanbrooke in his diary entries of the 1/2 July 1940. The creation of the Home Guard (initially as the Local Defence Volunteers) following Anthony Eden's broadcast appeal to the Nation on Tuesday 14 May 1940 also created further demand for arms production to equip this new force. BSA, as the only rifle producer in Britain, had to step up to the mark and the workforce voluntarily went onto a seven day week. Motorcycle production was also stepped up from 500 to 1,000 machines per week which meant a finished machine coming off the production line every 5 minutes. The motorcycle department had been left intact in 1939 due to demand which was doubled following Dunkirk. At the same time BSA staff were providing lectures and demonstrations on motorcycle riding and maintenance to 250,000 officers and men in all parts of the UK. The BSA factory at Small Heath was bombed by the Luftwaffe on 26 August 1940 resulting in one high explosive bomb and a shower of incendiaries hitting the main barrel mill which was the only one operating on service rifles in the country, causing the unaffordable loss of 750 machine tools but fortunately no loss of life. Two further Blitz air raids took place on 19 and 22 November 1940. The air raid of 19 November did the most damage, causing loss of production and trapping hundreds of workers. Since BSA was the sole producer of the main aircraft armament, the resulting delays in productions reportedly caused most worries to PM Churchill among all the industrial damage during the Blitz. Two BSA night shift electricians, Alf Stevens and Alf Goodwin, helped rescue their fellow workers. Alf Stevens was awarded the George Medal for his selfless acts of bravery in the rescue and Alf Goodwin was awarded the British Empire Medal. Workers involved in the works Civil Defence were brought in to help search for and clear bodies to get the plant back into production. The net effect of the November raids was to destroy machine shops in the four storey 1915 building, the original 1863 gunsmiths' building and nearby buildings, 1,600 machine tools, kill 53 employees, injure 89, 30 of them seriously and halt rifle production for three months. The Government Ministry of Supply and BSA immediately began a process of production dispersal throughout Britain, through the shadow factory scheme. Factories were set up at Tipton, Dudley, Smethwick, Blackheath, Lye, Kidderminster, Stourport, Tyseley, and Bromsgrove to manufacture Browning machine guns, Stoke, Corsham, and Newcastle under Lyme produced the Hispano cannon, Leicester and Studley Road produced the Besa machine gun, Ruislip produced the Oerlikon 20mm cannon, Stafford produced rocket projectiles, Tamworth produced two pounder gun carriages, Mansfield produced the Boys Anti tank gun and Shirley produced rifles. These were dispersal factories which were in addition to Small Heath and the other BSA factories opened in the two years following the 1940 blitz. At its peak Small Heath was running 67 factories engaged in war production. BSA operations were also dispersed to other companies under licence. In 1941 BSA was approached to produce a new pedal cycle with a maximum weight allowance of only 22 lb especially for airborne use. This required a new concept in frame design which BSA found, producing a machine which weighed 21 lb, one pound less than the design specification and which also exceeded the design requirement for an effective life of 50 miles many times over. Over 60,000 folding bicycles were produced, a figure equal to half the total production of military bicycles during World War II. BSA also produced folding motorcycles for the Airborne Division. In late 1942 BSA examined the Special Operations Executive designed Welgun with a view to manufacture. BSA were willing to manufacture the gun in the quantities required starting April 1943 but the cheaper and less accurate Sten Mk IV was adopted for production by the Ministry of Supply. BSA bought the Sunbeam motorcycles and bicycle business from Associated Motor Cycles Ltd in 1943 and then Ariel Motors Ltd in 1944. During the course of the conflict BSA produced 1,250,000 Lee–Enfield .303 service rifles, 404,383 Sten sub machine guns, 468,098 Browning machine guns plus spares equivalent to another 100,000, 42,532 Hispano cannon, 32,971 Oerlikon cannon, 59,322 7.9 