Оңтүстік лигасы (1901-1961) – американдық бейсболының маңызды лигасы. Командалар: Атланта, Бирмингем, Чаттануга, және т.б. Тарихы, командалар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1901 жылдан 1961 жылға дейін жұмыс істеген кіші лигалы бейсбол лигасы.
Minor league baseball league that operated from 1901 to 1961
the minor league baseball league that operated from 1901 to 1961
Оңтүстік Ассоциациясы (SA) 1901 жылдан 1961 жылға дейін американдық ұйымдастырылған бейсболдағы жоғары деңгейлі кіші лига болды. Өмір сүруінің көп бөлігінде Оңтүстік Ассоциациясы Басты лигалардан екі саты төмен болды; ол B класы (1901), A класы (1902–1935), A1 класы (1936–1945) және Double A (1946–1961) деп жіктелді. SA 1919 жылға дейін Оңтүстік Лигасы деп аталғанымен, кейінгі Double A Southern League Оңтүстік Ассоциациясынан туындамады; қазіргі SL 1964 жылы түпнұсқа Оңтүстік Атлантика ("Салли") Лигасының мұрагері ретінде құрылды. Тұрақты, сегіз командадан тұратын лигада Оңтүстік Ассоциациясының құрамына көбінесе Атланта Крекерс, Бирмингем Баронс, Чаттануга Лукуутс, Литтл-Рок Травеллерс, Мемфис Чикс, Нэшвилл Волс және Нью-Орлеанс Пеликанс кіретін. Сегізінші клуб әдетте Ноксвилл Смокиз, Мобиль Медведи немесе Шревпорт Спорт болды. Ассоциацияны Абнер Пауэлл, Ньют Фишер және Чарли Франк Оңтүстік Лигасының (1885–1899) қалдықтарынан құрды.
The Southern Association' (SA) was a higher level minor league in American organized baseball from 1901 through 1961. For most of its existence, the Southern Association was two steps below the Major Leagues; it was graded Class B (1901), Class A (1902–1935), Class A1 (1936–1945), and Double A (1946–1961). Although the SA was known as the Southern League through 1919, the later Double A Southern League was not descended from the Southern Association; the modern SL came into existence in 1964 as the successor to the original South Atlantic ("Sally") League. A stable, eight team loop, the Southern Association's member teams typically included the Atlanta Crackers, Birmingham Barons, Chattanooga Lookouts, Little Rock Travelers, Memphis Chicks, Nashville Vols, and New Orleans Pelicans. The eighth club was usually either the Knoxville Smokies, Mobile Bears, or Shreveport Sports. The Association was formed from the remnants of the Southern League (1885–1899) by Abner Powell, Newt Fisher, and Charley Frank.
Интеграцияға қарсылық
Джеки Робинсон 1946 жылы Халықаралық лиганың «Монреаль Роялз» командасымен түрлі-түсті кедергіні бұзғаннан кейін, Оңтүстік лигасы сол кездегі Джим Кроу заңдарымен сегрегацияны сақтауды жалғастырды. Осы кезеңде тек бір афроамерикалық маңызды ойынға қатысты: 1954 жылғы «Атланта Крэкерс» командасының Нат Пиплс, лига тарихындағы жалғыз қара терілі ойыншы. 1954 жылдың 9-10 сәуірінде Пиплс Мобильде өткен екі сыртқы ойында ойнады, төрт рет соққы жасауға тырысып, ешқайсысын тигізбеді. «Крэкерс» үйіндегі ойындарды өткізбей тұрып, ол «Сали лигасының» біріккен, «A» класты «Джексонвилл Брейвз» командасына жіберілді. Оңтүстік лигасы содан кейін 1961 жылдың соңына дейін, тарихының қалған бөлігін нәсілдік сегрегацияланған лига ретінде өткізді. Осының ішінара себебінен, оның Жоғарғы лигасы 1950 жылдары соңғылардың бірі болды, афроамерикалық және африкалық текті латын америкалық ойыншылар Жоғарғы лига бейсболында үстемдікке ие бола бастады. 1950 жылдардың соңына қарай Оңтүстік лигасы Азаматтық құқық қозғалысының белсенділері тарапынан бойкотқа ұшырады.
