Кіріспе

Ағылшын журналисі Доминик Ральф Кампден Лоусон (17 желтоқсан 1956 жылы туған) – британдық журналист.

Өмірбаян

Лоусон еврей отбасында дүниеге келген, консервативті саясатшы Найджел Лоусонның үлкен ұлы, Блаби бароны Лоусон және оның бірінші әйелі, қоғамдық өмірге белсенді қатысушы Ванесса Салмон. Ол бір жыл бойы тек ұлдарға арналған жеке интернат - Итон колледжінде оқыды, бірақ ол бұл мектепті "қатты жек көрді". Содан кейін ол Вестминстер мектебінде де жеке білім алды. Ол Оксфордтағы Крайст-Черчте тарихты оқыды. Лоусонның үш әпкесі болды: телешоу шефі және жазушы Найджела Лоусон; Хоратия; және Томассина (ол 1993 жылы 30 жасында сүт безінен қайтыс болды). Олардың анасы, Лионс Корнер Хаус империясының мұрагері, 1985 жылы бауыр қатерінен қайтыс болды. Лоусонның әкесі 1983-1989 жылдар аралығында Қаржы министрі болды. 1991 жылдан бері ол Бренчлидің 2-ші виконты Монктонның қызы, Рим католик дінінің өкілі Роза Монктонға үйленген. Лоусонның екі қызы бар (басқа қызы, Наталья, тірі туылмады), Доменика Марианна Терция және Саванна Ванесса Люсия; Уэльс принцессасы Диананың немере қызы Доменика Даун синдромымен дүниеге келді.

Мансап

Лоусон BBC-ге зерттеуші болып қабылданды, содан кейін Financial Times газетіне жазды. 1990 жылдан 1995 жылға дейін ол The Spectator журналының редакторы болды, бұл қызметті оның әкесі 1966 жылдан 1970 жылға дейін атқарған еді. 1990 жылдың маусымында The Spectator журналының редакторы ретінде ол министр Николас Ридлимен сұхбат жүргізді, онда Ридли Германия мен Еуропалық қауымдастыққа өте теріс пікір білдірді, Жак Делор және басқалардың бастамаларын Гитлердікімен салыстырды. Лоусон Ридли білдірген пікірлерді премьер-министр Маргарет Тэтчер да бөлісетінін мәлімдеп, жағдайды одан бетерлетті. Осы оқиғадан кейін Ридли көп ұзамай министрлік лауазымынан кетуге мәжбүр болды. Кейбір консерваторлар Лоусонды жұмыстан босатуды талап еткенімен, оның иесі Конрад Блэк оны қолдады. Лоусонның бес жылдық редакторлық кезеңінде журналдың таралымы 30 000-нан 50 000-ға дейін өсті. 1995 жылдан 2005 жылға дейін Лоусон The Sunday Telegraph газетінің редакторы болды. 2006 жылы ол The Independent газетінде мақалалар жаза бастады, ал 2008 жылы The Sunday Times газетінің бас мақалашысы атанды. 2013 жылдың 2 қыркүйегінде The Independent газетіне жазған мақаласында ол бұл газет үшін соңғы рет жазатынын хабарлады, бірақ себебін көрсетпеді. Ол шебер шахматшы болды және 1993 жылғы шахмат әлем чемпионатының ішкі тарихына арналған "Ішкі ойын" атты кітаптың авторы еді. Сондай-ақ, ол 1983 жылғы шахмат әлем чемпионатының жартылай финалын ұйымдастыруға қатысты. Лоусон Standpoint журналында ай сайын шахмат туралы мақалалар жазды. 2014 жылы ол Англия шахмат федерациясының президенті болып сайланды. Ричард Томлинсон 2001 жылы Лоусонның MI6-мен байланысы болғанын жазды, бірақ Лоусон агент екенін жоққа шығарды. Содан кейін The Spectator журналының редакторы болған Борис Джонсон осы мәселе бойынша псевдониммен мақала жазды, ол Лоусонға (содан кейін The Sunday Telegraph газетінің редакторы) "өте жағымсыз" болды, себебі бұл оның газетінің шетелдегі тілшілеріне қауіптің артуына әкелуі мүмкін еді. Алайда, 1998 жылы Лоусон 1994 жылы The Spectator журналының редакторы болған кезде Сараеводан жіберілген, жалған атпен жазылған мақалалардың "көптеген" MI6 офицері жазғанын мойындады. 2016 жылы Лоусон Ұлыбританияның Еуропалық Одақтан шығуына бір жынысты некелерді заңдастырудың ықпал еткенін айтты. 2023 жылы Лоусон АДҚ туралы пікір білдіретін мақала жазды, оны көптеген комментаторлар мен онлайн-инфлюенсерлер дискриминациялық деп сынады.