Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оффшорлық патруль (OSP), сондай-ақ «Москит флоты» деп те аталады, Филиппин Ұлттық Достастығының жағалау қорғанысы үшін құрылған АҚШ армиясының шағын теңіз бөлімшесі болды. Ол 1939 жылдың 9 ақпанынан 1946 жылдың 30 маусымына дейін әрекет етті. 1941 жылдың 26 шілдесінде ОСП Алыс Шығыстағы АҚШ әскерлерінің (USAFFE) құрамына кірді, оның бастығы генерал Дуглас МакАртур болды. Жапондықтардың Филиппинге басып кіруі кезінде Патруль Батан және Коррегидордың жағалау бойындағы жаудың қатаң блокадасына қарсы шектеулі теңіз операцияларын жүргізіп, шайқас кезінде қиын жағдайдағы филиппиндік және американдық әскерлерге қажетті жабдықтама жеткізді. Жаудың басымдығына қарамастан, осы патрульдік қайықтар ынтамен, батылдықпен және ерлікпен күресті, мүмкіндік болғанда жапондық соғыс кемелерін торпедамен нысанаға алды. Бөлім үлкен кемелерге жақын қашықтықтан шабуыл жасау үшін жылдамдық пен күтпеген шабуылға сүйенді. Соғыс барысында бөлім Батандағы жағалаудағы нысандарға шабуылдауға бара жатқан тоғыз жапондық пикировщик бомбалаушысының үшеуіне қарсы көрсеткен ерлігі үшін генерал МакАртурдың алғысына ие болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ОСП 1946 жылдың 30 маусымына дейін жұмысын жалғастырды, Филиппиннің тәуелсіздігіне апаратын жолда USAFFE-мен бірге таратылды. ОСП Филиппин теңіз патруліне (PNP) трансформацияланды. Бұл шағын бөлім теңіз соғысы доктринасын толыққанды түсінген алғашқы тәуелсіз филиппиндік теңіз күштері болды. ОСП-нің ардагерлері ақырында қазіргі Филиппин теңіз күштерінің негізін қалаған ядроға айналды.
The Offshore Patrol (OSP) also known as the Mosquito Fleet was a small naval branch of the United States Army, intended for inshore defense of the Commonwealth of the Philippines. It was active from February 9, 1939 to June 30, 1946. The OSP became part of the United States Army Forces in the Far East (USAFFE) on July 26, 1941, with General Douglas MacArthur as Commander. During the Japanese invasion of the Philippines, the Patrol engaged in limited naval operations along the coastlines of Bataan and Corregidor, against the tight enemy blockade, to bring much needed provisions to the beleaguered Filipino and American troops during the battle. Undaunted by enemy superiority, the ubiquitous patrol boats fought with zeal, courage and heroism, hitting Japanese warships with torpedoes when given the opportunity. The unit relied on speed and surprise to attack larger vessels at close range. During the course of the war, the unit was cited for gallantry by General MacArthur for actions against three of nine Japanese dive bombers going to attack shore installations in Bataan. After World War II, the OSP continued until June 30, 1946, dissolving concurrently with the USAFFE in the lead up to the Philippines's independence. The OSP was transformed into the Philippine Naval Patrol (PNP). This small unit was the first independent Philippine naval force that fully understood the doctrine of naval warfare. The OSP's veterans eventually became the nucleus that shaped the beginnings of the modern Philippine Navy.
