Кіріспе
Өсу факторы және сигналдық ақуыз, әлде FGF2 деп аталады. Фибробласт өсу факторы 2, сондай-ақ негізгі фибробласт өсу факторы (bFGF) және FGF β деп белгілі, FGF2 генімен кодталған өсу факторы және сигналдық ақуыз. Ол белгілі бір фибробласт өсу факторы рецепторларымен (FGFR) байланысып, олар арқылы әсер етеді, олардың өзі жақын туысқан молекулалардың отбасы. Фибробласт өсу факторының ақуызы алғаш рет 1975 жылы тазартылды; одан кейін үш түрі бөлініп алынды: "негізгі FGF" (FGF2); гепарин байланыстыратын өсу факторы 2; және эндотелий жасушаларының өсу факторы 2. Гендік тізбектеу осы топтың бір FGF2 ақуызынан тұратынын және FGF ақуыздары отбасының мүшесі екенін көрсетті.
Fibroblast growth factor 2, also known as basic fibroblast growth factor (bFGF) and FGF β, is a growth factor and signaling protein encoded by the FGF2 gene. It binds to and exerts effects via specific fibroblast growth factor receptor (FGFR) proteins, themselves a family of closely related molecules. Fibroblast growth factor protein was first purified in 1975; soon thereafter three variants were isolated: 'basic FGF' (FGF2); Heparin binding growth factor 2; and Endothelial cell growth factor 2. Gene sequencing revealed that this group is the same FGF2 protein and is a member of a family of FGF proteins.
Функция
Басқа FGF отбасы мүшелері сияқты, негізгі фибробласт өсу факторы кең митогендік және жасушалардың тірі қалу қызметтеріне ие, сондай-ақ эмбрионалды даму, жасушалық өсу, морфогенез, тіндерді жаңару, ісіктердің өсуі және таралуы сияқты әртүрлі биологиялық процестерге қатысады. Қалыпты тіндерде bFGF базалық мембраналарда және қан тамырларының субэндотелиялық жасушалық матрицасында кездеседі. Белгілі пептид болмағанда мембранаға байланысқан күйде қалады. Қалыпты тіндердің жараларын жазу кезінде де, ісіктердің дамуында да гепаран сульфатын ыдыратушы ферменттер bFGF-ті белсендіреді, осылайша жаңа қан тамырларының пайда болуына (ангиогенез) көмектеседі. Бұдан өзге, ол адамның майлы жасушаларында синтезделіп, бөлінеді, ал қан үлгілеріндегі FGF2 концентрациясы дене салмасы индексімен (BMI) байланысты. Фибробласт өсу факторының 1-рецепторына байланысу және фосфоинозит-3 киназасын белсендіру арқылы преостеобластарға пролиферацияны күшейту арқылы әсер ететіні де көрсетілді. Жануарлардағы алдын ала зерттеулерде FGF2 жүректі инфаркттан туындаған зақымданудан қорғайтыны, тіндердің өлімін азайтатыны және реперфузиядан кейін қызметін жақсартатыны анықталды. Соңғы деректер FGF2-нің төмен деңгейінің жоғары деңгейдегі көңіл күйбөзудің пайда болуында маңызды рөл атқаратынын көрсетті. Сонымен қатар, FGF2 адам эмбрионалды дің жасушаларын өсіру ортасының маңызды құрауыштарының бірі болып табылады; өсу факторы жасушалардың дифференциацияланбаған күйде қалуы үшін қажет, бірақ осы процестің механизмдері толыққанды зерттелмеген. Ол грелин экспрессиясын тудырады, ал ол өз кезегінде сүйек морфогенетикалық белоктарының дифференциациялануын тежейді. Тышқанның қоректендіруші жасушаларына тәуелді және тәуелсіз мәдениет жүйелерінде қажет. FGF2 және BMP4 бірлесіп, дің жасушалардың мезодермалық текті жасушаларға дифференциациялануын ынталандырады. Дифференциациядан кейін BMP4 және FGF2-мен емделген жасушалар емделмеген дің жасушаларға қарағанда остеогендік және хондрогендік дифференциацияның жоғары деңгейін көрсетеді. Дегенмен, bFGF-ның төмен концентрациясы (10 нг/мл) остеобластардың дифференциациясына тежегіш әсер етеді. FGF2-нің ядролық түрі мРНҚ экспортында қатысады. Әдетте, 155 аминқышқылынан/18 кДа салмақты төмен молекулалық салмақты (LMW) форма цитоплазмалық болып саналады және жасушадан бөлінуі мүмкін, ал жоғары молекулалық салмақты (HMW) формалар жасуша ядросына бағытталған. Ірі қара малдың гипофизінен алғаш рет оқшауланғаннан бері FGF2 ірі қара малдың көбеюінде зерттелген маңызды сигналдық ақуызға айналды. Ол ооцитті қоршап тұрған кумуллы жасушаларда табылған, ал осындай ерте репродуктивтік функцияға қатысты мәліметтер FGF2 мейоздық қайта басталуды ынталандыруы және кумуллы жасушалардың апоптозын болдырмауы мүмкін екенін көрсетеді. FGF2 сондай-ақ жатыр эпителийі арқылы шығарылып, люменге бөлінеді және дамитын эмбрион мен концептусқа әсер етеді. Бұрын тышқандарда жүргізілген зерттеулер FGF2 примитивті эндодерманың (PE) дамуында рөл атқаратынын анықтаған. Сиыр эмбриондарындағы зерттеулерде де осы құбылыс байқалды. FGF2 қосылған ортада кеңейтілген бластоцист мәдениеттерінде FGF2 пролиферация арқылы PE өскіндерін арттыратыны байқалды. FGF рецепторының және оның киназалық белсенділігінің жойылған модельдері NANOG және GATA4 (жасушалардың дұрыс дифференциациясы мен эмбрионалды дамуы үшін маңызды транскрипция факторлары) жасушалық экспрессиясын өзгертеді, бұл FGF2-нің PE спецификациясында және одан кейінгі бластоцист дамуындағы ерекше рөлін көрсетеді. FGF2, EGF және IGF2 комбинацияларымен толықтырылған өсіру орталары ұқсас нәтижелерге ие болды және FGF2 трофобласттық жасушалар желісінің өсуі үшін AKT жолын белсендіруі мүмкін екенін көрсетеді. Жалпы алғанда, бұл деректер FGF2 ірі қара малдың эмбрионда дамуында маңызды рөл атқаратынын көрсетеді, бұл басқа сүтқоректілерде де сипатталғандай.
Өзара әрекеттесулер
Базалық фибробласт өсу факторы казеинкиназа 2, альфа 1, RPL6, рибосомалық протеин S19 және API5-пен өзара әрекеттеседі.