Кіріспе
Джозеф Ф. Смит тұсында Бірінші Президенттікте бірінші кеңесші Джон Рекс Уиндер (John Rex Winder; 11 желтоқсан 1821 – 27 наурыз 1910) – Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі Киелілер шіркеуінің (LDS Church) көшбасшысы және жоғары билікті өкілі болған. Ол 1887 жылдан 1901 жылға дейін Бас епископтықтың екінші кеңесшісі, ал 1901 жылдан шіркеу президенті Джозеф Ф. Смит қайтыс болғанға дейін Бірінші Президенттіктің бірінші кеңесшісі қызметін атқарды. Ол өзінің кәсіпкерлік қабілетімен әйгілі болды және Хебер Дж. Грантқа ықпал етті. Ол сондай-ақ саясат пен әскерде белсенді болып, Юта соғысы мен Блэк Хоук соғысына (Юта) қатысты. Шіркеу көп әйел алу практикасы үшін үкімет тарапынан қатты қысымға ұшырағанда, Уиндер шіркеудің мүлкін федералдық үкіметке тәркіленбеуі үшін сақтап қалды. Ол көп әйелді болған, төрт әйелінен 20 баласы болған.
John Rex Winder ('/w//ɪ//n//d//ər/; December 11, 1821 – March 27, 1910) was a leader and general authority of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church). He was Second Counselor in the Presiding Bishopric from 1887 to 1901, and First Counselor in the First Presidency to church president Joseph F. Smith from 1901 until his death. He was well known for his business abilities, and influenced Heber J. Grant. He was also active in politics and the militia, participating in the Utah War and the Black Hawk War (Utah). When the church came under heavy government pressure for its practice of plural marriage, Winder held the church's assets to keep them from being seized by the federal government. He was a polygamist and had four wives and 20 children.
Ерте өмір
Виндер Ричард және София Коллинз Виндердің ұлы ретінде Англияның Бидденден қаласында дүниеге келген. Жас кезінде бірнеше мамандықтарды игерді, жиырма жасында Лондонда аяқ киім және былғары бұйымдарымен айналысып, шебер болып орналасты. 1845 жылы ол Элен Уолтерсқа үйленді. Сол жерде Ливерпульдегі аяқ киім дүкенін басқаруға шақырылды. Аяқ киім дүкенінде ол ЛДС шіркеуін танып, оның мүшесі болды. 1853 жылдың ақпанында ол әйелімен бірге Ютаға жол тартты, онда шіркеуге қосылғысы келді. Ол Атлант мұхитын кесіп өтті, саяхат барысында ішекке ықпал ететін ауруға шалығуға жақын болды. Содан кейін ол Миссисипи өзенімен кемемен Миссури штатының Сент-Луис қаласына жетті, онда Кеокук қаласына (Айова штаты) баратын кемені таба алды. Одан кейін ол Жозеф У. Янг басшылығымен Юта территориясына бет алған шіркеу мүшелерінің тобымен бірге сапарлады. Олар 1853 жылдың 10 қазанында келді.
Ютадағы өмір
Терімен жұмыс істеген Виндер бірнеше кәсіптік жобасында сәттілікке жетті. Оның кәсіпкерлік қабілеті танылып, нәтижесінде бірнеше корпоративтік кеңесте орын алды. Оның іскерліктерінің арасында бүгінге дейін сақталған біреуі бар: Виндер Сүт Зауыты. Виндер өзінің байлығымен жомарт болды: кедейлер, жетімдер және жесірлер оның күш-жігерінен зор пайда көрді. Виндер сонымен қатар аймақтағы саясат пен қарулы күштерде де көзге түсті. 1857 жылғы Юта соғысында Джонстон армиясының шабуылын тоқтату үшін Науву легионын басқарды. Блэк Хоук соғысында (Юта) генерал-адъютант ретінде күресті. Ол генерал Дэниел Х. Уэллстің бас көмекшісі болды және қақтығыс аяқталғаннан кейін конгреске ұсынылған шығындар есебін жазды. Виндер Халық партиясының төрағасы қызметін де атқарды. Оның аймақтағы саяси жүйені жаңғыртуға жасаған тырысы, шіркеу басымдығымен жүргізілген жүйеден ұлттық саяси жүйеге ұқсас екі партиялық жүйеге көшуге әкелді. Бірнеше штаттық конституциялық конвенцияларға делегат ретінде қатысып, ол Юта территориясының штат мәртебесіне қол жеткізуіне септігін тигізді.