mm Besa machine guns, 3,218 15 mm Besa machine guns, 68,882 Boys Anti tank guns, 126,334 motorcycles, 128,000 military bicycles (over 60,000 of which were folding paratrooper bicycles), 10,000,000 shell fuse cases, 3,485,335 magazines and 750,000 anti aircraft rockets were supplied to the armed forces. This design was different from the 1930s Bayliss Wiley cassette hub which had a threaded sprocket carrier. BSA bought New Hudson motorcycle and bicycle business in 1950 and followed this up in 1951 with the purchase of Triumph Motorcycles which brought Jack Sangster onto the BSA board. The effect of this acquisition was to make BSA into the largest producer of motorcycles in the world at that time. 1952 saw BSA establish a Professional Cycling Team. Bob Maitland a successful amateur cyclist and the highest placed British finisher in the 1948 Olympic Games road race and now an independent rider in the BSA team was a BSA employee working in the design office as a draughtsman. It was Bob Maitland who was responsible for the design of post war BSA range of lightweight sports bicycles based on his knowledge of cycling. In 1953 BSA withdrew motorcycle production from BSA Cycles Ltd, the company it has established in 1919, by creating BSA Motorcycles Ltd. In 1953 the BSA Professional Cycling Team was managed by Syd Cozens. Successes were 5/6 April Bournemouth Two Day Road Race, 1st Bob Maitland, 12 April Dover to London 63 Miles Road Race, 1st Stan Jones, 31 May Langsett 90 Miles Road Race, 1st Bob Maitland and "King of the Mountains", 7 June Tour of the Wrekin, 1st Bob Maitland, 12 July Severn Valley 100 Miles Road Race, 1st "Tiny" Thomas, 19 July Jackson Trophy, Newcastle, Team Prize, 9 August Les Adams Memorial 80 Miles Road Race, 1st Alf Newman, Team Prize, "King of the Mountains" Arthur Ilsley, 30 August Weston Super Mare 100 Miles Grand Prix, 1st Bob Maitland, Team Prize. The team also competed in the 1,624 mile, 12 stage, 1953 Tour of Britain Road Race. The 1953 line up had changed as Arthur Ilsley replaced Pete Proctor in the team. "Tiny" Thomas won the overall individual classification, the Team were runners up in the team competition and Arthur Ilsley was 3rd in the "King of the Mountains" competition. Bob Maitland also had notable success by winning the Independent National Championship. 1954 saw the introduction of the BSA Quick Release 3 Speed hub gear. It was a split axle three speed gear intended for use with bicycles equipped with oil bath chainguards. The original BSA 3 speed hub gear had been made under licence from the Three Speed Gear Syndicate since 1907. The design was later to be classified as the Sturmey Archer 'Type X', but all BSA hub gear production ceased in 1955

Менеджмент

Сэр Бернард Докер 1956 жылға дейін БСА төрағасы қызметін атқарды, бірақ сол жылы БСА оны қызметтен шеттетуге шешім қабылдады. БАҚ-та өткен қарым-қатынастағы шиеленіс нәтижесінде мәселе БСА акционерлерінің жылдық жалпы жиналысына ұсынылды, онда басқарманың шешімі қолдау тапты. Бұл БСА тобының табысы үшін маңызды өзгеріс болды, бірақ Джеймс Лик CBE-нің денсаулығына байланысты 1939 жылдан зейнеткерлікке шыққанға дейін басқарушы директор қызметінен кеткені одан азырақ дау тудырды. Сэр Бернард Докердің орнын БСА Басқармасының төрағасы ретінде Джек Сангстер басты. Raleigh бастапқыда 1960 жылдардың басына дейін Бирмингемдегі Ковентри Роуд, Шелдон, Бирмингем 26 мекенжайында БСА бөліктерін пайдалана отырып, велосипед өндірісін жалғастырды, бірақ уақыт өте келе көбірек Raleigh бөліктері мен жинақтары қолданыла бастады, соның ішінде "қаптамалы қару" белгісі сақталғандары да болды. TI Group, British Cycle Corporation компаниясының иесі, 1960 жылы Raleigh компаниясын сатып алып, осылайша БСА брендіне қол жеткізді. Қазіргі таңда Үндістандағы TI Cycles компаниясы BSA атты велосипедтерді өндіріп, таратуда, бірақ олардың бастапқы Бирмингемдегі BSA компаниясымен тікелей байланысы жоқ. 1960 жылы Daimler компаниясы Jaguar компаниясына сатылды. 1961 жыл БСА тобының құрылғанына 100 жыл толуымен келеді, осы мерейлі оқиғаны құрметтеу үшін компания журналы маусым айында BSA Group News журналының «BSA Centenary 1861–1961» атты мерейтойлық нөмірін шығарды, онда топтың көптеген жетістіктері көрсетілді. Осы жылы әскери винтовкалардың өндірісі де тоқтатылды, бірақ BSA спорттық қару жасауды жалғастырды.

