Кіріспе

Батыстық Австралияның жергілікті халқы, маорилер "коаро" деп атаған, бірақ көбінесе "коара" деп қате жазылатын балық. Коара халқы, соңғы кезде Куварра деп жазылатын, Батыстық Австралияның Куварра батыс шөлі аймағында өмір сүретін Австралияның аборигендері. Оның ең кең аумағы Батыстық Австралияның Пилбара, Орта Батыс және Голдфилдс-Эсперанс аймақтарындағы жерлерді қамтиды. Бүгінгі Куварраның көп бөлігі Микатарра, Куэ және Вилуна аймақтарында табылады, олар Орта Батыс аймағында орналасқан.

Елдің атауы

Норман Тиндейл есептеуінше, Коара тайпасының жері шамамен , Морган тауы мен Леонорадан батысқа қарай Ида тауына дейін, Барли көлі мен Құмтас аймақтарын қамтиды, ал солтүстік-батыс шекарасы Құмтастан батысқа қарай жүрді. Солтүстік шекарасы Гиджиге, Сэр Сэмюэл тауына және Дарлот көліне дейін созылды. Шығыс шекарасы Зефир тауының маңында жатқан еді. Олардың батыс жерлері Ватжарри және Бадимайя тайпаларымен, ал шығыс және солтүстік-шығысында дәстүрлі Нганятжарра, Марту және Мантжилтжарра тайпаларымен жалғасып жатты.

Байланыс тарихы

Контактіге дейінгі Куварра халқының саны 250-ден бірнеше жүзге дейін бағаланады. 1980 жылы Куварра тегі бар аборигендердің саны бар болғаны 60 адамды құрады. Осы аймақтағы абориген тайпаларының таралуы және тайпалық байланыстардың үзілуі үш толқынды иммиграциядан кейін болды, олар Куолгарди және Калгурли алтын асығынан басталып, 1960 және 70-жылдары уран кен орындарының табылуымен және Лавертон мен Агнюдің дамуымен аяқталды. Йеелирри ауданы мен оның төңірегінде тұратын жергілікті халықтың мәдениетін ұрпақтан-ұрпаққа жеткізуіне және дәстүрлі өмір салтын сақтауына үкіметтің жартылай текті балаларын тартып алып, басқа жерде тәрбиелеу практикасы қатты нұқсан келтірді, осылайша олардың дәстүрлі жеке басынан «өсіп-жетілуіне» әсер етпеуі тиіс еді. Куварра сияқты, отбасы лагерьлерінде жартылай текті балалары бар адамдар, оларды таза тайпалық тектен шыққандар ретінде көрсету үшін, оларды жанған сандал ағашының көмір күлімен сүрді. Кейде, егер малшы олардың өз шаруашылығында жұмыс істегенін растаса, олар қоршау заңының желісінен құтыла алатын. Мұндай мәжбүрлі көшірулер 1970 жылдардың соңына дейін жалғасты. Мал шаруашылығында жұмыс таба алғандар көбінесе мерзімілі жұмысқа алынып, аз жалақы алатын. Бір заңға сәйкес, станция иелерінен басқа ешқандай ақ адамның аборигендер тобына бес тізбектей (100 метр) жақынға келуіне тыйым салынды. Мұндай жағдайда құлдықтан құтылу үшін кейбіреулері 2-ші дүниежүзілік соғыс басталғанда әскерге жазылуға тырысты, бірақ малшылар олардың шаруашылыққа қажет екенін дәлелдеп, бұл әрекеттің алдын алды. Олардың көшпелі өмір салты 1940 жылғы заңмен қайтадан бұзылды, ол егер олар қол қойылған медициналық анықтама мен үкімет министрінен жазбаша рұқсат алмаса, ешбір аборигеннің 20-шы параллельдік градустан төмен өтуіне тыйым салды. Куварра, басқа Вестралия аборигендері сияқты, 1944 жылы қабылданған заңға сәйкес азаматтыққа ие болуға құқылы болды, ол 1971 жылы күшін жойғанға дейін қолданыста болды. Алайда, мұндай азаматтық алумен бірге, жаңа «австралиялық» экс-абориген адамның, олардың жақын туыстарынан басқа, аборигендермен байланысқа түспеуге солемді уәде беруі талап етілді.