187-ші әуе десантты полкі: тарих және жорықтары

Кіріспе

187-ші әуе десанттық жаяу әскер полкі (Rakkasans) 1945 жылы Солтүстік Каролина штатындағы Макколл лагерінде құрылып, белсенділенді. Бұл бастапқыда 11-ші әуе десанттық дивизияға қарасты екі батальондық планер полкі болды, және 187-ші полктің әскери қызметшілері планермен де, парашютпен де десантқа түруге дайындалды. 1944 жылдың 9 қаңтарында олар планерлік жаттығулар үшін Полк лагеріне көшірілді. 1944 жылдың 29 сәуірінде полк Калифорния штатының Стоунман лагерінде орналасты, ал 6 мамызда Сан-Франциско портынан аттанды. 1944 жылдың 29 мамырында полк Жаңа Гвинеяға жетіп, Жаңа Гвинея науқанына қатысты. 1944 жылдың 11 қарашасында Жаңа Гвинеядан шығып, 18 қарашада Лейтеге Лейте науқанына қосылу үшін келді. Полк Лейтеден шығып, 1945 жылдың 31 қаңтарында Насугбу Пойнт (Лусон) жеріне шабуыл жасап, Жапон күштерін Манилаға оңтүстіктен бағытталған ілгерілеу кезінде тоқтатты. 1945 жылдың сәуір айына дейін 187-ші полк Николс-филдтен, Форт-Уильям МакКинлиден және Маниладан Маколод тауы мен Малепуньоға дейін жорық жасады. 1945 жылдың мамыр айында 187-ші полк Липаға көшіп, қайта жарақтандырылып, Жапонияға жоспарланған "Downfall" операциясына дайындалды. Осы кезде 3-ші батальон құрылды және полк парашют-планер полкі болып қайта аталды. 1 маусымнан 1945 жылдың 27 шілдесіне дейін полк АҚШ Армиясының Қиыр Шығыстағы күштерінің Бас маршалына бағындырылды, Манила қаласында орналасты. Филиппиндегі науқандар 1945 жылдың 4 шілдесінде аяқталды деп жарияланды, және полк 1945 жылдың 12 тамызында Окинаваға оккупациялық міндеттерді орындау үшін көшті. Осы жерде бөлімше өзінің "Rakkasan" атауын алды, яғни жапон тілінде "құлайтын шатыр" деген мағынаны білдіреді, себебі сол кезде ол жапон топырағына парашютпен түскен жалғыз бөлімше болды. Әскерилер жергілікті ескерткіштерге, әсіресе Тории қақпаларына жақын жерге қонғандықтан, 187-ші полк Тории қақпаларын бөлімшенің ресми емес символы ретінде қабылдады. Соғыс 1945 жылдың 14 тамызында аяқталғаннан кейін, полк 1945 жылдың 30 тамызында Жапонияға көшірілді және сол елге кірген алғашқы шетелдік құрлықтық жауынгерлік бөлімше болды деп есептеледі. 1949 жылдың сәуір айында полк АҚШ-қа оралды және Кентукки штатындағы Кэмп Кэмпбеллде орналасты. Корея соғысындағы ерлігі үшін 187-ші полктің төрт әскери қызметшісі "Құрмет медалімен" марапатталды: капрал Лестер Хаммонд, Jr. (қаза тапты), капрал Родольфо П. Эрнандес, капрал Джо Р. Балдонадо (қаза тапты) және қарапайым сарбаз Ричард Г. Уилсон (қаза тапты). 1950-ші және 1960-шы жылдардың басында "Rakkasans" үшін қиын кезең болды, олар 1955 жылы АҚШ-қа қайтып оралды, бұл жолы Солтүстік Каролина штатындағы Форт-Брэггке. Оңтүстік Вьетнамдағы міндеттер:

