Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бразилиялық футболшы (1941 жылы туған)
Герсон деп аталған басқа адамдар бар.
Brazilian footballer (born 1941)
other people named Gerson
Мансап
Герсон Рио-де-Жанейро қаласынан Гуанабара шығанағының шығыс жағында, бұрынғы Рио-де-Жанейро штатының астанасы Нитерой қаласында дүниеге келді және балалық шағын өткізді. Мектепте оған «папагайо» (қарық) деген лақап қойылды, ол өмірінің соңына дейін сақталды және көптеген футболшы әріптестері оны осы лақаппен атады. Оның әкесі мен ағасы екеуі де Риода кәсіби футболшылар болған. Әкесі легендарлық Зизиньомен жақын дос болды, ол Пеледен бұрын Бразилияның ең үздік футболшысы деп есептелді, «Фламенго» клубының жұлдызы және 1950 жылғы ұлттық құраманың шабуылшысы, сондай-ақ «Васко да Гама» клубының Адемир Менезесі мен «Фламенго» клубының Жаир да Роза Пинтосымен бірге ойнады. Сондықтан Герсон футболшы болғысы келетінін жариялағанда, отбасында көп қарсылық болған жоқ. Бала кезінде оның қаһармандары жоғарыда аталған жартылай қорғаушылар Зизиньо мен Жаир, сондай-ақ «Васко да Гама» клубының Данило Альвимі болды. Бірақ «Фламенго» клубында ол сол дәуірдегі ең ықпалды жартылай қорғаушы Дидиге ұқсас болды. Жас Герсон техникалық қабілетін, өте күшті сол аяғымен соққы беруін, интеллектуалдық қабілетін және орта алаңнан ойынды басқарудың ерекше дағдысын үйлестірді. Оның ең маңызды қасиеттерінің бірі – қорғанысты шабуылға айналдыру қабілеті, ол өзінің жартысының тереңінен берген бір ұзақ, лазерлік паспен орындалды. Ұзақтан соң ол Дидидің ізбасары ретінде танылды. 1959 жылы «Фламенго» клубында кәсіби карьерасын бастағалы бір жыл өткен соң, ол Чикагода өткен Панамерика ойындарына Бразилияның «әуесқойлар» құрамасына шақырылды. Бір жылдан кейін ол Рим Олимпиадасында төрт гол соқты, бірақ Бразилия топтық кезеңнен шыға алмады. 1961 жылға қарай ол «Фламенго» клубының ойыншы-режиссеріне айналды. Сонымен қатар, ол Чилиде өтетін әлем чемпионатын қорғау үшін жаңа ұлттық жаттықтырушы Аймор Морейраның негізгі құрамына алынды. Кейін ол жарнамада түскеніне өкінді, мұндай іс-әрекеттер оның шынайы бейнесін көрсетпейтінін мәлімдеді.
Gérson was born and spent his childhood in the city of Niterói, just to the eastern side of Guanabara Bay from Rio de Janeiro, then the capital of the former Rio de Janeiro State. In school he was nicknamed papagaio (parrot), a nickname he kept throughout his life and which many of his fellow footballers used when addressing him. Both his father and uncle were professional footballers in Rio. His father was a close friend of the legendary Zizinho, widely held as the best Brazilian footballer before Pelé, a superstar with Flamengo and a forward in the 1950 national team, along with Vasco da Gama's Ademir Menezes and Flamengo's Jair da Rosa Pinto. So when Gérson announced he intended to become a footballer himself, he found little opposition at home. As a boy his heroes had been the aforementioned midfielders Zizinho and Jair and Vasco da Gama's Danilo Alvim. However, in his first club, Flamengo, he was eventually cast in the same mold as the most influential midfield player of that era, Didi. The young Gérson combined technique and an extremely potent left foot shot with intelligence and an uncanny ability to control the game from the midfield. One of his greatest assets was his ability to switch defence into attack with one long, laser like pass from deep inside his own half. Soon he was being talked of as a successor to Didi. Within a year of making his professional debut for Flamengo in 1959, he was called to the Brazilian 'amateur' team in the Pan American Games in Chicago. A year later he was a lynchpin of the side at the Rome Olympics where he scored four goals, but Brazil did not make it beyond the group phase. By 1961, he was the playmaker in Flamengo. He had also been recruited into the full national squad to defend the World Cup in Chile by the new national coach Aymore Moreira. He later publicly regretted having starred in the ad, claiming his association with such acts did not reflect his true personality.
Ойын стилі
Герсон қорғаушы жартылай қорғаушы ретінде ойнағанымен, 2013 жылы «The Guardian» газетінде жарияланған мақаласында Джонатан Уилсон оның осы рөлді жаңаша, шығармашылықпен түсіндіретін алғашқы мысал екенін айтты. Ол допты ұстауға және пастарға баса назар аударатын, тек допты қайтарып алуға емес, тактикалық тұрғыдан да ойлы, тиімді және техникалық жағынан дағдылы жартылай қорғаушы болатын. 1970 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алған бразилиялық құраманың "ақыл-ойы" деп саналды.
Although Gérson played as a holding midfielder, Jonathan Wilson noted in a 2013 article for The Guardian that he was an early example of a more creative interpreter of this role, who focussed more on ball retention and passing rather than solely looking to win back possession. A tactically intelligent, efficient, and technically gifted midfield playmaker, he was considered the "brain" behind the Brazilian squad that won the 1970 World Cup.
Дау
Герсон Пеленің 125 ең ұлы тірі футболшының тізіміне наразылық білдірді. Ол бұл шешімге қатысты өте бекем болды және өзінің де, бірнеше командаластарының да тізімге кіруге лайық екенін ойлады. Ол жергілікті телеарнада Пеленің тізімін бейнелейтін қағазды символдық түрде жыртып, "Мен оның пікірін құрметтеймін, бірақ келіспеймін. Зидан, Платини және Фонтеннен басқа, мен 11 француздың қатарындамын деу – әдеміссіздік" деді.
Gérson displayed anger towards Pelé's list of the 125 greatest living footballer. He was adamant with the ruling and thought that he and a few of his teammates deserved a spot on the list. He symbolically ripped up a piece of paper, a clear representation of Pelé's list, on a local broadcasting station saying that "I respect his opinion, but I don't agree. Apart from Zidane, Platini, and Fontaine, I'm behind 11 Frenchmen? It's a joke to hear this."