Велосипедтер

Чарльз Спенсердің айтуынша, BSA 1869 жыл шамасында "Дельта" велосипедін өндірген. 1880 жылы компанияға "Отто Дицикл" велосипедін жасау туралы ұсыныс түсті. Алғашқы 210 велосипедке келісімшарт жасалды, сосын тағы 200 велосипедке келісімшарт жасалды. Барлығы 953 Otto велосипеді жасалған деп есептеледі. Содан кейін BSA өз қаражатында велосипед өндіруге кірісті, алғашқы үлгілері 1881 жылы Стэнли көрмесінде көрсетілді. BSA "қауіпсіздік" велосипедін жобалап, өндірді (патент: 15,342, 1884 жыл). BSA үш дөңгелекті велосипедтерді де өндірді және 1885 жылы шарлы подшипниктерді өндіруге лицензия алды. 1887 жылы қару-жараққа деген сұраныс артуына байланысты BSA велосипед өндіруді тоқтатты. 1894 жылы велосипед бөлшектерін өндіру басталды және BSA 1936 жылға дейін велосипед саудасын жалғастырды. Компания 1908 жылы қайтадан өз қаражатында велосипед өндіруге кірісті, ал олар 1909 жылы Стэнли көрмесінде көрсетілді. Велосипед өндірісі BSA-ны мотоциклдерге жеткізді. BSA полиция және әскерилерге велосипедтер жасады, соның ішінде Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Британ армиясы үшін бүктелетін велосипед және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде парашютшілер велосипедін жасады. BSA 1922 жылдан кейін Ирландия армиясын велосипедтермен қамтамасыз етті. BSA әртүрлі велосипедтерді өндірді, қанағаттандыруға арналған жол велосипедтерінен бастап жарыс велосипедтеріне дейін. BSA спорттық велосипедтерінің ассортименті 1930 жылдары 1929 жылы орындық дизайнына патент алынғаннан кейін кеңейді. BSA сапасымен және беріктігімен танымал болды, ал оның компоненттері Chater Lea немесе Brampton компоненттерінен қымбат болды. BSA 1930 жылдардың басында "Super eeze" деп аталған жоғары сапалы клубтық велосипедтерді шығарды. BSA танымалдылыққа ұмтылып, әйгілі австралиялық велосипедші Хьюберт Оперманды демеушілік етіп, ең жақсы үлгіні "Оперман" деп атады. 1936 жылдан бастап "Cyclo" 3 жылдамдықты дерайлерімен жабдықталған, арзан клубтық жеңіл велосипедтер енгізілді. Модельдерге шамалы өзгерістер енгізілді, көптеген үлгілер "Рус" патенттік бұрандаларымен жабдықталды және кейбір үлгілер тек екі маусымға ғана жасалды. Бұл 1939 жылдың қыркүйек айында соғыс басталғанда тоқтады. 