Кіріспе

Морис Уолтер Гриффитс (22 мамыр 1902 – 11 қазан 1997) – британдық яхтсмен, қайық дизайнері және теңіз саяхаты туралы жазушы. Ол шамамен 19 кітап жазды, олардың көпшілігі Темза сағасының бұғаздары мен Англияның шығыс жағалауына арналған. Оның кітаптарының ішінде «Swatchways сиқыры», «Толқынның алғашқысы», «Шағын табыспен яхтинг», және «Жаяу кеме дизайнері ретінде алпыс жыл» кіретін еді. Ол 1927 жылдан 1967 жылға дейін британдық желкендік спорты журналы «Yachting Monthly» редакторы болды.

Редакция

Джордж Биттлс, «Yachting Monthly» баспасының иесі, Гриффитстің кітабын жергілікті теміржол станциясынан сатып алып, «Яхта сату және жалдау» деп аталатын жаңа журналға редактор болуға оның лайықты адам екеніне сенді. Бұл журнал, негізінен, өз журналы бар яхта брокерлігі еді. Гриффитс осы істі осылай сәтті аяқтады, басқа брокерлер жаңа журнал шығарыла берсе, «Yachting Monthly» журналында жарнама беруді тоқтатуға мәжбүр болады деп қорқытты. Сол журнал тоқтатылды, бірақ Гриффитс өзін көрсетті және оған «Yachting Monthly» журналының редакторы лауазымы берілді. 1927 жылы ол мақалаларын сатуға тырысқанда яхталық журналдардың кеңселерінде танысқан Дулси Кеннардқа үйленді. Ол «Питер Жерар» деген атпен де яхталық баспасөзге материалдар жазды. Олар 1934 жылы ажырасып кетті.

Соғыс жылдары

Корольдік әскери-теңіз ерікті резервінің лейтенант-командирі ретінде Гриффитс Солтүстік теңізде мина іздеу жұмысы, Лондон доктарына түскен парашюттік миналарды залалсыздандыру және Суэц каналында миналарды тазалаған дайверлер тобына басшылық еткені үшін "батылдығы мен міндетке берілгендігі" үшін Джордж медалімен марапатталды. Соғыстың кешігіректерінде ол Нормандия жағалауында 77 айыпталған кемені батыру үшін жарылғыш зарядтарды жобалау және орнатуға жауапты болды, олар 1944 жылы D күні мен одан кейін қолданылған Мулберри портының бөлігін құрады. Ол 1944 жылдың желтоқсанында HMS Vernon базасындағы Корольдік әскери-теңіз ерікті резервінде қызмет етіп жүргенде екінші әйелі Марджоримен, оның бойжеткен қыздық аты Копсон болғандықтан "Коппи" деп аталған әйелімен танысты. Коппи күйеуінен шамамен тоғыз ай бұрын қайтыс болды және екі некеде де балалары болған жоқ.

Соғыстан кейінгі кезең

Соғыстан кейін ол қайтадан "Yachting Monthly" журналына оралды. Теңіздік фанера мен стеклопластиктің (фиброгластың) ойдағыдай табылуы оның қайық үлгілерін жаппай өндіруге мүмкіндік берді. Ең табыстылары – Eventide 24, одан кейін 26 және Waterwitch 30 болды. Бұл үлгілер, сондай-ақ оның басқа да жобалары теңізге лайықты кемелер екенін дәлелдеді, бірақ ол олардың сыртқы келбетіне қатысты ешқандай іллюзияда болған жоқ, бірде былай деді: "Егер сіз руль мен желкені бар бөшке немесе қорапты көрсеңіз, біліңіз, ол менің жобаларымның бірі". Гриффитстің өмірбаянын Дик Дурхам жазып, 1994 жылы жарыққа шығарды.