Тарих
OSP Филиппин Ұлттық Ассамблеясының 1935 жылғы Ұлттық қорғаныс заңында 1936 жылдың 11 қаңтарында жарияланған теңіз патрулі болып белгіленді. Оның ережелері №11 жарлықта былай анықталды: «Теңіз патрулі Филиппин үкіметі сатып алған барлық теңіздік жабдықтар мен қызметкерлерді қамтиды және бейбіт немесе соғыс уақытында Штаб бастығының (PA) бақылауына беріледі. Оның міндеттері мен өкілеттіктері Штаб бастығы П.А. белгілейтіндей болады». 1939 жылға дейін тек екі кеме жеткізілді, содан кейін Еуропадағы соғыс одан әрі жеткізілімді тоқтатты. 1941 жылдың қазан айына дейін үшінші торпедалық кеме жергілікті жерде құрастырылды. Эскадрилья Филиппиндегі әскери күштердің жалпы бақылауын өз мойнына алған АҚШ-тың Қиыр Шығыстағы әскерлеріне (USAFFE) қосылды және екі қосымша патрульдік кемені (торпеда емес) қосты. OSP-нің алғашқы командирі Филиппин президенті Мануэль Л. Кесонға таныс болған Филиппин теңіз мектебінің (PNS) түлегі, майор Рафаэль Рамос болды. Рамос OSP-ға алғашқы кадрларды жинауды бастады. 1938 жылдың маусым айында оны АҚШ Әскери-теңіз академиясының (1930 жылғы түлек) капитан Хосе В. Андрада алмастырды, ол бастапқыда Рамосқа көмектесті, бірақ одан жақсы білікті екені анықталды. Майор Рамос Квартермейстер мектебінде оқу үшін АҚШ-қа жіберілді. Оған басқа Аннаполис түлектері де қолдау көрсетті, олардың ішінде: атқарушы офицер лейтенант Альфредо Пексон (USNA 1933), лейтенант Рафаэль Паргас (USNA 1935) және лейтенант Марсело Кастильо (USNA 1938). Кейін OSP-ге база командирі лейтенант Энрике Л. Журадо (USNA 1934) және нұсқаушы лейтенант Карлос Альберт (USNA 1938) қосылды. Тағайындалғаннан кейін көп ұзамай капитан Андрада еріктілерді тарту бағдарламасын жариялады және қызығушылық танытқан үміткерлермен жеке сұхбаттаса бастады. 1938 жылдың соңына қарай USNA түлектері: лейтенант Альфредо Пексон (1933), лейтенант Марсело Кастильо (1938); PMA түлектері: лейтенанттар Нестор Рейносо (1934), Альберто Наварет (1935), Симеон Кастро (1935), Хуан Маглаян (1937), Альфонсо Паленсия (1938), Сантьяго Нувал (1938), Эмилио Ливанга (1938), тоғыз офицер және жиырма бес сарбаз OSP-ға қосылды. Олардың барлығы теңізшілік, навигация және артиллериялық іс бойынша оқытылды, оқулар USNA түлектерінің басшылығымен Манила портының Muelle del Codo ауданындағы OSP штаб-пәтерінде өтті. 1939 жылдың 9 ақпанында OSP-ның алғашқы курсы бітірді; капитан Андрада осы күнді Теңіз патрулінің туған күні деп белгіледі. Капитан Андрада жағалау артиллериялық батальонының командирі болғандықтан, Юрадо OSP командирінің міндетін қабылдады.
The OSP was called for by the Philippine National Assembly in its National Defense Act of 1935 that Offshore Patrol on 11 January 1936. Its guidelines were defined by Executive Order No. 11 as follows: <blockquote>"The Off Shore Patrol shall comprise all marine equipment and personnel acquired by the Philippine Government and assigned either in peace or war to the control of the Chief of Staff (PA). It shall have such duties and powers as may be described by the Chief of Staff, PA." Only two of the boats were delivered by 1939, at which point the war in Europe curtailed any further supply. By October 1941, a third torpedo boat had been assembled locally. The squadron was attached to United States Army Forces in the Far East (USAFFE), which had assumed overall control of military forces in the Philippines; and added two additional patrol boats (non torpedo). The first commanding OSP officer was Major Rafael Ramos, a Philippine Nautical School (PNS) graduate known to Philippine President Manuel L. Quezon on April 15, 1938. Ramos was the first chief to start recruiting OSP personnel. In June 1938, he was relieved by Captain Jose V. Andrada, a United States Naval Academy graduate (Class of 1930), who originally assisted Ramos but was determined to be better qualified. Major Ramos was sent to the United States to study at Quartermaster School. He was supported by other Annapolis graduates, among them: Lt. Alfredo Pecson (USNA 1933) as Executive Officer, Lt. Rafael Pargas (USNA 1935), and Lt. Marcelo Castillo (USNA 1938). The OSP was later joined by Lt. Enrique L. Jurado (USNA 1934) as Base Commander, and Lt. Carlos Albert (USNA 1938) as instructors. Shortly after his appointment, Capt. Andrada announced his volunteer recruiting program and began personally interviewing interested candidates. By the end of 1938, USNA graduates: Lt. Alfredo Peckson (1933), Lt. Marcelo Castillo (1938); PMA graduates: Lieutenants Nestor Reinoso (1934), Alberto Navarette (1935), Simeon Castro (1935), Juan Maglayan (1937), Alfonso Palencia (1938), Santiago Nuval (1938), Emilio Liwanag (1938), nine officers, and twenty five enlisted men had joined the OSP. They were all trained on seamanship, navigation and gunnery in sessions that were conducted with the USNA graduates as instructors at OSP headquarters in Muelle del Codo, Port Area, Manila. On February 9, 1939, the first OSP class graduated; Capt. Andrada marked it as the birth date of the Offshore Patrol. Jurado took over as OSP Commander as Capt. Andrada became Commander of the Coast Artillery Battalion, Fort Wint, Corregidor.