The 187th Airborne Infantry Regiment (Rakkasans) on , and activated on at Camp Mackall, North Carolina. It was originally a two battalion glider regiment assigned to the 11th Airborne Division, the men of the 187th trained both as glider and parachute troops. They moved to Camp Polk on 9 January 1944 for glider training. The regiment staged at Camp Stoneman, California on 29 April 1944, and departed from the San Francisco Port of Embarkation on 6 May 1944. The regiment arrived in New Guinea on 29 May 1944 and joined the New Guinea Campaign. The regiment departed New Guinea on 11 November 1944, and arrived on Leyte on 18 November 1944 to join the Leyte Campaign. The regiment left Leyte, and joined the Luzon Campaign by assaulting Nasugbu Point Luzon on 31 January 1945, blocking Japanese forces as part of the advance on Manila from the south. From then until April 1945, the 187th fought their way from Nichols Field, Fort William McKinley, and Manila to Mount Macolod and Malepunyo. In May 1945, the 187th moved into Lipa to refit, rebuild, and prepare for Operation Downfall, the planned invasion of Japan. At this time, the 3rd Battalion was formed and the regiment was redesignated a para glider regiment. The regiment was attached to the Provost Marshal General, U. S. Army Forces Far East from 1 June 1945 through 27 July 1945 at Manila. The campaigns in the Philippines were declared completed on 4 July 1945, and the regiment moved to Okinawa on 12 August 1945 for occupation duty. This is where the unit gained its name; Rakkasan, which means “falling umbrella” in Japanese, when it was the only unit to parachute onto Japanese soil at the time. With soldiers landing in close proximity to local landmarks featuring Torii's the 187th adopted the Torii as an unofficial part of the unit identity. After the war ended on 14 August 1945, the regiment subsequently moved to Japan on 30 August 1945, and was alleged to be the first foreign ground combat unit to enter that nation. In April 1949, the regiment returned to the United States and was stationed at what was then Camp Campbell, Kentucky. Four members of the 187th were awarded the Medal of Honor for their actions in the Korean War: Corporal Lester Hammond, Jr.(KIA), Corporal Rodolfo P. Hernandez, Corporal Joe R. Baldonado(KIA) and Private First Class Richard G. Wilson(KIA). The 1950s and early 1960s were a turbulent time for the Rakkasans, they returned to the US in 1955, this time to Fort Bragg, North Carolina. Assignments in South Vietnam

Административтік штаб Алдыңғы штаб Келу Майорлық командасы 187-ші жаяу әскер Фхуок Виньге келді. Фхуок Виньде 1967 жылғы желтоқсанда 101-ші әуе десанттық дивизиясы. Дьắк То Жун 1968 Củ Chi шілде 1968 Жұңғыш бинь 1968 жылғы қазанда 101-ші әуе десанттық дивизиясы. Бьен Хоа Фонг Диен ауданы, Кан То 1968 жылғы қараша Та Бат шілде 1969 А Шау аңғары Берхтесгаден базасы 1969 жылғы тамыз Бьен Хоа Та Бат қыркүйек 1969 Понг Диен қазан 1969 Май Лок қараша 1969 Понг Диен Понг Диен желтоқсан 1969 Хуэ Пху Бай қыркүйек 1970 Камп Карролл Камп Карролл наурыз 1971 сәуір 1971 1-ші бригада, 5-ші жаяу әскер дивизиясы (механикаландырылған) Хуэ Пху Бай мамыр 1971 3-ші бригада, 101-ші әуе десанттық дивизиясы (аэромобильді) тамыз 1971 АҚШ Армиясының күштері, 2-ші әскери аймақ қараша 1971 3-ші бригада, 101-ші әуе десанттық дивизиясы (аэромобильді) 3-ші батальон, 187-ші жаяу әскер Вьетнамды тастап кетті.

1969 жылдың 10-20 мамырында А Шау аңғарындағы 937-ші төбедегі 187-ші жаяу әскер полкінің ерлігі 1987 жылы "Hamburger Hill" деген атпен фильмге түсірілді. Осы ерлігі үшін бөлімше Президенттік бірлік цитатымен марапатталды.