1940 жылдың наурыз айында жаңа каталог шығарылды, сонымен қатар BSA "Streamlight" моделінің шығарылымы да болды. Қараңғылықта қолдануға арналған толығымен ақ велосипед шығарылды, бірақ 1941 жылдың желтоқсанынан бастап дилерлерге таратылған велосипедтер қатарынан жоғалып кетті. BSA 1939 жылы 3 жылдамдықты хабтық құрылғысын шығаруды тоқтатты, ал өндіріс 1945 жылы қайта басталды, бірақ хромдалғанның орнына қара түсті. BSA 1943 жылы Sunbeam компаниясын сатып алды және қолданыстағы кадрлар мен бөлшектерді пайдаланып, ал жетіспейтін бөлшектер үшін BSA компоненттерін пайдаланып Sunbeam велосипедтерін жасады. BSA шығарған Sunbeam каталогының алғашқы нұсқасы 1949 жылы жарық көрді. Соғыстан кейін BSA велосипедтер ассортиментін кеңейтті, бірақ болат сияқты шикізаттың жетіспеушілігімен күресті және қажетті шикізатты сатып алу үшін үкімет лицензиясын алу үшін өндірілген өнімдерінің көп бөлігін экспорттауға мәжбүр болды. Компания велосипед өндірісін екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жаңа Уэверли зауытына көшірді. BSA 1949 жылы 4 жұлдызды дерайлерлік құрылғыны 4 жылдамдықты "бірлік" немесе кассеталық хабпен бірге енгізе отырып, жаңашылдықты жалғастырды. 1950 жылдан бастап дерайлер дизайны өзгертілді және 1953 жылға дейін қол жетімді болды, бірақ үлкен жетістікке қол жеткізе алмады. BSA 1950 жылы New Hudson компаниясын сатып алды және Sunbeam сияқты New Hudson брендті машиналарды шығарып, сата бастады. BSA жеңіл салмақты клуб велосипедшілерінің ең жоғары сатысы "Алтын бағана" болған және бұл BSA "Британияның тури" моделіне өзгертілген сияқты, бұл BSA кәсіби велосипедшілер командасының 1952 жылғы Ұлыбританияның тури жарысында табысқа жеткеннен кейін. "Британияның тур" моделі BSA 1953 жылғы сату әдебиетінде қатты насихатталды. "Британияның тур" үлгісін шығаратын зауыт кәсіби командамен бірге жүргендерге ұқсамайтын. Кәсіби топ үшін сегіз ғана машина жасалды және компоненттердің ешқайсысы стандартты BSA бөлшектері болған жоқ. 1953 жылы BSA велосипед / мотоцикл және мотоцикл бизнесін бөлек холдингтерге бөлді. Жақсы заманның соңы таяп, 1954 жылы велосипедтерге сұраныс азайды. BSA Cycles Ltd басқарушы директоры Джеймс Лик денсаулығы нашарлап, 1956 жылы зейнеткерлікке шықты, сол жылы BSA төрағасы сэр Бернард Докер BSA кеңесінен шығарылды. 1951 жылы Triumph Motorcycles компаниясын сатып алғаннан кейін BSA кеңесіне қосылған Джек Сангстер төраға болды. BSA Cycles Ltd велосипед өндірісімен айналысатын компания 1957 жылы Raleigh Industries компаниясына сатылды.