After Jackie Robinson broke the color barrier in 1946 with the Montreal Royals of the International League, the Southern Association continued to adhere to the Jim Crow segregation laws of the time. Only one African American ever played a meaningful game during this time: Nat Peeples of the 1954 Atlanta Crackers, the only black player in the league's history. On April 9–10, 1954, Peeples played in two road games in Mobile, and went hitless in four at bats. He was demoted to the already integrated, Single A Jacksonville Braves of the Sally League before the Crackers played a home game. The Southern Association then played the rest of its history, through the end of 1961, as a racially segregated league. Partly due to this, its Major League parent clubs were among the last to integrate during the 1950s, a period when African Americans and Latin American players of African descent were beginning to dominate Major League Baseball. By the end of the 1950s, the SA was the target of a boycott by activists of the Civil Rights Movement.
1961 жылы таратылған
Соңғы үш жылда Оңтүстік лигасы жиі франшизалардың ауысуымен қиналды. Литтл-Рок 1958 жылғы маусымнан кейін Шревпортқа, ал Нью-Орлеанс 1959 жылғы маусымнан кейін Литтл-Рокке көшті. Мемфистің стадионы 1960 жылғы маусым басталар алдында өртеніп кетті, соның салдарынан «Чикс» командасы 1961 жылы Джорджия штатының Макон қаласына көшкенше бірнеше уақытша ареналарда ойнауға мәжбүр болды. Лига 1961 жылғы маусымнан кейін таратылды. Лигаға қатысқан қалалар біртіндеп, расалық интеграцияланған басқа лигаларға қосыла бастады. Атланта клубы 1962 жылы Triple-A Халықаралық лигасына өтті. Литтл-Рок та одан кейін, (қайта аталған «Арканзас Трэвеллерс» командасы ретінде) 1963 жылы Халықаралық лигаға, ал 1964-1965 жылдары Тынық мұхиты жағалауы лигасына көшіп, 1966 жылы Double-A Техас лигасына толыққандай орнықты. Макон, Салли лигасының көп жылдық мүшесі, 1962 жылы бұл лигаға қайта оралды. Бір жылдық үзілістен кейін, Нэшвилл мен Чаттануга 1963 жылы Салли лигасына қосылды. Онжылдықтың соңында Бирмингем (1964) және Мобил (1966) Оңтүстік лигасына қосылды, ал Мемфис пен Шревпорт (екеуі де 1968 жылы) Техас лигасына өтті.
In its last three years, the Southern Association was plagued by frequent franchise shifts. Little Rock moved to Shreveport after the 1958 season, and New Orleans moved to Little Rock after the 1959 season. Memphis' park burned down just before the 1960 season, forcing the Chicks to play in several temporary facilities before moving to Macon, Georgia, for 1961. The league finally ceased operation after the 1961 season. Member cities slowly began to join remaining leagues, which were racially integrated. The Atlanta club moved up to the Triple A International League in 1962. Little Rock followed suit (as the renamed Arkansas Travelers), moving to the International circuit in 1963 and the Pacific Coast League from 1964 to 1965, before making a permanent home in the Double A Texas League in 1966. Macon, a longtime member of the Sally League, returned to that circuit in 1962. After a one year hiatus, Nashville and Chattanooga joined the Sally League in 1963. Later in the decade, Birmingham (1964) and Mobile (1966) joined the Southern League, and Memphis and Shreveport (both in 1968) entered the Texas circuit.
Чемпиондар
Әр маусымда лиганың жеңімпазы анықталды, бірақ кейбір маусымдарда (1928 және 1932–61) лиганың үздік екі немесе төрт командасы лига чемпионын анықтау үшін плей-оффқа қатысты. Бұл плей-оффтар бес ойыннан ең жақсысы немесе жеті ойыннан ең жақсысы түрінде өткізілді. Кейбірлер "жасөспірімдер лигасындағы Нью-Йорк Янкиз" деп атаған Атланта Крэкерс командасы Оңтүстік Ассоциацияның жеңімпазы атағын 13 рет жеңіп алды, бұл барлық командалардың арасындағы ең көп көрсеткіш. Олардан кейін тоғыз жеңіспен "Нью-Орлеанс Пеликанз" командасы келеді. Ал олардан кейін алты плей-офф титулымен Атланта орналасқан.
While a league pennant winner was crowned each season, some seasons (1928 and 1932–61) also concluded with either the top two or four teams in the league competing in playoffs to determine a league champion. These playoffs varied between being best of five and best of seven contests. The Atlanta Crackers, termed by some the "New York Yankees of the minors," won the Southern Association pennant 13 times, the most among all teams. They are followed by the New Orleans Pelicans, with nine pennants. They are followed by Atlanta, with six playoff titles.