Вьетнамнан кейінгі кезең

101-ші дивизия Вьетнамнан оралғанда, штаб-сержанты мен одан төменгі шендегі көптеген қызметкерлер Оклендке (Калифорния) немесе Сиэтлге (Вашингтон) келген соң демобилизацияланды. Қалған бөлігі негізінен штаб офицерлері мен аға сержанттардан тұратын командалық құрамнан құралды. Дивизия жақында "Кентукки штатындағы Форт-Кэмпбеллдегі АҚШ Армиясының Оқу орталығы" бос қалған ғимараттарына орналасты. 101-ші дивизия қайта құрылғанда, жеке 173-ші әуе десанттық бригада таратылды және оның құралдары 1-503-ші, 2-503-ші және 3-187-ші жаяу әскер бөлімдерінен тұратын 3-ші бригаданы құруға пайдаланылды. Дивизияның қолдау бөлімшелерінде де әуе десанттық мүмкіндіктер болды (яғни, қолдау бөлімшесіндегі үш ротаның біреуі әуе десанттық болып саналды). Бұл 1974 жылдың сәуіріне дейін жалғасты, содан кейін 3-ші бригаданың десантқа түсу статусы тоқтатылды және Airmobile Badge (кейін сол жылы Air Assault Badge деп аталды) енгізілді. 1983 жылдың қазан айында 187-ші жаяу әскердің 1-ші, 2-ші және 4-ші батальондары, ал 1984 жылдың 21 қарашасында 5-ші батальон құрылды. 1-ші және 2-ші батальондар Панамадағы 193-ші жаяу әскер бригадасына, ал 3-ші, 4-ші және 5-ші батальондар Форт-Кэмпбелдегі 101-ші әуе шабуылы дивизиясына бекітілді. 4-ші және 5-ші батальондар бұрынғы 1-503-ші және 2-503-ші батальондарды қайта ұйымдастыру арқылы құрылды, олардың тулары жақын арада Кореядағы 2-ші жаяу әскер дивизиясының құрамында қайта жандандырылды (АҚШ). Панамадағы 2-187-ші батальонға бір әуе десанттық рота (Moatengators) кірді, кейіннен батальонның барлық бөлімі десантқа түсу статусын алды. 2-187-ші батальон 187-ші батальонның соңғы әуе десанттық бөлімі болды. 1987 жылы АҚШ Армиясының жауынгерлік күштерін қайта құру барысында 1-ші және 2-ші батальондар таратылды, ал 5-ші және 4-ші батальондар тиісінше 1-ші және 2-ші батальондар ретінде қайта құрылды. 1984 жылдың шілдесінен 1985 жылдың қаңтарына дейін 4-ші батальон, TF 4-187 (Rakkasan Raiders) ретінде қайта ұйымдастырылып, Мысырдағы Синай шөліне, Көпұлттық күштер мен бақылаушылардың бейбітшілік сақтау миссиясының АҚШ контингенті ретінде жөнелтілді. 1988 жылдың қыркүйегінен 1989 жылдың наурызына дейін 1-ші батальон 1-187-ші жедел әскер тобы ретінде қайта ұйымдастырылып, Мысырдағы Синай шөліне, Көпұлттық күштер мен бақылаушылардың бейбітшілік сақтау миссиясының АҚШ контингенті ретінде жөнелтілді.