According to Charles Spencer, BSA was manufacturing the "Delta" bicycle c. 1869. In 1880 the company was approached to manufacture the "Otto Dicycle". An initial contract was signed to produce 210 and a further contract followed for a further 200. In all it is believed that a total of 953 Otto machines were made. BSA then went into bicycle production on their own account, the first machines to their own specification being exhibited at the 1881 Stanley Show. BSA went on to design and manufacture a "safety" bicycle (patent:15,342 of 1884). BSA was also producing tricycles and a licence was obtained in 1885 to manufacture ball bearings. BSA ceased bicycle manufacture in 1887 because of the demand for arms. Bicycle component manufacture commenced in 1894 and BSA continued to supply the bicycle trade up to 1936. The company recommenced bicycle manufacture on their own account again in 1908 and these were exhibited at the Stanley Show in 1909. Bicycle manufacture was what led BSA into motorcycles. BSA produced bicycles for both the police and military and notably a folding bicycle for the British Army during World War I and the more well known folding Paratroopers bicycle during World War II. BSA supplied the Irish Army with bicycles after 1922. BSA manufactured a range of bicycles from utility roadsters through to racing bicycles. The BSA range of Sports bicycles expanded in the 1930s following the granting of a patent for a new lighter design of seat lug in 1929 and tandems were introduced into the BSA bicycle range as well. BSA had a reputation for quality and durability and their components were more expensive that either Chater Lea or Brampton. BSA launched a high end club cyclists machine in the early 1930s initially branded as the "Super eeze". Never slow to avail of publicity BSA sponsored the great Australian cyclist Hubert Opperman and re branded the top of the range machine the "Opperman" model. A less expensive range of clubman lightweight machines was introduced from 1936 with the "Cyclo" 3 speed derailleur equipped "Clubman". Subtle changes were made to the range, most models being equipped with "Russ" patent forks and some models were made for only two seasons. This all stopped around September 1939 with the outbreak of war. A revised catalogue with a much reduced range was issued in March 1940 which also saw the launch of the BSA "Streamlight" model. A novel all white bicycle was produced for the blackout but had disappeared from a severely reduced bicycle range the details of which were circulated to dealers from December 1941. BSA had ceased production of their 3 speed hub gear in 1939 and production appears to have started again by 1945 although with a black finish instead of chromium plating. BSA bought Sunbeam in 1943 and produced Sunbeam bicycles using up existing frames and parts and using BSA components for the missing bits. The first BSA produced Sunbeam catalogue was published in 1949

Post war BSA expanded their bicycle range but faced problems of shortages of raw materials such as steel and was required to export a lot of their manufactured output in order to get a Government licence to purchase the necessary raw materials. The company moved bicycle production to the new Waverley Works after World War II. BSA continued to innovate introducing the 4 Star derailleur gear in 1949 along with an associated 4 speed 'unit' or cassette hub. The derailleur design was altered from 1950 and was certainly available up to 1953 but was not a great success. BSA bought New Hudson in 1950 and started to manufacture and sell New Hudson branded machines as well as Sunbeam. It appears that the top of the range BSA lightweight club cyclist machine was the "Gold Column" and this appears to have been changed into the BSA "Tour of Britain" model following the success of the BSA Professional Cycling Team in the 1952 Tour of Britain race. The "Tour of Britain" model was heavily promoted in the BSA 1953 sales literature. The factory made "Tour of Britain" model was not the same as those ridden by the professional team. Only eight machines were crafted for the professional team and none of the components appear to have been standard BSA parts. 1953 saw BSA separate the bicycle / motorcar and motorcycle business into different holdings. The good times were coming to an end and demand for bicycles fell with the end of rationing in 1954. James Leek, managing director of BSA Cycles Ltd was suffering ill health and he retired in 1956, the same year the BSA Chairman, Sir Bernard Docker, was removed from the BSA Board. Jack Sangster who had joined the BSA Board in 1951 following the purchase of his company Triumph Motorcycles became chairman. The bicycle manufacturing business BSA Cycles Ltd was sold to Raleigh Industries in 1957.

Тауар белгілері

Мотоцикл таңбасының құқықтары Norton Villiers Triumph-ке берілді және олар таратылған кезде BSA компаниясы сатып алды. Мылтық таңбасының құқықтары Gamo компаниясының жаңа еншілес компаниясы BSA Guns (UK) Limited-ке тиесілі болды.