Жалпы билік
ЛДС шіркеуінің президенті Джон Тейлор 1887 жылдың 8 сәуірінде Уиндерді Бишоп Уильям Б. Престонның екінші кеңесшісі қызметіне шақырды. Осы кезеңде федералды үкімет шіркеудің көп әйел алу практикасына байланысты күшейтілген қысым көрсетті. 1887 жылы Эдмундс-Такер заңы қабылданғаннан кейін, шіркеу басшылары жасырын өмір сүре бастады, ал шіркеу мүлкі тәркіленбеу үшін таратылды. Уиндер федералды үкіметтен қашып жүрген көптеген адамдарға оларды жасыруға немесе кепілдік беруге көмектесті. Оның қаланың оңтүстігіндегі шаған тоғайлы фермасы Тейлор үшін уақытша шіркеу штабы қызметін атқарды. 1890 жылы шіркеу президенті Уилфорд Вудрафф Манифесттің қолжазбасын қарап, түзету үшін Уиндер, Чарльз В. Пенроуз және Джордж Рейнольдсқа жүгінді. Манифест жарияланғаннан кейін федералдық қысым азайды. Виндердің Бас епископтықтағы екінші кеңесші ретіндегі қызметінің тағы бір маңызды жетістігі – Солт-Лейк ғибадатханасының ішкі әрлеу жұмысына салған үлесі. Ол ішкі жұмысты жоспардан ертерек аяқтады, бұл шіркеу басшыларының мақтауына ие болды. Ғибадатхананы арнау рәсімінен кейін Уиндер ғибадатхана президенті Лоренцо Сноудың бірінші көмекшісі болды. Уиндер өмірінің соңына дейін ғибадатхана президенттігінде қызмет етті. 1901 жылдың 17 қазанында Уиндер Бірінші президенттікке шақырылып, шіркеу президенті Джозеф Ф. Смиттің бірінші кеңесшісі болды. Осы басшылықтың ең маңызды ісі – Рид Смутты Смут тыңдауларында АҚШ сенаторы қызметіне тағайындау үшін жүргізілген құқықтық күрес болды. 1909 жылы Бірінші президенттік "Адамның шығу тегі" деген жариялама жасады, онда шіркеу адам эволюциясы бойынша өз ұстанымын түсіндірді және адамдардың Құдайдың балалары екенін, Ол оларды жаратқандығын растады.
Елші ме?
Бірінші Президенттікке шақырылғанға дейін Он Екі Апостолдың кворумының мүшесі болмағандықтан, бұл ӘҚТ Шіркеуінде сирек кездесетін жағдай, Уиндер Бірінші Президенттікке тағайындалған кезде апостол санатына ие болды ма, жоқ па деген пікір таласы туды. ӘҚТ Шіркеуінде Виндердің апостол діни шеніне өкілеттендірілгені туралы ешқандай жазба жоқ.
Отбасылық өмір
1845 жылы Уиндер Лондонда Эллен Уолтерсқа үйленді. Көп әйелділікке бейім Виндер 1855 жылы Солт-Лейк-Ситиде Ханна Томпсонға, 1857 жылы Элизабет Паркерге, ал кейінірек 1893 жылы Мария Бернхамға үйленді. Ол алғашқы үш әйелінен 23 бала сүйді. Мария Бернхам Нью-Мексико аймағындағы Фрутлендтен шыққан, онда ЛДС шіркеуінің қауымы оның отбасының аймақтың ерте тарихындағы ықпалдылығына орай Бернхам бөлімі деп аталды.
Өлім
Уиндер Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласында пневмониядан қайтыс болды. Ол Солт-Лейк-Сити бейіштігінде жерленді. Антон Х. Лунд Бірінші Президенттіктегі Бірінші Кеңесші лауазымына жол берді.