When the 101st returned from Viet Nam, most of its personnel in the rank of staff sergeant and below were discharged upon arrival at Oakland, California, or Seattle, Washington. What remained largely consisted of a command group of staff officers and senior NCOs. The division settled into buildings recently vacated by the "U. S. Army Training Center, Fort Campbell, Kentucky." When the 101st was rebuilt, the separate 173d Airborne Brigade was inactivated and its assets used to form the 3d Brigade as an airborne unit consisting of 1–503d INF, 2–503d INF, and 3–187th INF. The partial airborne capability also extended to supporting units of the division (i. e., one company of three in a supporting unit was airborne). This lasted only until April 1974, when jump status for the 3d Brigade was terminated, and the Airmobile Badge (renamed Air Assault Badge later that year) was introduced. In October 1983 the 1st, 2d, and 4th Battalions, 187th Infantry, were activated, and on 21 November 1984 a 5th Battalion was activated. The 1st and 2d Battalions were assigned to the 193rd Infantry Brigade in Panama and the 3d, 4th and 5th were assigned to the 101st Airborne Division (Air Assault) at Fort Campbell. The 4th and 5th were created by reflagging the existing 1–503d and 2–503d, the colors of which were soon reactivated in Korea within the 2nd Infantry Division (United States). The Panama based 2–187th included one airborne company (Moatengators) within the battalion, and later jump status was expanded to the entire battalion. 2 187th was the last airborne battalion of the 187th. During a realignment of the United States Army's combat forces in 1987 the 1st and 2d Battalions were inactivated and the 5th and 4th Battalions were reflagged as the 1st and 2d Battalions, respectively. From July 1984 to January, 1985, the 4th Battalion, reorganized at TF 4 187 (Rakkasan Raiders) deployed to the Sinai Desert, Egypt as the United States' contingent of the Multinational Force and Observers peacekeeping mission. From September 1988 through March 1989, 1st Battalion reorganized as Task Force 1–187 and deployed to the Sinai Desert, Egypt as the United States' contingent of the Multinational Force and Observers peacekeeping mission.

Перс шығанағындағы соғыс

1990 жылдың қыркүйегінде "Раккасан" тобы "Шөл қалқаны" операциясы барысында Сауд Арабиясына орналастырылды. 1991 жылдың ақпан айында 1-ші батальонның екі ротасы Вебер мақсатына жасалған әуе шабуылы кезінде 434 ирактық әскерін тұтқынға алды. 25 ақпанда "Раккасан" тобы тарихтағы ең терең және ең ірі әуе шабуылы операциясын жүргізді. Жаудың қатарына 155 миль (249 км) еніп, Евфрат өзені аңғарына шабуыл жасап, ирактық күштердің жеңіліске ұшырауына уақтылы көмектесті және одақтастардың толық жеңісіне үлкен үлес қосты. "Шөлдік дауыл" операциясы кезінде бұл бөлім басқа бөлімдерге қарағанда солтүстікке ең шалқары жылжыды.

Өзендер мен GWOT арасындағы соғыс

1991 жылдан 1993 жылға дейін 3-187 батальонына лейтенант-полковник (кейін генерал) Дэвид Х. Петреус қолбасшылық етті және ол жасаған дене шынықтыру тестінің құрметіне батальонды "Темір раккасандар" деп атады. Сол кезде Дональд Пурди батальонның аға сержанты болды. 1995 жылы "Темір раккасандар" батальоны 3-187 жедел тобы ретінде қайта ұйымдастырылып, 1995 жылдың шілдесінде Синай түбегіне жөнелтілді. "Темір раккасандар" С аймағының оңтүстік бөлігіне жауапты болды және штаб-пәтері Египеттің Шарм-эль-Шейх қаласындағы Оңтүстік лагерінде орналасқан еді. Жөнелтілу кезінде олар секторлық басқару орталықтарының біріне жақын жерде болған апатта зардап шеккендерді іздеуге және көпұлтты күштердің тікұшақтарымен ауруханаларға жеткізуге зор үлес қосты. 1995 жылдың 23 қарашасында Синай түбегінде 7,3 балдық жер сілкінісі болды. "Темір раккасандар" тағы да барлау және құтқару жұмыстарын жүргізіп, түбектің барлық аймалындағы жолдарды тексерді. Олар жөнелтілу кезіндегі іс-қимылдары үшін Армияның үлкен бірлігіне арналған сыйлыққа ие болды. Топ 1996 жылдың қаңтарында АҚШ-қа қайтып келді. 1996 жылдың қыркүйегінде "Рейдер раккасан" (2-ші батальон), "Альфа" ротасы ("Қара қырандар"), "Чарли" ротасы ("Қатаң тас"), және "Браво" ротасы ("Жауынгерлер") 2-ші батальонының бөлімдері Сауд Арабиясына, 1997 жылдың сәуіріне дейін "Шөлдегі назар" операциясын қолдау үшін, Сауд Арабиясындағы АҚШ әуе күштерін қолдауға жөнелтілді. Бұл көшірудің мақсаты күштерді қорғау болды және ол 1996 жылдың 25 маусымында Хобар мұнарасында болған террористік шабуылдан кейін жасалды, нәтижесінде 19 әскери ұшқыш қаза тауып, көптеген адамдар жарақат алды. АҚШ және Сауд Арабиясының шенеуніктері 4000-нан астам американдық әскерді көшіруге кеткен 200 миллион долларлық шығынды бөлісуге келісті. 2-ші батальонның бірнеше сарбаздарына Қарулы күштердің экспедициялық медалі, Армияның жетістік медалі табысталды және батальон Армияның үлкен бірлігіне арналған сыйлықпен марапатталды. Тьюми батальон командирі болды. Сауд Арабиясына жөнелтілген 1/187 бөлімінің элементтері 1997 жылдың қыркүйегінен желтоқсанға дейін "Шығыс бүркіті" операциясына қатысты. 2000 жылдың ақпанынан тамызына дейін 1-187 батальоны "Бірлескен күзетші" операциясын қолдау үшін "Фалькон" жедел тобының құрамында Косовоға бейбітшілік сақтау операциясына жөнелтілді.

From 1991 to 1993 the 3 187 was commanded by Lt. Colonel (later General) David H. Petraeus who renamed the battalion the "Iron Rakkasans" after the physical training test he created. CSM Donald Purdy was the Battalion Command Sergeant Major during this time. In 1995 the Iron Rakkasans battalion was organized as Task Force 3 187 and deployed to the Sinai Peninsula in July 1995. The Iron Rakkasans were responsible for the southern portion of Zone C and based at South Camp, Sharm el Sheik, Egypt. During the deployment, they were instrumental in the recovery of casualties from an accident near one of the sector control centers and evacuating them to hospitals utilizing Multinational Forces Helicopters. On 23 November 1995, the 7.3 Gulf of Aqaba earthquake hit the Sinai Peninsula. Again the Iron Rakkasans performed road recon and rescue operations throughout the peninsula. The Iron Rakkasans earned an Army Superior Unit Award for their actions during the deployment. The unit returned to the United States in January 1996. In September 1996, elements of Raider Rakkasan (2nd Battalion), Alpha Co. "Blackhawks", Charlie Co. "Hard Rock", and Bravo Co. "Warriors", 2nd Battalion deployed to Saudi Arabia through April 1997 in support of Operation Desert Focus, providing force protection for U. S. personnel in support of U. S. air assets in Saudi Arabia relocated from Dhahran and from Riyadh to the remote Prince Sultan Air Base, Camp Eagle Town II. The move's purpose was force protection, and came in the wake of the 25 June 1996 terrorist bombing at Khobar Towers which killed 19 airmen and wounded many more. U. S. and Saudi Arabian officials agreed to split the $200 million cost of relocating more than 4,000 US troops. Some 2nd Battalion soldiers were awarded the Armed Forces Expeditionary Medal, the Army Achievement Medal and the unit was awarded the Army Superior Unit Award. LTC Twomey was the battalion commander. Elements of 1/187th, deployed to Saudi, were part of Operation Desert Eagle, From Sept. to Dec. 1997. From February 2000 through August 2000 1 187 deployed to Kosovo for peacekeeping operations as a part of Task Force Falcon in support of Operation Joint Guardian.

Фильмде

"Раккасандар" 1987 жылғы "Гамбургер төбесі" фильмінде көрсетілген. 187-ші ӘТЖ 2003 жылғы "Биг Фиш" фильмінде де бейнеленген. Юан Макгрегордың кейіпкері Корея соғысынан 187-ші Әуе десанттық жаяу әскер полкінің нышанын тағып оралады.